Sollte hier eine Anzeige erscheinen, deren Anliegen dem unseren entgegensteht, benachrichtigen Sie uns bitte unter Angabe der URL dieser Anzeige, damit diese Werbung nicht mehr erscheint.
Lesen Sie vorher bitte unsere Erläuterungen auf der Seite Warum Werbung und wie sie funktioniert.


 


Ökumenisches Heiligenlexikon

Acta Sanctorum der Bollandisten

Anhang Januar I


APPENDIX

ADDITIONVM, RETRACTATIONVM, ANNOTATIONVM, AD PRIMOS XV. DIES IANVAR.

AD I. IANVARII.

[Praefatio]

Ad catalogum Prætermissorum pag.2. addatur

[S. Clarus, apud Pictones sub Gallieno martyrio coronatus, memoratur ab Andrea Saussaio in Supplemento Martyrologij Gallicani; iterumq; in ipso Martyrologio XX. Iulij.

S. Quintini Martyris, S. Cassiani Episcopi, corporum transuectio hoc die consignata est in eodem Martyrologio

Gallicano Saussaij, quæ tradit semel atque iterum Laudunum ob incursionem Normannorum esse deportata; atque inde tandem proprium in locum Augustam Veromanduorum relata.

De S. Cassiano Ep. Augustodunensi agemus V. Augusti.

De S. Quintino Martyre XXXI. Octobr.

Franciscus Spoletinus, Ordinis Minorum, (quem S. Antoninus 3. par. tit. 24. cap. 9 §. 10. VV adingus tom. 2. Annal. Minor. ad an. 1288. num. 36. Bosius de signis Ecclesiæ tom. 1. lib. 7. cap. 3. sect. 13. Marcus Vlyßippon. par. 2. lib. 5. cap. 17. testantur,

Damiatæ in Ægypto martyrium subiisse) refertur hoc die in Martyrol. Franciscano Arturi Monstierij. Nobis non constat, an publico Ecclesiæ iudicio sit in sanctorū Martyrū tabulas relatus.

Hieronymus ab Albintimilio, siue a Vintemiglia (vt vulgo nunc loquuntur) refertur ab eodem Arturo in Martyrol.

Franciscano. Testatur certe Franciscus Gonzaga in Origine Seraphicæ religionis, par.2. prouin. Siciliæ, Conuentu 21. in tractu Triocalensi monasterium extare Seraphici Ordinis S. Mariæ de

Iesu appellatum, vbi beatorum Patrum, vt ait, Guliermi ab

Intimelio, siue Vintimilio, huius olim prouinciæ Vicarij, ac Ludouici Catalagironensis, nec non & B.F. Pauli Trioclensis, siue a Randatio, laici professi, corpora optimo loco recondita in Christo quiescunt, & a secularibus, ob miracula quæ ibi contingunt, in maxima veneratione habentur. Hæc ille. Verum an publica Ecclesiæ auctoritate aliquis eis honos decretus sit, nos latet. Ludouicum hic a Gonzaga memoratum, refert Monstierius, XXXI. Iulij, Paulum vero XXVII. eiusdem.

DE SACRO CHRISTI PRÆPVTIO.

Iesus Christus: Commemoratio Sacrosancti Praeputii Christi

Pag. 4. col. 1. nu. 3. post testimonium Innocentij III. Papæ, adde [Odo Gisseius noster in historia Podiensi scribit, sacrum illud pignus amplius Carosij (quod in Pictonibus est cœnobium) non extare, simili prope casu, quo suum Antuerpiensibus, ereptum.].

Eadem pag. post nu. 5. adde [Idem Gisseius noster hist. Podien. lib. 1. cap. 17. testatur, [Christi præputium Podij.] etiamnū asseruari Podij, siue Anicij Velaunorum,

Christi præputium, siue eius partem, & magna veneratione circum-gestari in solenni supplicatione festo Ascensionis, & die Dedicationis Ecclesiæ XI. Iulij.

Pag. 5. col. 1. post nu. 22. adde [Eamdem historiam aliquanto breuius recenset Siluester Petrasancta noster in sacris Bibliorum metaphoris, centur. 1. metaph. 33.]

Eadem pag. col. 1. post nu. 23. adde [Eadem testimonia aliaq; succincte recitat Augustinus VVichmannus Brabantiæ Marianæ lib. 2. cap. 22.]

Pag. 8. col. 2. ad finem tractatus de Christi Præputio, adde [Testatur Andreas Saussaius in Supplemento Martyrol. Gallicani, [Culter circumcisionis.] asseruari Compendij in basilica SS. Cornelij & Cypriani, & hoc die populo ostendi, cultrum lapideum, quo circumcisus est Christus.

DE SS. ELVANO ET MEDVINO.

Elvanus, Episcopus in Anglia (S.)Meduinus, in Anglia (S.)

Pag. 10. col. 1. nu. 1. post, Aualonæ sepultos, adde [In posteriore Martyrologij Anglicani editione refertur S. Meduinus Kalendis

Ianuarij, at S. Eluanus XXVI. Septembris.

Ibidem col. 2. in fine, adde [De tota hac legatione agemus plenius III. Decembris ad S. Lucij vitam, & XXVI. Maij ad S. Eleutheri. Disputat de ea fuse Iacobus Vsserius in Britannicarum rerum antiquitatibus cap. 3. & 4. & Michael Alfordus noster in Britannia illustrata.]

AD VITAM S. MOCHVÆ, SIVE CVANI.

Mochua sive Cuanus, Abbas Laegsiensis in Hibernia (S.)

Pag. 46. post cap. 2. ad nu. 3. addatur [a S. Colmani Elo, siue Columbani, Vitam dabimus 26. Septembris, in qua tamen hoc miraculum non memoratur.]

Ibidem post cap. 3. ad nu. 6. [a Colitur S. Munnus, qui & Fintanus, 21. Octobris. Geminam eius vitam habemus, & in vtraque lepra ei diuinitus inflicta dicitur, quod aspere suos corriperet, [S. Fintani asperitas diuinitus punita.] ac ruborem iis incuteret, quod numquam S. Molua fecerat: nec elegisse sibi lepram, sed in exilium vltro abire voluisse, ne amplius præesset monachus; verum id vetante Angelo, postridie dicitur lepra percussus, atque illud flagellum patienter vltra 20. annos tolerasse. Non fit tamen isthic mentio curatæ a Mochua lepræ.]

Ibidem post cap. 4. ad nu. 8. [a Habemus vitam S. Kenani Episcopi, sed correctione egentem; in qua idem de serenitate Sanctorum precibus impetrata refertur, nulla tamen facta peculiari S. Mochuæ mentione.

AD VITAM S. MOCHVÆ BALLENSIS.

Cronanus sive Mochua, Abbas Ballensis in Hibernia (S.)

Pag. 48. post cap. 1. ad nu. 3. [a De S. Gongello, siue Congallo, & nobilissimo monasterio Banchor, agemus 10. Maij. Aliud fuit Banchor cœnobium apud Britannos in Cestrensi Comitatu, cuius alumnus fuisse Pelagius hæresiarcha existimatur.

DE S. AGRIPPINO EP.

Agrippinus, Episcopus Augustodunensis in Gallia (S.)

Pag. 49. post ea quæ de S. Agrippino dicuntur, addatur [Andreas Saussaius in Martyrol. Gallicano, VII. Martij S. Agrippinum adscripsit. Postea tamen illum in catalogum retulit eorum quorum ignorabat natales.]

AD VITAM S. EVGENDI.

Eugendus, Abbas monasterii S. Claudii in Burgundia (S.)

Pag. 49. Hæc vita ante S. Fulgentij Episcopi Ruspensis Vitam reponenda. Nam cum sub SS. Romano & Lupicino, qui sub Chilperico Burgundionum Rege floruerunt, [S. Eugendi ætas.] monachus sit factus, & sexagesimo primo ætatis anno mortuus, non potuit ad annum DXXIX. quo S. Fulgentius deceßit, peruenire. Sed de SS. Romani & Lupicini ætate plenius suo loco agemus.

Pag. 52. cap. 7. nu. 9. in margine citatur Ruffinus lib. 7. histor.

Eccles. c. 26. corrige [cap. 25.] Cuius autem isthic mentio fit, est S. Gregorius Thaumaturgus, qui colitur XVII. Nouembr.

DE S. MARINO ABB. LERIN.

Marinus, Abbas Lerinensis (S.)

Pag. 55. col. 2. lin. 3. adde [Inscripsit quoque Marinum Gallicano Martyrologio Andreas Saussaius. [S. Marini ætas.]] Debet autem ante

Cuanum Cronanumque reponi, cum ij sub finem sexti seculi, aut initium septimi decesserint, ipse vero cum discipulis S.

Eugendi vixerit.

AD VITAM S. GVILIELMI ABB.

Guilielmus, Abbas Diuione in Burgundia (S.) Ex variis.

Pag. 57. col. 2 nu. 5. tradit Claudius Robertus inter alias etiam Vezaliensem reformasse, repone [Verziacensem] de qua cap. 5. agitur, & 13. Ianu. in Vita S. Viuentij.

Pag. 60. post cap. 5. ad nu. 17. [a Saussaius in Supplem. VII. Iunij consignat ordinationem siue consecrationem S. Guilielmi in Abbatem monasterij Diuionensis S. Benigni. VVion eo die depositionem eius refert, refragante Glabro Vitæ scriptore. Eodem die nomē S. Guilielmi suis fastis inscripserunt Ferrarius & Dorganius, veluti is illius esset natalis.

DE S. CLARO SALIGHENSTADIEN.

Clarus, Monachus Salighenstadiensis in Germania (S.)

Pag. 65. post nu. 2. col. 2. addatur [Incidit aliquando subvereri, ne Clarum, Abbatem monasterij S. Marcelli, monachum cœnobij SS. Marcellini & Petri fecerit Trithemius. Certe quidem eo antiquiorem neminem legimus, qui huius Clari meminerit. Sed magnum momentum habet traditio ipsius monasterij, fortaßis & monumenta, nobis ignota.

AD VITAM S. ODILONIS ABB.

Odilo, Abbas Cluniacensis Silviniaci in Gallia (S.)

Pag. 66. post cap. 2. ad nu. 10. [a Colitur S. Maiolus II. Maij. Ceterum, vt supra in Vita S. Guilielmi Abbatis cap. 10. num. 26. testatur Glaber, S. Guilielmi hortatu primum permotus est Odilo, vt monasticam vitam capesseret, venitq; paullo post ad S. Maiolum.

AD II. IANVARII.

[Praefatio]

Pag. 78. col. 2. ante S. Siluestrum monachum, repone [B. Odino, siue Otteno, aut Otto,

Abbas Rothensis, ord. Præmonstratensis in Sueuia.] Et expunge quæ inter Prætermissos de eo dicuntur. Plenius de eo infra agemus.

Ad catalogum Prætermissorum addatur [S. Vincentius

Confessor refertur hoc die a Saussaio, diciturq; propria illi dicata apud Rutenos ecclesia, in qua S. Tarsitiæ Virginis conditum corpus, vt XV. Ianuarij dicimus.

Theodorus Episcopus Massiliensis refertur hoc die & Sanctus prædicatur a Saussaio. Illustria sunt quæ de eo scribit in historia Francorum S. Gregorius Turonensis; neque dubitandum videtur, quin Sanctis iam olim fuerit annumeratus. Sed, vt Maßilia accepimus, neque officio Ecclesiastico colitur, neque de eius veneratione isthic quidquam extat. Claudius Robertus scribit Ferrarium tradere eum coli II. Ianuarij: nihil in Ferrario simile reperimus; solum scribit ab eo S. Defendentis Acta litteris esse tradita.

Pragæ Allatio prima reliquiarum hoc die celebratur, vt patet ex veteri Kalendario. De ea isthæc habentur in MS. Martyrologio

Ecclesiæ Metropolitanæ: IV. Non. Ianuarij, Octaua S. Stephani, & festum omnium reliquiarum, quas Christianissimus Princeps Carolus IV. Romanorum Imperator semper Augustus, [Variæ SS. reliquiæ Pragam a Carolo IV. allatæ.] & Bohemiæ Rex, in diuersis mundi partibus magnis obtinuit precibus, prout in suis locis singulariter infra describuntur. Et easdem reliquias auro & argento & gemmis pretiosissime ornatas donauit Ecclesiæ Pragensi. Hoc festum Papa Innocentius VI. ad instantiam dicti Imperatoris constituit in diœcesi Pragensi solenniter celebrari, & omnibus ipso die ecclesiam Pragensem visitantibus, confessis & contritis donauit indulgentiam vnius anni & vnius quadragenæ, perpetus temporibus duraturam. Hæc ibi.

Enumerantur deinde suis diebus hæ reliquiæ a Carolo IV. Pragam allatæ;

S. Erardi Episcopi reliquiæ aliquæ VIII. Ianuarij.
S. Mauri Abb. costa XV. Ianuarij.
S. Antonij Abb. digitus XVII. Ianuarij.
S. Sebastiani M. pars capitis XX. Ianuarij.
S. Vincentij M. caput XXII. Ianuarij.
S. Ananiæ Apostoli caput XXV. Ianuarij.
S. Valerij Ep. Treuir. capitis pars XXIX. Ianuarij.
S. Ignatij Ep. Antiocheni M. caput I. Februarij.
Deiparæ Virginis cingulorum duorum partes duæ II. Feb.
S. Agathæ V. reliquiarum pars V. Februarij.
S. Petri Apostoli baculi pars XXII. Februarij.
S. Matthiæ Apostoli reliquiæ aliquæ XXIV. Februarij.
S. Gregorij Magni caput XII. Martij.
S. Longini M. caput & brachium XV. Martij.
S. Narcissi Ep. M. reliquiæ XVIII. Martij.
S. Pigmenij M. pars capitis XXIV. Martij.
S. Marci Euangelistæ corporis pars, & pars autographi eius Euangelij XXV. Aprilis.
S. Petri M. ord. Prædicat. reliquiæ aliquæ XXIX. Aprilis.
S. Philippi Apostoli brachium I. Maij.
S. Sigismundi Regis corpus I. Maij.
Sacræ Crucis Christi partes dyæ III. Maij.
S. Antoniæ V.M. caput IV. Maij.
S. Ioannis Euangelistæ pars tunicæ VI. Maij.
SS. Gordiani & Epimachi MM. reliquiæ X. Maij.
S. Victoris M. Syri caput & brachium XIV. Maij.
S. Vrbani Papæ M. caput & pars corporis XXV. Maij.
S. Medardi Ep. brachium VIII. Iunij.
S. Viti M. corpus XV. Iunij.
S. Modesti M. reliquiæ aliquæ XV. Iunij.
S. Aurei Ep. Moguntini M. pars brachij XVI. Iunij.
S. Protasij M. brachium XIX. Iunij.
S. Albani M. Moguntini corporis pars XXI. Iunij.
S. Pauli Apostoli pars baculi XXIX. Iunij.
S. Vdalrici Ep. Augustani caput & brachium IV. Iulij.
S. Ianuarij M. Armeni corpus XI. Iulij.
S. Hermagoræ Ep. & M. brachium XII. Iulij.
S. Mariæ Magdalenæ reliquiæ aliquæ XXII. Iulij.
S. Annæ digitus XXVI. Iulij.
S. Marthæ V. reliquiæ aliquæ XXIX. Iulij.
S. Petri Apostoli catenæ pars I. Augusti.
S. Sixti Papæ M. pars capitis VI. Augusti.
S. Romani M. caput IX. Augusti.
S. Laurentij M. brachium X. Augusti.
S. Hilariæ M. caput XII. Augusti.
S. Claræ V. reliquiæ aliquæ XII. Augusti.
Deiparæ Virginis pepli duplicis pars XV. Augusti.
S. Sebaldi Confess. reliquiæ aliquæ XIX. Augusti.
S. Stephani Regis Hung. digitus XX. Augusti.
S. Bartholomæi Apost. pars capitis XXIV. Augusti.
S. Hermetis M. brachium & aliæ reliquiæ XXVIII. Aug.
S. Euphemiæ V.M. brachium XVI. Septembris.
S. Geminiani M. brachium XVI. Septembris.
S. Matthæi Apostoli costa XXI. Septembris.
S. Mauricij M. brachium & gladius XXII. Septembris.
S. Leodegarij Ep. M. caput II. Octobris.
SS. Sergij & Bacchi MM. corporum pars VII. Octobris.
S. Abrahæ, Patriarcharum, reliquiæ aliquæ IX. Octobris.
S. Isaaci, Patriarcharum, reliquiæ aliquæ IX. Octobris.
S. Iacobi, Patriarcharum, reliquiæ aliquæ IX. Octobris.
S. Dionysij Parisiorum Apostoli brachium IX. Octobris.
S. Galli Abb. caput & brachium XVI. Octobris.
S. Florentij Ep. Arausicani brachium, mandibula, & pars corporis XVII. Octobris.
S. Lucæ Euangelistæ caput XVIII. Octobris.
S. Sapientiæ Virginis Vrsulanæ corpus XXI. Octobris.
S. Sophiæ V. Vrsulanæ (si non eadem est) reliquiæ aliquæ.
S. Narcissi Ep. Hierosolym. reliquiæ aliquæ XXIX. Octob.
S. Leonardi Abb. Lemouic. caput VI. Nouembris.
S. Theodori M. brachium & aliæ reliquiæ IX. Nouembris.
S. Martini Ep. Turon. dens XI. Nouembris.
S. Othmari Abb. caput XVI. Nouembris.
S. Clementis Papæ M. catena XXIII. Nouembris.
S. Catharinæ V. M. reliquiæ aliquæ XXV. Nouembris.
S. Saturnini M. reliquiæ aliquæ XXIX. Nouembris.
S. Luciæ V. M. digitus XIII. Decembris.
S. Othiliæ V. brachium & aliæ reliquiæ XIII. Decembris.
S. Lazari fratris Magdalenæ brachium & pars magna corporis XVII. Decembris.
S. Stephani Protomart. caput & articulus XXVI. Dec.
SS. Innocentium MM. brachium vnum XXVIII. Decemb.
Cæcilia, siue Helena Coppoli, Virgo ex ordine S. Claræ, refertur hoc die, & Beata appellatur, a Ludouico Iacobilli in libro de SS. Fulginatibus, & ab Arturo Monstierio. Verum neuter indicat an ea illi appellatio ab Ecclesia decreta sit.
S. Paschasius Ratbertus, Abbas Corbeiensis, scriptor vitæ S. Adelardi, refertur hoc die a Saussaio. ab Hugone Menardo in Martyrol. Benedictino XXVI. April.

AD SS. FRONTASII ET SOC. ACTA.

Frontasius, Martyr in Gallia (S.)Seuerianus, Martyr in Gallia (S.)Seuerinus, Martyr in Gallia (S.)Silanus, Martyr in Gallia (S.)

Pag. 79. dele in margine SECVLO I. Nam, vt ad vitam S. Frontonis XXV. Octobris dicemus, id merito controuertitur. Ceterum hæc Martyrum Acta breuiate excerpta sunt ex prolixiore Vita S. Frontonis, quam posterius nacti sumus. Verum eam a nupero quodam & ridiculo scriptore, non ante 400. aut circiter annos, compositam fuisse ostendit Franciscus Bosquetus Ecclesiæ Gallicanæ historiarū to. 1. num. 15. & parte 2. aliam recitat paullo antiquiorem & longe diuersam, [S. Frontonis Episc. vita.] etsi nequaquam per omnia probatam; ex qua conficere licet non fuisse primum Petracoriorum Apostolum Frontonem. Ceterum Sanctos hos quatuor Martyres ita celebrat in Supplemento Martyrologij Gallicani Saussaius: Petracoricis natalis sanctorum Martyrum Frontani, Seuerini, Seueriani, & Silani, discipulorum S. Frontonis, quos Squirius Præses ethnicus impia sententia damnauit, fecitque ob fidei Iesu Christi confessionem gladio obtruncari. S. Silanum, alij Siluanum vocant: cui in vrbe Petracoricensi dedicatam esse basilicam testatur Andreas du Chesne in lib. de Antiquitat. Galliæ.

DE S. DEFENDENTE ET SOCIIS.

Defendens, Martyr ex legione Thebaea (S.)Socii, Martyres ex legione Thebaea

Pag. 80. post num.1. adde [Hos in territorio Viennensi passos scribit Saussaius in Martyrol. Gallicano hoc die.

Ibid. col. 2. post num. 4. [Carolus Episcopus Nouariensis lib. 1. historiæ Ecclesiæ suæ de S. Defendente ita scribit: His eisdem subalpinis regionibus S. Defendens frequenti sane cultu, [S. Defendentis cultus,] vt Martyr, afficitur. Plurimis in locis etiam ex voto publico dies eius Festus celebratur postridie Kal.Ianuar. Eius nomine altaria, oratoria, sodalitates dicatæ sunt. Idem nomen multis pietatis gratia tribuitur. Militari habitu pingitur, [imago, patrociniū.] & contra luporum rabiem, incendiorumque vim inuocatur. Fuisse vnum ex Thebæis Martyribus scribit Guillelmus Baldesanus in hist. Thebæa, dum de translatione S. Mauritij agit; quin etiam duos putat eiusdem nominis; alterum sepultum apud Massiliam, de quo Galesinius in Martyrol. ex tabulis Ecclesiæ Bergomensis; alterum in Italia, de quo ipse nonnulla narrat. De eo nihil Baronius.

DE S. ISIDORO EP. M.

Isidorus, Episcopus et Martyr Antiochiae (S.)
Siridon, Episcopus (S.)

Ex variis.

[5] Pag. 83. post nu. 4. adde [Antonius Quintanadue ñas noster lib. de SS. Hispalensibus censet S. Isidorum, qui hoc die celebratur, Episcopum Cæsaraugustanum fuisse, Valerij III. successorem. Ita nempe Iuliani Petri Chronicon num. 244. In Libiza transfertur corpus S. Isidori, [S. Isidorius an Episcopus Cæsaraugustanus?] X. Episcopi Cæsaraugustani, qui veniens Amphilochiam Gallæciæ vrbem, ab Arianis occiditur. Missum est corpus nocte in Minium, & ibi sepultum est. Post anno 8. repertum est. Is fuerat vir Consularis, natus Hispali in Hispania, Consul cum Lanato; post vocatus, Numanus.

[6] Martinus Carillius post vitam S. Valerij, Cæsaraugustanorum Antistitum catalogum contexit, in eoq; sextum recenset Valerium III. at successoris vulgo ait ignorari nomen, in quibusdam tamen MSS. codicibus Isidorum appellari, diciq; non Antiochiæ, sed Amphilochiæ martyrium subiisse. Atque is ipse videtur esse, [Is vir doctus & zelosus,] cuius zelum Ascanius Tarraconensis & reliqui Episcopi illius prouinciæ commendant in epistola ad Hilarum Papam, qua de ordinatione Episcopi per Siluanum Calaguritanum contra Patrum regulas & Nicænos canones facta conqueruntur: Hinc factum est, inquiunt, vt de eius miserrima temeritate ad nos Cæsaraugustanæ vrbis Episcopus frater noster vniuersa referret; cuius diligentia & sollicitudo admodum prospexerat, si in aliquo profuisset. Siquidem cunctis in vicinia positis Episcopis ne se schismatico adiungerent frequentissime contradixit &c. Extat ea epistola tom. 2. Conciliorum, estq; in Concilio Romano an. 465. recitata.

[7] Hunc ergo virtute & eruditione præstantem Antistitem, scribit Quintanadueñas Catholicæ religionis amplificandæ gratia etiam alias prouincias adiisse, & gloriosa tandem nece Amphilochiæ apud Gallæcos perfunctum. [ab hæreticis occisus dicitur:] Verum eo venerit prædicandi caußa, an a Gothis relegatus Isidorus, non expreßit Iulianus, qui in eodem Chronico nu. 228. de eo ita scribit: Floret memoria in Hispaniis S. Isidori Episcopi Cæsaraugustani ab hæreticis Arianis occisi. Ceterum memorata veteribus, ac nominatim Straboni Amphilochia est, Callaicorum vrbs, quæ Ptolemæo Aquæ calidæ, Antonino Aquæ Celinæ, dicta putatur; a Sueuis deinde Warm see, id est, calidus lacus, vulgo nunc inde deflexo nomine Orense, ad Minium amnem. De qua vrbe consule Lud. Nonium cap. 53. & Licentiatum Molinam in descriptione Galliciæ.

[8] Facile irrepere in Martyrologia error potuit, vt pro Amphilochiæ, scriberetur: Antiochiæ passio S. Isidori Episcopi. Verum quantum illi Chronico Iuliani tribuant viri eruditi, [cum alio eiusdem nominis confusus.] nobis exploratum non est. Ioannes Marietta lib. 21. cap. 31. inter Hispaniæ Doctores numerat Isidorum Cordubensem Episcopum, vel secundum alios Cæsaraugustanum, quem ait vulgo Seniorē appellari, ac multa edidisse volumina, vixisse vero circiter annum 420. Verum de Isidoro illo Cordubensi atque eius scriptis, de quibus Trithemius & Sixtus Senensis, viderint alij.

DE S. ISIDORO EP.

Isidorus, Episcopus et Martyr Antiochiae (S.)
Siridon, Episcopus (S.)

Pag. 84. nu. 1. lin. 3. pro, cap. 12. repone [cap. 5. nu. 19.]

Ibid. post num. 1. adde [Enumerat hosce monachos Palladius in Lausiaca cap. 117. Ingressa est montem Nitriæ, sanctos Patres conueniens, Pambo, & Arsisium, & Serapionem magnum, & Paphnutium Scetioten, [S. Isidorus Episc. Hermopolitanus.] & Isidorum Confessorem Episcopum Hermipolis & Dioscurum &c. Erat Hermipolis, siue Hermopolis, Ἑρμούπολις, ciuitas Thebaidos, in qua Christus cum Virgine Matre & S. Iosephi traditur exulasse. De ea agimus XVIII. Ianu. ad Acta S. Ascles litt. a. & XXV. Ianu. ad cap. 1. Vitæ S. Apollonij litt. a. Dicitur hæc in Topographia sacra Caroli a S. Paulo Hermopolis maior, in Thebaide prima, sub Arsinoe Metropoli. Hermopolis parua est in prouincia Ægypti primæ, sub Alexandrino Patriarcha.

DE S. MACARIO ALEX.

Macarius Alexandrinus, Abbas in Aegypto (S.)

Pag. 84. post nu. 1. adde [Potius dicendum vtrumque quadam ratione dici posse S. Antonij discipulum; sed fuisse illis seniorem Macarium, S. Antonij domestica disciplina institutum, [S. Macarius S. Antonij discipulus quis?] prorieq; discipulum, ac Pisparitani cœnobij secundum ab eo moderatorem, cuius mirum est peculiarem in Martyrologiis non agi memoriam. De eo agitur XV. Ianu. ad S. Macarij Ægyptij vitam, & de vtroque plurimis ad vitam S. Antonij XVII. Ianu. §. 6. in Prolegom.

Ibidem col. 2. post nu. 4. adde [Saussaius in Martyrol.Galli cano ita scribit: Augustæ Ausciorum memoria S. Macarij. Sitne ille aliquis ex Ægyptiis Macariis, atq; hic, de quo modo est sermo, Alexandrinus; an indigena quispiam, nos latet. V. Ianuarij in Vita S. Apollinaris Syncleticæ mentio crebra fit Abbatis Macarij in Scete commorantis; quem hunc Alexandrinum esse suspicamur.

DE S. ASPASIO.

Aspasius, Episcopus Elusanus Meloduni in Gallia (S.)

Ex variis.

Pag. 90. col. 2. initium nu. 3. ita restitue [Videtur S. Aspasius Gothorum Arianorum iniuriis coactus solum vertere, [S. Aspasius Meloduni exul.] Melodunum conceßisse, ibiq; populum partim mysteriis Christianæ religionis imbuisse, partim ad studia pietatis excitasse, donec tandem siue ætate & laboribus fractus, seu qua alia ægritudine exstinctus est. Ita scribit in Melodunensi historia, qui & S. Aspasij laudes dicitur pluribus hymnis cecinisse, Sebastianus Roulliardus Melodunensis, in Curia Parisiensi Aduocatus, eruditione ac pietate celebris.

AD VITAM S. MAXIMI M.

Maximus, Abbas et Martyr in Gallia (S.)

[Oldus fl.] Pag. 92. post cap. 1. ad nu. 8. adde [a Oldus, siue Oltus, aut Olitis, fluuius Aquitaniæ, per Cadurcos fluit, vulgoq; Lotus dicitur.

b De S. Ambrosio Cadurcorum Episcopo agemus 16. Octobris. >An is sit qui hic memoratur S. Maximi discipulus, necdum nobis compertum, cum eum quidam faciant 100. annis S. Desiderio (de quo 16. Nouembris agemus) iuniorem.

AD VITAM S. ADELARDI ABB.

Adelardus, Abbas Corbeiensis in Gallia (S.)

Pag.95. col.2. in fine, adde [In MS. Bodecensis Canonicorum regularium in VVestphalia monasterij, Vitæ S. Adelardi per Ratbertum præfiguntur hi versus, qui indubie sunt ab aliquo Corbeiæ nouæ monacho scripti: O Pater eximie, monachorum Dux Adalharde, Regia stirps alte Francorum dum genuit te, Mundum spreuisti pauper pro nomine Christi, Annos ætatis dum bis denos habuisti In Corbe veteri Benedicti iura subisti. Inde noua Corbe nostra pro Patre petisti annis bis binis; post in patriam rediisti, ac inibi plenus ætate fideque decorus, Vitam finisti sanctam, Pater inclyte, Christi Lux octaua fuit dum nonaque crastina luxit, Hora qua Christus moriens est in cruce fixus; Quem prece sincera pro nobis iugiter ora, Vt pietate sua nobis det gaudia vera.

Pag. 99. post cap. 5. ad nu. 16. adde [a Pipinus Caroli Magni filius, egregius Princeps, anno 781. constitutus est Rex Italiæ, postea & Baioariæ; obiit 8. Iulij 810. In historia translationis S. Viti 15. Iunij, dicitur S. Adelardus gubernasse regnum Italiæ dum adolesceret Bernardus Pipini filius.

b De Leone III sanctissimo Pontifice agemus 12. Iunij. Postea iterum ad eum missus est S. Adelardus cum aliquot Episcopis an. 809. ob motam quæstionem de processione Spiritus sancti.

c Lotharius etiam viuente patre Ludouico Pio Imperator est appellatus, ab eo imperij socius adscitus anno 817. Alioquin diu ante Ludouicum obiit S. Adelardus.

Pag. 102. post cap. 10. adde [a De Hero insula, quæ nunc Nera, agemus 20. Augusti ad Vitam S. Philiberti, qui in ea cœnobium condidit.

Pag. 110. post cap. 19. adde [a De B. Hildemanno agemus 8. Decembr.

Pag. 111. post cap. 20. adde [a MS. Bodecense nu. 87. post legitur, addit vocem epitaphium, & videtur requiri.

b Versu 4. epitaphij idem MS. pro caritate, habet pietate.

c Num. 88. pro cohæreret, vel connecteret, idem MS. habet coerceret, melius.

Ibidem ad finem vitæ adde [d In MS. Bodecensi post vitā S. Adelardi sequebatur Ecloga lugubris de eius morte, quæ videtur ab eodem scripta Paschasio Radberto; sed quod longiuscula sit, nec quidquam ad historiam pertinens contineat, superuacaneum visum est eam hic dare. Titulus eius est: Sequitur Ecloga duarum sanctimonialium vno fauoris planctu complosa, quas idē velut vnam sibi in coniugium vitæ Christi Ecclesiam enutrisse; aliam vero ex eadem secundum monasticam disciplinam inito libramine admodum genuisse perorat: quarum quoque vnam propter candorem Galateam vocari, porro aliam propter amorem caritatis Philidis nomine consecrasse taxatum iri non ambigitur. Dicitur eadem Ecloga extare in MS. Corbeiæ veteris.

