Ökumenisches Heiligenlexikon

DE S. MELORO SEV MELIORE MARTYRE IN ANGLIA.


Circa An.Chr. CDXI.

[Praefatio]

Melorus, Martyr in Anglia (S.)

[S. Melorus 1. Octob. mortuus, colitur 3.Ianuar.] Sanctvm Melorum Martyrem refert hodie Ferrarius in Catalogo generali Sanctorum, & Martyrologium Anglicanum; cum tamen Kalendis Octobris subiisse martyrium scribatur. Sed Nonis Ianuarij fortaßis translatæ reliquiæ. Ad 1. Octobr. extat eius vt Martyris memoria in Vsuardi Coloniensibus editionibus, & MS. Florario. Meliorus in Anglicano Martyrologio appellatur, a Capgrauio atque in Vsuardi editione an. 1490. Melorus, in edit.an.1521. Melor, in Florario Melon, Melior a Ferrario. Vitā eius a Ioanne Capgrauio scriptam, cum manu exarato codice Rubeæ vallis contuli: in hoc sacræ B. Melori exuuiæ Meldis asseruari dicuntur; quas alioquin ante aliquot sæcula ex Cornubia in VViltoniam ad celebre cœnobium Ambresburiense deportatas testatur Capgrauius: inde sunt fortaßis in Galliam aduectæ.

Vita.

Melorus, Martyr in Anglia (S.)

BHL Number: 5905

Ex Ioan. Capgr.

[1] Dvm in exordio Christianæ fidei Apostolica doctrina per orbem terrarum in omnibus gentibus diffunderetur, conuersa est Brittaniæ gentilitas ad fidem, & multi Domino credentes, & Apostolica precepta sequentes variis virtutum miraculis fulserunt: de quorum numero B. Melorum fidenter credimus extitisse.

[2] [S. Melori patria, & genus.] Fuit enim de nobili Britannorum genere, cuius pater Melianus ducatum Cornubiæ tenuit: cuius tempore per septennium pluuia super terram non cecidit. Instigante tandem maligno spiritu septimo anno ducatus sui dum consilium Primatum ad vtilitatem patriæ prouidendam fuisset congregatum, in ipso concilio * Rinoldus veniens, Melianum fratrem suum occidit, & pro illo regnare cœpit.

[3] Habebat autem Melianus paruulum quemdam filium annorum septem nomine Melorum: [Eius pater a fratre occisus.] quem post patris necem patruus occidere quærebat, timens ne si puer superstes esset & ad virilem ætatem perueniret, ei ducatum auferret. Rinoldus igitur quid faceret deliberans, puerum in Cornubiam secum adduxit, vbi consilium Episcoporum & aliorum multorum fuerat congregatum: & cum puerum occidere vellet, omniū prece factum est vt non occideretur, sed tantum manus dextera cum sinistro pede truncaretur: [S. Meloro dextera manus & pes sinister amputatur.] & factum est ita. Facta est autem post hæc Beato Meloro manus argentea & pes æneus: & pius & innocens de die in diem in virtutibus crescens, nutritus est in quodam monasterio Cornubiæ, & diuinas scripturas vsque ad quartum decimum annum legebat.

[4] Quodam enim æstiuali tempore Abbas illius loci nuces colligens, puero quasi Domino suo præsentauit: qui cœpit eas colligere argentea manu, [Manu argentea, vt natiua vtitur.] mirumque in modum manus illa argentea quasi reflexus carneos haberet, & manum extendere & recludere cœpit, quasi natiuam ossibus, neruis, venis, sanguine atque pelle.

[5] Quadam vice puer sanctus accepta petra, & proiiciens quasi stadio dimidio eam aduolare fecit, [Fontem elicit e terra.] quæ supra terram durissimam, quasi super ceram mollem, infixa est: cumque veniens ad locum illam de durissimo silice extraxisset, egressæ sunt aquæ largissimæ, & vsque hodie in loco illo fons viuus ebullire videtur.

[6] [Occiditur.] Cum autem patruus eius nutritori suo Cerialtano munera multa & possessiones, si alumnum suum occideret, promisisset, facto iniquitatis commercio, vt Cerialtanus caput innocentis abscinderet, & abscissum Rinoldo deferret, & mercedem promissam reciperet. Decollato itaque puero, [Interfector morte filij punitur.] filius Cerialtani assentiente patre caput Martyris deferens per murum castri, iusto iudice Deo annuente, de muro cecidit, & fractis ceruicibus expirauit.

[7] Veniens autem nutrix Martyris ad domum in qua corpus iacebat, & Angelos Dei ** & lucernas diuino splendore lucentes vidit. Cerialtanus vero caput assumens & fugiens, cum præ nimia siti pene deficeret, [Angeli Martyris corpori assistunt.] sibi ipsi loquens dixit: Væ mihi omnium hominum miserrimo, & omni pœna & cruciatu digno, quid faciam quia sitis ariditate afflictus deficiens morior? Cumque hæc multotiens replicaret, [Interfector a Martyre adiutus.] caput pueri in verba humana prorumpens tali voce eum affatur: Cerialtane baculum quem manu gestas in terram impiger fige, & fontem aquæ subito de terra oriri videbis, ex quo copiose refectus imminens sitis periculum euades. Cum autem baculum in terram fixisset, in pulcherrimam arborem versus radicitus terræ adhæsit, ramos & folia produxit, & de radice eius fons indeficiens emanare cœpit, & Cerialtanus potu recreatus caput ad Rinoldum detulit.