Ibidem col. 2. post Prologum secundæ Vitæ, adde [a Hic Gerardus in Vita, quam 5. April. dabimus, Geraldus vocatur.

b Vitam S. Anscharij Danorum Apostoli, dabimus 3. Februarij.

c Historiam Translationis S. Viti dabimus 15. Iunij, in qua nonnulla de S. Adelardo memorantur huic Vitæ haud omnino consentientia.

Pag. 116. post cap. 8. adde [a Alium librum a S. Adelardo scriptum citat Hincmarus in epistola seu libello de Regis institutione his verbis: Adalhardum senem & sapientem Domni Caroli Magni Imperatoris propinquum, & monasterij Corbeiæ Abbatem, [S. Adelardi scripta.] inter primos Consiliarios primum in adolescentia mea vidi. Cuius libellum de ordine Palatij legi & scripsi, in quo inter cetera continetur, &c.

Pag. 118. col. 1.post Prologum ante Miracula S. Adelardi, adde [a S. Bathildis vitam dabimus 26. Ianu. vbi de Corbeiæ constructione agitur.

Ibid. col. 2. post cap. 2. [a Ingelrannus, siue Ingerannus, S. Richarij primi Abbatis Centulensis vitam scripsit, quam 26. April. dabimus.

Pag. 119. col. 1. post cap. 3. adde [a Fulco Abbas Corbeiensis corpus S. Paschasij Ratberti eleuauit, vt decessor S. Adelardi, vti scribit Cl. Robertus.

Ibid. col. 2. post cap.4. adde [a Robertus Hugonis Capeti filius, anno 997. regnare cœpit, etsi iam nouennio ante in regni consortium adlectus a patre.

b S. Firminus Episcopus & M. colitur 25. Septembris. at S. Firminus Episc. & Confessor 1. eiusdem.

Pag. 121. post cap. 8. priorum Miraculorum, adde [a De S. Gentiano agemus. 11 Decembr.

Ibid. col. 2. post cap. 1. adde [a Henricus I. Galliæ Rex, post mortem Roberti patris regnare cœpit an. 1033. obiit anno 1060.

b Si Henricus Rex, vt hic dicitur, Adelam sororem Balduino Pio, siue Insulano, Flandrensium Marchioni coniunxit, ergo falluntur Meierus, Locrius, alijq; historici nostrates, qui id anno 1027. volunt contigisse, viuente adhuc Roberto Rege. Dicitur hic Balduinus Senior, quia eius filius Balduinus Montensis post eum Flandriā rexit.

c Philippus Henrico patri puer successit anno 1060. tutore ei dato Balduino Pio auunculo, obiit anno 1108.

d Robertus Friso, Balduini Pij filius, eiecta fratria Richilde eiusq; filio Arnulpho Infelice, Flandriam occupauit sub annū 1071.

Pag. 123. col. 2. post cap. 7. adde [a Visitur Corbeiæ, vt a fide dignis testibus accepimus, iuxta altare S. Adelardi lectica pulchre extructa, [S. Adelardi lectica.] in qua decumbere febrientes vt liberentur consueuerunt; iuxta dependet tabula in qua Sancti depicta mors est.

DE B. ODINONE, SIVE OTTENONE, ABBATE ROTHENSI ORD. PRÆMONST. IN SVEVIA.

Odino, sive Otteno, Ab. Rothensis, Ordinis Praemonstratensis in Suevia (B.)

Hæc Vita reponenda est pag. 124. ante S. Siluestri.

Ex variis.

Anno MCLXXXII.

[1] Rothum, siue Rodium, monasterium est Ordinis Præmonstratensis in Sueuia, haud longe a Memminga vrbe, quod vulgo Monachorum-Rothum, siue Munckrot appellatur, [B. Odinonis Abb. Rothensis] ad Rotham amœnū fluuiolum, qui milliari inde ortus, infra Haslachio riuo miscetur, atque in Danubium supra Vlmam influit.

[2] Primus illius monasterij Abbas (nam antea Præpositi rexerant) fuit Odino, siue Otteno, aut Otto, nobili genere ortus; fertur enim filius fuisse Conradi Truchseßij a VValdpurg, Tannensis Dynastæ, [genus,] & Guttæ VVildenbergiæ. Et sane Gaspar Bruschius, ac Martinus Crusius Dapiferum de VValdburg appellant. Sunt enim, vt Hieronymus Henninges scribit, VValdburgici Comites Sueuiæ Ducatus Imperijque Romani Dapiferi & Pincernæ hæreditarij.

[3] Hunc Bruschius vocat hominem sanctæ & piæ conuersationis; Crusius, [sanctitas,] licet multo quam Bruschius acerbior hostis Religiosorum, religione nitentem; Autbertus Miræus in Chronico Præmonstrat. virum piæ & sanctæ admodū vitæ. Et vero, vt nos suis litteris docuit Daniel Feldnerus noster, non Rothenses tantum sed & alij paßim Beatum appellant & venerantur.

[4] Eius natalem IV. Nonas Ianuarij consignauit Chrysostomus vander Sterren celeberrimi Præmonstratensium in vrbe Antuerpiensi monasterij tunc Prior, nunc Abbas, [natalis,] in Natalibus SS. sui ordinis, hoc addito elogio: In Rotensi Sueuiæ cœnobio, B. Odinonis Abbatis Ordinis Præmonstratensis: qui mundi pertæsus vanitatum, suaui Christi iugo collum subdidit; & Præmonstrati Ordinis egregius propagator, multos animarum manipulos feliciter transmisit ad Christum. Visitur hoc illius epitaphium in monasterio Rothensi: [epitaphiū,] anno milleno ducenteno minus decem & octo Obiit in Christo Reuerendus Pater & Dominus Otto, abbas huius cœnobij Truchsess de VValtpurg natus, Qui suo exemplo reputatur esse Beatus.

[5] In monumentis cœnobij Rothensis ista de eo leguntur: Præfuit tum præfatæ Ecclesiæ Rothensi B.M. Otteno, piæ nimirum & sanctæ conuersationis homo, qui & ipse cum esset secularis persona, erat de nobilioribus ministerialibus supradicti Brigantini Comitis, quique relictis omnibus Rothensem Ecclesiam, cum esset adhuc in rustica paupertate constituta, * … cum aliis seruis Dei Præmonstratensem Ordinem suscepit. In qua postea abbas factus, in tantum in spirituali & temporali ædificio eadem Ecclesia sub ipso creuisse constat, quod sub regimine ipsius plusquam ducenti Clerici & laici, & Sorores complures strenuissimam vitam ducebant. [opera,] Alibi diximus consueuisse iuxta monasteria virorum Ordinis Præmonstratensis, domicilia extrui instituendis sanctimonialibus. Pergunt Rothensia MSS. Erat enim verus Dei cultor, zelator & amator ordinis solertissimus. Hic ad instantiam & petitionem multorum Nobilium quinque Ecclesias nostri Ordinis instituisse dignoscitur, Stanigadensem, VVillezinensem, Augiensem, Lutrensem; ad extremum vero sæpius dicti Principis petitioni acquiescens, Marchtallensem Ecclesiam in Ordine promouendam suscepit, anno Incarnationis Dominicæ 1171. Kalend. Maij, Indict. XIV. Alexandro Papa III. Romanam Ecclesiam feliciter gubernante, regnante gloriosissimo Imperatore Friderico, Othone Episcopo Constantiensem Sedem regente.

[6] Hæc ibi. Sed corrigendus numerus Indictionum, erat enim tum IV. non XIV. Quod ad Episcopum Constantiensem attinet, discrepat Iacobus Manlius in Chronico Constantiensi scribens Ottonem Episcopum mortuum esse anno 1169. eodemq; anno subrogatum esse Berchtoldum. Ceterum Marchtallense, siue Martallense cœnobium situm est ad Danubium, in firmißima rupe, inter Riedlingam & Ehingam oppida, instauratum atque Ordini Præmonstratensi traditum ab Hugone III. Palatino Tubingensi, [frater B. Eberardus,] & Elisabetha eius coniuge Comitis Brigantini filia & hærede. De hac donatione plenius agemus XVII. Aprilis, cum de B. Eberardo Odinonis fratre, primo Præposito Martallensi, erit sermo.

[7] Steingadense monasterium situm est in Diœcesi Augustana, haud procul a dextra Lyci amnis ripa supra Lansbergam. Quod hic VVillezinense dicitur cœnobium, [ædificata cœnobia.] id Bruschius & Crusius VViltauiense vocant, Miræus VViltaniense & VViltinense, traditq; diœcesi Brixinensi subesse. Alba Augia, siue augia minor, vulgo die Minderow, magnificum est Ordinis Præmonstratensis cœnobium, etiam post tempora B. Odinonis varie locupletatum a Rudolpho Habsburgico Imperatore & aliis, vt videre est apud Bruschium. Situm est prope Rauensburgum oppidum ad Schußium amnem, qui duobus inde milliaribus in Acronium lacum influit. Lutra, vulgo Keyserslauttern, sita est in Palatinatu inferiori, Diœcesi VVormatiensi, dicta, vt ex Dubrauio scribit Miræus, a Lothario III. Imperatore, ibi sepulto; quamquam & fluuius, qui isthic oritur, Lutra dicitur.

[Annotatum]

* videtur desiderari locuplet auit, vel quid simile.

AD III. IANVARII.

[Praefatio]

Pag. 126. post, S. Genouefa Virgo, Parisiis in Gallia; adde [S. Eustadius Abbas, Diuione in Burgundia.

Ibidem inter Omissos adde [S. Theodoricus Glamorganiæ in VVallia Regulus, vulgo S. Tewdricke, refertur hoc die a VVilsono in noua editione Martyrologij. Differemus dum certiora nanciscamur, nec solius Godvvini fide testata.

Ibidem, vbi de Vrso Duce Venetorum agitur, dele ista verba [Hic est Petrus Vrseolus, de quo XI. Ianuarij] Et repone [ An sit ab Ecclesia in Cælitum tabulas relatus, nos latet, vt XI. Ianuarij dicitur cum inter Omissos de altero Duce Petro Vrseolo agitur.

Pag. 127. post ea quæ de S. Antero Papa habentur, adde [ Hic corpus S. Martinæ Virginis & Martyris, vt supra ad cap.7. illius Actorum littera a est dictum, fertur diuino monitu in Vrbem transtulisse.

DE SS. MARTYRIB. NICOMED. THEOPEMPTO ET THEONA.

Theopemptus, Episcopus Martyr (S.)Theonas, Martyr (S.)

Pag. 127. in fine, adde [Ceterum hi videntur omnino iidem esse qui XXI. Maij iterum referuntur, vocanturq; Theopompus & Synesius. Ita Martyrol.Romanum: Eodē die sanctorum Martyrum Synesij & Theopompi. Maurolycus: Eodem die SS. Theopompi Episcopi Nicomediæ & Synesij Martyrum sub Diocletiano. [Theopemptus idem qui Theopompus, Theonas qui Synesius, 21. Maij,] Galesinius: Hoc ipso die SS. Genesij & Theopontij, qui diuina virtute roborati, in oppugnatione Diocletiana, pro Christo fortiter dimicantes, profligatis aduersariis ad coronam abeunt in cælum. In Notis ait Theopontium alibi Theopompum appellari.

[2] Eosdem esse, diserte asserit Canisius, seu quisquis auctor est Martyrologij Germanici, in quo IV. Ianuarij ista leguntur: Item Nicomediæ sanctorum Martyrum Theopontij Episcopi, [& hic in Ianu. memorati.] & Synesij, qui rursus infra XXI. Maij recensentur, & sunt sub crudelissimo Imperatore Diocletiano trucidati. Referuntur quoque IV. Ianu. in MS. Florario: Eodem die Theopompi Episcopi & Synesij Martyrum. Et in auctario Carthusiæ Coloniensis ad Vsuardum: Apud Nicomediam sub Diocletiano Theopompi Episcopi & Synesij Martyrum.

[3] [Eorum Acta.] Clarius patet eosdem esse ex Actis, quæ ex MS. Carthusiæ Coloniensis nobis misit Ioannes Grothusius noster, plane consentientia cum elogio quod ex Menæis supra dedimus. Eadem fere memorat Petrus de Natal. lib. 5. cap. 33. Eadem, sed, vt profitetur, a se correcta, recitat Biuarius in Dextri Chronicon ad an. 300. comment. 4. nu. 6. Nam in eo Chronico ista habentur: Nertobrigæ in Celtiberia sanctorum Martyrum Synesij & Theopompi. Nec desunt qui putent hos duarum ciuitatum Hispaniæ Episcopos fuisse, quamvis non declarent quænam illæ fuerint. Biuarius hanc Nertobrigam, [An Nertobrigæ in Hispania occisi?] quæ & Ptolemæo memorata lib. 2. cap. 6. censet nunc Almuñia dici, ad Salonem amnem sitam, inter Bilbilim & Cæsaraugustam. Nam alia apud eumdem Ptolemæum lib. 2. cap. 4. est Nertobriga, quam ipse nunc Fregenal dici scribit. Dissentiunt ab eo in vtraque vrbe alij ab Ortelio citati in voce Nertobriga.

[4] Quod dicatur Theopompus præfuisse Ecclesiæ Nicomediensi, id Baronio non probatur: [an Theopompus Nicomediæ Episcopus?] Nam illis Diocletiani temporibus, inquit, primo Cyrillum, deinde Antimum sedisse constat. Constat id quidem certe ex Actis SS. Indis & Domnæ, & dicemus XXVII. Aprilis ad vitam S. Anthymi. Sed cur non potuit Cyrilli decessor fuisse Theopompus? Deinde in Actis, quæ dabimus, non dicitur Nicomediensis Episcopus fuisse, licet id habeat Petrus de Natalibus.

[5] Titulus Actorum in Coloniensi codice hic erat: Pridie Non. Ianuar. De S. Theopompo Episcopo & Synesio, [Notatio nominis Theopemptus.] qui & Theonas, Martyribus. Idem autem valent Theopemptus & Theopompus, id est, a Deo missus; illud a πέπεμπται, hoc a πέπομπα.

ACTA ex MS. Carthusiæ Colonien. descripta a Ioan. Grothusio Soc. Iesv.

Theopemptus, Episcopus Martyr (S.)Theonas, Martyr (S.)BHL Number: 8119

Ex mss.

[1] In primo anno a persecutionis suæ Diocletianus Imperator de Roma veniens subiit vrbē Nicodemiam, in qua fabricari fecit b idola multa. Factum est autem post dies aliquot, vt a suburbanis prædiis vrbem vir Dei ingrederetur Episcopus, nomine Theopompus, hic namque primus est qui martyrium pertulit in initio persecutionis Diocletiani nequissimi. Et ait vir sanctus Diocletiano: Non sunt isti Dij, [S. Theopompus deos ridet:] quos tu adoras, argentei vel aurei, lignei seu lapidei: neque respirare possunt aut loqui, nec possunt etiam quicquam boni facere aut mali. Omnipotens autem Deus ipse fecit cælum & terram, mare simul & omnia quæ in eis sunt. Et cum hæc & alia plurima de fide Christiana disseruisset, Imperator iratus dicit ei: Non vocaui te plurimos sermones facere; sed volens te mox acquiescere, iubeo te Deo Apollini sacrificare. Respondit S. Theopompus dicens: Ego talibus Diis sacrificium numquam profero, nec vnquam tua tormenta formidabo. [Matth. 10. 28.] Scriptum est enim, Nolite timere virum qui corpus occidit, animam autem non valet occidere. Tu vero potestatem habens corporis mei, quidquid vis, perage.

[2] Tunc Imperator iussit succendi clibanum, sanctumque Pontificem proiici in ipsum. [coniicitur in ardentē fornacem:] Succenderunt ergo milites illum nimis a mane vsque ad meridiem. Sanctus vero Episcopus dixit eis: Sustinete parum, & ego ostendam vobis virtutem Domini Dei mei, pro cuius nomine sancto talia patior. Et hæc dicens confestim insiliens resedit in medio clibani nimium æstuantis. Ipsi vero putauerunt eum mox adustum igne mori. Nocte autem media surgens beatus vir de clibano, c ingressus est thalamū Imperatoris, [noctu adit Imperatorem:] ianuis omnibus vltro patefactis, excitatoque eo dixit: Ego sum Theopompus Episcopus, homo Iesu Christi. Non sum mortuus, vt præceperas; sed ecce viuo.

[3] Audiens hæc Diocletianus valde turbatus est, & elinguis præ nimio pauore factus siluit. Mane autem facto, vocauit milites suos, & ait: Fortasse non intromisistis Christianum illum in clibanum succensum, sicut præceperam vobis. Dicunt illi: Etiam Domine, vt iusseras, misimus illum, & consumptus mortuus est ab hesterno die. Tunc Diocletianus surgens exiuit cum militibus, & stetit ante clibanum. Sanctus autē Theopompus Episcopus eadem nocte regressus a palatio, [redit ad fornacem:] subiit rursus clibanum, & erat ibi; & audiuit eum Imperator psallentem ac glorificantem Deum in medio clibani valde succensi. Et supra modum miratus est. Et cum illæsus ascenderet de clibano, dixit Imperator adstantibus: Notate qualem virtutem habeat magia Christianorum. [egreditur illæsus:] Audiui siquidē quod in nomine cuiusdam Iesu magias suas perficiant. Et præcepit eadem hora apprehendere canem & iactari in clibanum, scire volens Sancti prius factum miraculum. Confestim autem canis exustus est.

[4] Intuens hæc Imperator dixit viro Dei: Incumbam tibi cum pœnis vt impio, eo quod cognouerim te seductorem & magum esse. Iussitque eum arcta custodia clausum haberi, nec illi panem dari, neque aquam, vsque in diem qua vellet eum publica sessione audire. Mansit igitur vir Dei in carcere viginti duos dies sine cibo & potu, [fame torquetur:] diuina refectione sustentatus. Quibus expletis, Imperator ait militibus suis: Euntes videamus si forte viuat adhuc Christianus ille, an mortuus sit. Quem cum inuenissent exhilarato vultu, [roboratur diumitus:] quasi regali conuiuio refectum, Imperator ira repletus eduxit beatum Præsulem, & scindens tunicam suam, plausum dedit manibus suis, dicens: Venite, & videte quanta sit magia Christianorum. Beatus vero Episcopus ait: Vsquequo miserrime excæcatum habes cor, Nec cognoscis Deum verum, in quem ego credo? Ipse enim est qui virtutem mihi præstat, quatenus te vincam, & tua superans pro nihilo ducam tormenta. [erutus oculus, ei diuinitus restituitur.] Tunc Imperator hæc & alia audiens ab eo, præcepit eius oculum dextrum effodi, & in manu dextera ipsius dari, ac sic ad carcerem reduci. Vbi cum orasset, lux magna in carcere refulsit, & confestim pupilla sancti oculi effossi est aperta, & facta est integra & sana vt altera.

[5] Quod cum Imperator vidisset, iratus est valde, & dixit: Per salutem imperij Romanorum, magnumque Apollinem, nequaquam audiam vel acquiescam tibi nisi prius accersiam potentiorem magum valentem omnes artes & magias tuas destruere. His dictis iussit eum iterum in carcerem recipi. Missis igitur litteris ad omnes prouincias, vt si quis veniens magus solueret magias Christianorum, honores plurimos ac munera reciperet; aduenit magus quidam, nomine Theonas; [Theonas magus,] qui stans in conspectu Diocletiani ait: Iuxta præceptum regiminis vestri quantocyus veni soluere magias Christianorum, & apud me non inuenietur mendacium in conspectu tuo. Quibus auditis Imperator lætatus ait: Est mihi in carcere Princeps quidam Christianorum, cuius magiam si solueris, magnos honores consequeris. Cui Theonas dixit: Faciat potentiam aliquam in conspectu meo, & ego, te vidente, omnem eius operationem destruam. [dato arti: suæ specimine,] Delectatus ergo Imperator in talibus dictis ait ad eum: Attamen volueram a te aliquod signum prius videre. Theonas dixit: Afferatur taurus ferocissimus, quo adducto, statim aliqua verba in auribus tauri protulit; & confestim taurus dissectus est in binas partes. Tunc admiratus Imperator dixit: Vere tu sufficiens es ad dissoluendas magias Christianorum. Et magus, Parum, inquit, sustine, & cognosces mire factum miraculum o Imperator. Et hæc dicens iussit sibi afferri trutinum, & trutinauit ambas tauri partes, & inuentæ sunt æquales.

[6] Confestim igitur Diocletianus iussit sibi præsentari S. Theopompum Episcopum, & statuit eum ex aduerso magi dicens ad eum: Notum habens, quod seductor sis & magus, venit ergo magus iste ab Ægyptiorum regione. Et cognoscere volo, [Theopompū veneno & incantationibus appetit, frustra:] quis vestrum sit potentior magus. Tunc Theonas ait ad Episcopum: Duas artes nunc magicæ disciplinæ in te conficiam; & si nihil tibi præualuerint, credam in Deum tuum. Et faciens d sphærulas farinæ magicas, dedit Episcopo. Quas ille suscipiens comedit, & dulcoratæ sunt in ore ipsius tamquam mel, & nihil molestiæ intulerunt. Quod videns Theonas stupefactus ait: Adhuc vnum prodigium magicæ artis supra te conficiam. Quod si tibi non nocuerit, credam in Deum tuum. Et sumens calicem aquæ, intulit in eo sphæram magiæ, inuocauitque super illum nomina potentissimorum dæmoniorum, quatenus potentius redderetur venenum, & contulit Sancto bibere. Quod cum sine læsione sumpsisset, Theonas confestim proruens ad pedes sancti Episcopi ait: Non est alter Deus, nec in altero confidendum vllo modo, nisi tantum in solo Iesu. Deinde Imperatori ait: [conuersus] Christianus sum, & Crucifixum adoro. Quod Imperator audiens turbatus est valde, & exclamauit dicens: Magna sunt quæ per magicas fiunt ostensiones Christianorum. Et præcepit ambos in carcere introduci, [Synesius appellatur.] vbi sanctus Episcopus Theonam in fide instruens, mutato eius nomine vocauit eum e Synesium, hoc est, intellectualē, eo quod puro corde intellexisset Christum Deum & Dominum, & baptizauit eum.

[7] Altera vero die præcepit Imperator sanctum Episcopum sibi præsentari, inclinataque ceruice dixit ad eum: Aue magister magorum. Et cum Diis sacrificare noluisset, [Aliis tormentis superatis] præcepit eum extendi super terram stipitibus nexum, & supinatum sursum aspicientem. Fecitque fractæ partem afferri columnæ, quam vix portare potuerunt octo viri, & eam super ventrem eius poni. Sed cum sanctus Episcopus orasset, confestim eleuata est a semetipsa columna, ceciditque a ventre eius longe direpta quasi cubitis quindecim. Tunc Diocletianus præcepit eum suspendi verso capite, ligarique capitello columnæ ceruicetenus ibi subnexum, & sinere taliter suspensum a summo mane vsque ad horam diei tertiam. Post hoc autem iussit subito incidi funem, de quo pendebat suspensus, quo mole subnixa capite quassato fractaque ceruice perniciosissime deficeret. Quo facto sanctus Episcopus diuina virtute stetit erectus supra pedes suos.

[8] Post hæc Tyrannus in eum capitalem sententiam dedit; quam sanctus læte suscipiens, magna voce dixit: Benedictus Deus & Pater Domini mei Iesu Christi, qui ad hunc diem me peruenire fecit, quem semper desideraui. Rogo ergo te Domine, memento mei semper & in hac hora, [occiditur S. Theopompus,] & hæc dicens genu flexo, capite cæsus in pace ac confessione trinæ Deitatis consummatus est. Postea fecit Imperator sibi applicari magum qui crediderat Christo; quem cum neque blandimentis neque minis ad sacrificandum posset inducere, iussit eum in defossum profundæ voraginis mergi, humoque oppleri, superinducens calcitrantes agrestesque equos, quorum calcibus diu tunsus deficeret. At ipse expansis manibus in oratione migrauit ad Dominum. Martyrizati autem sunt beatissimi Martyres Theopompus Episcopus & Theonas, [& S. Theonas.] qui & Synesius, sub Diocletiano Imperatore apud Nicomediam pridie Nonas Ianuarij. f

[Annotata]

a Pet. imperij.

b Pet. statuas ex auro Apollinis & Artemis.

c Addit idem: luce cælesti præuia.

d Pet. & Biuar. spirulas.

e Σύνεσις intelligentia, perspicacia. a συνίημι, intelligo.

f Addit Pet. Quorum corpora Nicomediæ in eodem tumulo sepulta sunt.

DE S. MELORO M.

Melorus, Martyr in Anglia (S.)

Pag. 136. col. 1. post Præfationem ante Vitam S. Melori adde [ Aliquæ etiam in Britanniam Armoricam deportatæ. Liquet id ex Fragmento hist. Franciæ a Ludouico Pio vsque ad Robertum Regem, quod tomo 3. Scriptorum Francicorum edidit du Chesne; vbi memoratur Saluator Alethinus Episcopus, Danis a Richardo Normanniæ Comite contra Theobaldum Carnotensem Comitem euocatis, late Gallias infestantibus, Parisiorum vrbem petiisse cum plurimis Sanctorum pignoribus, [S. Melori reliquiæ.] inter quæ partes corporum pretiosorum Melorij & Tremori: pace deinde inter duos illos Comites facta, domum reuertisse, parte reliquiarum S. Sampsonis Episcopi isthic relicta, quam Hugo Capetus Dux in æde S. Bartholomæi a se ampliata collocari curauit. An S. Meliori reliquiæ ibi relictæ, postea ad Meldorum vrbem translatæ sint, an alio deportatæ, haud scimus.

AD VITAM S. GENOVEFÆ V.

Genouefa, Virgo Parisiis in Gallia (S.)

Ex variis.

Pag. 137. col. 1. nu. 1. lin. 14. post Corisopitensi, adde: & Parisiensi nouo ac vetere. Et Saussaius eo die ita scribit: Lutetiæ Parisiorū Translatio S. Genouefæ Virginis, regiæ ipsius vrbis Patronæ. cuius sacrum corpus diuinis fulgoribus rutilans, cum Herbertus Abbas in viliori theca vetustaque. conditum non grate cerneret, capsam curauit argenteam deauratam intus & foris, ac pretiosis margaritis exornatam fieri, in quam (ipso iam carne exuto) purissimos beatæ Virginis artus intulit solenni ritu illius successor Robertus de Firmitate Milonis regnante S. Ludouico: pium opus promouentibus religiosa munificentia Roberto Domino de Courtenaij, Guilielmo >Abrincensi Episcopo titulari, plurimisque regiæ vrbis ciuibus in sanctissimam patronam suam religiose affectis. Iterumq; idem Saussaius X. Nouembris ista habet: [S. Genouefæ reliquiæ transpositæ.] Lutetiæ Parisiorum eleuatio corporis sanctissimæ Virginis Genouefæ, regiæ ipsius vrbis tutelaris gloriosæ; facta pietate Roberti Abbatis de Pietate Milonis: cum pretiosa lipsana tantæ Cælitis ex veteri theca in capsam argenteam, auro gemmisque decoratam transposita, intus imminens summo altari tabernaculum collocata fuerunt, ad Parisiensium excitandam fouendamque erga beatam suam Patronam deuotionem & reuerentiam.

Ibidem post num.1. adde: In Breuiario Parisiensi est officium semiduplex de S. Genouefa cum commemoratione S. Marcelli Episc. Parisiensis, de quo agemus 1. Nouembris. Caussa commemorationis exponitur Lectione 5. Itaque Stephanus, tunc temporis Parisiensis Episcopus, vir piissimus, de salute plebis sollicitus, ieiunia & publicas preces toti indicit populo. Et quia B. Genouefæ, Parisiorum Patronæ, opem in publica calamitate imploratam aliquoties non defuisse, iamque antea Sequanæ fluuij inundatione semel atque iterum beatæ Virginis patrocinio sedatam fuisse memor esset; visum est eius sacratissimum corpus ad seniorem beatæ genitricis Dei basilicam, solenni processione deduci, vt ipsa gloriosa Virgo, vna cum B. Marcello altero eiusdem ciuitatis Patrono, pro populi salute supplicatura procederet. Lectione vero 6 ista habentur: Sed & iuxta seniorem basilicam ædificata est, in monimentum posteritati, [Ecclesia de miraculo ardētium.] ecclesia S. Genouefæ quæ DE MIRACVLO ARDENTIVM dicitur. Eo vero die oratio hæc legitur: Deus, qui B.Genouefæ excellentiā multiplici virtutum gloria declarasti; concede nobis, quæsumus, vt quæ hodierna die per gratiam tuam in membris humanis ignis horrendi consumpsit incendiū; nos quoque a gehennæ incendiis liberatos ad gaudia transferat Angelorum. Per Dominum.

Pag. 138. col. 1. post nu. 4. adde [Paulus Burrerius, qui S. Genouefæ Vitam recens Gallice scripsit, recenset quoties ab anno 1522 ad 1625. præsenti semper ope, deposita ea sit theca.

Ibidem post nu. 5. adde [ac deinde Oden vnam, tres Hymnos, Græcos Panegyricos duos.

[6] Præter illud cantatißimum sacri ignis, ope S. Genouefæ restincti, miraculum, aliud minus quidem celebre, admirabile tamen, & certum in inferiore nostra Germania sæpenumero patratur. Monasterium est S. Nicolai in Lacu, vulgo Zum laack, ordinis Benedictini, diœcesis Treuirensis, ab Andernaco oppido horarum aliquot itinere distans: huic propinquus est vicus, præsente semper S. Genouefæ contra cæli tonantis tempestates patrocinio clarus. Simul enim fragor exaudiri tonitruum cœperit, [Tempestates ope S. Genouefæ depulsæ.] illico nimbi, grandinis, fulminis, & cuiusvis demum periculi ab agris auertendi caußa, incolæ ad templum S. Genouefæ campanas pulsaturi concurrunt: sin differant, accolæ aduolant, ac pulsum vrgent. Neque is intermittitur, dum qui foris consistunt ardentes aliquot candelas supra templi tectum conspiciant, quos S. Genouefæ cereos appellant. Id argumentum est propulsatæ, quæ metuebatur, calamitatis. Hic a maioribus fluxit ritus, & perpetui prodigij fides, eo mirabilior, quod quibus lethali noxa inquinatus animus est, ab iis cereos illos minime conspici credit simplex vulgus; aliquibus sane quidem non apparent. Id perenne S. Genouefæ (non illius Brabantinæ, quæ haud inde procul vico Fravvenkircken celebratur) sed huius Parisiorum tutelaris, beneficium est, pagi illius templiq; Patronæ. Hæc & minime dubia fama, & grauißimorum virorum, qui sæpius portentum ipsi spectarunt, & Antistitum quoque, certißimo testimonio didicimus.

Pag. 138. post cap. 1. adde [a De hac legatione plenius agemus ad S. Germani vitam 31. Iul. & S. Lupi 29. eiusdem.

Pag. 139. post cap. 3. adde [a De S. Aniano Ep. Aurelianensi agemus 17. Nouembr.

Pag. 141. post cap. 6. adde [a Colitur S. Cilinia, siue Celinia, 20. Octob.

Pag. 143. post cap. 11. adde [a Colitur S. Crothildis 3. Iunij. De hac æde alia scribit Saussaius: In basilica Apostolorum Petri & Pauli, quam Clodouæus Rex suo hortatu in monte Parisiensi construxerat, digno funere sepulta, crebris adeo refulsit miraculis, vt titulum sacræ ædis ab hinc nuncupatione sua insignierit. Quæ clarius refelluntur ex altera vita, in qua cap. 10. num. 42. ista habentur: Circa huius ergo tumulum, humilis primitus ligni superimpositione contectum, gloriosæ memoriæ Hlodoueus Rex &c.

Pag. 144. post cap. 3. adde [a Saussaius, nescimus quo auctore, scribit: Hunnos Gallias inuadentes, [Hunni Parisios non obsedere.] Lutetiamque dura obsidione prementes, sua oratione & meritis profligauit. Ast hic diserte dicitur: Hunnorum exercitui non solum longius venienti orationibus restitit, verum etiam ne appropinquare Parisios conaretur apud Deum orationibus suis obtinuit.

DE S. EVSTADIO ABBATE DIVIONENSI IN BVRGVNDIA.

Eustadius, Abbas Divione in Burgundia (S.)

Reponenda hæc pag. 153. post Reuelationem S. Genouefæ.

Ex variis.

[1] Diuione, Ducatus Burgundiæ primaria vrbe, præclarum extat cœnobium S. Benigni Martyris, qui 1. Nouembris colitur. De eo cœnobio actum 1. Ianu. in Vita S. Guilielmi Abbatis. Omnium Abbatū catalogum exhibet Claudius Robertus in sua Diuione, interq; eos primum recenset S. Eustadium, [S Eustadij Abb.] quem ait sepultum iuxta corpus S. Benigni, & iuxta eum S. Hilarium Senatorem & S. Quietam eius coniugem, S.Ioannis Reomensis, qui XXVIII. Ianuarij colitur, parentes, de quibus agemus XXVIII. Nouembris. Eustadius vero, inquit idem Robertus, [parens,] filius fuisse dicitur S. Gregorij Episcopi Lingonensis, ad oram apographi cuiusdā catalogi huius monasterij Abbatum. Vitam S. Gregorij habes IV. Ianuarij.

S. Eustadij natalem consecrat III. Ianuarij Saussaius in Supplemento Martyrologij Gallicani his verbis: [natalis,] In monasterio Diuionensi, S.Eustadij Abbatis primi Ecclesiæ S.Benigni, qui cum esset B.Gregorij Lingonensis filius, patris sancti consectatus vestigia, eam ad gratiæ sublimitatem euasit, vt absoluto sacræ præfecturæ decursu, pro conspicuæ sanctitatis honore meruerit in præsignata Ecclesia iuxta corpus S.Benigni Martyris ad læuam eius tumulari. [sepultura.] Porro pone eius sepulchrum S.Hilarius Senator, & S.Quieta, S.Ioannis Reomensis parentes, non sine priuilegio pietatis conditi sunt.

DE S. BLIDMVNDO.

Blidmundus sive Gogus, Abbas in Gallia (S.)

Pag. 154. col. 2. post vitam S. Blidmundi, adde [Hæc Menardus. Inscripsit Saussaius quoque nomen S. Blidmundi Martyrologio Gallicano. De S. Attala Abbate agemus X. Martij.

DE S. DANIELE M.

Daniel Leuita, Martyr Patauii (S.)

[1] Pag. 161. col. 2. adde in fine [Philippus Ferrarius Translationem S. Danielis refert III. Iunij. Galesinius XV. Maij; & colebratur Dominica 3.Maij, vt hic dicitur. Colitur S. Prosdocimus Episc. & Patronus Patauinus, cuius hic mentio fit, VII. Nouembris; S.Iustina V. M. III. Octobris.

AD IV. IANVARII.

[Praefatio]

Pag. 162. col. 1. lin. 13. S. Neopiste; corrige S. Neophyte, & repone post S.Dafrosam.

Ibidem col. 2. post lin. 3. adde [S.Fausta Virgo Martyr, in Gallia. Expunge vero quæ de illa inter Omissos habentur.

Ibidem post, S.Rigobertus Archiep. Remen. adde [S. Rumonus Episcopus in Anglia.

Ibidem col. 2. inter Omissos, vbi de SS.Theopompo & Synesio agitur, dele ista [sed Martyrol.Roman. XXI. Maij,] & repone [Hi sunt SS.Theopemptus & Theonas, de quibus egimus III. Ianuarij.

Ibidem de LXXII. Christi discipulis, post commemorationem, adde [De iisdem ista scribit hoc die Saussaius: Commemoratio SS.LXXII. Discipulorum Domini, quorum plerique Gallias cælesti Euangelicæ veritatis lumine irradiantes Ecclesiarum multarum insignium illic fundamenta, adhuc solida, posuerunt. Huius rei multis videtur haud satis expedita probatio, vt de præcipuis suo loco disputabitur. De singulis &c.

Ibidem expunge quæ de S: Fausta V.M. omittenda dicuntur.

DE S. FAVSTA VIRG. MART.

Fausta, v. m. in Aquitania (S.)

Reponenda hec pag. 165.

[1] Andreas du Chesne Christianißimi Regis Historiographus, vir æterna dignus memoria, nobis olim S. Faustæ Virginis & Martyris translationem e Lemouicensi codice descriptam communicauit; [S. Faustæ translatio,] cuius & ipse partem tom. 2. Scriptorum Francicorum publicauit, atque ex eo expreßit Petrus de Marca lib. 3. historiæ Bearnensis cap. 2.

[2] Ex ea historia antiqua sanctæ Virginis veneratio asseritur: ast natalis eius aut dies anniuersaria Translationis istius minime indicatur. [natalis,] Natalem in aliquot Martyrologiis reperimus; nam Coloniense Martyrolog. anno 1490. excusum, IV. Ianuarij ista habet Bituricas S. Faustæ Virginis. Quæ transscripsere Carthusiani Colonienses in addit. ad Vsuardum, auctor Florarij, Maurolycus, Canisius, Galesinius, Ferrarius, Felicius.

[3] Fusius Andreas Saussaius in Supplemento Martyrol.Gallicani: Ipso die in Aquitania S.Faustæ Virginis & Martyris, [martyriū,] quæ in Gasconia ob testimonium irrefragabile Christianæ pietatis dure cruciata, atque agone gloriosissimo consummata, in loco cui Fidenciacus nomen erat, vbi martyrium compleuit, a Christianis eo quo potuerunt honore sepulta est. [basilica,] Deinde vero persecutionum sopitis incendiis cum serenior aura Christi cultoribus affulsisset, coruscantibus ad beatæ Martyris tumulum crebris diuinæ maiestatis insigniis, ad eius memoriæ honorificationem magnifica extructa est basilica, quam Dani infideles Gasconiā populantes infeliciter cremauerunt. At non diu post ne tam pretiosa gemma sub cinere delitesceret, diuina prouidentia factum est, vt ab Aldario monacho Solemniacensi, reliquias Sanctorum perquirenti in Gasconiæ partibus, hortatu Arnaldi huius regionis Comitis, qui filius erat Ynionis Comitis Petracoricensis (Deo piis adspirante votis) reperta atque leuata e ruderum dirutæ ecclesiæ obscuro situ, gleba ipsius Cælitis veneranda, cum aliis Sanctorū lipsanis ad asceteriolum Solemniaci cœnobij iuris, conditum in fundo Briniciaco, delata, & reposita fuerit, multis fulgentibus cum ipsa in inuentione, tum in translatione pretiosi corporis Martyris beatæ, miraculis. Hæc Saussaius. Posteriora sunt ex historia translationis adumbrata; priora ex aliquo fortaßis veteri Breuiario expressa. Nos de tempore, loco, modoq; martyrij nihil vsquam reperimus.

[4] Alia postmodum facta translatio ad Prateam ordinis Cisterciensis in diœcesi Bituricensi cœnobium. [alia translatio.] Testatur Claudius Robertus anno MCCXLVII. V. Id. Octobris eam contigisse. Quo die ita illius meminit in citato Martyrologij Supplemento Saussaius: Bituricis translatio S. Faustæ, cuius corpus in monasterio de Pratea repositum quiescit. Distat Pratea a metropoli Biturigum 6. leucis. Renatus de Prie Abbas S. Mariæ de Pratea, Episcopus Baiocensis & Lemouicensis, ac S.R.E. Cardinalis, corpus suum iussit humillime iuxta Diuam Faustam recondi, vt dicitur in eius epitaphio quod in Notitia Abbatiarum ord. Cistercien. exhibet Gaspar Iongelmus Abbas S.Disibodi. Obiit Renatus V. Id. Septembr. MDXVI.

HISTORIA TRANSLATIONIS Ex MS. Andreæ du Chesne V. CL.

Fausta, v. m. in Aquitania (S.)

BHL Number: 2832

Avctore anonymo, Ex mss.

CAPVT I. S. Faustæ reliquiæ inuentæ, sublatæ.

[1] Tempore quo post Domini nostri Iesu

Christi Incarnationē DCCCLXIIII. annus impletus est, obtinente regnum Francorum a Carolo Rege filio Ludouici magni Imperatoris, [Danis Aquitaniam vastantibus,] grassata ingens persecutio in Ecclesia Christi in regionibus Aquitaniæ, seu Gasconiæ. Siquidem paganorum barbaries, quos vsitato sermone Danos, seu b Normannos, appellant, a suis sedibus cum innumerabili exeuntes nauali gestamine ad Sanctonicam siue Burdegalensem vrbes sunt aduecti. Indeque passim in præfatis discurrentes prouinciis, vrbes depopulando, monasteria, ecclesias, necnon & cunctas hominum ædes igne cremantes, non paruas hominum strages occidendo dederunt.

[2] Eo vero tempore apud Gascones, quibus montes Pyrenæi vicini sunt, c Ducatus apicem Arnaldus vir illuster obtinebat. [Arnaldus Gasconiæ Dux,] Hic etenim filius cuiusdam Comitis Petragoricensis vocabulo d Ymonis fuerat; & auunculo suo e Sanctioni, qui eiusdem gentis Dux fuerat, in principatum successerat. Denique idem Arnaldus sæpius cum præfatis barbaris ad defensionem sanctæ Ecclesiæ præliando certauerat, [sæpe victor,] & multos ex tetra illa atque spurcissima natione interficiens, [tandem victus,] maximam ad vltimum sui nobilissimi exercitus partem amiserat.

[3] Erat autem tunc in pago Lemouicino a præfatis paganis incensum monasterium, quod f Solempniacum more antiquo vocant, [amicus Solemniacensibus] vbi memoratus Arnaldus maxima caritatis deuotione erat adstrictus; ob hoc videlicet, quia nouerat eum a S. Eligio Nouiomagensi Episcopo in honore S. Petri Apostoli nobiliter fuisse constructum, & maximam habitatorum illius cœnobij fuisse regulæ sanctæ obseruationē. Tantam etenim erga ipsum g architerium habebat deuotionem, vt spondens voueret se in eodem pro Christi amore comam capitis sui depositurum, [& voto monachus,] & monasticis semetipsum subdendum disciplinis. Postea vero id implesset, nisi inopinata morte præuentus fuisset.

[4] Hic vero dum incolumis adhuc in suo statu persisteret, curam ferens memorati cœnobij, [iis suadet vt SS. reliquias e Gasconia auferant:] admonebat sæpius monachos eiusdem loci, vt partes Gasconiæ, quas regebat, pro adipiscendis sanctorū Martyrum reliquiis penetrarent. Ipseque illis hoc spondebat prouisurum, ne inanem paterentur itineris laborem. Visum est autem Abbati eiusdem monasterij, & omni ipsius congregationi, vt aliquem ex Fratribus pro prælibato negotio illo mittere deberent. Miserunt autem quemdam monachum, religiosum scilicet Sacerdotē, nomine Aldarium, cum nepote eiusdem Ducis Arnaldi, nomine Gotafridum, qui in illis partibus tunc iter carpebat.

[5] Aliquamdiu ergo prædictus Frater cum sui itineris comitibus apud memoratum Principem commoratus est, [ad hoc missus Aldarius,] anxiam iugiter in sui pectoris antro gerens mœstitiam; verens ne forte illud quod mente conceperat non ad votum impleret: gestiebatque ne forte habitatoribus sæuis regionis illius quod agere proposuerat manifestū fieret, ne ab ipsis impeditus suo sancto non valeret satisfacere desiderio. [post multa] Sane cum multa Sanctorū pertransisset loca, & opportunum non vidisset, vt cœptum negotium explere potuisset, & iam ad propria redire decernerent; hi cum quibus ire decernebat tandem peruenerunt in territorio h Fidenciaco, vbi ecclesia mirifice olim in honore S.Faustæ Virginis & Martyris constructa, [S. Faustæ reliquias inuenit;] & ab ipsis, quos supra taxauimus, paganis combusta fuerat. In eadem denique basilica sanctissima membra huius Martyris, completo pro Christo gloriosissimo triumpho tumulata a Christianis fuerant & congruo honore longissimis temporum successibus venerata.

[6] Igitur cum per Dei voluntatem hæc quæ retulimus memoratus Frater comperisset, confisus de Dei omnipotentis miseratione, simulque auctoritate & consensu supradicti Iudicis fretus, quodam diei crepusculo, transeunte noctis excursu, antequam res ab incolis eiusdem loci posset agnosci, paucis secum sociis adhibitis, accedit ad S. Faustæ Virginis & Martyris sepulchrum. [noctu aufert,] Cumque aliquandiu ibidem in oratione cum lacrymis incubuisset, & Domini auxilium & Sanctæ ipsius suffragium implorasset, cum immenso tremore & fiducia operculum sarcophagi, in quo sancta membra quiescebant reuoluit. Eadem vero hora, cum iam in lucem prolata forent sancta pignora, [immani tonitru perculsis sociis.] tantus tonitrui fragor cælitus intonuit, vt hi qui aderant nec vnius horæ interuallo corporaliter se putarent esse superstites. Nec victus est tremore tanti fragoris deuotissimus animus prædicti Fratris, sed mox suos socios, quos sibi adsciuerat vt solatium ferrent ferendarum reliquiarum, immani terrore perculsos desperatosque esse conspiciens, vt constantiam fidei resumerent admonuit, & quod deuote agi inchoauerant vt viriliter perficere studerent exhortari curauit. Quid multa? Leuantur sanctissima ossa ex tumulo, vbi multo tempore iacuerant, & linteaminibus præcipuis inuoluta, cum magna exultationis lætitia ab his, a quibus inuenta fuerant, feruntur ad propria.

[Annotata]

a Hic est Carolus Caluus, qui Ludouico Pio patre an. 840. mortuo, Aquitaniæ VVestriæq; regna sortitus, dein post Ludouici II. nepotis sui mortem Romanum quoque Imperium adeptus an. 875.

b De Normannorum in Gallias irruptionibus passim alia meminere gesta Sanctorum, plenius Du Chesne in principio Normannicorum Scriptorum.

c Saussaius supra solum Comitem facit.

d Idem Saussaius Ynionem scribit; Petrus de Marca Imonem.

e

Huius Sancij, siue Sancionis meminit S.Eulogius in epistola ad VVillesindum Pampelonensem Episcopum ita scribens: Olim, Beatissime Papa, [VVilhelmo duce Tolosatium contra Carolum rebellante,] cum dira seculi fortuna, quæ fratres meos Aluarum & Isidorum a genitali solo abducens, pæne in vlteriores Togatæ Galliæ partes apud Hludouicum Regem Baioariæ exulare fecit, cum me etiam propter eos diuersas adire regiones, & ignota atque laboriosa itinera subire compelleret; quoniam stipata prædonibus via & funeroso quondam VVilihelmi tota Gothia perturbata erat incursu, qui aduersus Carolum Regem Francorum eo tempore, auxilio fretus Habdarraghmanis Regis Arabum, tyrannidem agens, inuia & inadibilia cuncta reddiderat; ad partes Pampilonenses diuersus, putaueram me cito inde migraturum. [Sancius Sancionis se Gasconiæ Ducem facit,] Sed ipsa iterum quæ Pampilonem & Seburicos limitat Gallia Comata, in excidium contumaciores ceruices factionibus Comitis Sancij Sancionis erigens, contra ius præfati Principis veniens, totum illud obsidens iter, immane periculum commeantibus ingerebat.

Hic ergo Sancius Sancionis Comes Ducatum Gasconiæ tunc inuasit, cum VVilhelmus filius Bernardi Ducis aduersus eumdem Carolum Caluum rebellabat. [circiter an. 849.] VVilhelmus Barcinonem dolo cepit anno 848. quo Tolosam deditione recepit Carolus. Anno 849. vt habet Chronicon Fontanellense, bellum contra Francos instaurans, victus est, amissa infidelium copia: fugaque arrepta dum Barcinone se recipi posse confideret, factione Aledranni & quorumdam Gothorum capitalem subiit pœnam: sicque filius iniquitatis periit. Atque inde recte colligit de Marca, hanc Sancij rebellionem, & S.Eulogij iter sub annum 849. contigisse. Ludouicus Rex, cuius meminit S.Eulogius, est Ludouici Pij filius Germaniæ Rex, Caroli Calui frater.

f De Solenniaco, celeberrimo cœnobio, 4. leucis ab Vrbe Lemonicum dissito, agitur 7.Ianu in Vita S. Tillonis Pauli, & plenius 1. Decembr. in Vita S. Eligij Tornacensis Episcopi & Nouiomensis, siue Nouiomagensis, vt hic dicitur.

g Ita MSS. In citata S. Eulogij epistola arcysterium. & lib.1. Memorialis SS. ascysterium. Potius asceterium, ἀσκητήριον, id est, exercitationis palæstra.

h Fezensac interpretatur Pet. de Marca.

CAPVT II. Miracula in Translatione facta.

[7] Sane nec prætereundum est silentio, quod Dominus meritis tantæ Virginis ad cuiusdam fluminis vadum ostendere est dignatus. Denique hi, qui tunc secum tantum thesauri munus ferebant, cum aduenissent quodam in loco, vbi cuiusdam fluminis vadum transfretari conati sunt, pluribus aquarum imbribus, qui præteritis inundationibus fluminis ripas impleuerant, [Flamen imbribus exundans & periculosum,] tunc tanta profunditate experti sunt aquam quam transmeabant creuisse, vt aliter non nisi natando litus contingere cum equis suis possent. Contigit autem monachum præfatum cum reliquiis memoratæ Virginis, quas secum in sportula ferebat, pedestri labore trans torrentem remansisse. Nam a vehiculus, qui eum ferre debuerat, cum illis qui primitus vadum transierant, fortuitu vacuus, neminem in dorso suo ferens transmeauerat. Petiit itaque ab his qui iam transierant equum sibi reduci, sed impetrare non valuit, quoniam exterruerat eos ingens vadi altitudo. Quid ille faceret, vel quo se verteret primo ignorans, tandem salubri reperto consilio, ad orationis præsidia conuersus, lacrymabili prece Domino supplicauit, [ope S. Faustæ] vt meritis Martyris sanctæ, quam gestabat, incolumis impetum transmeare posset. Nec mora facta, Domini aduenit auxilium. Quidam enim rusticus in eodem loco ex incolis loci illius religiose Domini Sacerdoti & monacho obuius factus est eadem hora. Quem isdem Domini famulus rogare cœpit, vt vadum præbendo sibi ostenderet, [pedes vado transit Aldarius.] & pro hoc illi ipse mercedem condignam tribueret. Sed ille primo recusare cœpit, timens vim aquæ inundantis. Tandem victus precibus, & hortatu serui Dei admonitus, vt fide armatus aquæ altitudinem ingredi non dubitaret, edito signo crucis vadum ingressi, inuenerunt aquam fluminis ex Domini præcepto eadem hora in tanta extenuatione exsiccatam esse, vt vsque ad genua sibi non perueniret quæ paullo ante dorsa equorum supereminens operuerat.

[8] Tanto ergo viso miraculo, benedicens Dominum, iter cœptum læti carpebant. Inde itaque digressi, post paucos dies peruenerunt in pago Teruensi, & fessi labore quodam in loco substitere, qui dicitur Nonnaris, prope castrum Asnense. Erat autem in eodem loco haud valde procul cella sita, vbi monachi commanebant, & ipsi ex præfato monasterio monachi propter prædictam paganorum sæuitiem ad delitescendum ierant, sub Præpositorum suorum inibi regimine degentes, [Solenniacenses monachi extorres] atque monasticam disciplinam diligenter obseruantes. Cum quibus etiam cohabitare solitus erat ille Frater, de quo superius sermo habitus est. Fundus autem, vbi cellula sita erat, vocabatur b Briuaciacus, & pertinebat ad ius memorati monasterij: quo in loco Sanctorum reliquiæ erant reponendæ; non solum enim sanctæ Virginis Faustæ, sed & nonnullas sanctæ Dei genitricis Mariæ semper Virginis, nec non & sanctissimi Confessoris Martini Turonicæ Sedis Episcopi, quas repererant in Ecclesia memoratæ Virginis, prædicti viri secum ferebant. Cum cognouissent autē prædicti monachi iam prope adesse suos sacrum thesaurum sibi deferentes, inenarrabili perfusi gaudio occurrunt eis in loco, vbi paullo superius memorauimus eos substitisse. [sanctis reliquiis occurrunt:] Detulerunt autem secum Fratres, qui obuiam venientibus ierunt, cruces & candelabra cum cereorum & candelarum plurimarum nec non & thuribulorum ornamentis. Aduenerat etiam cum eis populi multitudo non modica, quæ ex vtroque sexu ex vicinis plagis conglobata, cum ingenti deuotione ac lætitia sancta excipiebant pignora. Quæ cuius essent meriti palam omnibus illico Dominus ostendit. Denique cum cerei & candelæ, quæ sine lumine delatæ fuerant, [cerei diuinitus accensi,] antequam reliquiæ e loco vbi depositæ fuerant leuarentur, a nemine accidenter infusum diuinitus lumen in cunctis apparuit, & tanta virtute repletum, vt nullo ventorum flamine, nulloque aeris incommodo, donec quo tendebatur ventum esset. c

[9] Denique cum nubes aqua nimis densata solis claritatem obfuscaret, hominibus & indicium daret pluuiæ, [pluuia depulsa.] quæ etiam de fidelibus turbis, hymnum Deo persoluentibus timore pluuiarum, meritis Sanctorū interuenientibus, sine pluuia conuersa est in claritatem virtute diuina; factumque est, vt sine alicuius aeris incommodo peruenirent ad propria qui sacra gestabant pignora. Cum vero peruenissent ad cellulam quam supra taxauimus, ecclesiam laudes Deo canentes ingressi, condigne iuxta altaris cryptam deposuerunt, quæ pie ac fideliter detulerant: vbi immensa beneficia sanitatum, Domino in Sanctis suis operante, mirabiliter fiunt vsque in hodiernum diem.

[Annotata]

a Vehiculus pro equo positum, [Vehiculus.] a vehendo.

b Saussaio est Briniciacus.

c Deest extinguerentur, vel quid simile.

AD VITAM S. GREGORII LING.

Gregorius, Episcopus Lingonensis (S.)

Pag. 169. col. 2. in Epitaphio, ad finem in margine adde [Rouerius noster in historia Reomaensi pag. 478. legit, direxit.

AD VITAM S. RIGOBERTI EP.

Rigobertus, Archiepiscopus Remensis (S.)

Pag. 180. col. 2. ad finem Translationis S. Rigoberti, adde [ Non mediocris portio reliquiarum S. Rigoberti Parisios pridē delata in B.Deiparæ basilica cultu condigno obseruatur. Ita Breuiarium Parisiense, [S. Rigoberti reliquiæ aliquæ Parisiis.] in quo Lectio IX. hoc die est de S. Rigoberto. Idem testatur Saussaius; qui tamen fallitur, dum scribit, eum ab exilio reuersum, Sedi restitutum, collapsam disciplinam in integrum pia instantia restituisse.

DE S. RVMONO EPISCOPO TAVESTOKÆ IN ANGLIA.

Rumonus Ep. Tavestokae in Anglia (S.)

Reponenda hec pag. 180.

[1] Tamara amnis Cornvvalliam a Deuonia diuidit, ac plures alios recipit priusquam se cum Plimo in Oceanū meridionalem euoluat ad Plimmouth oppidum, quod Plimi ostium sonat. Inter illos est fluuiolus Tauus, [Tauestokæ] siue Teauus, ad quem Tauistoke, olim monasterio celebre; de quo ita scribit VVillielmus Malmesburiensis lib. 2. de gestis Pontific. Angl. in Cridiensibus: Est in Domnonia cœnobium monachorum iuxta Tau fluuium, quod Tauistok vocatur, quod per Ordgarum Comitem Domnoniensem, [monasterio insigni,] patrem Elfridæ, quæ fuit vxor Regis Edgari, surgendi exordium, per Liuingum Episcopum crescendi cepit auspicium; locus amœnus opportunitate nemorum, captura copiosa piscium, ecclesiæ congruente fabrica, fluuialibus riuis per officinas monachorum decurrentibus, qui suo impetu effusi quicquid inuenerint superfluum, portant in exitum. Rumonus Sanctus ibi prædicatur, & iacet Episcopus pulchritudine decoratus scrinij; vbi nulla scriptorum fides assistit opinioni: [cultus olim S. Rumonus;] quod non solum ibi, sed in multis locis Angliæ inuenies violentia hostilitatis abolitam omnem gestorum notitiam, [cuius Acta ignota;] nuda Sanctorum nomina, & si quæ modo prætendunt miracula sciri.

[2] Hæc VVillielmus. Quam Domnoniam vocat, ea Cornubiam, siue Cornvvalliam, & Deuoniam complectitur, olim a Domnoniis habitata, quos memorat Ptolemæus lib. 2. cap. 3. Solinus cap. 22. Dumnonios vocat, alij Damnonios; Danmonios mallet Cambdenus. Ordgarus hic porro Domnoniæ Comes, abauus fuit S. Eduardi Confessoris. Nam Elfrida eius filia mater fuit Ethelredi, S. Eduardi Martyris nouerca; Ethelredi autem filius fuit S. Eduardus Confessor, vt in eius Vita V. Ianuarij dicitur. Liuingus Cnutoni eiusdem S. Eduardi vitrico gratiosus inprimis fuit, ex monacho VVintoniensi Abbas Tauistokensis, inde Episcopus, ambitiosus, inquit Malmesburiensis, & proteruus, Ecclesiasticarum legum tyrannus inuictus; … humatus Tauistokiæ, quo loco multa spectabilia contulerat.

[3] [natalis,] S. Rumoni natalem in secunda editione Anglicani sui Martyrologij, pridie Nonas Ianuar. consignauit Ioannes VVilsonus, his verbis: Eodem die Tauestokiæ in Deuonia, commemoratio S. Rumoni Episcopi & Confessoris, vitæ sanctitate & miraculis clari: cuius honori Ordulphus Deuoniæ Comes insigne monasterium construxit, sub annum 966. [reliquiæ.] vbi sacræ eius reliquiæ longo tempore asseruatæ sunt magna cum veneratione. Ceterum ipsius Sancti ætas omnino ignota est. Cum Deuonia serius ab Anglis sit subiugata, verisimile est, eum gente Britannum fuisse.

AD VITAM B. ROGERII.

Rogerius, Abbas Ellantii Ord. Cisterciensis (B.)

Ex variis.

Pag. 182. post chronographicum de fundatione Ellantij, ante Prologum Auctoris, adde [Refert Saussaius quoque Rogerium in Martyrol. Gallicano, & Beatum appellat.

AD VITAM B. ANGELÆ.

Angela de Fulginio, vidua (B.)

Pag. 186. post, ad Præfationem nostram, adde [Extat in libro de SS. Fulginatibus auctore Ludouico Iacobilli, Vita B. Angelæ. Cuius nomen recenset quoque hoc die in Martyrol. Franciscano Arturus Monstierius, & plures citat, qui illius meminerunt. Arnaldum autem vitæ Scriptorem, idem Beatum prædicat, & XVII. Iunij recenset.

AD V. IANVARII.

[Praefatio]

[Leonora Rodericia.] Pag. 135. inter Omissos adde [Leonora Rodericia, prima monasterij Pontis-viridis, a Maiore Perezia nobili femina sub annum 1510. fundati, Ordinis S. Claræ Abbatissa, refertur hoc die & Beata appellatur ab Arturo Monstierio. Ita scribit de ea Franciscus Gonzaga par. 3. prouinc. S. Iacobi Conuentu 7. Plura miracula edidisse fertur; qua etiam de caussa eius corpus in sacra huius Conuentus æde sepultum, in maxima est apud omnes veneratione. Idem scribit Barezzius par. 4. Chron. Minor. lib. 1. cap. 19.

Ibidem cum de S. Ealredo, lin. 2. dele [Ben. Dorganius] & repone [Kalendarium Cisterciense Diuione excusum.

Ibidem adde: [B. Rogerius Tudertinus, Ordinis Minorū, refertur hoc die ab eodem Monstierio. De eo agemus V. Martij.

DE S. TELESPHORO PAPA M.

Telesphorus, Papa et Martyr (S.)

Pag. 236. col. 1. ad Præfationem adde [In plerisque veteribus MSS. Breuiariis Hispanicarum Ecclesiarū, vt ex Luca Torrio V. CL. didicimus, [S. Telesphori translatio.] reperitur ad XXVIII. Ianuarij adscriptum S. Telesphori nomen. In MS. Florario SS. 1. Augusti ista leguntur: Item Telesphori Papæ & Martyris translatio.

AD VITAM S. SYNCLETICÆ VIRG.

Syncletica, Virgo Alexandriae (S.)

Pag. 242. col. 2. lin. 2. post, hic dabo, adde [Græcum exemplar vna cum Latina interpretatione Petri Lansselij nostri, a Luca Torrio V. CL. Ærarij regij in Flandria Præfecto, accepimus, vnde quasdam animaduersiones subtexemus. Ex ea Vita in Vitis PP. &c.

Pag. 243. col. 1. lin. 2. atque etiam ipsi progressus &c. Lansselius vertit: Etenim ipsa recte facta nos ad laborem & cognitionem accendebant. Sensus videtur esse hic: nam & ipsæ res præclare a Syncletica gestæ mentē nostram ad studium prouocabant.

Ibidem num. 3. lin. antepenultima, recondiremus; lege, reconderemus. ἀποθησαυρίζοντες.

Ibid. cap. 1. num. 8. restim duxit choreis. planius Lansselius, saltatrices inducit. χορευτρίας εἰσάγει.

Ibid. col. 2. num. 9. Tyria dele, repone tibia. ἀυλὸς.

Ibidem cap. 2. num. 11. lin. 8. accersito sene quodam. Græce est, προσκαλεσαμένη τινὰ τῶν πρεσβυτέρων. vertit Lansselius: accersito Presbytero.

Pag. 244. col. 1. post nu. 14. adde: [Hic aliqua legi nō poterant in Græco MS. quæ & omisit Interpres.

Ibidem col. 2. lin. 10. fides autem familiam ducebat. Gæce est: δὲ πίσις προηγεῖτο πάντων, ὅλους ἀυτῆς τοῦς ἀρμοῦς τῆς ψυχῆς συσφίγγουσα. Lansselius: Fides autem omnia præcedebat, totos ipsius humeros omnino constringens.

Pag. 245. col. 1. lin. 4. a fine, post, a triginta ad sexaginta, adde: nam præclarum est a minoribus ad maiora proficere. quod in Græco habetur.

Ibid. col. 2. cap. 4. nu. 26. lin. 14. pro, personas pulcras, facies decoras, & colloquia simplicia; repone, elegantes vultus, figuras indecentes, & antiquam conuersatione. πρόσωπα ἐυπρεπῆ, καὶ σχῆματα ἀπρεπῆ, καὶ ὁμιλίας ἀρχαίας.