[8] Qui cum gaudio magno illud recipiens, dixit: Surge & montis verticem ascende, [Dein a Deo punitur cæcitate & morte.] & quæcumque adiacentia videre poteris, libens possidenda tibi dabo. Ille vero montem ascendens, & circumquaque se videre credens vtroque lumine orbatus est, & subita morte præuentus interiit: & liquefacta est caro eius sicut cera a facie ignis.

[9] Sepulto autem corpore sancto in loco martyrij sui, die sequenti supra terre faciem inuentum est: cumque sepulto in tribus variis locis corpore idem casus accidisset; inito consilio, super plaustrum, sub quo duo tauri indomiti positi sunt, corpus sanctum imponunt; & quocumque virtus eum diuina dirigere vellet absque ductore dimiserunt. [Locus sepulturæ S. Melori cælitus designatus.] Et ecce tauri māsueti subito effecti, vsque ad quemdam locum corpus trahentes substiterunt, & cum turbæ displiceret vt ibi quiesceret, manus, brachia, & humeros rotis vt eas voluerent supponentes, ita fixū diuinitus & immobile plaustrū viderunt, vt nulla arte, nullo ingenio, nulla prorsus hominum virtute moueri posset. Cumque sæpius attentantes nihil proficerent, gratias agentes Deo, corpus cum honore in eodē loco sepelierunt; vbi opem eius implorantes, optatum remediū gaudentes cōsequi solebant.

[10] [Rinoldus male moritur.] Delato in præsentia Rinoldi capite Martyris, tyrannus caput sacrum tetigit, & tertia die infelici morte occubuit. Sepulto itaque ab Episcopis & Clericis capite cum sacro corpore, post multorum annorum curricula prædicatores alienigenæ scrinium cum reliquiis S. Melori circumquaque deferentes peragratis terrarum tractibus, iniunctum sibi officium exercentes, Ambrisburiam tandem deuenerunt, & super altare reliquias sanctas posuerunt. [S. Melori reliquiæ Ambrisburiam delatæ.] Expleto prædicationis officio, cum reliquias secum auferre vellent, & nullo modo ab altari moueri possent, ac velut adamas altari adhærerent, dolore & angustia afflicti, accepta ad Abbatissa multa pecunia recesserunt.

[11] Quidam iniquitatis filij nocte ecclesiam de Ambrisburia intrantes scrinium S. Melori secum auferunt, [Inde sublatæ denuo reperiuntur.] & laminis auri & argenti abrasis, capsam cum reliquiis in quadam specu proiiciunt. Sacerdos autem quidam diluculo surgens, vidit radiosam lucis columnam de cælo super specum descendentē, & accendens ad locum, scrinium inuenit, & ad ecclesiam detulit.

[12] [Sacristam periculo mortis eripit.] S. Melorus sacristæ nocte quadam apparuit dicens: Godrice surge velociter; ecce testudo ecclesiæ hiatibus conquassata patulis vicinam parat maturare ruinam. Cumque iterum alia nocte idem repetisset, tertia nocte apparens dixit: Godrice cito surge, imagines & altaris ornamenta tecum assumens quantocyus exeas; quia periculum mortis tuis procul dubio in ianuis adest: & cum egressus fuisset, tota post eum testudo concidit, areæ planiciem subiectæ obuoluens.

Terrea autem relinquens, cælestia cum corona martyrij penetrauit Kalendis Octobr.

[Annotata]

Side Note * MS. Rub. val. Reynoldus.

Side Note ** Capgr. vt.





USB-Stick Heiligenlexikon als USB-Stick oder als DVD


Seite zum Ausdruck optimiert

Empfehlung an Freunde senden

Artikel kommentieren / Fehler melden

Suchen bei amazon: Bücher über Acta Sanctorum: Melorus von Cornwall

Wikipedia: Artikel über Acta Sanctorum: Melorus von Cornwall

Fragen? - unsere FAQs antworten!

Im Heiligenlexikon suchen

Impressum - Datenschutzerklärung



Aus: Societé des Bollandistes: Acta Sanctorum Bd. 1 - Ianuarii I., Antwerpen 1643 - zuletzt aktualisiert am 00.00.2014
korrekt zitieren:
Artikel
Die Deutsche Nationalbibliothek verzeichnet das Ökumenische Heiligenlexikon in der Deutschen Nationalbibliografie; detaillierte bibliografische Daten sind im Internet über http://d-nb.info/1175439177 und http://d-nb.info/969828497 abrufbar.

Sie könnnen sich mit Klick auf den Button Benachrichtigungen abonnieren und erhalten dann eine Nachricht, wenn es Neuerungen im Heiligenlexikon gibt:


Sollte hier eine Anzeige erscheinen, deren Anliegen dem unseren entgegensteht, benachrichtigen Sie uns bitte unter Angabe der URL dieser Anzeige, damit diese Werbung nicht mehr erscheint.
Lesen Sie vorher bitte unsere Erläuterungen auf der Seite Warum Werbung und wie sie funktioniert.