Pag. 246. col. 1. nu. 28. lin. 8. in fuga diaboli; repone, in fuga deterioris. ἐν ἀποφυγῇ τοῦ χείρονος.

Ibidem cap. 5. nu. 30. lin. 4. quæ & palato suo eligebat &c. repone, Vnaquæque autem earum accipiebat quantum volebat. Græce est, ἑκάση δὲ αὐτῶν ἐδέχετο ὅπερ ἐβούλετο.

Pag. 247. col. 1. nu. 36. lin. 3. a fine illius numeri: viperæ recenter natæ repone, viperæ nascentes. Ita Græce: αἱ ἔχιδναι γεννώμεναι. Et patet, quia dicuntur aluum matris dilaniare, vt in auras prodeant.

Ibidem nu. 37. lin. 4. ante finem cap. assiculum, repone scintillam. Græce, σπινθῆρα.

Ibid. cap. 6. col. 2. lin. 5. a fine: iustitiam mundi sequuntur; repone, iuste & pie viuunt in seculo. ὁι κατὰ τὸν κόςμον δικαιοπραγοῦντες.

Pag. 249. col. 1. nu. 50. lin. 4. Ego sum terra & non homo, corrige, ego sum vermis, & non homo. Sic Græcum exemplar habet, & locus Psalmi.

Ibid. nu. 53. lin. 10. post cilicino stramento; adde: alij vero continenter humi cubant. sed quamuis &c. quæ in Græco habentur.

Pag. 250. col. 2. nu. 64. lin. 13. non enim imposuisti finem obloquendi patri tuo. corrige, non enim cessas maledicere fratri tuo.

Pag. 251. col. 1. num. 70. lin. 10. συνδιατρίψεις, corrige, συνδιατρέψεις a συνδιατρέπω, conuerto; non a συνδιατρίβω, conuersor.

Ibidem col. 2. nu. 73. lin. 9. præputij cordis; corrige, circumcisionis cordis.

Pag. 252. col. 2. nu. 84. Præterea id quod dicitur Verbū incarnatum esse, insinuat consequenter natiuitatem. Melius ex Græco sic efferes: Ortum ipsius Generationem nominauit Diuina Scriptura. Præterea quod inter homines dispensatiue nasceretur, consequenter Generatio est appellata.

Pag. 253. col. 1. nu. 85. lin. 1. post mali, additur in Græco, dæmones.

Pag. 254. col. 1. nu. 92. lin. 22. Percipite quæ dixi; corrige: attende ad ea quæ pronuntiantur. Græce, νόει τὰ λεγόμενα.

Pag. 255. col. 1. nu. 100. lin. 12. post de aduersario, adde quæ habentur in Græco: Immoderatio vbique exitiosa. Ne simul arma tua exhaurias, vt nudus in conflictu reperiare, & facile supereris.

Ibid. eodem num. lin. 17. Caue ne stellio velificationi se immisceat. Melius Lansselius: Caue ne hostis subrepat in ieiunij tui negotiationem. Græce est: ρα μὴ ἐχθρὸς ὑπεισέλθῃ τῇ ἐμπορίᾳ τῆς νησείας.

Ibid. col. 2. cap. 14. num. 105. lin. penult. febris interrupta; hectica dicta; corrige, febres continue. πυρετοὶ ἀδιάλειπτοι.

Pag. 256. col. 1. num. 108. lin. 13. post, se res habet in bonis; adde, nam & commilitonum meorum aliquis partes aduersariorum adiuuat. Sæpe enim &c.

DE SS. HONOBERTO ET HONVLPHO EPP.

Honobertus, Episcopus Senonenses in Gallia (S.)
Honulphus, Episcopus Senonenses in Gallia (S.)

Ex variis.

Pag. 288. col. 1. lin. 8. post, agi V. Ianuarij, adde [Hos quoque refert hoc die Saussaius, testaturq; hactenus vna eademque celebritate quotannis in Ecclesia Senonensi ex auita consuetudine percoli.

DE S. FLAMIDIANO M.

Flamidianus, Martyr Cusani in Hispania (S.)

Pag. 289. col. 1. num. 5. in fine, adde: [Refert eum quoque hoc die Saussaius in Supplemento Martyrologij, & Flauidianum vocat, traditq; sub Maximiano coronatum.

AD VITAM S. GERLACI.

Gerlacus Eremita in Belgio (S.)

Pag. 309. col. 1. annot. ad cap. 6. litt. c dele ista [Non est relatus (Leo III.) in numerum Sanctorum, licet hic Sanctus appelletur] atque ista restitue [An sit relatus solenni Ecclesiæ cæremonia in album Sanctorum, nobis non constat. Non hic solum, sed alibi sæpe ab antiquis scriptoribus Sanctus appellatur; fuitq; eximia sanctitate & miraculis clarus, vt XII. Iunij dicemus.

AD VI. IANVARII.

DE B. GVARINO EP. SEDVN.

Guarinus, Episcopus Sedunensis in Heluetia (B.)

Pag. 348. col. 1. post num.1. ornat elogio, adde [Iosias Simlerus (si fas est hominis heterodoxi hic vti testimonio) in descriptione Valesiæ lib. 2 fol. 47. ita scribit: Post Amatum, Guarinum Sedunorum episcopatum administrasse certum est; quo anno & quamdiu, incertum. Hic post obitum in cœnobio Vallis Alpium apud Equestres sepultus est: vterque a posteris in Diuorum numerum relatus fuit. De S. Amato agemus XIII. Septembris.

AD VII. IANVARII.

[Praefatio]

Pag. 354. inter Omissos, in Isidoro post, Galesinius, adde [Exstat in MS. monasterij Bodecensis Canonicorum regularium Vita S. Isidori Episcopi, cuius festum celebratur VII. Idus Ianuarij; sed quæ ab imperito scriptore temere consarcinata: nam libros ei tribuit qui sunt S. Isidori Hispalensis, de quo agemus IV. Aprilis, & tamen Episcopum Africanum facit. Galesinius, quem hodie memorat, ait Nicomediæ martyrio coronatum.

Ibidem in Matthæo Episcopo Agrigentino post, hic omitto, adde [Monstierius eum VIII. Octobris suo Martyrologio inscripsit, pluribus allatis pij alicuius cultus argumentis: an ab Ecclesia tamen quidquam de eius sanctitate sit pronuntiatum, nescimus.

Pag. 355. inter Omissos post Amadeum Episc. Lausanensem, adde [B. Elisabetha Ruttensis, quæ vulgo Bona Beta appellatur, refertur hoc die ab Arturo Monstierio: sed Conradus Præpositus Canonicorum regularium VValdseæ, eius Confessarius, scriptorq; vitæ illius, quam & Monstierius citat, diserte tradit obiisse festo S. Catharinæ. Eam vitam dabimus XXV. Nou.

DE S. IVLIANO M.

Iulianus, Martyr (S.)

Pag. 355. col. 1. post nu. 1. adde [IX. Ianuarij in Prolegomenis ad Vitam S. Iuliani sponsi S. Basilissæ §. 3. num. 13. diximus eumdem videri qui in quibusdam Martyrologiis VII. Ianu. refertur; licet hic alij duo a nonnullis memorentur.

DE S. VALENTINO EP.

Valentinus, Episcopus Passauiensis in Germania (S.)

Pag. 368. col. 2. nu. 4. lin. 14. post Episcopi & Confessoris, sequentia vsque ad num. 5. sic exprime [Agitur ergo VII. Ianuarij S. Valentini natalis (iam inde a S. Seuerini Noricorum Apostoli æuo, vt mox dicemus) officio duplici: IV. Augusti Translatio, duplici quoque officio. XXIX. Octobris eius nulla modo fit commemoratio in propriis illius Ecclesiæ officiis. [S. Valētini translatio] Ferrarius VII. Iunij ista scribit: Magiis in Norico S. Valentini Episcopi Batauiensis. Citat in Notis tabulas Ecclesiæ Passauiensis, quæ tamen S. Valentini eo die non meminerunt. Neque in Norico situm est Maiense castrum. Ceterum in catalogo Episcoporum Passauiensium non reperitur Valentini nomen, quod merito miratur Velserus in Notis ad Vitam S. Seuerini. Quæ de priore illa translatione e castro Maiensi ad Ecclesiam Passauiensem in eiusdem Ecclesiæ officiis narrantur, lubet hic subiungere; ita ergo habent Lectiones secundi nocturni: S. Valentini Episcopi corpus, cum aliquot annis in Maiensi castro humatum, [prima,] in pace quieuisset, tandem circa annum Domini septingentesimum vigesimum tertium, a Luitprando Longobardorum Rege, Tridentum deductum est, quod postmodum Tassilo Bauariæ Dux, Vtilonis filius, pridie Nonas Augusti, [secunda,] circa annum Domini septingentesimum septuagesimū septimum Passauium honorifice deportari, atque inter duos muros, ante fores ecclesiæ B. Stephani Protomartyris, vbi Episcopi Sedes est, deponi fecit. Cum vero idem Valentini Confessoris

Christi corpus, per quingentos fere annos, multis miraculis clarum in Passauiensi Ecclesia quieuisset, tota diœcesis eius patrocinium sæpenumero sensit, præsertim in Hungarorum nondum Christianis ritibus initiatorum incursionibus & oppugnationibus, in quibus præsentissimum eius auxilium incolæ sunt experti. Allatis denique reliquiis S. Maximiliani Episcopi Laureacensis, sub Rudolphi Romanorum Regis imperio, Gotfridus eius nominis primus Episcopus Passauiensis corpora SS. Valentini & Maximiliani, [tertia] ne humiliori loco posita obsolescerent, honorabili tumba in eadem basilica Passauiensi, extra chorum, sicut hodie cernitur, collocari fecit, sub annum Domini millesimum ducentesimum octuagesimum quintum. Hæc ibi. At VViguleus Hundius a Bernhardo Godefridi successore factam hanc translationem scribit. Et sane si anno 1285. contigit, vt hic dicitur, [a quo curata.] iam Episcopus erat Bernardus, qui vt ex eius epitaphio constat, obiit anno MCCCXIV. V. Kal. Augusti, pontificatus sui anno XXX.

Pag. 369. numerum VIII. ita exprime: [Hic dabimus quæ de S. Valentino scribit Raderus noster; dein fusiorem vitæ & translationis historiam, a quingentis annis traditam litteris ab anonymo auctore. Eam Surius IV. Augusti paullulum a se expolitam edidit. Primigeniam phrasim nacti sumus e MS. cœnobij Bodecensis Canonicorum regularium in diœcesi Paderbornensi.

Ibidem col. 2. pro Vita ex Surio hanc substitue, notationibus, quæ isthic adiectæ sunt a nobis, huc quoque transscriptis.

VITA ET TRANSLATIO S. VALENTINI EP. BATAVEN. Auctore anonymo, ex MS. cœnobij Bodecen. descripta a Ioan. Gamansio Soc. Iesv.

Valentinus, Episcopus Passauiensis in Germania (S.)

BHL Number: 8462

Avctore Anonymo, Ex mss.

CAPVT I. S. Valentini inuentio, translatio.

[1] [S. Valentini corpus inuentum,] In ciuitate Patauiensi inuentum est sub nostro æuo corpus sanctissimum venerandi

Confessoris Christi & Episcopi Valentini, temporibus B. Callisti Papæ anno Dominicæ Incarnationis a MXC. a venerabili eiusdem Sedis Antistite Dedalrico: quod olim illuc translatum a Longobardorū gente de castro Magiensi b, iussu venerandi Ducis Thassilonis, Dei propitiante clementia, proprie Sedi honorifice restitutū est.

[2] Prima igitur translationis eius caussa vel occasio talis erat. Cum beatæ memoriæ S. Corbinianus Episcopus Frisingensis Ecclesiæ Romam aliquando pergeret, captus est a custodibus Grimoaldi Principis Longobardorum, qui custodias obseruabant in montanis & Alpibus, & perductus est in Magiense castrum. [pie cultum a S. Corbiniano,] Vbi dum maneret beatissimus Pontifex Corbinianus, diuertit ad c monasterium S. Valentini Patauiensis quondam Episcopi, quod in eodem castro in montanis & Alpibus sito ædificauerat idem S. Valentinus Episcopus; in quo dum gentibus prædicasset, & multos ad Christum conuertisset, post vitæ suæ terminum sepultus requieuit in pace. Postquam vero iussu Grimoaldi prædictus Antistes B. Corbinianus dimissus a custodia Romam peruenit, & inde felicibus auspiciis ad easdem partes reuersus est, dolens beati Pontificis Valentini corpus a sua propria Ecclesia longius semotū esse, rogauit Thassilonem Ducem Longobardorum, d patrem Grimoaldi Ducis, vt per eum propriæ Ecclesiæ quandoque vel mortuus restitueretur. Cuius precibus annuens Dux Thassilo præcepit Longobardis vt cum honore deportarent corpus B. Valentini a castro Magiensi in suam ciuitatem Patauiam, [translatum Passauiū:] vnde quondam expulsus fuerat ab erroneis hæreticis Ariana peruersitate repletis. Translatum est igitur hoc modo corpus eiusdem sacratissimi Pontificis a Magiensi castro in ciuitatem Patauiam, & positum est inter duos muros ante fores Ecclesiæ B. Stephani Protomartyris, vbi Sedes est Pontificalis.

[3] e Inuento corpore beatissimi Pontificis Valentini nostris temporibus in Patauiensi Ecclesia, [Vita cum eo inuenta.] reperta est iuxta eum tabula plumbea, in qua continebantur scripta strictim, & vix ad intelligendum gesta eiusdem sanctissimi viri, quis fuerit, quomodo Episcopatum Patauiensis Ecclesiæ tenuerit, qualiter expulsus vitam suam in montanis exegerit, quomodo post mortem reportatus sit. Quæ scripta ex vetustate & terræ putredine dispersa, ab inuentoribus in vnum collecta vix ordinem rerum gestarum manifestant hoc modo:

[4] f Venit ab Oceano vir humilis Valentinus nomine in ciuitatem Noricam Patauiam, prædicandi gratia. Sed quia id hominū genus ferum ac bestiale nimis fuerat, [Batauis prædicat S. Valentinus:] paruum fructum animarum capere ibi poterat. Videns autem terræ illius commoditatem & quorumdam hominum frugalitatem, & regionē iam albam ad messem, cogitabat intra se dicens: Non est præsumendum cuiquam hominum Verbum Dei prædicare, nisi ex Apostolicæ auctoritatis missione, sicut scriptum est, Quomodo prædicabunt nisi mittantur? [Rom. 10. 15.] Hæc dicens adiit Apostolicū Romanæ ciuitatis g Leonem. Qui suscipiens eum cum honore & veneratione libenter audiuit, & caussam prædicationis Apostolica auctoritate confirmauit. Reuersus denuo ad vrbem Patauiam, tentauit in ea prædicare verbum vitæ; sed non profuit, quia nondum tempus miserendi aduenit. Iterum autem attentauit adire Romanum Pontificem, vt ab eo mitteretur vel in aliam prouinciam, vbi fructum animarū Christo colligeret, ac suæ animæ profectum non minus percipere posset. Quem dum secundo compellasset, interrogatus est ab eo, cuius rei gratia tam cito rediisset? Cui ille: Domine mi, Pater carissime, quia infelicitatis meæ caussa impediente nullum fructum capere potui, ideo redii ad te, orans, vt vel ad aliam gentem a te mittar, vbi fructum animarum Christo iubente colligam, nec minus animæ meæ profectū percipere, Deo adiuuante, queam. Respondit ei Papa: Insta, frater, opportune, importune; & beatus erit fructus laboris tui, si præualueris instare, vt mitiges feritatem diu repugnantis populi. Quod si nec tertio tentando præualueris, mea licentia & Apostolica auctoritate ad alias nationes prædicandi gratia transmigrabis: & imponens ei manum ordinauit eum ad Episcopatus gradum, & data benedictione dimisit eum. At ille concite rediens ad prædictā vrbem Patauiam, prædicauit in ea verbum salutis, & fidem sanctæ Trinitatis. Populi autem videntes eum instanter prædicantem, vna cum Arianis restiterunt ei, [inde eiicitur.] & eiecerunt eum non sine læsione de finibus suis. Ille vero, vt erat homo patiens, excusso puluere pedum in eos, regressus ab Vrbe declinauit ad montana, ibique secundum Dei prouidentiam inuenit fructum animarū centuplum, ac suæ animæ profectum Deo & hominibus beneplacitum, ac felicem in Christo transitum. Expliciunt verba quæ in tabulis plumbeis reperta sunt iuxta corpus B. Valentini.

[Annotata]

a Corrigendum hunc numerum videri, cum ab an. 1119. ad finem fere 1124. Callistus II. sederit, Vdalricus vero, qui hic Dedalricus appellatur, ab an. 1092. vsque ad 1124. animaduersum est supra ad Surianam Vitam.

b Videtur deesse, Tridentum, dein vero &c. aut fortassis Tridento denuo ad Maiense castrum fuit reportatum; inde Passauium.

c Surius habebat, monumentum. Gesta hæc dum Roma rediret S. Corbinianus, supra adnotauimus pag. 370. col. 2. litt. g.

d Confusa hæc esse ab Auctore supra monuimus pag. 370. col. 2. litt. k.

e In MS. hic interponebatur titulus: De litteris cum corpore inuentis.

f Rursus erat in MS. titulus: Series beati viri strictim digesta.

g Surius nomen omisit. Sedit S. Leo ab an. 440. ad 461.

CAPVT II. Prædicatio, virtutes.

Incipit series de gestis eius, quomodo in montanis locis verbum Dei prædicauerit, & cælibem vitam vsque ad felicem transitum peregerit.

[5] Fvit itaque B. Valentinus Episcopus in montanis inter Alpes in locis nemorosis & siluestribus, [Prædicat in Alpibus:] in quibus pagani multi & feri ac bestiales homines habitabant, prædicans & docens Verbum Dei, & virtutes multas faciens, [claret miraculis:] ita vt ab obsessis corporibus dæmones effugaret, sanaret infirmos, & multos male habentes a diuersis languoribus curaret. Erat enim Vir sane doctrinæ & fidei Catholicæ regula perfecte imbutus, non palpans vitia hominum sed pungens, habens verba tamquam aculeos contra criminosos, & tamquam clauos defixos in altum, abstinens se ab omni fratre ambulante inordinate.

[6] Versutias hæreticorum toto studio declinabat, ita vt nec audire eos, nec communicare cum eis in cibo aut potu, seu qualibet amicitiæ conuentione, vellet. Propter quod & ad montana confugerat, [auersatur hæreticos:] vt nullo modo esset ei conuentionis occasio seu communionis necessitudo cum eis, qui tunc temporis totum orbem sua fœditate repleuerant. Ariana namque perfidia inter ceteras hæreses serpebat per totum mundum, & more serpentis veneno perfidiæ fœdauerat limites, quos Apostolica olim doctrina ad Christi fidem conuerterat. Ne ergo vir sanctus, & Catholicæ religionis firmitate roboratus, hæreticorum tumultuosos clamores amplius audiret, quibus resistere præ multitudine non poterat, ad montana conscendit. Vbi cum sanæ doctrinæ & veritatis prædicationi vigilanter insisteret, multum ibi Domino populum lucratus est. Audientes enim eum populi multi qui erant ibi, non solum in montanis positi, sed etiam in vicinis locis & circa Alpes contra Italiam & a Longobardiam, conuenerunt ad eum & baptizabantur in fide sanctæ Trinitatis. [multos Gentiles conuertit,]

[7] Quidam etiam ab errore, quem ab Hæreticis male perceperant, recurrentes ad fidem, per viri Dei B. Valentini orthodoxam prædicationē, [& hæreticos:] confitentesque peccata sua & abstinentes se ab omni opere malo glorificabant Deum Patrem omnipotentem & Filium eius Dominum nostrum Iesum Christum redemptorem & Saluatorem mundi, & Spiritum sanctum Paraclitum, illuminatorem & consolatorem animarum nostrarum, veram & sanctam Trinitatem diuini nominis & confessionis vnitatem. Non est in hac Deitatis confessione diuisio, non est in personis inæqualitas, vel diminutio, seu temporum nouitas, quia Pater æqualis & consubstantialis est Filio, sanctoque Spiritui. Alia tamen persona Patris, alia Filij, alia Spiritus sancti; vna vero deitas, vna diuinitas, sempiternaque maiestas, quæ cuncta creat, cuncta vegetat, cuncta regit atque gubernat. Quam fidem constantissime prædicabat B. Valentinus Episcopus, & in hac sanctæ Trinitatis confessione perdurabat, & hac fide multos ab errore diabolicæ prauitatis liberabat, multorumque animas a præcipitio æternæ damnationis eripiebat, & quos subtraxit diabolo lucratus est Christo, quosque conuertit ad fidem lucrabatur ad salutem, & ad perpetuam animarum saluationem.

[8] [opportunis monitis eos instruit,] Docebat eos resistere vitiis, reluctarique mundi huius concupiscentiis, repugnare peccatis, recedere ab erroribus pristinis & ab vniuersis vanitatibus suis. Docebat populum Dei bene credere & operari, spernere lenocinia blandientis seculi, perfecteque ambulare in via mandatorum Domini, vt quæ fide recta comprehenderent, bonis operibus adimplerent. Hæc siquidem alios docendo & instruendo, nequaquam semetipsum neglexit; sed dum excoleret alios, seipsum præcipue corrigebat & castigabat, secundum quod Apostolus de seipso loquitur dicens: Castigo corpus meum & seruituti subiicio; ne forte aliis prædicans ipse reprobus efficiar. [1. Cor. 9. 27.] Erat eius doctrina sale sapientiæ condita, non declinans ad dexteram neque ad sinistram, id est, non nimis aspera neque nimium remissa. Sic eradicabat, & extirpabat vitia, vt virtutes simul non euelleret, iuxta quod in Euangelio de Domini Saluatoris exemplo dicitur: Linum fumigans non extinxit, & arundinem quassatam non contriuit. [Matth. 12. 20.] Linum fumigans extinguere est peccatores quosque & sceleratos seu criminosos propter fumum sui fœtoris despicere, & ad reconciliationem Diuinæ miserationis per beneuolentiam prædicationis non reuocare. [insigni in omnibus moderatione.] Non extinguere vero est, ne desperent, per lenitatem ad fiduciam salutis æternæ alliciendo temperare. Arundinem quassatam conterere est angustiatas & exasperatas atque ob instabilitatem suæ prauitatis afflictas mentes ad constantiam & fiduciam spei æternæ vitæ promissionibus non perducere; sed in austeritate maledictionis & desperationis conterere. Quod B. Valentinus Episcopus & Confessor, Prædicatorque egregius, non fecit; sed magis peccatoribus sic prædicabat veniam, vt seipsum peccatorem esse diceret in exemplum, iuxta quod scriptum est: Iustus in principio accusator est sui. Et summus Prædicator Paulus dicit: Christus Iesus venit in hunc mundum peccatores saluos facere, quorum primus ego sum. [1. Tim. 1. 15. & 16.] Sed ideo misericordiam consecutus sum, vt in me ostenderet Deus omnem gratiam eis qui credituri sunt ei in vitam æternam. Sanctus itaque Valentinus Episcopus dulcis erat in eloquio, in prædicatione suauis, non multiplex, neque profusus in verbis; non profundus in sensibus, non astutus neque obligatus in sententiis; sed erat humilis in voce, lenis in exhortatione, conspicuus in bonitate, in vniuersa morum præclarus honestate b.

[Annotata]

a Nondum id tunc illi prouinciæ nomen, ideoq; Surius Insubres reposuit.

b Huc vsque omnia in plumbea illa tabula descripta fuisse existimat Surius, at non sequentia.

CAPVT III. Eius pietas, mors, translatio.

[9] Erat ei consuetudo noctes & dies psalmos ruminare, ex totius cordis intentione hymnos decantare, precesque vbertim profundere, tota compunctione ad Dominum suspirare, & cum Psalmista frequenter ingemiscere ac dicere: Heu mihi, quia incolatus meus prolongatus est! & iterum: Ad te Domine leuaui animam meam; Deus meus in te confido, non erubescam. & iterum: In te cantatio mea semper; tamquam prodigium factus sum multis, & tu adiutor fortis. [Psal. 119. 5. & 24. 1. & 70. 6.] [Pietati deditus,] & cum Apostolo cupiens dissolui & esse cum Christo, frequentissime in orationibus suis suspirabat ad Dominum, & dicebat cum lacrymis & singultibus: Quando veniam & apparebo ante faciem Domini? Quomodo apparebo ante terribilem Iudicem in die illa quando venerit iudicare viuos & mortuos, & omne seculum per ignem? Igitur B. Valentinus, athleta Christi fortissimus, cum multas gentes in Christi fide & religione Catholicæ professionis confirmasset, delegit sibi cælibem vitam, [amans solitudinis,] vt secretius, vt securius Deo adhærens contemplationi deseruiret, & cælesti dulcedini animum intenderet. Fecerat sibi iam pridem Oratoriolum seorsum ab hominum tumultu sequestratum; in quo frequenter in orationibus pernoctabat, vigiliis & ieiuniis insistebat, sepissime etiam lacrymarum imbribus perfusus totis ad Deum suspiriis anhelabat; diebus vero lectionibus, meditationibus ac contemplationibus vacabat; eleemosynis etiam & aliis bonis operibus, quibus poterat, insudabat: Deoque soli in secreto cordis sui per puram conscientiam continue & indefesse militabat.

[10] Post tot vitæ huius labores, post tot bonorum operum sudores, atque post tantas vigilias, & corporis molestias, necnon & hæreticorum pressuras & insidias; Deus omnipotens, cui soli iam longo tempore militauerat, volens ei quasi fideli seruo impendere mercedem & præmium post laborē, reuelauit ei in spiritu tempus & horam suæ resolutionis, vt esset cautus ac sollicitus & in omnibus prouide circumspectus, ne forte mors repente eum immunitum inueniret, [præparat se ad mortē:] & sic acrius laborare inciperet, sicut in Euangelio de prouidentia beati serui a Domino dicitur: Beatus seruus, quem cum venerit Dominus, inuenerit vigilantē. [Luc. 12.] Nam si sciret pater-familias qua hora fur veniret, vigilaret vtique & non sineret perfodi domum suam. Sciens ergo Sanctus Domini imminere sibi diem & horam transitus sui, præmuniuit se vigiliis sacrisque orationibus, vt exspectaret præmium lætus, pro quo tantum tempus laborauerat bonis operibus inquietus attendens illum versiculum in Euangelio sibi a Domino adaptandum: Euge serue bone & fidelis, quia in modico fuisti fidelis, supra multa te constituam, intra in gaudium Domini tui. [Luc. 19. 17.]

[11] Cumque adhuc labores supra labores adderet, vigilias super vigilias, ieiunia super ieiunia, orationes orationibus continuaret, ac ceteris bonis operibus insistendo diem & horam suæ vocationis iugibus cum lacrymis exspectaret, [febri laborat:] tactus febre intrinsecus & graui molestia corporis extrinsecus vexabatur infirmitate, qua & mortuus est beatissimus Christi Sacerdos Valentinus. Sed licet ægritudine valida laboraret, secum tamen patientiæ & obedientiæ virtutem retinens; non multum contristabatur, sed gaudebat; præsumens se a Domino diligi, quia tam graui infirmitate ab ipso merebatur argui & castigari; sicut Diuina sapientia electorum animas consolatur dicens: Fili mi, noli deficere propter disciplinam Domini, & ne fatigeris dum ab eo argueris, quem enim diligit Dominus corripit, flagellat omnem filium, quem recipit, & post flagella in hereditatem patriæ cælestis introducit. [Prou. 3. 11.] Talibus itaque Spiritus sancti consolatoriis eulogiis S. Valentinus Episcopus multum lætificatus non timebat mori, sciens se a Domino citius a tormento mortis liberari.

[12] Vocatis igitur fratribus & commilitonibus suis, indicauit eis tempus resolutionis suæ imminere, & his verbis omnes allocutus est: [suos solatur,] Fratres carissimi, confortate in Christi fide Ecclesiam, conseruate fidem & vnitatem, pacem, spem, & caritatem, & religionem Catholicam, & Deus pacis & dilectionis sit vobiscum vsque in finem. Tunc beatissimus Pontifex orauit ad Dominum cum lacrymis & dixit: Domine Deus Pater Domini mei Iesu Christi, qui per Spiritus sancti gratiam omnes gentes in vnitate fidei congregasti, [proq; iis orat:] congrega Ecclesiam tuam sub vinculo veræ fidei & Christianæ religionis; libera eam a prauitate hæreticæ peruersitatis, muni eam & custodi a scissura diabolicæ falsitatis. Domine Iesu Christe, Fili Dei omnipotentis Patris, defende & erue oues tuas de ore luporum, pro quibus fudisti pretiosissimum sanguinem tuum.

[13] Finita denique hac oratione & fidelissima exhortatione Pater Valentinus accepit propriis manibus Sacramentum corporis & sanguinis Domini nostri Iesu Christi, [sumpto viatico,] dicens: Domine Iesu Christe gloriosissime conditor & redemptor mundi, qui es ductor & illuminator animarum nostrarum, obsecro te per mysterium sanctissimæ Passionis & resurrectionis tuæ, [pie moritur.] vt suscipias animam meam, & perducas in regnum tuum, quod præparasti diligentibus te. Hac oratione completa tradidit spiritum in manus Angelorum ad Christum in Paradisum perducendum.

[14] Corpus autem eius ibidem in montanis in ecclesia sua sepultum est. [Corpus transfertur Passauium,] Post aliquantum vero temporis cessante perfidia hæreticorum a fidelibus Christianis ad Patauiam corpus eius perlatum est, & in ecclesia B. Stephani Protomartyris honorifice reconditum est. Cum autem per multa tempora claresceret locus ille signis & virtutibus, [post diuino monitu magnificentius locatur,] quas fecit per illum Deus, reuelatæ sunt multæ visiones nostris temporibus viris religiosis; qualiter Domino præcipiente transferendum esset corpus eiusdem sanctissimi viri in locum celebriorē. Inuentum est ergo corpus sanctissimi Confessoris Christi Valentini inter duos muros basilicæ B. Stephani Protomartyris, & eleuatum cum magno tripudio & populorum conuentu a venerabilibus Episcopis & aliis viris religiosis, collocatū est in maiori Ecclesia ad sedem Pontificatus, vbi adhuc plurima fiunt miracula, quæ facit per illum Deus & Dominus noster Iesus Christus, qui in Sanctis suis est mirabilis & gloriosus in secula seculorū, Amen.

[15] Celebratur autē festum B. Valentini in Patauiensi ciuitate magnifice & cum magno honore pridie Nonas Augusti, [Anniuersaria trāslationis solennitas.] & fit ibi conuentus multorū hominum, quærentium auxilium & defensionem a B. Valentino Episcopo, percipiuntque multi, qui digne postulauerint, sospitatem mentis & corporis per Dominum nostrum Iesum Christum.

DE B. WITTEKINDO DVCE.

Wittekindus, Dux Saxonum Angariae in Westphalia (B.)

Pag. 385. col. 2. post nu. 28. adde [VVernerus Rolevinck aliiq; arcæ, in qua B. VVittekindi ossa reposita sunt, hos versus inscriptos aiunt: Ossa viri fortis, cuius sors nescia mortis, Iste locus claudit; Evge Bone spiritus audit: Omnis mundatur hunc Regem qui veneratur: Ægros hic morbis cæli Rex sanat & orbis. Fertur B. Wittekindi corpus Heruordiæ VVestphaliæ oppido etiamnum asseruari.

DE S. REINOLDO M.

Reinoldus, monachus Martyr Tremoniae in Westphalia (S.)

Ex variis.

Pag. 386. col. 1. lin. 1. dele, nomina Oliuerij, & Rolandi, qui an vnquam extiterint, haud exploratum est nobis.

Ibidem lin. 10. post, hic dabo, adde [Aliam S. Reinoldi Vitam metro rhythmico descriptam nacti sumus, multa fabulosa de eius genealogia, fratribus, vxore &c. complectentem.

AD VITAM S. RAYMVNDI. Pag. 429. col. 2. ad finem miraculorum ex Domenecco, adde:

ALIVD MIRACVLVM Ex Ioan. Lopez 3. p. hist. Prædic. e. 65.

Reinoldus, monachus Martyr Tremoniae in Westphalia (S.)

[1] Ioanna Quignonia, Ferdinandi Quignonij & Damianæ Oliueræ filia, dignis nobili suo genere moribus prædita, atque a prima ætate ad omnem erudita pietatem, diuturna ægritudine exercita, ac tandem S. Raymundi opportunam opem experta est. [Quædam clinica] Nam cum nouem esset annorum, lateris correpta est dolore, adeo vehemente, vt febri etiam restincta detergi tamen malum omne non potuerit, sed perpetua pectoris anxietate premeretur. Defluxit postea in genua noxius humor, vt lecto affixa duodecim annos assidue decubuerit, nisi quod prioribus tribus mensibus paullulum quandoque incesserit fulcris geminis nixa, quamuis cum ingenti cruciatu. [& epileptica,] In his molestiis ærumnosam & miserabilem vitam trahebat: cum sub annū MDXCVIII. epilepsia accessit, ita violentis & frequentibus paroxysmis, vt fere in dies trium horarum spatio vsu sensuum priuata iaceret: fuit cum quatuordecim dies exerta fœde lingua summas respirationis angustias pateretur, nec cibi quidquam caperet, sed modici solum liquoris instillatione refocillaretur, plane vt de eius vita conclamatum videretur. Accedente paroxysmo, tanta vi concutiebatur, vix vt a ternis coerceri hominibus posset. Ea luxatus pes dexter ac retrorsum conuersus: in brachio ac manu sinistra similis facta conuulsio; ingens in læua mamma tuber excreuit: guttur varie intumuit, vnde maximum sustinebat dolorem, vt præ eo linguam sibi mordicus conuulneraret. His tot ac tantis malis omnis fere adempta illi loquendi facultas. Accedebat febris continua, & acerbus capitis dolor.

[2] Incredibili studio adhibita remedia; cauteria, balnea, catharteria tentata. [multis frustra tētatis remediis,] Verum vbi cuncta successu caruere, ad cælestem opem implorandā conuertuntur parentes: ac primum, ne qua fraus mali dæmonis intercesserit, exorcismi atque aliæ Ecclesiæ preces admotæ, susceptæ peregrinationes, genus nullum deuotionis prætermissum. Aliud parabatur inueteratæ ægritudini medicamentum: nam cum Legionem, vbi degebat infirma, nuntiatum est, solenniter in Sanctorum tabulas relatum esse Raymundum Pennafortium, spes ei iniecta recuperandæ illius patrocinio sanitatis. Obtestatur ergo parentes pridie Kalendas Iulij MDCIII. [ad aram S. Raymundi deportatur;] vt se ad Patrum Prædicatorum ædem, ad S. Raymundi aram curent deportari; & erant ipsi quoque singulari aduersus eumdem Diuum pietate. Ergo quamuis esset ita iam exhausta, vt vix contrectari ac moueri loco posset, verendumque putarent ne præsenti vitæ discrimini obiiceretur, tamen eius pietati obsecundant, & lectica eo illam deuehunt.

[3] Hic ante aram Diuique imaginem collocata, peccata primum confitetur, tum sacrosanctā Eucharistiam suscipit, ea corporis imbecillitate, vt attollere caput non posset. Dein statua S. Raymundi petenti traditur, [ibiq; conceptis precibus,] quam, etsi ita infirma ac debilis, complectitur brachiis, rigat lacrymis, eaque fiducia concipit preces quasi iam certa de obtinenda valetudine, sæpius inter orandum professa sese incolumem redituram esse domum. Duas circiter horas statuā ita strinxit, nec eripi sibi eam est passa. Leni tandem somno correpta est, sed & mox ita atrox secutus paroxysmus, vt iam animam exhalatura crederetur. Impalluerat vultus, mira erat pectoris anxietas, denique liquit eam animus: post paullo sibi reddita, in spem nouam erecta, Sanctum obsecrat vt Deum sibi conciliet, ac sanitatē ab eo impetret. Immutata rursum oris species est: quare territa parens, percunctatur, qui habeat. Respondet, melius sibi esse, iamq; vires redisse: [cōualescit,] atque ad F. Hieronymum de Prado Theologiæ Professorem conuersa, rogat vt se iuuet; quo dextram porrigente assurgit in pedes, & statuam magnam ac grauem læua manu attollens, ad altare maius festiue & expedite euadit, gradus ascendit, sacrosanctam Eucharistiam veneratur. Eo ipso momento valetudinem recuperat, stupentibus qui eam norant; [& fit Religiosa.] ac tanto inflammata est studio pietatis & gratitudinis, vt mox admitti sese in S. Catharinæ Senensis cœnobium in eadem vrbe, sacroque donari habitu petierit, neque nisi eo obtento conquieuerit. Anno tandem MDCV. ipsis D. Dominici feriis, ab Andrea de Caso Legionensi Antistite, atque olim prouinciæ Castellanæ Ordinis Prædicatorum moderatore, sanctum velum suscepit, atque insigni pietatis laude effloruit, sedula in vigiliis, ieiuniis, ceterisque religiosæ vitæ functionibus obeundis.

AD VIII. IANVARII.

[Praefatio]

Pag. 457. inter Omissos adde: Pragæ secunda reliquiarum translatio celebrari hoc die consueuit, vt ex veteri illius Ecclesiæ Kalendario didicimus. De reliquiis variis Pragam a Carolo IV. Imp. allatis actum est supra in Addit. ad 2. Ianuarij. Ast in MS. eiusdem Ecclesiæ Kalendario ita habetur: VI. Id. Allatio reliquiarum sanctorum Apostolorum Thomæ, Iacobi, Mauritij.

Ibidem vbi agitur de Dedicatione ecclesiæ S. Mariæ de principio Neapoli, adde [De hac ecclesia eiusq; dedicatione agemus ad Vitam S. Aspren 3. Augusti, & S. Candidæ senioris 4. Septembris.

DE S. LVCIANO BELLOVAC.

Lucianus Episcopus, Martyr Bellovaci in Gallia (S.)
Iulianus Diaconus, Martyr Bellovaci in Gallia (S.)
Maximianus Presbyter, Martyr Bellovaci in Gallia (S.)

Pag. 460. col. 2. nu. 7. lin. 8. post, an eæ Notationes prodierint, nos latet, adde [In eadem sententia est Franciscus Bosquetus, Prætor Narbonensis, historiarum Eccles. Gallic. tom. 1. & disertißime atque ex professo Iacobus Sirmondus noster libello de ea re edito.

Pag. 461. col. 1. post nu. 12. adde [Chronicon Hispaniense quod

Dextri vocant, ad an 308. nu. 8. ista habet: Reliquiæ S. Luciani Belouacensis Episcopi Vicum transferuntur. [S. Luciani reliquiæ an Vicum delatæ?] Sit fides penes auctorem. Franciscus Biuarius notat Vicum, de quo isthic est sermo, Catalaniæ vrbem esse. Ast Luitprandi Chronicon ad an. Christi 902. ista habet: S. Luciani Pontificis & Martyris, comitis S. Dionysij Areopagitæ, ossa Bellouaco ad vrbem Vicensem translata sunt. Alij putant Leuciani Reguli Carpetanorum corpus, passi cum Quiteria, cum corpore S. Marci allatum. Non potest vtrique huic Chronico fides constare; & nefas fuerit, neutri fidem habuisse?

DE S. PATIENTE EP.

Patiens, Episcopus Metensis in Gallia (S.)

Pag. 468. col. 2. linea penultima, Andreas Dinettus, corrige,

Iacobus Dinettus, Societatem nunc in prouincia Franciæ moderatur, vir doctißimus & humanißimus.

Pag. 469. post lin. 2. adde: De ætate S. Patientis, & sequentis historiæ fide, statui poterit ex iis quæ XXIII. Nouembris de S. Clementis Ep. Metensis ætate dicemus. Eamdem Vitam ex MS. Carthusiæ Colonien.nacti sumus, sed paullum subinde contractam, nonnullis ad calcem assutis de Ecclesia S. Ioannis Euangelistæ isthic a S. Patiente ædificata. Eadem Vita Gallice edita a Viellio & aliis.

DE S. ATTICO EP. CP.

Atticus, Episcopus Constantinopolitanus (S.)

Pag. 480. col. 1. post §. 6. adde [ Sed fortaßis in Nicephori catalogo vitiati sunt numeri, vt pro VI. annis, IV. Theodoto dati sint. Videtur certe quidem sex illi annos tribuere Theodoretus ep.83. vbi sic scribit nu.23. Sex enim annos ibi (Antiochiæ) ego docens, tempore beatæ memoriæ Theodoti Antiocheni Episcopi, qui tum vitæ splendore polluit & fulsit, tum etiam diuinorum dogmatum cognitione. Alios deinde tredecim annos tempore B. Ioannis &c.

Græce est, ἓξ μὲν γὰρ ἔτη διετέλεσα &c. Forte pro σ᾽ legit Nicephorus δ᾽, aut contra pro δ᾽, σ᾽ reposuerunt in transscribendis Theodoreti operibus librarij.

DE S. ÆMILIANO CONF.

Dominica vel Domnica (S.)Aemylianus Confessor (S.)
Georgius Chozebites (S.)

Pag. 483. col. 2. post ea quæ habentur de SS. Dominica, Georgio Chozebite, Æmiliano, adde, [ 4 Porro hic esse videtur Æmilianus monachus, quem S. Theodorus Studita lib. 1. ep. 48. a Baronio tom. 9. an. 809. nu. 30. & seqq. recitata, ita laudat: Cur Antonius religiosissimus Præpositus in custodiam apud Amorium datus, [S. Æmilianus pro imaginum cultu multa passus.] cum eodem quo superior modo Mœchosynodum vna cum Fratribus suis anathematizasset? Cur Æmilianus Frater a Nicomediensi in Thyniam vinctus ductus est, verberibusque & ludibriis affectus, direpto ab iis qui irruperant monasterio, perinde ac si hostium spolia fuissent? Quare inferius post S. Gudilam esset reponendus.

DE TRANSLATIONE S. SEVERINI NORICOR. APOST.

Seuerinus, Presbyter Noricorum Apostolus Neapoli (S.)

Pag. 497. col. 2. lin. 7.a fine: Leonis Sapientis Imperatoris 24. Christi 910. corrige, [ Christi 909.

Pag. 498. lin. 2. dele, Ex eo hausta &c. vsque ad nu. 5. & repone [ Eam Neapoli ad nos transmisit Antonius Beatillus e veteri codice descriptam, quam hic damus.

4 E qua corrigas quod Ferrarius &c. Sequentes quoque numeros corrige.

HISTORIA TRANSLATIONIS Auctore Ioanne Diacono, Ex MSS. eruta ab Ant. Beatillo Soc. Iesv.

Seuerinus, Presbyter Noricorum Apostolus Neapoli (S.)

BHL Number: 7658

Avctore Ioann. Diacon. Ex mss.

CAPVT I. Rhegium a Saracenis captum, direptum.

[1] Scripturus, Domine a Ioannes Abba, qualiter ex castro Lucullano, [Prologus Auctoris.] dudum euerso, translatum, tuoque in monasterio S. Seuerini corpusculum sit collocatum; ratum fuit ibidem, quantum competens videbatur, referre, quod nefandissimus Africanorum b Rex, verbis, seu factis, in nostræ religionis exercuit populum. Sed quia tu tuo magis imperio exigebas, vt illa portenta, quæ nostris acciderunt temporibus, in modum commentarioli cum euangelicis disputationibus contexerem, & ego id fieri non posse caussarem; tamen habito maiorum consilio, placuit, vt ea quæ de ipso sunt Rege, summatim strictimque percurrerem, & in ceteris, prout facultas suppeditasset, largius immorarer: conuenit ergo dare operam, & factitare quod caritas iubet, quatenus Christi Confessoris translatio sic sit vbique notissima, sicuti est & vita eius, & virtutes signorum, quas iam ab olim per totum orbem libellus solertissimi dispersit Eugippij.

[2] Anno igitur vigesimo quarto Leonis & c Alexandri Imperatorum, Saraceni, qui Panormi degebant, [Africani Regis filius] contra Regem Africanorum rebellantes, illius iussionibus omnimodis resultabant. Tunc ferocissimus ille filium suum cum multo exercitu dirigens, præcepit ei, [Panormā capit;] vt capto Panormo, statim d Rhegium traiiceret, & propter fœdus, quod cum Panormitanis inierant, Græcorum vrbes fortiter expugnaret. Mox tyrannulus iussa parentis excipiens, properanter abiit, & obuium sibi Panormitanum deuincens exercitum, eo, quo congressus fuerat, impetu, cepit vrbem illorum. Dehinc nauibus ascensis Rhegium tranauit, ibique, traiecto exercitu, præsidium Græcorum, [dein, Græcis fugatis, Rhegium,] qui ex Calabritanis vrbibus ad suffragandum confluxerat, (proh pudor!) extemplo fugere compulit, & in diuersa solo terrore præcipites egit. Tunc irato Deo mortalium culpis, sub omni facilitate oppidum illud ingressus est, & (dolendum dictu) sic efferbuit in eorum occisiones, [vbi multi occisi,] vt nulli sexui, nullique compateretur ætati. Post immanissimas itaque strages, quas passim tota vrbe nefandissimi hostes dederunt, ad diripiendum solita rapacitate conuersi, [capti plures] pene ad decem & septem millia hominum omnis conditionis latitantes inuenerunt, inter quos etiam cygneo capite ipsum Episcopum rubore decorum miserabiliter, vtpote paganissimi, abduxerunt. [cum præda ingenti:] Auri vero & argenti, necnon & omnium mobilium, inæstimabilia pondera demoliti sunt. Sed hæc Tyrannus ille insatiabilis & impius iussit omnia in vnum congerere, & in occasionem patris, vt certius haberet quod ei nuntiando dirigeret, sibi studiosius cuncta seruari; addens huic cupiditati aliam ruinam, nam propter Legatos Hesperiæ, qui ad eum vndique cum donis & muneribus confluebāt, aliquantis diebus ibi commorari se finxit: postea vero, illis remissis, cum ingenti præda generis omnis Panormum reuersus est.

[3] [qua ad patrem missa,] Inde putans genitorem suum tanti triumphi gestire gaudio, direxit apocrisarios, qui ad eum optima quæque captiuitatis perferrent, & totum rei insinuarent euentum. [accusatur nimiæ clementiæ;] At ille secum indignans, exprobrabat filio, & crebris repetebat vocibus: Degener iste, degener matrizat, non patrizat. Si mei sanguinis proles fuisset, nullis Christianis mucro pepercerat eius. Ite, ite, inquam, quantocyus, & eum ad me redire compellite: quoniam non ille, sed ego ad istud opus profecturus sum. Proh dolor! quis hæc audiens temperet a lacrymis? quis non longa ducat suspiria? quis non deploret flagella mortalium? Inter tot enim distractiones, totque captiuitates Christianorum, adhuc Domini desæuit indignatio: adhuc misericordissimi Dei ira deferuet; & propter delicta, quibus quotidie, velut dapibus, incumbimus, sæuioribus ferimur procellis, & inemendabiles permanemus.

En assiduis collidimur tempestatibus, & non resipiscimus. Væ ergo, væ nostræ miseriæ, qui sic quotidianis excessibus diuinam prouocamus clementiam, vt merito de nobis Iob exclamet sanctissimus: [Iob 23. 14.] Cum expleuerit in me voluntatem suam, adhuc multo maiora præsto sunt ei. Quid enim? numquid ad emendationem nostram vnius ciuitatis excidium, numquid occisiones populi, numquid varia sexus vtriusque distractio suffecerunt? Ah prorsus conditio infelix! erectus est quippe propter te homo nequissimus, quia disciplinam non seruas Domini, & ideo illi sæuitia tyrannuli filij sui, comparata propriæ nequitiæ, velut misericordia reputabatur.

[4] Reuertentes itaque nuntij cum insinuassent ei omnem patris intentionem, dissimulanter prius audiuit, postea vero, vbi circumuentus est dolosis litteris, videlicet quod pater illius subito fuisset extinctus, [dolo reuocatus domum, regno præficitur.] abiit, & auidissimus ad regnandum absque omni consultatione in Libyam properauit. Mox pater eius, multo super eum incumbens amplexu, annulum, quod magni Regis erat insigne, tradidit, eique dixit: Insere digitis tuis hunc, & mea vice regnato: ego autem contra Deo rebelle Christicolarum genus proficiscar, quatenus penitus abradam de terra.

[Annotata]

a Is ipse esse videtur Abbas monasterij S. Seuerini, de quo infra num. 9. agitur.

b Abrahamum vocat Lupus Protospata a Caracciolo editus.

c Erat quidem Alexander anno 870. a patre Basilio Cæsar creatus, Imperator tamen viuo fratre Leone habitus non est: at post eius mortem anno 911. tredecim mensibus imperauit pro Constantino Porphyrogenito Leonis filio adhuc puero.

d Rhegium antiqua ciuitas in margine Italiæ ad fretum Siculum.

CAPVT II. Taurominium captum. ciuium cædes.

[5] Sic fatus, extemplo per præconem vniuerso populo suo talem incussit terrorem, vt si duo vel tres in domo essent, ad eum quantocyus festinarent. Cernens autem tyrannus tantam multitudinem confluxisse, ait: Omnes festinemus, omnes acceleremus, & id, [Pater cum ingentibus copiis] quod Deo magno gratum est, toto mentis affectu perficere conemur; quatenus ob huiusmodi retributionem paradisum lactis & mellis ingrediamur, de quo quattuor flumina manant. Dixit, & continuo cum exercitu suo innumero, & opibus multis perrexit. [in Siciliam traiicit:] Qui cum in Siciliam peruenisset, introire Panormum, ceu vile domicilium, contempsit. Pugnatoribus autem omnibus inde accitis, Taurominum perrexit: ibique castris locatis, ipse ciuitatis illius situm incomitatus perlustrans regressus est, & conuocatis nonnullis latronibus, [Taurominium stratagemate occupat:] quos perniciores corpore nouerat, spopondit eis ingentia dona, si per illam partem, de qua nullum proditionis periculum timebatur, videlicet propter difficilem locorum accessum, in eamdem intrarent vrbem, & vlulatu ac strepitu se intrasse significarent. At illi latrociniis assueti, vadunt, & manibus ac pedibus reptantes, in summum euadunt, & clamore horribili perstrepentes sese introisse innuerunt. Mox ciues hi, qui extrinsecus excubabant, vociferantes accedunt ad murum, & fortiter oppugnantes totam vndique circundederunt vrbem. Miseri ciues, qui custodiis deputati ad prandium perrexerant, non ante se captos senserunt, nisi cum hostilis clamor ex industria ortus intonans omnium perculit mentem. At infestissimus ille tyrannus, dum vnusquisque, sicut in talibus assolet fieri, absque omni respectu vago discursu perstreperet, [ciues crudeliter interimit:] portas confregit, & cum omnibus armatis, tamquam esuriens bellua, ingressus, molle pecus trahit manditque. Et quis poterit exprimere cladem vrbis illius, quis inauditas pœnas, quis ineffabiles cruciatus? Si enim paullo superius comminationes furiarum eius recenseantur, nunc iam non est opus exquirere qualis institisset postea, cum tantæ pertinaciæ facultatem accepit. Reuera etenim ex abundantia cordis os loquitur, & quod intus ardet foris ebullit.

[6] Tamen ex innumeris distractionibus, quas passim bacchans edidit cruentissimus heros, hoc vnum posterorum memoriæ commendemus, vt in Saluatoris ascribatur clementiam, qui dixit: [Ioan. 5. 17.] Pater meus vsque modo operatur, & ego operor. Nam scelestissimus Rex postquam vniuersos mares, & feminas, infantes etiam, trucidauit, quinimo & postquam totam illam ciuitatem incendio iussit absumi; sæuiens adhuc inexplebilis bellua, misit inquisitores per concaua vallium, per defossa terrarum, perque veprium densitates, vt eos, [Procopium Episcopum, cum aliis e fuga & latebris retractum,] quos fugæ subsidium liberarat, inuestigarent, & ad se perferre studerent, accepturi exinde dignam persecutionis mercedem. At illi, vtpote rapacissimi, cum vbique sollicite perquirerent, inueniunt robustissimum Christi athletam a S. Procopium eiusdem vrbis Episcopum latitantem cum aliquantis Clericis, & nonnullis ciuibus, quos protinus cum ingenti tripudio vincientes ad Dominum suum velociter pertraxerunt. Mox ille machinator calliditatis ita sanctissimum Procopium est allocutus: O Episcope, quia caput tuum multo salito bombyce abundat, iccirco placidissimus te adhortor, vt meis salutaribus monitis obedias, & consulas tuæ & istorum commoditati: sin autem, talem me confestim experieris, qualem ceteri conciues tui. Volo enim, si legem meam feceris, & te b Israelitico ritu distinxeris, vt semper in conspectu meo assistas, & sis mihi carior præ omnibus Agarenis. Ad hæc Domini Antistes subrisit tantum, & nihil locutus est. Tunc Rex iratus infremuit, & ait: [blanditiis frustra tentatum.] Ridesne captiue ad hæc? ridesne? & non intelligis ante quem stas? Mox constantissimus Christi seruus respondit: Rideo plane, & bene rideo, quia ille te talia loqui stimulat, de quo afflatus es, dæmon. His sanguinarius heros auditis, infremuit, & furibundus ad lictores suos conuersus: Eia, inquit, quantocyus aperite illum in pectore, & cor eius inde protrahite, [crudelissime occidit, cum reliquis,] vt arcanum mentis illius videamus, & intelligamus. Mirabilis autem Deus in Sanctis suis, mirabilis in maiestate, faciens prodigia, tantam tolerantiam huic suo præstitit Antistiti, vt dum lictores imperata complerent, sicut aiunt hi, qui viderunt, ille Regem obiurgaret nefandum, & suos concaptiuos, ne formidarent, animaret, adeo prorsus, vt Rex impudens strideret dentibus, vt cæsum cor eius in os illius ad edendum fulciret, & sic demum iam palpitantem cum ceteris decollari iuberet. [& corpora igne absu mit.] Nec solum ista rabidissimo cani sufficiunt, sed etiam, copioso igne accenso, tota illorum cadauera cremari præcepit, dicens: Sic, sic consummabuntur omnes, qui noluerunt meam voluntatem adimplere.

[7] Ecce nunc se occasio præbuit, vbi rectissime nostram debuissemus lugere miseriam, cuius ob culpam tantus, tamque amarus efferbuit hostis; sed quia Martyribus istis congaudendum est, ideo illud repetemus, quod supra prælibauimus dixisse Dominū: Pater meus vsque modo operatur, & ego operor. [Ioan. 5. 17.] Vere, inquam, tu Domine Iesu Christe misericors & clemens, operatus es in his famulis tuis, quos ante mundi constitutionem elegisti, vt essent sancti & immaculati in conspectu tuo. Vere tu operatus es in eis, qui præstitisti eis, vt non tantum crederent in te, verum etiam, vt paterentur pro te. Quis enim dispensationis tuæ potest laudare magnalia? Quis potest admirari opera? Nihil vltra dicendum est, nisi quod tuus Psalmista decantat: Iustitia tua sicut montes, iudicia tua abyssus multa. [Psal. 35. 7.] In his autem, quos dignanter glorificasti, [Sic Deus Christianorū punit peccata.] tua magnificatur iustitia. In his quoque quos puniendos dereliquisti, humana deploratur miseria, quæ tuis mandatis resultans, iudicium ipsa sibi assumit. Enimuero nullus nos hostis appeteret, nulla prorsus nos arma terrerent, si præcepta tua ad plenum seruare studuissemus. Ergo quia proni sumus ad malum, & nullis nostris meritis, sed tua tantum gratia liberamur, tandem de cælestibus declara, quibus signis, quibusue prodigiis a tanto tamque nefando inimico saluemur. Cognoscat orbis totus, quia tua pro nobis dextera dimicans, misericorditer eripuit nos ab illis ineffabilibus tyranni comminationibus. Non, inquam, omnipotentiæ tuæ fuisset hoc impossibile, qui totum orbem velut statera ponderas, sed vt respectus benignitatis tuæ super famulos tuos stillare videretur, & collaudaretur nomen tuum benedictum in secula.

[8] Igitur postquam hæc omnia ita patrata fuerant, sicut præscripsimus, homo ille paganitatis filius, imo crudelitatis exquisitor, [Barbarus Legatos Italorum superbe accipit:] nihil ex his Dei iudicio, sed totum suis tribuens viribus, tanta mentis elatione bachatus est, vt Italicarum Legatis vrbium, qui ad eum fœderis caussa venerant, loqui dedignaretur. Tamen post nonnullos dies per internuntium sic illis dicendo transmisit: Vadant hinc, vadant ad suos, & eis renuntient, quod ex me totius Hesperiæ cura dependeat, & ego, velut mihi placuerit, ita dispono ex incolis meis. Forsitan sperant, quod mihi reniti possit Græculus, aut Franculus. Vtinam inuenissem eos omnes in vnum collectos; & ostendissem illis robur, quæque sit virtus bellorum. Sed cur eos demoror? Vadant tantum, & certo certius teneant, quia non solum illos, verum etiam & c ciuitatem Petruli senis destruam. Hoc enim vnum restat, vt Constantinopolim proficiscar, & conteram eam in impetu fortitudinis meæ. Dixit, &, illis reuertentibus, ipse in d Consentinas partes exercitum suum castrametaturus aduexit. [mouet in Italiam.] Apocrisarij vero non impetrata pace repedantes, tantum terrorem omnibus suis incusserunt, vt certatim interruptos resarcirent muros, propugnacula disponerent, & quæque ex agris necessaria erant, raptim conuectarent in vrbes.

[Annotata]

a Mirum horum Taurominitanorum Martyrum, Procopij Episcopi & sociorum, memoriam nec in Idea SS. Siciliæ Octauij Caietani nostri, nec in aliis martyrologiis extare.

b Potius Ismaelitico. Nisi forte Iudaicæ originis fuit cruentus iste Abrahamus.

c Ita Romam per contemptum appellat tyrannus.

d Consentia, siue Cosentia, Brutiorum caput.

CAPVT III. S. Seuerini corpus Neapolim translatum.

[9] [Lucullano euertendo.] Gregorius itaque Consul Neapolitanus, his cognitis, multa super castello Luculli cogitans, & super eius incolis, multa iniit consilia cum Stephano Episcopo, & ceteris potentibus, vt habitatoribus eius Neapolim transmigratis, oppidum illud euerteretur. Cumque decreuissent, vt ad id perficiendum vniuersus profiscisceretur populus; Ioannes venerabilis Abbas monasterij S. Seuerini Parthenopæ constructi, vir per omnia strenuus, suis efflagitabat precibus, [Abbas S. Seuerini Neap. corpus illius petit;] vt corpusculum eiusdem Confessoris non alibi nisi in suo collocaretur monasterio, quatenus congruenter appellatione, & corpore decoratum amplissima esset ciuitatis honorificentia, & salutifera Patrum occursio. Ad hæc Præsul, & Consul respondentes, dixerunt: Si tibi, Reuerendissime Pater, talis tantusque thesaurus cælitus fuerit proditus, quo pacto reniti audemus? Sin autem, procul dubio tenemus, quod non sit ei gratum quoquo transferri, & leuari ex mausoleo, quod olim pro illius amore Barbaria illustris femina condidit.

[10] Mox idem Abbas huiuscemodi responsionibus animatus, tota deuotione ad Deum conuersus, deprecabatur, [in eam rem preces suis indicit.] vt affectum suum, prout eius esset voluntas, adimplere dignaretur. Cumque die noctuque taliter postularet, tandē quidam Presbyter eius tali eum subiecta visione refocillauit: Domine Abba, somnium vidi hac nocte, vnde coniicere possum, quod Deus omnipotens vestrum adimpleat desiderium, vt donet vobis sui corpusculum Confessoris. Nam ista nocte, nec pene vigilans, nec pene dormiens, putabam me in Ecclesia ipsius Sancti, quæ est in oppido, orare, & circumdando psallere; & ecce quidam elegans Clericus stans intra quintanas maioris altaris, manuque ferulam tenens, mihi, vt ad se pergerem, innuebat. At ego tamquam orationi insistens; Modicum, inquam, modicum præstolare, Domine, [S. Seuerinus in visione se illis addicit.] donec expleam istud quod cœpi. Mox ille ait: Satis est, veni. Accedentem ergo me cominus & officiosissime salutans, exhilaratus sum valde roseo eius aspectu. Deinde cum vterque diu sileremus, sic prior ille ait: Cur tuus Abbas, tuique Fratres, tam me flagranter habere cupiunt, cum semper vobiscum fuerim? ad quem paucis ita responsum dedi supplex: Vere, Domine, vere te hactenus nobiscum fuisse non ambigimus, sed modo petimus, vt tuis concedas & dones famulis te peramplius possideri. Tunc ille: Certo certius, inquit, me hinc ad vos transiturum nullo modo titubetis, sed scire vos conuenit, quoniam a præterito anno ad ciuitatem talem prædicationis gratia profectus, ibi commansi: nunc autem, illis pereuntibus, quia ex toto meæ prædicationi resistunt, repedaui ad vestra commeaturus. Hæc ille. At ego repente de strato me corripio, & ouans vobis isthæc dicturus adueni.

[11] Abbate, & monachis cunctis orationi incumbentibus, venit dies ruinosi decreti, [Euertitur Lucullanūs] in quo Consul & Optimates, necnon & populosæ phalanges ad memorati oppidi destructionem accinti sunt. Quibus dictam iam atque præcipitem exigentibus operam, IV. Id. Septembris Præsul & Clerus ad inquirendum sæpedicti Sancti corpus ierunt. Vbi autem in præfati Confessoris basilicam ventum est, Missarum primum solemnia libantes, inchoato demum psalterio, fodere cœperunt. Cumque tumulum mirabili decore sub altari constructum aperuissent, & vacuum conspexissent, longa consternatione diriguerunt. Tamen spe credula exhortatos, inane sepulchrum inuentum eos ab indagatione non reuocauit; sed altius suffodientes peruenerunt ad tumbam, [reperitur S. Seuerini corpus:] in qua cælestis iacebat thesaurus. Hanc protinus reserantes, sic vniuersa membra suis compaginata viderunt articulis, vt lacrymoso torpentes stupore, immensa cunctipotentem admiratione laudarent.

[12] Confestim Pontifex, impresso propter plebis surreptionem signaculi tutamine, alacerque regrediens, memoratum Abbatem nuntio lætificauit optato. Nox ruit interea, & ipse continuo Abbas cum sua congregatione, cum deuotione se pauimento prosternens, [cantu aliisq; Ecclesiasticis ritibus honoratur:] de concesso munere gratias Creatori reddidit amplas. Tunc surgens, celebratis prius matutinalibus hymnis, cœperunt Dauidis cantica modulari Basilius & Petrus œconomi SS. a Sperati & b Ofterni, donec alij acciti cominus adsunt. Mox albis indumentis amicti, pariter ad sacrati corporis antrum descenderunt, & in præparato loculo pignora diligentius condunt; & inchoante Abbate: Gloria hæc est omnibus Sanctis eius, omnes voce sonora tonabant. Sic lætantibus cunctis in ipsa Ecclesia a diluculo adusque sero melodiis indeficientibus est vigilatum.

[13] [defertur solenniter Neapolim,] Postero autem die, Pontifex & Clerus, Dux, & Optimates, passimque populus vniuersæ conditionis & ætatis, matutino tempore properantes, se in occursum cum Dominicæ crucis vexillis, odoriferisque incensis, in præmissi oppidi campo sanctis exequiis obuiarunt; & certatim supplices exhibentes venerationem alternantibus choris Latinis, & Græcis, ad monasterium sæpe fati Abbatis debito obsequio, concinnatisque luminaribus, cineres sanctos deducunt. Quos Præsul extemplo cum c Domini Præcursoris & SS. Geruasij & Protasij reliquiis, quas cum eis collocatas repererant, [cum aliorū SS. reliquiis. S. Speratus.] officiosissime condidit in altari.

[Annotata]

a Vnus Scillitanorum Martyrum 17. Iulij est S. Speratus, cuius reliquiæ in Galliam translatæ. Isne sit an alius, qui olim Neapoli cultus, haud scimus.

b Huius nusquam alibi nomen reperimus.

c Cæsar Eugenius Caracciolus in indice Sanctorum, quorum reliquiæ Neapoli asseruantur, tres hos non recenset.

CAPVT IV. Abrahami tyranni interitus.

[14] His itaque peractis, necdum sex dies effluxerant, & ecce, visu formidabile, & dictu mirabile prodigium, quod perspicue generalis multitudo prospexit, omnibus immensam horripilationem incussit. Astra namque toto passim cælo confixa, iugem volarunt per noctem, &, militum ad instar in procinctu confligentium, vltro citroque alterno sibimet obuiabant illapsu. Mox vero tantæ commotionis ostentum, [Prodigiis cælestibus territo populo,] necnon & miranda variarum monstra formarum, quæ in diuersis regionibus credibilis videntium firmat assertio, sic omnium iam pauidos territarunt animos, vt precibus votiuisque Litaniis ad Deum confugientes, propitia se virtute tutari, inque melius exposcerent portenta conuerti. Cumque noctes atque dies vterque per talia timeret sexus, [opem spondet S. Seuerinus.] beatissimus Seuerinus cuidam per visionem iuuenculo visus, Quousque, ait, horripilationem patimini, metu vesano fluctuantes? Numquid non me spopondi vobis interesse? Numquid non dego vobiscum? Nolite pauore percelli, quia nusquam abibo. sic Sanctus.

[15] Sed quia populus partim comminatione tyranni, partim ingentibus formidolosus portentis, nequaquam a continuis implorationibus recedebat, clementia Christi, quæ cunctos in se confidentes protegere nouit, [Rumor de barbari Regis morte sparsus] tandem incredibili fama cunctorum aures permulsit; nam subito volat populosa per agmina rumor interiisse Regem, signaque illa stupenda necem ipsius portendisse. Tunc etsi dubia gestientes lætitia, intimis postulabant ex medullis, id verum vt foret cælestis concederet auctor. Eia nunc, bone Iesu, eia mœstorum consolator, mœstos tuos lætifica famellos. Veniat, veniat, oramus, certus nuntius, qui superbiæ filium, desertorem Ecclesiarum, sanctimonialium stupratorem, Virginum violatorem, virorum sanctorum combustorem, & omnium contemptorem, obiisse confirmet. Hic enim se contra vnigenitum tuum, contraque templa sacrata nomini sancto tuo sic superbus erexit, vt penitus deneget te, nomenque tuum a se digna referat clade contritum.

Deiice, deiice eum, Domine, gladio virtutis tuæ, quemadmodum Pharaonem demersisti, qui in curribus, & equitibus suis confidebat, & sicut seruos tuos, prout promiseras, liberasti; ita nunc, Domine, Rex Regum, clemens, pius, ac misericors, salua nos de manu eius, quatenus eruti & liberati, omni tempore sine timore, mereamur laudare & benedicere nomen gloriæ tuæ sanctum, qui viuis & regnas in secula seculorum.

[16] [mox confirmatur.] Igitur haud multo post, cum quidam nostratium, qui multo tempore in ipsis peruagarat hostium tentoriis, repedasset, sciscitanti se Gregorio Consuli taliter obitum insolentis exposuit Regis: Domine, inquit, cum proteruus & impius ille ad expugnandam vrbem Consentinam exercitum omnem studiosis destinasset successibus, & nullo modo exinde ad suæ dispositionis cupitum posset attingere, [Is clade ad Consentiā accepta,] sed insuper filium suum cum valida pugnantium manu ibidem amitteret; consternatus animo, haud longius locari castra præcipiens, multa super eamdem, multa super omnem terram hanc, maxime in Romanam vrbem verba iactabat. Qui dum magno curarum fluctuaret æstu, in quadam ecclesia B. Michaelis Archangeli tandem procubuit, suaque dedit per membra quietem: cui mox in ipso strato sine mora furenti quidam grandeua imagine senex apparuit; ad quem ille rabido hæc addidit ore: Vir, inquit, iniuste, coram me es ausus ingredi? [a S. Petro in somnis percutitur.] Moriture vir adhuc astas, & te non proripis foras? Sed senex in vesanum coniecit baculum, quem manu tenebat, & cum eum in femore percussisset, ex oculis eius euanuit.

[17] Tunc illi a somno euigilanti ingens pauor aduenit, ac per tota castra direxit, vt si quem Latinorum inuenissent, ad eum quantocyus perferrent. Mox memet inuenientes, properanter ad eum adduxerunt. Quem interrogans, ait: Qualis, quantusque sit Petrus senex maturius edissere mihi. Cui ego turbatis vocibus respondeo: Domine, nescio quem Petrum asseris. At ille: Romanum, inquit, nusquamne vidistis eum picturatum? Statim animatus confidenter aio: Domine, [cuius figuram a Christiana exquirit:] senex grandæua imagine, caput barbamque attonsus. protinusque ille: Ipse me, ait, percussit. Nam cum membra thoro strauissem, & cor meum varias raptum in curas multa super Hesperiæ, & Romanæ præsertim vrbis, demolitione discurreret; subito mihi ille senex astans apparuit, & magna vi telum contorquens, latera mea transfodit. Sic fatus iam ab illo die nequaquam surrexit; sed quotidie ingrauescente dolore, cuncta sua paucis diebus intestina emittens, [moritur.] stygialia regna petiuit, elysiumque illud lactis & mellis inuenit, quem pro Christiana distractione suis falsidicus promiserat sponsor. Mox nepos eius qui suffectus in tyrannidē fuerat, cum illo ingenti, quamquam discordi exercitu, ad propria remeans, multa ex eo naufragio amisit.

CAPVT V. S. Seuerini post translationem miracula.

[18] Hactenus noster stylus minutatim, quæ de horrendo Rege necessaria videbantur, perstrinxit. Nunc ad B. Seuerini miracula, quæ in eadem ecclesia ante vel post collocationem ipsius, patrata sunt, accingamur.

Ioannes igitur quidam, generosis parentibus ortus, cum post multam dapsilitatem, qua in seculo floruit, monasticæ conuersationi toto se subdidisset affectu, languores inter plurimos, [Ope S. Seuerini languor tibiarum sanatus:] etiam cruralibus laborabat incommodis, ita nimirum, vt exinde sanies crebra profluens per decem menses nullo magisterio valeret abduci. Sed quia vir ille semper ex suis valetudinibus, Deum glorificans, S. Seuerini flagranter subsidia expetebat, nocte quadam soporatus, vidit eumdem Christi Confessorem, quatuor comitantibus monachis, quasi suo resideret in lectulo. Quem cum ille tacito defixus lumina vultu conspiceret, hærens in eo paullatim cœpit abolere dolores. Tum vbi Sanctus mortalibus est ablatus ex oculis, monachus confestim euigilans, leuiusque se habere persentiens, medenti Christo, eiusque famulo gratiarum actiones plurimas egit: post paullulum tantam, sicut optauerat, gressuum est sospitatem adeptus, vt pedetentim ecclesiam ingredi, & sancti viri corpus quiret deuotus adire.

[19] Alius quoque Presbyter cum nullis vnquam collyriis valuisset lippida oculorum carere molestia, spe quantulacumque adipiscendæ medelæ, temporibus est vtrisque cauteriatus. [manantia sanguine cauteria curata:] Mox mirum in modum tanta profluxione cruor ex ipsis plagis manabat, vt nulla manus opificis, nulla virtus aromaticæ obicis, ebullienti tabo compesceret. Hac ergo letali affluentia desperatus, sese ad memoratum S. Seuerini oratorium credulus aduectari præcepit: ibidemque recumbens, cum sæpius sanguis efflueret, vidit, sicut nunc ipse testatur, in specie doctoriciæ picturæ, sed habili vigore nitentē eumdem cum discipulis Sanctum adesse, suaque vulnera cataplasmate, quod manu attulerat, summatim ligare, ac vlterius non comparuisse. Presbyter illico saluifica visitatione alleuiatus, & in breui incolumitate donatus, medico, medicinæque auctore Iesu affatim gratificato, hilariter ad propria repedauit.

[20] Dæmoniacus item, Petrus nomine, & ipse a parentibus suis ad basilicam eamdem perductus, vna dierum, nequitia diaboli eum instigante, [dæmoniacus liberatus.] coram Abbate carnalibus ludificabat illecebris. Quem ille vt incestuosius titillari conspexit, & minaci redargutione tale quid prohibere nequiuit, miserabilem ferula ter quaterque illum percussit. Mira Dei clementia: protinus dexteram verberantis talis est comitata sanitas, vt beneficij memor in B. Seuerini sollemnitate cum annua semper deuotione deuotus occurreret.

[21] Quædam denique nobilissima mulier, sanctimoniali redimita professione, ad menses ferme decem exactos, cum frigore febrique laboraret, ad ipsam processit ecclesiam, [Febris depulsa:] & in altario, in quo corpus viri Dei permanebat, Missam sibi Abbatem libare faciens, & aquam sanctificatam hauriens, recessit ad sua remeans, & post quatuor dies cupitæ salubritati redintegrata, assiduis Deum Sanctumque ipsius laudibus sublimauit.

[22] Dum venerabilis Pater, & patrator monasterij, ad Completorij officium vna cum Fratribus laudes Domino redderet, lampas de candelabro in lithostroto concidens, extincta est. Hoc cum præfatus Abbas vidisset, facta quadam hilaritate cœpit dicere: Vbi est virtus tua, Seuerine beatissime? Talia, Sancte, tibi famulanti commoda præstas? Hoc lumen præbes cui munia sancta facessunt? Olim namque Helisæo similis vas vacuum oleo redundare fecisti, ac petentibus egenis ad faciem tribuisti, cereosque extinctos accendisti, & incredulorum mentes illuminasti; nunc e contrario nobis tibi famulantibus, & luminis claritatem & Deum abstulisti. Nonne si te minime dilexissem, hanc tuam aulam sine lumine manere fecissem? Hæc cum dixisset, præcepit astantibus fragmenta colligere; [lampas redintegrata:] euntes autem, mirabile dictu, inuenerunt lampadem non solum illæsam, verum etiam, tamquam humano ministerio, olei liquore vsque ad summum repletam. Mirari omnes cœperunt, omnes Deo omnipotenti gratias agere, & B. Seuerino, qui tale miraculum patrare dignatus est. Tunc placuit omnibus vt illud oleum ad infirmorum vnctionem reseruaretur; quod & factum est: ex quo multi postmodum infirmi peruncti, sunt ab eorum ægritudinibus sanati, laudantes & benedicentes nomen Domini nostri Iesu Christi.

[23] Quidam vero puerulus valde a dæmonio afficiebatur; nam & vocem penitus perdiderat & auditum. Hunc itaque parentes cum tenerrime diligerent, ad Oratorium B. Seuerini adduxerunt, & ante altare, [energumenus liberatus;] vbi sacratissimum corpus illius requiescit, posuerunt. Ibi cum doloris amaritudine, nec tamen sine fidei deuotione, illum deprecabantur, & dicebant: O magne amice Dei, o Confessor per omnia venerande, subueni, succurre afflictioni nostræ celerius; quantum enim tua merita sint gloriosa apud maiestatem Regis æterni, non ignoramus, quantaque beneficia miseris præstitisti affatim declarata coruscant. Tu enim es ille Confessor eximius, qui quondam superbientes monachos paterno moderamine corripiens, spiritui nequam tradidisti, & cum voluisti, mirabiliter curasti. [Cap. 10. num. 44.] Ergo posce, quæsumus, Saluatorem Dominum, vt qui nostris merentibus malis digne hoc de nostra sobole patimur, tuis sacris meritis lætificari mereamur. Mira Dei clementia: dum parentes illius talem prostrati orationem complerent, mox puerulus, qui terribiliter vexabatur, obdormuit, viditque in somnis eumdem beatissimum Seuerinum supra se stantem, & orantem, & post orationem benedictionis subsidia conferentem. Nec mora: in se reuersus, quid vidisset statim exposuit, & ex illa hora sanus & alacer omnibus diebus vitæ suæ permansit.

[24] Monialis quædam nobilibus orta parentibus, optimisque prædita moribus, [item alia;] occulto Dei iudicio energumena effecta, adeo torquebatur, vt cruorem sæpe euomeret. Huius parentes, B. Seuerini virtute cognita, ad illius tumulum deferunt, & preces cum gemitu effundunt. Nec frustra: libera enim illico a dæmonis vexatione effecta, & pristinæ incolumitati restituta, læta cum parentibus in die Translationis vota persoluit.

[25] Quæ omnia tam Neapolitani, quam finitimarum vrbium ciues, videntes, quotquot infirmos habebant, ad B. Seuerini corpus deferebant, sanosque referebant domum. Hisque mota nobilis Neapolitana matrona cuius puerulus, Andreas nomine, [alius:] a dæmone acriter vexabatur, ita vt numquam quiesceret, sed stridoribus & horrendis motibus quassaretur, die quo B. Seuerini e Lucullano corporis translatio celebrata est, ad tumulum sistit, noctemque ibi manens, post Missarum solemnia sacrosancto Christi corpore refecta, dæmon abscessit, & gratias Deo & B. Seuerino agens illius gesta prædicabat.

[26] Quædam mulier ob capitis morbū oculis capta, ad tumulum peruolat, ardentesque ac summa fide preces effundit: lumen recipit, [visus redditus:] & pro eo Sancti laudum prædicatrix effecta, alios ad Sancti opem implorandam alliciebat, qui eiusdem Sancti beneficijs postea fruebantur.

[27] Clericus Neapolitanus febri correptus, nequicquam medicis opitulantibus omne patrimonium effuderat. Audiens Sancti benignitatem, [febris depulsa:] parentem suum increpat, instigatque, vt iuxta Apostoli verba, Sacerdotes aduocet, & oleo se perungi curet, & deferatur ad Sancti tumulum, vt sicut alij lumen & salutem meruerunt, ita etiam ipse morbo liberetur. [Iac. 5. 14.] Aduolat pater ad Nonas, Abbatem adit, filij mandata exponit, qui respondit: Magna est fides filij tui; in nomine Iesu Christi, & meritis B. Seuerini illius consilium non omittamus. Statim Presbyterum cum aqua benedicta, & oleo aliorum ægrorum allegat, oleo perungit, & aquam propinat. Illico sanitatem pristinam recuperauit. Et paullo post refectis viribus ad basilicam Sancti se confert, & vota & officia deuota mente persoluit.

[28] Hic cum tantum beneficium non desineret aliis declarare, illustris femina, quæ vnicam filiam ita manibus destitutam habebat, vt ad os admouere nullo pacto posset, ad templum se confert, Patri monasterij illam offert, filiam per Sancti merita adiuuet rogat, solitumque præbeat oratione auxilium. Huius Pater cognita fide, [vigor manibus restitutus;] petit an credat posse filiam per Sancti preces sanari. Credo, respondit illa, etiamsi mortuam detulissem. Admiratus fidem Pater, ante altare deponi filiam iubet, celebrataque pro illa Missa, ægra conualuit, surgensque clamabat: Scitote B. Seuerini meritis me esse curatam, narransque cunctis recuperatam sanitatem, Sanctique virtutem, fama ad curialis cuiusdam aures peruenit, cuius puer famulus sensum perdiderat, & intellectum, ita vt veluti epilepticus huc illuc oberraret, [item vsus rationis.] non loquens. Huius amentiam non ferens dominus, & de meritis S. Seuerini plurimum confidens, ad illius monasterium duxit, Patrem cœnobij rogans, vt oleo perungeret lampadis, quæ ad ipsius tumbam nocte dieque ardebat. Cui annuens ille, ad sanam restitutus est mentem puer, nec tanti immemor beneficij, lætabundus sedulo cum verbo & luminaribus gratias Christo referebat.

DE S. SEVERINO EP. SEPTEMPEDANO.

Seuerinus, Episcopus Septempedanus in Italia (S.)

BHL Number: 7664

Ex variis.

Pag. 500. col. 1. dele omnia quæ habentur num. 6. & hæc restitue [Aliam SS. Seuerini & Victorini Vitam nobis Roma transmisit Siluester Petrasancta noster, [Alia SS. Seuerini & Victorini Vita e MSS.] quam e vetusto Breuiario in membrana exarato, in sacrario Ecclesiæ Sanseuerinatis asseruari solito, descripserat olim Petrus Martinus Saxolinus eiusdem Ecclesiæ Canonicus, cui congruit MS. Pompilij Vicoli, aliaq;.

[7] Traditur quoque Leonardus Francus Sanseuerinas SS. Seuerini & Victorini gesta anno MDXXVIII. edidisse, [alia per Leonar, Francum.] vsus tum veteri illo, quod citauimus, Breuiario, tum aliis eiusdem Ecclesiæ monumentis, & seniorum relatione. Hanc nos Leonardi Franci historiam consequi non potuimus, epitomen tamen quamdam illius accepimus, vnde nonnulla ad secundam illam Vitam annotabimus; atque hic quædam delibabimus.

[8] Scribit igitur, quod antea sola coniectura firmaueramus, S. Victorinum non Camerini, sed Amiterni Episcopum esse factum, & IX. Kal. Augusti e viuis exceßisse: quo tamen die in nullo Martyrologio illius adhuc reperimus nomen. [S. Philumenæ corpus a S. Seuerino translatū,] Addit Francus, priusquam bellum in Italia inter Gothos, dudum rerum dominantes, & Græcos exardesceret, S. Philumenæ Virginis corpus, ne discerperetur in illo Septempedæ, quod præsagiebat, excidio, in suum monasterium transtulisse Seuerinum: quod deinde anno MDXXVII. cum Antonius de Monte Cardinalis Papiensis, & S. Laurentij Abbas Commendatarius, altare maius illius ecclesiæ vellet restaurare, repertum tradit, cum scheda e collo dependente, in qua hæc erant exarata: [an. 1527. inuentum.] Corpus S. Philomenæ ex nobili familia Clauellorum Septempedæ tempore Gothorum translatum in ecclesia S. Laurentij sub altare maius. S. Episcopus m pp. ss. Id vero honorifice recondidit Cardinalis, & schedulam illam manu S. Seuerini exaratam, in phiala crystallina reposuit. Qua de re plenius agemus ad S. Philumenæ Vitam V. Iulij. Hinc porro corrigas, quod Ferrarius V. Iulij scribit, S. Philumenæ corpus in basilicam cathedralem a S. Seuerino translatum; quodq; Eugenius Caracciolus, eodem quo Victorinum Martyrem tempore, vixisse in Vmbria alium Victorinum cum Seuerino fratre, cum hi Victorino Martyre 400. annis posteriores fuerint.

[9] Scribit deinde Francus, corpus S. Seuerini e monasterio, in quo obierat, in cathedralem basilicam translatum: euersam paullo post a Gothis circiter annum DXLIII. [Euersa Septempeda.] Septempedam, cunctaq; diruta ædificia præter ædem S. Mariæ, quæ tunc Cathedralis erat, extatq; etiamnum, licet sæpius restaurata, atque Ecclesia Plebis nuncupatur. Demum Septempedanos ait multo post tempore, agitantes de vrbe reædificanda consilia, monitos diuinitus, [S Seuerini corpus non sine miraculis inde auectum:] vt S. Seuerini Antistitis sui corpus plaustro imponerent; idq; iuuenci duo nondum iugum experti traherent; vbi vero ij gradum sisterent, ibi templum vrbemq; ædificarent: ita Sanctum ipsum in somnis Sacerdoti cuidam apparentē edixisse. Progressos ergo tauros Occidentem versus; secutos ciues atque amnem Potentiam siccis vestigiis transmisisse, nec sensisse miraculum, donec paullo post quieuere tauri, quo loco sacellum postea ædificarunt, quod nunc S. Seuerini de ponte dicitur, a ponte isthic constructo. Addit deinde, intra nemora densa & opaca penetrasse tauros, arboribus vi diuina vtrimque reflexis ac viam pandentibus, & vernante floresq; & frondes progignente humo, cum dies esset IX. Nouembris. Quieuisse iterum in cliui ascensu tauros, vbi post D. Marco dicatum est sacellum; tandem in verticem peruenisse, vbi tunc exiguum erat castellum Castrum regale appellatum: illic vero plaustro quiescente, subductos ex omnium oculis iuuencos. Ergo lætos auspicio ciues, vrbis iecisse fundamenta, & ecclesiæ, [vrbs noua eius nomine appellata.] quæ anno demum MCXCVIII. VIII. Iunij dicata sit, duodecim ad solennitatem euocatis Episcopis; vrbem vero eam deinceps S. Seuerini appellatam. Hæc Leonardus Francus. Eo die Dedicationem illius ecclesiæ in suo generali SS. catalogo consignauit Ferrarius.

Pag. eadem col.1. lin. antepenultima, Eumque dictis faciens vale; lege, Cumque dictis.

Ibidem col. 2. ad num. 5. in margine, videtur a dæmone, lege ridetur.

ALIA VITA Ex veteri MS. Breuiario Eccl. Septemp.

Seuerinus, Episcopus Septempedanus in Italia (S.)

Vita hæc reponenda est pag. 502.

Ex mss.

CAPVT I. SS. Seuerini & Victorini vita monastica.

[1] Beati Seuerinus & Victorinus, a Picentis oppidi accolæ, magna orti prosapia, athletæ Christi vterini fuere mirabiles: qui ab infantia litterarum peritiæ dediti, [SS. Seuerinus & Victorinus litteris imbuti,] ante duodecimum annum claruerunt Doctores. Hi vero tertiumdecimum annum implentes, vtroque orbati parente, ad perfectionis numerum peruenire volentes, omnia pauperibus distribuerunt, Dominicum implentes præceptum: [sua largiti pauperibus,] Si vis perfectus esse, vende omnia quæ habes, & da pauperibus. [in monasterio sancte viuunt:] Postquam vero se omnibus abdicarunt, vitam religiosam eligentes, b monasterio se contulerunt, vbi nil propriæ voluntatis reseruantes, loci Prouisori & Fratribus se deuotos & obedientes per omnia substituerunt; illud præceptum ad memoriam reducentes: Melius est obedire, quam sacrificare. Obedientia vero iure victimis præponitur, quia per victimas aliena caro, per obedientiam autem propria voluntas mactatur. Ex aduerso melius ostenditur, quid de eius laude sentiatur: Si enim quasi peccatum ariolandi est repugnare; & quasi scelus idololatriæ, nolle acquiescere, sola est, quæ fidei meritum possidet obedientia; sine qua quisque infidelis conuincitur, etiam si fidelis esse videatur.

[2] Et quia in B. Benedicti Regula c exorbitabant, cœpit Dominus ad eorum preces mira ostendere: nam nulla poterat detineri molestia nec homo, nec bestia, [clarent miraculis:] quin per eorum intercessionem a suo curarentur languore. Vnde Sanctorū fama cœpit pullulare. Antiquus vero hostis Sanctorum felicibus actibus inuidens, inuidiæ felle suffusus, monachorum corda paullatim tentando in odium & detractionem conuertit Sanctorum. Asserebant siquidem monachi, Sanctos Dei esse hypocritas, & dæmoniaco nutu ea operari, quæ sanctæ Trinitatis operabantur nomine. O Diabole quantæ sunt tuæ fallaciæ! Antequam ad Sanctorum interuentum Deus mira ostenderet, in eorum odium sociorum corda non excitasti: credo doluisti de felicitate quam nequiuisti in cælo tenere, cum videas Sanctos Dei etiam in terra seruare. Monachis autem detrahentibus cœpit B. Seuerinus blando loqui sermone: Viri fratres & religiosi monachi, si placet, desistite a murmure. [inuidentes sibi monachos placare nituntur:] Quantum enim murmuratio & detractio noceat, Maria Moysi soror vobis exemplo maneat; quæ cum Moysi verbum detractionis propter Æthiopissam suam vxorem protulerit, lepra percussa apparuit. Et quia inuidiæ venena superari forte possunt, sed difficillime quiescere, cum ex huiusmodi sermone deberent a nefando proposito discedere, inualuerunt, dicentes illos fore hypocritas, & sub pelle ouina mentem cauteriatam habere.

[3] Videns autem B. Seuerinus quod suus sermo non proficeret, Beatum sequens Benedictum, qui cum monachos in suam necē conspirasse viderat, eos dereliquit, dicens: Ite, & secundum morem vestrum Abbatem eligite; se a loco subtrahere, & alio, vbi vere congruentius Deo valeret seruire, properare disposuit. Fratrem suum, scilicet Victorinum, nolens relinquere, statuit secum ducere; [alio abire parant:] quem sic est affatus: O Victorine vterine, frater ordine, socie grauamine, quia sine fructu hic consistimus, (nam socios graues & ineptos sentimus) ad alium locum cum fructu festinemus. His auditis Victorinus paruit, & ex tunc se quasi antesignanū exhibuit. Conuocatis vero Fratribus Sanctus inquit Seuerinus: Viri fratres & socij, si vobis molesti aut graues fuimus, nobis parcite; & si versa vice nobis aliquid intulistis iniuriæ, a nobis indulgentiam accipite. Nequeat antiquus prædo pro huiusmodi detractione de vobis sibi aliquid vendicare. Hactenus insimul fuimus, nunc vero disiunget nos locus, sed nos connectat fraternus amor, nec locorum nos diuidant spatia, quibus Christi eadem fuerunt mercimonia, & corporū similia cibaria. Dictis finem faciens, lacrymis obortis socios amplexari cœpit atque osculari.

[4] Monachi vero, qui prius indomitæ ceruicis, & effrenatæ superbiæ extiterant, ad se ipsos reuersi, immutata mente Sanctorum pedibus se aduoluerunt, cum lacrymis & vlulatibus eos exorantes, vt sui copiam non subtraherent. Dicebant autem locum destrui, & se igne cælesti consumi, quia tam nefanda dicere præsumpserant: rogabant insuper, vt si aliquo ire cuperent, omnes secum ducerent. Tunc B. Seuerinus acrius ingemiscens, laudes Domino protulit, [dolentibus iam monachis bene precantur:] dicens: Gratias tibi ago Pastor æterne, quia quibus vis misereris, & quos vis obduras. Ecce mei fratres & socij paullo ante nos insectabantur, nunc vero eorum corda facta mollia de illatis tristantur, & veniam pedibus prouoluti exposcunt: & quia impietatem suam confitentur, eorum peccata aboleas, firmati quidem ore Dauidico: Dixi, confitebor Domino, & tu remisisti impietatem peccati mei, cordis mei. Horum vero labem, si placet, absterge, & eos sancti Spiritus ingressu consperge; nec ipsi, nec locus, ex illatis aliquo affligantur grauamine. Dictis finem faciens, accersito fratre iter cœpit arripere. Sed quanta fuerit genarum, & vestium laceratio, quantaue ploratio, non est nostræ facultatis euoluere. Vnde B. Victorinus salubri sermone occurrens S. Seuerino dixit: Frater & socie, nonne cernis quantum inconsolabiliter Fratres tristentur? Debemus siquidem ipsis iura humanitatis impendere, neque tam præcipitanter nos eis subtrahere. Nam omnis subita mutatio rerum non contingit sine fructu animorum; & iacula quæ præuidentur, minus feriunt. Liceat etiam timentibus sperare: demus nostri copiam eis triduo, vt se consolentur Fratres tam modico spatio. Videns autem B. Seuerinus, [ad eorum solatium triduo subsistunt.] quod interesset sua & suorum sociorum triduanam moram agere, acquieuit consilio. In illo vero spatio almificus Seuerinus salutaribus monitis eos admonuit, & qualiter se ad inuicem haberent, edocuit. Sed transacto spatio, & quarto die illucescente, præclarus Dei famulus Seuerinus iussit Missam celebrari; & sumpto sanguinis & corporis Domini nostri Iesu Christi viatico, & pace facta cum omnibus, acceptaque licentia, signo Crucis se consignans vna cum fratre suo, ad loca opaca & inaccessibilia, vbi eremiticam vitam ageret, accedere festinauit.

[Annotata]

a Noti Picentes populi ad mare Adriaticum. Eorū regio vulgo Picenum, vel Picenus ager dicitur. Picentis oppidi nulla apud veteres mentio. Leander in Piceni descriptione ista habet: In ora ostia succedunt Leti-mortui fluminis: [An olim oppidum Picenum?] prope quod obscura quædam vestigia vrbis, nec, vt videtur, modicæ; quam locorum accolæ Picenum aiunt dictam, vnde regionis totius nomen quidam arbitrantur enatum. Ego in antiquis Chronicis incerti auctoris legi, vrbem hoc situ a Pico Oenotrio aduena primum Anconitano in monte conditam, ab eoque denominatam Picenum; cuius appellatio postea regioni vniuersæ cesserit. Sed alium huius rei luculentum auctorē non habemus, ac proinde relinquendam in medio sumus arbitrati. Hæc ille. At Leonardus Francus Sanctos hos fratres scribit Amiterno profectos: vrbs ea fuit Sabinorum, cuius iam ruinæ cernuntur haud procul Aquila in Aprutio, vt ad priorem vitam litt. m diximus.

b Francus monasterium hoc ordinis S. Benedicti ait fuisse. At paullo post, obiisse Seuerinū scribit anno ætatis LXXXV. Christi DXL. Vnde sequeretur natum esse anno CDLV. circa annum CDLXVIII. religiosam vitam fuisse complexum, quando ipse necdum natus erat S. Benedictus. At vitæ decursus non videtur tantam Seuerino ætatem astruere, vt consideranti patebit. Situm autem fuisse monasterium hoc coniicit milliari vno a Septempeda, vbi nunc ecclesia est S. Laurentij ad radices montis Nigri, olim Gentilium fanum.

c In bonam partem hic vsurpatur id verbum, quasi qui a communi ceterorum semita recederent, atque vltra etiam quam Regula præscribat, colerent pietatem.

CAPVT II. Vita eremitica.

[5] Cvm autem B. Seuerinus cum B. Victorino densissimum nemus intrasset, & vitam cælibē agerent, immitia siquidem a animalia eis se apposuerunt, quæ in Sanctos Dei impetum agentia ipsos videbantur velle dilaniare. [Feras signo Crucis mansuefaciunt:] Sed athletæ Christi mirabiles signum Crucis opponentes ita ea mansueta reddiderunt, vt certatim ad osculandas eorum manus festinarent; &, quod est mirabile dictu, non prius discedebant, quam inclinato capite percepissent benedictionem. Hoc autem videntes almifici fratres se cœperunt confortare in Domino, & nimium gaudentes de proposito, manus ad Dominum leuauerunt, dicentes: Domine Deus Rex immense, quis non contremiscit tuam magnificentiam? quis non obstupescit tua miracula? Ecce ad aduentum nostrum commota sunt animalia; & quæ nos exterminare volebant, ita mitia reddidisti, vt quasi homines famulatum nobis exhibeant. Nunc si tuæ benignitati placet, locum tribue, vt vitam incipientes laudemus tua desiderata magnalia; & carnis nostræ actus compescentes, ad vitam, quæ fine non clauditur, attingamus.

[6] His dictis paullulum procedentes, ex aduerso quamdā locum b opacum & concauum conspexerunt: quo viso, diuino iam freti auxilio, gaudentes introierunt. Quem vndique respicientes, & eorum proposito aptissimum inuenientes, immensas Deo gratias egerunt. Et tunc genua flectentes, primo, secundo, & tertio die incessabiliter absque cibo & potu Domino orationes fuderunt. [herbis victitant:] Postea vero languescentes capite & ceteris etiam membris, præ labore & fame viribus destitutis ad herbarum radices legendas exierunt: quas cum legissent, vt lauarent aquam quærentes, penitus non inuenerunt. Redeuntes autem ad oratorium, quomodo potuerunt comederunt. Peracta vero comestione, ad inuicem dixerunt: Ecce iam benefecit Dominus nobis in loco exhibito, & cibo inuento; sed ad nihilum tendit nostrum negotium, nisi Deus aquæ dederit potum. De communi autem placuit consilio, Dominum attentissime exorare, vt qui loci concesserat copiam, aquæ tribueret largitatem. Statimque medullitus Deum deprecantes, centies genua flexerunt ad Dominum, immensam eius beneficentiam exorantes, vt qui arenti populo Israelitico contra naturam aquam de petra produxit, & ad preces Eliæ imbrem tribus annis & sex mensibus terræ negauit, & eodem volente postea reddidit, ille eorum misereri dignaretur pius & misericors Dominus, vt præ aquæ inopia illic non tam cito deficerent. His dictis aspicientes forinsecus, aquam scaturire viderunt: sed quanto fuerint repleti gaudio, quantumue in Deo confortati, non esset facile scribere. Videntes vero aquam, accesserunt festini, [fontem precibus eliciunt:] & circa locum fodientes, fontem construxere mirabilem.

[7] Facto vero fonte viuere disposuerunt, vt tribus diebus in hebdomada cibum & potum non sumerent, [auctere viuunt:] aliis vero diebus, excepto die Dominico, semel comederent, & adeo parce, vt eis tantum species remaneret. Insuper eis placuit, vt vna hebdomada vnus necessaria inueniret, scilicet aquam, radices herbarum, & ligna; & alter altera. Sed B. Seuerinus fratri suo, quia maior erat ætate, deferre volebat. S. Victorinus vero B. Seuerino, quia iunior erat, obtemperare cupiebat; & sic se ad inuicem honore præueniebant. Hanc vero vitam sic arctissimam postquam triennio fecere, Angelica meruere colloquia: [visitantur ab Angelu,] descendebant siquidem Angeli, eis colloquentes magnalia Dei reserabant, ad Iesu Christi seruitutē confortantes, admonendo asserebant quod omnis eorum labor momentaneus erat, habito respectu ad gloriam, quam erant percepturi. Angelorum autem eas visiones tunc sæpius cernebant, quando se vehementius affligebant. Sed quærebant a Deo Sancti deuote, quanto temporis spatio debebant detineri carnis ergastulo: cupiebant siquidem dissolui, [& ad maiores labores animantur.] & esse cum Christo. Quibus autem Angeli sic respondebant: O Christi commilitones, & perditorum reparatores fragilis vitæ vestræ terminum quæritis? Sed vos prius in longum pugnare oportet, vt vobis immarcescibilis gloriæ dentur coronæ: adhuc vobis labor supereminet eximius, licet Christi sit iugum suaue, & eius onus leue: & sic vobis postmodum vsque in finem certantibus requies optata donabitur.

[8] Permanserunt autē sancti viri per quinquennium; & alter alteri faciebat seruitium. Quadam vero die S. Victorinus B. Seuerino inquit: Frater Seuerine, tu meos labores releuas, cibaria subministras, cubiculum paras; quid mihi plus esset in seculo? [Sanctius victuri ab inuicem je parantur.] Si tibi videtur expedibile, me hic solum relinquas, aut hic solus remaneas. Tanto enim Regi superno erimus acceptiores, quanto in abstinentiis nouerit feruentiores. Beatus vero Seuerinus sic suo fratri respondit: Bone frater hucusque satis benignitatis nobis diuina concessit clementia; nam sanitatem est largitus continuam, cibariorum non sumus passi inopiam: sed si alter alterum reliquerit, qui casus sequi debeat extat ambiguum. Verum quia tu ætate & sapientia es maior, licet inuitus tibi locum desero, & diuinæ clementiæ me habenis committo; qui enim dat escam omni carni, mihi non deerit. Nam & locum parabit, & cibaria subministrabit. Sic S. Seuerinus præ angustia plura loqui non potuit; sed suum fratrem osculans, c se diuinæ clementiæ dirigendum commisit.

[9] Qui dum procederet, & pro loco suspiraret, quemdam hominem obuium habuit; sed ne malus Angelus in sanctum Angelum lucis se transmutasset timuit: vnde se Crucis signaculo communiuit. Videns autem Crucis signum ille occurrens, subrisit, & B. Seuerinum confortans ait: [S. Seuerinus ducem nactus ab Angelo submissum;] O Seuerine frater, mihi Angelo indicante adueni. Confortare in Domino, & esto robustus, & noli me phantasma putare, sed socium spera; ne credas me ad terrorem tuum apparuisse, sed verbo Angelico aduenisse. Cum me hesterna nocte sopori dedissem, ter mihi Angelus apparuit, dicens: Noli me vltra morari, sed surge festinus in occursum cuiusdam fratris, qui se a suo fratre diuisit. Esto ei præuius, vsquequo ad locum aptum veniatis ambo; & nomen adiiciens, Seuerinus, inquit, vocatur. Hæc audiens B. Seuerinus, cum lacrymis dixit ad Dominum: Dominus noster refugium & virtus, adiutor in tribulationibus, quæ inuenerunt nos nimis. In tribulatione mea inuocaui te Dominum, & exaudisti me. Tu non derelinquis in te sperantes, imo in omnibus tribulationibus succurris: nolentem præuenis, vt velit; volentem subsequeris, ne frustra velit. Te magnifico, Rex immense; qui me diu errare noluisti, sed mihi quasi Tobiæ filio itineris socium dedisti. Ille siquidem meruit socium, vt pecuniam reciperet numeratam; mihi concessisti socium, vt vitam acquirerem beatam. Hæc dicens, socium est osculatus; & vterque colloquio confortatus Horas dixerunt, & sumptis herbarum radicibus, ad locum destinatum perrexerunt.

[10] Dum vero procederent, d draco immanissimus cribrans S. Seuerini socium exterruit. Sed B. Seuerinus sacratissimæ crucis vexillum opposuit, dicens: Ecce crucem Domini, fugite partes aduersæ: vicit Leo de tribu Iuda, radix Dauid. Hoc audito draco euanuit. Et Seuerinus sodalem confortans: Collega mirabilis, [dæmonem, specie draconis occurrentem, signo crucis fugat.] draco ille diabolus fuit, sed ad redemptionis nostræ signum remanere non valuit; vnde ab oculis nostris euanuit. Confortare in Domino, & esto robustus: iam pergamus viam, quam incepimus. Tunc pariter ad locū eius deuenere concessum. Tunc silentia rumpens B. Seuerini sodalis dixit: Frater, & Domine Seuerine, ecce locus, qui ad tempus tibi est donatus. Nam hic vitam tuam non es finiturus. e Intrauit autem B. Seuerinus, & locum circumspiciens flexis genibus orauit ad Dominum, dicens: Non me permittas Domine errare vlterius, sed mihi in hoc loco concede vitam finire quam citius. Tunc vero de cælo intonuit: O Seuerine Dei dilecte, confide in Domino, & noli quærere tibi vitam finiri. Non enim transibit multum temporis spatium, quod Septempedanæ Ecclesiæ præsulatum mereberis. Seuerinus vero conuersationem hominum renuens, & suam non quærens gloriam, voce Angelica non est eleuatus, sed vehementius ad Dominum preces fundebat, vt suam immutaret sententiam, volebat siquidem mori eremita, & nolebat honore fungi in hac vita: cœpit affectuosius orationi insistere, & se vltra humanam possibilitatem affligere.

[Annotata]

a Aprum primum, deinde vrsum occurrisse, & signo Crucis mansuefactos, scribit Francus.

b Idem tradit venisse ad montem Camerino vicinum qui Ploracus dicebatur, inq; eius spelunca habitasse; ac superesse isthic etiamnum sacellum B. Mariæ Virgini dicatum. Prior Vita S. Victorinum, cum a fratre austerioris & perfectioris vitæ prætextu secessit, venisse ait ad Prolacem montem; quod nomen a Prolaqueo oppido ductum coniectauimus litt. d. Et prope a Camerino Vmbriæ oppido aberat Prolaqueum.

c Prior Vita habet Victorinum in alium locum secessisse, quod & Francus scribit; sed & ipsum Seuerinum, cum a suo nemore paullum esset egressus, ab ignoto eremita in alium locum esse perductum, vti & hic narratur.

d Francus tradit primo ferocem lupum occurrisse, sed signo Crucis mansuefactum: deinde immanem serpentem trifida lingua, & triplici dentium ordine; & hunc signo Crucis pulsum.

e Permansisse eremitam hunc cum Seuerino, infra innuit; at Francus discessisse ab eo tradit cum locum ei commonstrasset.

CAPVT III. Victorini lapsus, pœnitentia.

[11] Dvm vero B. Victorinus in laude Dei sic pernoctaret, diabolus humano generi inimicus se in speciosam mulierem composuit, & ventum, tonitrua, & imbrem ante se agens, & luporum, & vrsorum vocem emitti faciens, ad S. Victorini cellulam deuenit; & gracili sermone, sicut mos est mulierum, verbum tale protulit: O sancte cultor eremi, ostium nunc aperi; [Victorinus dæmonem specie mulieris errabundæ in cellam admittit;] miserere feminæ ferarum morsibus ereptæ. Tantum vnius noctis morandi dona spatium, vt facto diluculo ad meum redeam habitaculum. Si me hic mori permiseris, meus sanguis de manu tua requiretur; & quod moriar nisi aperueris sum certa: ecce enim feræ instant, & me quasi morsibus laniant. Quantum virtus hospitalitatis commendetur, Apostolus testatur, dicens: Hospitales inuicem, sine murmuratione. Scis etiam quod propter hospitium Abraham Deo placuit, & vitam æternam inuenit; & idem Loth contigit. Huiusmodi autem verba audiens Victorinus, licet prius multum renuerit, & se numquam recepturum dixerit, tamen quia labor improbus omnia vincit, ostium aperuit, & quod intraret inuitauit. Illam dum intraret tetigit, & eius iecur infecit. Addidit etiam igniculum dulcedo sermonis, & viscera iā malesana decor formæ sauciat. [ab eo ad peccatum impellitur,] Cœpit primo B. Victorinus obsistere; sed intantum diabolus eum calore infecit, quod resistere non valens se in eam iniecit. Cum vero ad rem inhonestam se vellet vertere, & vt loquar verius, dum cuperet perficere; surrexit dæmon, & dixit: O dudum cultor eremi, quid nunc attentasti? Olim scopulis castitatem promittebas, [deinde ridetur:] modo ad rem turpissimam te vertebas. Ecce tibi momento abstuli, quod ab infantia acquisiuisti: iam meus existis, qui eremi amicus fuisti. His dictis euanuit.

[12] Ad se Victorinus rediens, se excoriare cœpit; & spinas, & vrticas inueniens, stratum fecit, & se super eas proiiciens, [In se sæuit:] & regyrans, intantum afflixit, quod fere spiritum emisit. Dum vero ad tantum debilitatis deuenisset, quod spiritu videbatur destitui, surrexit, & locum sceleris conscium interdixit. Relinquens etiam locum, vt mentis immutaret habitum, ad fratrem redire disposuit, Erat vero B. Victorinus sic afflictus, & lacrymis ac fletibus fatigatus, quod pedibus non valebat incedere, sed manus pedum fungebantur officio, qui paullulum se mouebat, [rependo ad fratrem redit,] & suam miseriam exponebat. Dum vero sic laboriose incederet, eum a longe cognouit B. Seuerinus, & mox accersito socio cum lacrymis dixit: Video fratrem inedia consumptum, & manum pro pedibus habentem. Occurramus ei, ne forte antequam veniat, in via deficiat: Tunc festini eum in vlnis leuauere, quem postquam ad cellulam deduxerunt interrogare cœperunt, & confortantes eum vt comederet commonuere. Tunc vero Victorinus inquit: Fratres, non possum comedere, [eiq; peccatum suum exponit:] nec sic inter vos existere, vsquequo mihi misericordiam non feceritis. Diabolus enim in mulieris specie ad meam cellulam venit, suisque suggestionibus, & verborum dulcedinibus me ruere fecit. Quod mihi postquam accidit, ad vos tamquam ad portum propitiationis ad Iesum Christum nostrum redire statui. Et hæc dicens, pedibus fratris est obuolutus. Et factum & factoris pœnam agnoscens almificus Seuerinus, lacrymas amaras emittens, preces effudit ad Dominum, dicens: Domine Iesu Christe, qui contemptus parcis, negatus remittis, nos lacrymabiles respice, & peccatum fratris de libro diaboli absterge.

[13] Cognoscens autē per Spiritum sanctum B. Victorinus suum peccatum de libro diaboli ablatum, [grauem pœnam subit,] pœnam tamen remansisse peccati, a fratre pœnitentiam suscepit, & pœnam quam pro commisso sustinere elegit, statuit, vt tamdiu penderet, [manibus pedibusq; fissæ arbori insertis;] quamdiu Dominus pœnam peccati deleret. Rogatus a fratre & fratris socio paullulum comedit, & ad pœnitentiam peragendam processit. Venit vero ad locum vbi se purgare deberet: vidit arborem scissioni aptam: illam scidit, & vt scissura laxaretur cuneum immisit, hæc verba dicens: Domine Deus omnipotens Patris Filius, qui pro nobis miseris formam serui accipiens vsque ad crucis mortem te humiliasti, vt quia a Paradiso per lignum eramus eiecti, per viuificæ crucis lignum ad eum reduceremur; mei tui serui, diaboli astutia decepti, miserere, & pœnam peccati in hac arbore concede delere, vt ad se inuersus pendeam, qui ad te non steti erectus: pedes & manus, qui nefanda commiserunt, tamdiu hac arbore claudantur, quamdiu mutata sententia pœnam deleas. Et hæc dicens, pedes & manus iniecit, & cuneos abscindi fecit; extremitates vero arboris cuneis diuisæ ad centrum rediere, & Victorini manus & pedes nimium strinxere. Sicque B. Victorinus cœpit pendere. Ipse præ angustia nimium stridebat; sed B. Seuerinum iuxta se habebat, & lacrymando plurimum tendebat.

[14] Volens autem B. Seuerinus a tali supplicio fratrem amouere, verbis humillimis cœpit admonere, dicens: Victorine frater, cum te pendere video, mori desidero. Inauditū pœnæ genus elegisti, quo ante triduum deficies. Si tibi placet, muta propositum, & pœnam eligas, vt peccatum purgare, & viuere valeas. Si autem potius mori, quam viuere eligis, [frustra deterrente Seuerino,] me tuæ mortis fautorem numquam habebis. Victorinus autem ait: Cur frater talia loqueris? voluntas, & propositū distinguunt maleficia: non ad te redij, vt pro me incurras peccatum, sed propterea, vt lucreris me fratrem tuum. Expiato peccato in extremo examine talentum Domino reddes duplicatū, dicens: Domine duo talenta tradidisti mihi, ecce alia duo superlucratus sum. Nonne legisti, quod qui conuerti fecerit fratrem ab errore viæ suæ, saluabit animam suam, & eum a morte? Ad hoc autem quod dixisti, vt me ad consueta transmittam; qui & rem commisi insolitam, expedit, vt pœna inaudita sequatur.

[15] Tunc vero B. Seuerinus a Septempedanæ Ecclesiæ accersit Præsulem, & pedibus obuolutus cum lacrymis dicere cœpit: Pastor bone & religiose, Victorinus meus frater, vobis notus & deuotus, pendet in suppliciis, & nisi cito succurratis laborat in exitu. Hoc audito Præsul bonus ire parat satis festinus, & currebat, & volebat ne periret Victorinus. Appropians autem Præsul miræ probitatis, vt probatæ castitatis vidit suum amicum sic pendere, & pro noti miseria lacrymas nequiuit tenere. Vt autem vidit Victorinus Præsulem, nimium est gauisus, & vt suo ori manum apponeret, & sibi misericordiam faceret Dei intuitu, & sui officij instituto, exorauit. Vbi autem suam manum sibi est largitus, cœpit Victorinus lacrymabili voce dicere: Domine Pater, [& Episcopo Septempedano:] & Præsul bone, vestræ placuit clementiæ meæ miseriæ condescendere, meque a diabolo captum, & vinculis illaqueatum visitare. Vnde omnipotenti Deo gratias quas possum refero, qui permisit me vestro frui colloquio. Ipse omnium bonorum remunerator vobis retribuat, & in die iudicij pro isto labore respondeat. Nunc autem, si placet, lapsi miseriam animaduertite, & pro peccato pœnam, quam patior, iniungite. Dum vero solus esse cuperem, fratrem cœpi amouere: paullo post diabolus mulieris sumpsit speciem, & me sibi credendo duxit ad perniciem. Cœpit postea prædictus Præsul illa Victorino fratri verba salutaria dicere, & eum a peccato soluens a pœna proposuit subtrahere. Victorine frater, tuum est peccatum purgatum, & tibi Dominum iam credas placatum. Arborem iam incidi permittas, vt peccato exutus, vinculis solutus existas. Instabat autem B. Seuerinus, & bonæ mentis Præsuli supplicabat, vt se a fratre prius non subtraheret, quam illum deponeret. Tunc B. Victorinus cœpit obsistere, & fidei fundamento firmare, se numquam inde velle amouere nisi Domino ante placuerit eius misereri; scilicet vt iubente Domino arbor sponte artus restituat, quos ipse vltro inclusit. Tunc B. Seuerinus gratias agens Præsuli, remisit eum ad propria; & cœpit vehementius angi & affligi, & non minus cruciabatur quam frater; eo excepto quod non pendebat, ille se prō fratre plus affligebat. Ille die & nocte incessabiliter Deum exorabat, vt fratri succurreret.

[16] Toto autem triennij tempore, & Victorinus pependit, & se Seuerinus pro eo afflixit. Elapso vero triennio, arboris partes se cœpere laxare, & B. Seuerinus cognouit peccati labem expiatam, & fratri vitam perditam redonatam: ad Præsulem rediit, & eum ad fratrem reduxit. Tunc Præsul cum Clero & omni populo patienter accessit, & eum absoluere voluit. Ille autē vnius hebdomadæ ieiunium petiit, & postea se sineret absolui, quod ille permisit. [ab ea post triennium soluitur,] Celebrato vnius hebdomadæ ieiunio Episcopus cum Clero, & omni populo rediit, & Victorinum pendentem sic est allocutus: O frater, tibi iam parce, quia vincula parcunt; & iam manus & pedes recipe, quorum diu caruisti officio. Tunc B. Victorinus cognoscens peccati pœnam deletam, fratrem exorauit, vt funderet preces ad Dominum, quibus sine molestia artus reciperet, quos cum molestia inclusos retinuit. Statimque B. Seuerinus confidens in Domino, dixit: Domine qui tuis dixisti Apostolis: Si quid petieritis Patrem in nomine meo, fiet vobis; peto vt nomine tuo & vi uificæ crucis, partes arboris artus comprimentes diuidas, vt sine molestia tuus famulus membra recipiat, quibus dudum caruit. [arbore Seuerini precibus laxata.] Et hæc dicens, signum crucis fecit, & se statim arbor diuisit, & Victorino membra illæsa restituit. Omnes vero qui aderant, videntes miracula obstupuere; & laudantes Dei magnalia, magni meriti dixerunt B. Seuerinum.

[Annotatum]

a Ferrarius Camerinensem Episcopum aduocatum scribit, vt ad priorem vitam litt.i diximus.

CAPVT IV. S. Seuerini episcopatus.

[17] Paucis vero reuolutis diebus prædictus Præsul obdormiuit in Domino, & B. Seuerinus cum summa deuotione in Episcopum est electus a Clero, & populo, vt adimpleretur Angelicum dictum, Quia non transibit multum temporis spatium, quod Septempedanæ Ecclesiæ mereberis sacerdotium. [Seuerinus eligitur Septempedæ Episcopus.] Non quidem vnus affuit, qui se electioni opponeret. Electione autem facta consona, & ab omnibus celebri habita, ad eremum B. Seuerinus quæritur: qui dum eos benignus susciperet, præcepit eis cibaria exhiberi. Illi autē dixere: Et animorum & corporum refectionem quærimus, & vt Septempedana Ecclesia vestra fulgeat clementia, petimus. Ille autem: Tantam dignitatem illi concedite, qui possit pro vobis, & pro me intercessor existere; nec credatis me ex hoc loco posse abstrahere, quia me esse solitarium vovi. Illi autem dixerunt: Tu solitarius esse disposuisti, nisi aliter de te vellet disponere Deus. Ecce aliter Deus disposuit de te. Nam Episcopi honorem tibi contulit, & tuam probitatem in lucem venire voluit. Ille vero nullatenus acquiescebat, sed modis omnibus resistebat. Tunc suus sodalis rumpens silentium, dixit: Seuerine frater & Domine, memor esse debes vocis Angelicæ, quæ tunc tuis auribus resonuit, cum totam tuam vitam hic postulasti finiri; fuit enim hæc vox Angelica: Non tardabit multum temporis spatium, quo Septempedanæ Ecclesiæ mereberis præsulatum. Noli autem te vltra diuinæ & humanæ voluntati opponere; [diu reluctatus:] sed Dei munera cum benignitate suscipe. Imo si Deus vult te in lucem venire, obedias, desiste contraire: nempe si vltra renueris, inobedientiæ argueris, & non fidelis, sed infidelis diceris. Nec tunc B. Seuerinus acquieuit; sua mens siquidem cupiebat esse solitaria, & hominum spernebat colloquia. sed quanto magis renuebat, tanto magis accendebantur, & eum maiori præsulatu esse dignum asserebant. Quid vltra plura? Licet multum renuerit, plurimumque restiterit, volente Deo ad Episcopatum ducitur, & lætissimis virorum & mulierum animis suscipitur. a Postquam autem laudes inthronizandi sunt expletæ, in medio ecclesiæ suum os aperuit mellifluum electus Seuerinus, & qualiter circumstantem turbam Christi seminario pauerit, & omnes lætos & gaudentes ad propria remiserit non est nostræ paruitatis exprimere. Audientes vero Clerici eum & laici,

Dei laudabant magnalia, qui talem Dominum concessit in eorum patria.

[18] Paucis post transactis diebus ad sacra suscipienda Romam abiit, & circumstante turba Dominus b Papa benigne intuens, & eum a longo tempore pro suis meritis videre desiderans, [Romæ consecratur:] & tota sibi Romana Curia annuente cum maximo honore est consecratus, & ad proprium missus Episcopium: quoad viueret, in tota Marchia est effectus c Legatus. Rediens autem ad suam Ecclesiam Episcopus Seuerinus est cum maximo honore receptus; & si ante Episcopium fuit famæ integræ, post reassumpti honoris officium, excellentioris opinionis, & continentiæ sanctioris est habitus. Et quia in Dei seruitio sic erat sedulus, [clarus miraculis] ad eius intercessionem Deus cæcis visum restituit, paralyticos curauit, claudos erexit, compeditos absoluit, leprosos mundauit, & vt loquar verius, quacumque infirmitate ægri detinebantur, B. Seuerini intercessione, petitionis suæ salutarem consequebantur effectum. Suam autem Ecclesiam ampliauit satius, & quam inuenit inopem ditissimam reliquit. [monasteriis constructis] Quinque monasteria construxit, & ipse ditauit: plures canonicas refecit, & ad integritatem reduxit. Quid plura? Donec vixit numquam otiosus extitit, discordes reconciliauit, Marchiam sua illustrauit visitatione.

[19] Cum vero Deus vellet suæ vitæ finem imponere, & ipsum, vt bene meritum, a labore subtrahere, Angelum sibi direxit, qui & vitæ terminum poneret, & qualiter Ecclesiæ & Fratribus prouideret instrueret. Accedens Angelus B. Seuerinum in somnis salutauit, [diem mortis ab Angelo intelligit:] & aduentus caussam exponens, ad superni regni epulas inuitauit, dicens: Frater Seuerine, tuos Canonicos conuoca, & Pastorem in tua colloca ecclesia, viaticum sume: nam die tertio, scilicet Dominico, carnem es relicturus, & cum Sanctis vitam, quæ finem non habet, es ingressurus. Audiens vero B. Seuerinus tanti mysterij nuntium preces fudit ad Dominū dicens: Te collaudo Rex immense Deus, qui me de hoc ergastulo vocare dignatus es, quia meus satis est prolongatus incolatus. Placeat tibi me nunc hinc iam abstrahere, & optatæ quietis aliquam partem concedere.

[20] His dictis, totius Episcopij sui homines aduocari iussit; & tribus diebus salutaribus monitis eos instruens, nihil aliud egit quam ea quæ fidem fundarent, [omnibus recte ordinatis,] spem corroborarent, & caritatem ornarent: Canonicos in vnum vocauit, & pariter cum eis elegit Præsulem. Et ita omnibus rite paratis, celebrata Missa, & populo prædicto communicato, eum parum algoris inuasit. Sentiens autem corporis resolutionem, Clericos aduocari iussit, & corpore & sanguine Domini se armauit, in cinere & cilicio se collocauit, & omnia quæ morientibus dici assolent decantauit, & oratione facta taliter ad Dominum dicens orauit: O summe Deus, cui sunt simul omnia nota, me nunc suscipias. Orauit, & oratione facta lux immensa apparuit, [luce cælesti collustratus,] quæ per tres horas moram faciens tantam fragrantiam attulit, quantam totius mundi odoramenta non darent. Recedente vero luce, ipsa B. Seuerini anima perrexit ad Dominum, & anteactæ vitæ centuplicatum recepit præmium. [sancte moritur:] Post sancti viri transitum Dominus ex alto fidelis sui Seuerini laborem considerans, vt alius suo etiam exemplo Christianæ fidei documenta susciperet, suum Sanctum claris coruscare fecit miraculis d. Nam de tota Marchia, & de omni adiacenti alia prouincia omnes infirmi ad S. Seuerini corpus accedentes optatæ sanitati restituti ad propria cum gaudio remeabant. [claret miraculis.]

[Annotata]

a Francus ait Kalendis Maij Septempedam intrasse.

b Vigilium fuisse tradit Francus. At si obiit S. Seuerinus, vt idem scribit, VI. Kal. Maij, anno DXL. ergo dum pro S. Siluerio exulante pontificatum administraret Vigilius, ordinatus est; cum ipse Vigilius anno primum DXL. legitime Pontifex electus sit: deinde oporteret eum exiguo omnino tempore vixisse.

c Francus quoque regimen prouinciæ Seuerino commissum scribit.

d Quædam narrantur in priori Vita, eademq; habet Francus.

DE S. FRODOBERTO ABB.

Frodobertus, Abbas Cellensis Trecis in Gallia (S.)

Pag.506. col. 1. nu. 4. priora ita restitue [Vitam S. Frodoberti ab Adsone, siue Azone, aut Assone, Abbate Deruensi scriptam tradit Cl. Robertus, & N. Des-Guerroris. Eane sit, quam ex MS. Cellensi edidit Nicolaus Camuzæus, haud nobis constat: nam hic Auctor ostendit se monachum fuisse in cœnobio Cellensi, [Vita S. Frodoberti a quo scripta.] cum cap. 3. nu. 11. ita scribit: Quod (priuilegium) in archius cœnobij nostri. Fuerit fortaßis ex Cellensi cœnobio assumptus ad regendum Deruense in diœcesi Catalaunensi. Sed nec ætas quadrare videtur: nam cum Adsonē constet anno 970 floruisse; huius Vitæ scriptor innuit se centum fere annis prius vixisse: loquens enim de Sancti statura cap. 6. num. 23. Vt illi quoque perhibent, inquit, qui eius sacratissimi corporis ossa se aspexisse fatentur; anno videlicet 872. quando facta eius est translatio. Sed potuit Adso vsus fuisse monumentis monasterij Cellensis, atque inde ista transscripsisse.

DE S. CYRO EP. CP.

Cyrus, Episcopus Constantinopolitanus (S.)

Ex variis.

Pag.531. col. 1. post elogium ex Menæis nu. 1. adde [MS. Florarium XI. Decembris ista habet: Constantinopoli S. Cyri exiliati Episcopi.

DE S. ERARDO EP.

Erardus, Episcopus Ratisbonae in Germania (S.)
Albertus, Episcopus Ratisbonae in Germania (B.)

Pag 533. col. 1. post num. 2. adde [Aliquæ S. Erardi reliquiæ tempore Caroli IV. Imperat. Pragam translatæ sunt; ita enim habet vetus Martyrologium Pragense XIII. Decembris: Eodem die in Alsatia regione, S. Othiliæ, cuius reliquias & brachium Carolus Imp. obtinuit in Hohenburg eiusdem monasterio in diœcesi Argentinensi, [S. Erardi reliquiæ.] & donauit Ecclesiæ Pragensi. In quo brachio etiam reconditæ sunt reliquiæ S. Erhardi Episcopi, qui S. Othiliam cæcam natam baptizauit, & a cæcitate illuminauit: quas reliquias Imperator obtinuit in Ratispona de monasterio inferiori.

AD IX. IANVARII.

DE S. PETRO EP. SEBAST.

Petrus, Episcopus Sebastenus in Armenia (S.)

Pag. 588. col. 1. post num. 1. adde [Vetustißimum MS. Martyrologium S. Hieronymi XXVI. Martij ista habet:: In sebas. Petri Episcopi. Eodem die MS. Rhinovviense: [S. Petri natalis olim 26. Mart.] In Sebasti ciuitate Petri Episcopi. Idem habet Bellinus de Padua Parisiis an. 1521. excusus; nam in editione Veneta an. 1498. id non extat.

Pag. 589. col. 2. post nu. 8. adde [Nam quod in S. Basilij Græca Vita narratur, de Petri continentia duplici prodigio testata, quam fidem mereatur suo loco examinabimus. Dicitur enim Petrus vxorem habuisse, eamq; secum retinuisse etiam cum Episcopus esset. Quæ res cum sacris Canonibus aduersaretur, Sebastenos offendit: [an is coniugatus fuerit?] quapropter ad Basilium Legatos misere, qui rogarent vt offensionis occasionem amoliretur. Profectus ergo Sebastiam Basilius, & benigne a fratre acceptus, quibusdam e Clero sub mediam noctem ostendit Petri & coniugis lectum ab Angelis circumdatum: postridie iußit fratris coniugem, mox & fratrem ipsum, vestem expandere, in quam ardentes prunas effudit, quæ horæ spatio retentæ nec ipsos nec vestem vel leuißime læserunt, illustri continentiæ argumento. At qui probabile fit coniugio illigatum fuisse, & quidem Episcopatus tempore, quem illius æui scriptores tradunt monasticum vitæ genus Basilij fratris exemplo sectatum? quem in iisdem ædibus, in quibus Macrina soror Virginibus, viris religiosis præfuisse, Gregorius Nyssenus eius frater testatur? Nam si quis contendat mulierem illam Episcopo cohabitantem, non coniugem eius ante Episcopatum fuisse, sed in episcopatu ancillam, aut sororem agnatamve; atque inde sinistram aliquam ortam esse suspicionem; diserte vocatur ἰδία αὐτοῦ γυνὴ τῷ ὀνόματι, ἀδελφὴ δὲ τῇ χρήσει, nomine quidem, propria eius vxor, vsu vero & re ipsa soror. Dein κυρία νύμφη, Domina sponsa.

Pag. 590. post nu. 9. adde [Meminit Petri Palladius Diaconus in Dialogo de Vita S. Chrysostomi ita scribens: [S. Olympiadis eleemosynis adiutus.] Amphilochium vero Iconij Episcopum & Optimum Præsulem in Ponto, & Petrum Sebastiæ Antistitē Basilij fratrem, & Epiphanium Constantiæ Cypri Antistitem sanctos viros quid memorem; quibus illa & pecunias donauit & villas?

AD X. IANVARII.

DE SS. THECLA ET IVSTINA.

Thecla, virgo Leontinis in Sicilia (S.)
Iustina, Leontinis in Sicilia (S.)

Pag 601. col. 1. ad Præfationem adde [Anguste tamen in hac epitome SS. Theclæ & Iustinæ gesta perstringuntur. Admiranda enim sunt, quæ vtraque, sed præcipue Thecla, egit, visendis in carcere Martyribus, [SS. Theclæ & Iustinæ benefacta.] eorum redimendis sepeliendisq; corporibus, alendis iis qui latebras petierant, excipiendis peregrinis, familia omni ad pietatem instituenda, suis alienisq; facultatibus in vsus pauperum, ecclesiæq; ædificia & ornatum erogandis; contemnendis, quæ tyranni intentabant, suppliciis: quæ omnia prolixe narrantur in Actis SS. Alphij, Philadelphi, Cyrini, X. Maij; S. Epiphanes S. Alexandri, siue Neophyti, qui Theclæ consobrinus erat, coniugis inuictæq; Martyris, XII. Maij; S. Agathonis Episcopi Liparitani, XXVII. Iunij; S. Euthaliæ Virginis & Martyris, XXVII. Augusti: quibus in Actis sanctarum sororum & Martyrum Neopytæ & Isidoræ, [Theclæ mater.] quarum hæc Theclæ, illa Alexandri mater erat; SS. Mercurij & XIX. sociorum Martyrum; SS. Onesimi & Erasmi & sociorum aliorumq; Sanctorum mentio fit.

DE S. PAVLO I. EREMITA.

Paulus Thebaeus, primus eremita in Thebaide (S.)

Pag.603. col. 1. post num. 8. adde [At cum scribat S. Hieronymus infra cap. 3. nu. 14. Antonio a Paulo redeunti occurisse duos discipulos, qui ei longo iam tempore ministrare consueuerant; constet vero ex vita S. Antonij XVII. Ianuarij, cap. 21. non nisi quindecim ante obitum suum annis, duorum illorum vti ministerio cœpisse Antonium; [Quando ad S. Paulum iuerit S. Antonius.] non potest quindecim ante obitum annis susceptum illud fuisse ad Paulum iter. Nam quomodo longo iam tempore ministrare consueuerant, si eo ipso anno primum erant adsciti? Quomodo vero nonagenarius iuit ad Paulum, cum sibi duo illi longo iam tempore ministrassent, si non nisi nonagenarius eos adsciuit? Videtur S. Hieronymus nonagenarium appellare, pleno rotundoq; annorum numero, qui nonagesimum explesset, nondum centesimum attigisset. Sic centenarios dicimus etiam centum annis maiores, neglecto minore, qui excrescit, numero. Fuerit ergo tunc Antonius annorum circiter nonaginta septem; & sic omnia constabunt. Consule, quæ ad cap. 21. vitæ S. Antonij litt.b annotauimus.

Pag. 607. col. 2. post nu. 2. adde [Verisimile est non integrum corpus S. Pauli fuisse Venetiis in Hungariam translatum, sed aliquas eius partes. Nam Peregrinus Merula in Sanctuario Cremonensi scribit, [S. Pauli reliquiæ Venetiis,] Venetiis etiamnum in æde S. Iuliani asseruari S. Pauli corpus, capite Romam translato; ipsosq; S. Pauli sodales eas reliquias religiose anno 1626. mense Maio veneratos, vexillum in ea æde suspendisse ipsius sancti Eremitæ effigie insignitum; ac Patriarchæ supplicasse, vt sibi partem aliquam earumdem reliquiarum donaret, in sua ecclesia collocandam. [aliquæ Romæ.] Particulam aliquam capitis Romæ in æde S. Mariæ quæ in Campitelli dicitur, asseruari testatur Octauius Pancirolus in Thesauris absconditis almæ Vrbis; alias item particulas reliquiarum eiusdem Sancti in aliis quibusdam Romanis basilicis extare.

DE S. AGATHONE PAPA.

>Agatho Thaumaturgus, Papa Romae (S.)

Ex variis.

Pag.624. col. 1. post numerum 4. adde [Anno MDCXL. edita est Panormi, typis Antonij Martarelli, Vita S. Agathonis, a Francisco Scorzo nostro eleganter & fuse descripta, quæ tamen haud alia fere complectatur, quam quæ sunt ab Anastasio tradita litteris, sed ad chronologiam Baronianam censuramq; exacta. In ea, Panormi natus asseritur, [S. Agathonis patria,] atque ille esse Agatho traditur, quem S. Gregorius Magnus ep. 46. lib. 5. Vrbico abbati S. Hermetis commendat, iubetq; in monasterium suscipi, si vxor illius similiter conuerti voluerit. [ætas,] Verum cum ea epistola data sit Indictione XIV. anno nimirum DXCVI. si tunc XVIII. annorum fuisse Agathonem statuerimus, (neque sane iunior fuisse videtur) sequetur anno DLXXVIII. natum esse: ergo centenarius erat cum est ad pontificatum euectus. Quis id credat? Existimat idem Auctor, Baronium secutus, non IV. Id. Ianu. sed Iunij deceßisse Agathonem, qua de re mox agemus; sed quod eo die S. Oliua, Panormi itidem ciuis & Patrona, solenniter colatur, S. Agathonis celebritatem in diem consecrationis eius protractam, [celebritas Panormi,] eumq; diem in posterum S. Agathonis recolendæ memoriæ statum seruatum iri. Ea ritu, inquit, peragitur solennissimo, qui Patronis principibus ciuitatum est constitutus. Quod iam inde ab anno MDCXXIV. inceptum, cum Senatus Panormitanus, vt diuinum numen propitium populo pestilentia laboranti faceret, inter Patronos maiorum gentium Agathonem allegit, quem allegaret ad Deum. Erecta ad id in templo primario eidem ara; positaque imago in tela graphice depicta. Cui deinde Vrbanus VIII. Pontifex Maximus beneficium simplex, vt vocant, aureorum circiter mille addixit, dato ea de re diplomate anno MDCXXVII. regestoque in regia tabularia. [dies ordinationis.] Hæc ibi. Diem Ordinationis, qui, licet non exprimatur, dicatus tamen deinceps S. Agathonis solennitati dicitur, arbitramur decimum Iulij indicari; ad quem diem Octauius Caietanus noster in Idea operis de SS. Siciliæ ista habet: Romæ Ordinatio S. Agathonis Panhormitani in summum Pontificem.

DE S. GVILIELMO EP. BITVR.

Guilielmus, Archiepiscopus Bituricensis in Gallia (S.)

Pag. 639. nu. 1. lin. 13. vbi cum seminator &c. lege ex Bodec. MS. [vbi cum disseminator discordiæ, hostis generis humani diabolus seminasset discordias inter Clericos & Conuersos; & licentiatis Clericis a Domino Papa] Ceterum extat hæc vita in quibusdam Breuiariis Ord. Cisterciensis, & in citato MS. Bodecensi, cum alia persimili.

AD XI. IANVARII.

DE S. HYGINO PAPA.

Hyginus, Papa Martyr Romae (S.)

Pag. 665. col. 1. post nu. 2. adde [In Breuiario Cardinalis Quignonij reiecta est S. Hygini commemoratio in XXX. Ianuarij.

DE S. LEVCIO EP.

Leucius, Episcopus Brundusii in Italia (S.)

Pag. 667. col. 2. nu. 4. Præf. lin. 11. post, conuersione narrantur, adde [idem tamen Monachus in Recognitione sui Sanctuarij testatur se nactum esse eiusdem Vitæ (quale ex MSS. Ecclesiar. Beneuentanæ & Tranensis hit damus) exemplar, in quo nec de Heleno Episcopo, nec de S. Eugeniæ conuersione agatur: fatetur tamen in ea Vita multa sibi non probari.

Pag. 671. post cap. 3. adde [b Non probat Monachus, quod Alexandrinus Presbyter factus dicitur S. Leucius, cum monasterium, in quo cum S. Eugenia virgine degebat, Heliopolitano fuerit Episcopo subiectum. At quid si in alio, non in S. Eugeniæ, cœnobio degebat? Eugeniæ, vt ipse fatetur, nulla hic mentio fit.

c Longe post S. Leucij ætatem translatum Alexandria S. Marci corpus, vt 25. April. dicemus.

Pag. 673. in fine ad nu. 4. adde [b Marius de Vipera in Catalogo SS. Beneuentanorum testatur S. Leucij reliquias Beneuenti in Diui Sophiæ æde asseruari: duo ibidem illi templa dicata, vnum in vrbe ipsa prope portam Summam, iam vetustate consumptum; alterum extra vrbem, a quo pagus ipse S. Leucij dictus. pro seqq. litt. b c d, pone c d e.

DE S. HONORATA V.

Honorata, Virgo Papiae (S.)

Pag. 680. col. 2. adde in fine [m Antonius Maria Spelta lib. de Epp. Ticinen. scribit Hippolytum Rossium Episcopum Ticinensem, [S. Honoratæ noua translatio.] cum maiorem basilicam vellet ampliare, vetus illud Historiarum monasterium subruisse, translato S. Honoratæ corpore ad cœnobium quod S. Mariæ dalle Caccie dicitur, solenni cum supplicatione anno 1567. 17. Aprilis, [festum 17. Apr.] qui dies illius cœnobij sanctimonialibus deinceps celebris est, S. Honoratæ dicatus honoribus.

DE S. THEODOSIO COENOBIARCHA.

Theodosius, Antiochenus Abbas in Scopulo (S.)

Pag. 683. col. 2. initio num. 20. dele, In hoc celeberrimi, & seqq. 8. lineas, vsque Hoc S. Theodosij monasterium. dele & quod in margine est, visitur ab Eudocia Augusta. Hauseramus id ex vita S. Sabæ, vt est a Surio & Lipomano edita. Verum vbi Græcum exemplar consuluimus, & vetus Latinum MS. vidimus non Theodosij, sed Euthymij monitis institutam Eudociam fuisse, quod & 20. Ianu. monuimus ad Vitam S. Euthymij cap. 14. litt. h pag. 316.

DE S. TATONE MONACHO.

Tato, monachus in Samnio (S.)

Pag. 713. col. 2. lin. penult. post, Hæc Ferrarius, adde [Eadem memorat Marius de Vipera lib. de SS. Beneuent. part. 2. ex monumentis monasterij S. Vincentij.

AD XII. IANVARII.

[Praefatio]

Pag. 719. col. 2. post SS. XXXVIII. Martyres Ephesi, adde [S. Hilarius monachus, in Italia. De eo infra agemus.

Ibidem inter Omissos adde [Paulus Ordinis Minorum, Perpiniani in ditione Ruscinonensi ab impuro homine trucidatus dicitur, quod eius pellici vel meliorem vitam suauisset, vel absolutionem negasset; variant enim auctores. Refert eum hoc die Monstierius, & Beatum, ac Martyrem appellat. Franciscus Gonzaga part. 3. conuentu 3. prouinc. Cataloniæ scribit corpus eius adhuc integrum perseuerare, honesto loco reconditum, & a Perpinianensibus in maxima veneratione haberi.

Lucia Virgo, cœnobij sanctimonialium tertij Ordinis S. Francisci Nursiæ fundatrix, refertur hic a Monstierio & Beata appellatur. Gonzaga 2. part. conuent. 17. Monialium prouinc. S. Francisci, scribit eius corpus in eodem cœnobio humatum, in maxima veneratione a fidelibus haberi. Idem scribit Barezzus 4. part. Chronic. lib. 2. cap. 54.

B. Guido Cortonas Ordinis S. Francisci, refertur hoc die ab Arturo Monstierio. At Lucas VVadingus to. 1. Annal. an. 1250. nu. 6. scribit XII. Maij obiisse, caput admirabili modo inuentum 1. Maij, sed Inuentionis festum Gregorij XIII. Pontif. Max. indulto celebrari������������������������XII. Iunij.

DE S. ARCADIO M.

Arcadius, Martyr Caesareae in Mauritania (S.)

Pag. 722. col. 1. lin. 5. adde [Antonius Quintanaduenas noster testatur Hispali coli S. Arcadium officio duplici, sed recenti instituto, ab anno nimirum MDCXXIV. Vrsaone vero, siue Ossunæ, cui eum quoque adscribit, solenni celebritate XIX. Ianuarij, vbi & præclara ei aliisq; sanctis Martyribus dicata basilica.

DE S. CÆSARIA V.

Caesaria, Virgo Arelate in Gallia (S.)

Pag. 730. col. 1. lin. 6. a fine, dele, Neque nos eam typis cusam remur. & repone [Facturos nos operæ pretium duximus, si eam hic e MSS. ederemus, licet iam antea a Prospero Stellartio Augustiniano cusa sit. Cogitamus quidem] In margine dele, Hic primum editur, & restitue [Hic e MSS. editur.

DE S. HILARIO MONACHO APVD BRVTIOS IN ITALIA.

Hilarius, Monachus in Italia (S.)

Reponenda hæc pag. 748. ante vitam B. Aelredi.

Castro-vetere in Brutiis, tractu Consentino, coli XII. Ianuarij S. Hilarium monachum Græcum, nobis Neapoli significauit Antonius Beatillus noster, atq; ibi illius caput honorifice asseruari. Nihil de eo aliud comperimus.

AD XIII. IANVARII.

[Praefatio]

Pag. 753. col. 1. inter Omissos post S. Ianuarij translationem, adde [S. Victor & S. Candidus Martyres e legione Thebæa, VValciodori ad Mosam in Belgio coluntur, quod hoc die illuc eorum translatæ sint reliquiæ: quamquam Arnoldus Raißius in Auctario ad Molani Natales XVI. Ianuarij eam translationem consignet. De omnibus Thebæis, ac præsertim eorum Duce S. Mauricio, agemus������XXI. Septemb.

De S. POTITO M.

Potitus, Martyr (S.)

Pag. 764. post primum hymnum, annotationem a sic restitue [ Erant perquam incorrecte editi hi hymni cum toto officio. Auctor videtur esse Angelus Fagius Sangrinus; nam lib. 3. Carminum duas habet de S. Potito odas, priorem constantem dimetris iambicis, e qua tertius hic & sextus hymnus excerpti; alteram Sapphicam, e qua secundus & nonus. Videntur & ceteri ab eodem esse auctore, in gratiam sanctimonialium S. Potiti, compositi.

Pag. 765. col. 1. hymn. 6. stroph. 5. ver. 2. plenis oliua lampadis, corrige, oliuo.

DE S. AGRITIO EP. TREVIR.

>Agricius, Episcopus Trevirensis (S.)

Pag. 773. col. 1. nu. 3. hic damus; adde [cum MS. monasterij Bodecensis Canonicor. regul. collatam; in quo post vitam S. Helenæ sequebatur, itaque cum ea cohærebat, vt pars altera eiusdem historiæ videretur.

Ibidem num. 5. lin. 9. post, supputandorum rationem, adde [ Ioannes Scheckmannus in Medulla gestorum Treuirensium scribit anno Christi 342. Constantij 2. obiisse S. Agricium, cum sedisset annos 9. Quæ ex dictis refelluntur.

Pag. 778. col. 1. cap. 6. nu. 26. lin. 5. post sublimauit, adde ex MS. Bodocensi [Qui Treuirorum episcopatus ius apostolatus non immerito obtinebit, quamdiu solum beatissimi Eucharij, non solum sui sed & totius orbis Gallici reuera Apostoli, corpus fouebit: nam etsi ceteris gentibus non fuit Apostolus, nobis autem fuit & est; quippe qui & de LXXII. Domini discipulis vnus scitur fuisse, & dona Paracliti Spiritus cum ceteris Apostolis in cœnaculo legitur suscepisse.

Ibidem col. 2. post cap. 6. adde [b Post illa verba nu. 26. baculi sustentatione non vtitur, addit codex Bodecensis: Si enim Ecclesia Aquilegiensis propter Hermagoram Marci Euangelistæ discipulum nimirum obtinuit patriarchatum, quomodo non erit potentissimus Ecclesiæ Treuericæ primatus, quæ a B. Euchario, ipsius, vt dictum est, Christi discipulo, signaculum suscepit Apostolatus? Verum longe alia fuit instituendi, vel tolerandi potius, Aquileiæ patriarchatus ratio, vt alibi dictum.

Pag. 779. col. 2. num. 33. lin. 27. perpetuam fructus seraut onustatem; lege ex MS. Bodecensi [honestatem.

Pag. 780. col. 1. lin. adde [Multa de SS. Helenæ & Constantini patria curiose disputat Michael Alfordus noster in Britannia illustrata, de quibus nos ad S. Helenæ vitam.

Pag. 781. col. 2 d in fine. Ita ille, adde [MS. Bodecense ita habet: Debita sepeliuit honorificentia, in oratorio videlicet B. Eucharij, quo ipse Pater humillimus &c.

Ibidem ad lineam primam col. 1. ante, Hi sunt autem, adnota [e Sequentia ita leguntur in MS. Bodecensi: Hi sunt autem inæstimabilis pretij lapides, in huius domus muro fulgentes; Eucharius primus Trebirorum Archiepiscopus, Valerius, Maternus, Agricius, omnes isti Præsules præclari, sanctitate conspicui, hoc templum Domini non parum decorantes quamplurimum firmantes. Sunt & alij quamplurimi lapides viui in hac ciuitate Dei, pretij non minoris, æqualis decoris, quorum vel nomina singulorum hic recensere supersedimus, quia laxas historiarum habenas per omnem huius stadij decursum frustra strinxisse videremur, si modo circa ipsas, quas huic curriculo posuimus, metas moraremur. Non quippe huic opusculo moram necteremus, si vnum aliquem ex tam magno Sanctorum numero, a nobis in hoc opere non tacto, laudandum susciperemus. Quapropter his qui eorum sanctitatem mirantur ad libros vitæ eorum non paucos nec modicos transmissis, nos oportet considerare qualiter hoc templum Dei, quod in honore sancti Patris Eucharij qualitercumq; depinximus, valeamus ornare. sic enim typicus ille Salomon, postquam templum Domino construxerat, aureis coronis, vasis pretiosis, variisque diuersi generis ornamentis illud decorabat. Et nos, qui veri Salomonis templum essemus, si gemmas virtutum & sanctæ mortalitatis habitum in nobis haberemus, diligenti inquisitione consideremus, si hunc ornatum sanctitatis, quem in nobismetipsis minus sufficienter (pro dolor!) habemus in thesauris saltem nostræ, quam descripsimus, ecclesiæ inuenire valeamus; vt etsi inspectori omnium Deo nostræ merito prauitatis nimirum displicemus, cum tamen exemplis Sanctorum induamur, de quorum corporali præsentia, nec non reliquiarum magnifica potentia, in Domino gloriamur, meritis & intercessione ipsorum & nos ei cui ipsi placent complacere quandoque mereamur. Acceptis ergo his; quorum mentionem nominatim attulit ratio præsentis desiderij, & his quorum vel nomina recensere breuitatis caussa placuit supersedere, vix dignas gratiarum actiones prouisori omnium Deo possimus exhibere, qui sui etiam corpus amici Lazari, cum corpore sororis ipsius, scilicet Marthæ, nobis dignatus est præbere. Hæc itaque gemina nostri templi ornamenta non modica, siue duo dixerimus candelabra, siue vasa purissima, vel certe auream libram non parum in domo Dei necessariam, videlicet propter iustitiam, quocumque, inquam, vocabulo ea notauerimus, certissimā de ipsis spem habere poterimus, quod quantum faciem templi huius principaliter valent ornare, tantum vel plus faciem iudicis & concij nostri, scilicet Christi, perpetualiter sufficiunt placare: quod meritis ipsorum, necnon sancti Patris, propter quem hæc omnia suscepimus, Agricij, nos deceat deseruire, qui Ecclesiam Trebericam tantorum præsidiis Sanctorum dignatus est munire, Iesus Christus Dominus noster, qui cum Patre & Spiritu sancto viuit & regnat in secula seculorum. Amen.

De S. LEONTIO EP.

Leontius, Episcopus Caesareae in Cappadocia (S.)

Pag. 782. col. 2. post num. 14. adde [15 Edidit Petrus Poßinus noster S. Nili senioris orationem in S. Albianum, e Græco MS. Tolosano, Latine ase versam. In Notis scribit Albianum illum, qui in Nitriæ solitudine habitasse dicitur, eumdem videri, qui Palladio in Lausiaca Albinus appellatur, alibi Albanus & Albinius. Leontium autem, a quo is disciplinis monasticis eruditus, suspicatur Cæsareensem hunc esse. [Alius Leontius Albiani a S. Nilo laudati Magister,] Quid si hunc nostrum, inquit, esse dicamus, magnum illum Cæsariensem Episcopum Leontium, qui vnus ex Nicænæ Synodi Patribus fuit? Nam quod ante diximus Albianū æqualem Ioannis Abbatis, eius qui Theodosio primo imperante floruit, præclare adhuc constare potest. Synodus Nicæna anno Christi 325. celebratur. fuerit cum ad eam se contulit iam a quinquiennio Præsul Leontius. Circa annum igitur Christi 318. potuit sub eo adhuc Presbytero rudimenta ponere Albianus vitæ melioris. Inde ad annum 379. quo Theodosius imperare cœpit, anni sunt 61. quot annos ab eo tempore in viuis fuisse Albianum incredibile non est, præsertim in solitario, ex quo genere plerique μακρόβιοι memorantur: quamquam cum ante Theodosij tempora diu floruerit Ioannes Abbas, potuit illi σύγχρονος Albianus fuisse, licet ad Theodosium non peruenerit. Porro hunc Leontium multos ad perfectam vitam instituisse, quod hic dicit Nilus, attestatur etiam Gregorius Presbyter Cæsariensis, in oratione quam scripsit in sanctos 318. Patres Concilij Nicæni. Subiungit deinde Græce & Latine testimonium Gregorij Presbyteri, quod nos iam nu. 3. retulimus; & pergit: Adduntur enim alia præclara de Leontio, quæ minus ad rem præsentem faciunt. Ceterum hæc pauca quæ descripsimus satis conueniunt cum iis quæ de eodem, vt quidē putamus, Leontio tradit hic Nilus.

[16] Fuit Leontij illius monasterium iuxta Constantinopolim, vt ex S. Nilo patet: Cum igitur, inquit, se ad illos contulisset Albinus, qui apud nos non longe a ciuitate religiosam in monte meditantur vitam, quibus præerat B. Leontius tunc Presbyter; deinde factus etiam Episcopus, [Abbas iuxta Constantinopolim,] vir vtriusque vitæ, actiuæ, inquam, & contemplatiuæ laude illustris, illis adeo ipsis qui in desertis agebant perfectior; sed qui sciret etiam infirmorum infantiam perpeti, in tironum ingeniis pertractandis tritus; quod haberet inter eos quibus præerat, aliquot semper eiusmodi prouectioribus admixtos. Quod ait Nilus apud nos &c. interpretatur Poßinus, & recte, in colle quopiam Constantinopoli vicino fuisse cœnobium, quod Leontius regebat. Pergit Nilus: Hic noster maiores quam pro tempore quo ibi fuit, progressus cum fecisset, multosque post se reliquisset, maiori festinatione corripiens iter, quam illa ipsa, [monachis in Syria florentibus;] quam arripuerat, admoneret occasio, opus asceticæ professionis illinc in Hierosolymorum regionem transfert, tum studio cognoscendi loca, in quibus & mirabilia perfecit opera & vitam egit, & mortē deinde oppetiit Dominus Iesus; tum etiam cupiditate proficiendi ex conspectu & congressu Sanctorum, qui perfectiorem illic vitam profitebantur. Deinceps narrat, vt sit in Nitriæ solitudinem profectus. Existimat Poßinus, vt diximus, hunc Albianum esse, qui Albinus dicitur Palladio cap. 43. vbi se testatur cum eo versatum. Porro Alexandriam venit Palladius, vt cap. 1. testatur, secundo consulatu Theodosij Magni, id est, anno Christi 388. triennio versatus in monasteriis quæ sunt circa Alexandriam, abiit in montem Nitriæ, anno nimirum 391.

[17] At cum ex S. Hieronymo in Vita S. Hilarionis constet, circa annum 328. necdum monasteria fuisse in Palæstina; qui fuerunt illi perfectioris vitæ professores, [eoq; nostro hoc iunior.] siue ἀσκούμενοι ἄνδρες, quorum congressu proficere Albianus cupiebat, circiter annum Christi 318. aut etiam ante? quis illud Leontij monasterium erexit, & quando, nondum propagato extra Ægyptum monachicæ vitæ instituto? Erat S. Hilarion cum obiit S. Antonius an. Constantij XIX. Christi CCCLVI. annorum LXV. vt testatur S. Hieronymus: natus igitur anno CCXCI. venit ad Antonium cum XV. esset annorum: a decimosexto ætatis anno vixit in solitudine, cumq; in ea viginti & duos annos haberet, Eleutheropolitanæ mulieri partum impetrauit, mox Arisænetæ liberos sanauit: quod postquam auditum est, & longe lateque percrebuit, certatim ad eum de Syria & Ægypto populi confluebant, ita vt multi crederent in Christum, & se monachos profiterentur. Necdum enim tunc monasteria erant in Palæstina, nec quisquam monachum ante S. Hilarionem in Syria nouerat. Habebat Dominus Iesus in Ægypto senem Antonium: habebat in Palæstina Hilarionem iuniorem.

[18] Deinde multo ante 318. Christi annum Episcopus videtur fuisse Leontius, cum ab eo Armeniorum Episcopus consecratus Gregorius, ea egerit, vt XXX. Septembris dicetur, quæ multorum annorum spatium requirant, & tamen ante Nicænam Synodum episcopatum reliquerit.

DE S. HILARIO EP.

Hilarius, Episcopus Pictaviensis in Gallia (S.)

Pag. 786. col. 2. ad nu. 31. in margine, moritur 13.Ianuar. 357. corrige, 367. vt in textu habetur.

[S. Hilarij reliquiæ Remis.] Pag. 803. post num. 18. adde [19 Aliquas S. Hilaris reliquias olim in Ecclesia Remensi asseruatas, & fortaßis etiamnum asseruari, patet ex iis quæ IV. Ianuarij in historia translationis S. Rigoberti cap. 5. nu. 14. pag. 180. col. 1. narrantur. [20 Operæ pretium &c.

DE B. GODEFRIDO CAPENBERG.

Godefridus, Comes Capenbergensis, post religiosus ord. Praemonstratensis in Westphalia (B.)

Ex variis.

Pag. 835. col. 1. §. 1. post nu. 4. adde [Accepimus Ordinem celebrandi officium diuinum iuxta ritum Breuiarij Missalisq; Romani pro Ecclesiis Hispaniæ, [B. Godefridi festū in Hispania;] excusum Madriti in typographio regio. In eo inter festa Canonicorum regularium Ordinis Præmonstratensis adnotatur XVI. Septembris: Godefridi Confessoris, semiduplex.

Ibidem col. 2. post nu. 10. adde [vti & Sigismundus Kohelius Abbas Lucensis, qui eam ex Mosandro cum aliis aliquot vitis edidit an. 1608.

Pag. 836. col. 2. nu. 16. lin. 14. per aquæ interualla, corrige [per æqua interualla.

Ibidem §. 5. nu. 18. lint. 5. a fine: duarum horarum longitudine. repone: duarum horarum itinere Cappenberga distans.

Pag. 837. col. 1. §. 18. linea penultima: Neq; Susatum amplius dimidia hora abest, corrige [Abest inde Susatum duarum horarum spatio, iam ab &c.

Pag. 841. post nu. 40. adde [Tamen, paßim apud VVestphalos sculpitur pingiturq; eius imago, non Canonico habitu, sed seculari Comitum aut Militum. Visitur supra castri Capenbergensis portam antiqua & præclara illius statua, sed habitu Comitis cataphracti, chlamyde superiniecta, pugione gladioq; accincti, scuto gentilitio femori læuo innitente, crucem exiguam dextra gerens. Geminæ eiusdem rationis statuæ, eius nimirum atque Ottonis fratris vtriusque mausoleo in meditullio Chori Capenbergensis incumbunt, tænia seu diademate caput reuinctæ, [imago militaris.] atque ad caput adsitæ Virginis-matris statuæ templum protensis manibus offerentes: scutaria familiæ arma ad caput ac pedes locata; leonculi custodes additi. Complures aliæ istiusmodi ea in æde amborum statuæ atque imagines visuntur; quales & in frontispicio Missalis Ecclesiæ Monasteriensis nuperrime Antuerpiæ recusi expressæ.

Ibidem col. 2. nu. 43. lin. vltima, licet sepulturæ locus ignoretur, dele, & repone [in media ecclesia ante altare sanctæ Crucis.

Pag. 844. col. 1. num. 57. post lin. 6. interpone hunc versum [Apocalysta datum tibi munus suscipe gratum.

Pag. 845. col. 2. §. 13. nu. 66. lin. antepenultima dele quæ parenthesi inclusa (olim a VVidekindo Angriæ fundato, translato dein Heruordiam cum ipsius beati Ducis oßibus. Nam sunt Heruordiæ collegia tria; vnum SS. Ioannis & Dionysij, [Heruordiæ 3. collegia: 1. Canonicorum, Angria translatū;] Canonicorum secularium; alterum Canonissarum secularium, quod sanctæ Crucis dicitur; tertium illustrium Dominarum, Primum Angria olim ad vitandas bellorum iniurias, in locum tutiorem eo translatum est media ex parte, ex semisse altero Magdenburgum conceßit. De hoc Albertus Crantzius Saxoniæ lib.2. cap.24. de VVedekindo loquens, ita scribit: ædificato in Anglaria (nunc Angriam vocant) insigni templo, instituto collegio sine fine Deo seruientium, quod nunc in Heruordiam ferunt esse translatum, ibique Dominabus imperitantibus seruit, plurimum ipse Christo deuotus, religione profecit. At sanctæ Crucis collegium in colle suburbano situm; olim S. Mariæ, dein sanctæ Crucis, [2. nobilium Virginum, S. Crucis dictum;] siue ad Crucem appellatum, postquam Deipara pauperi apparens patrocinium suum Abbatissæ Godesti ceterisq; sanctimonialibus & loco pollicita, etiam Cruci insidens columbæ specie conspecta est, vt V. Iunij dicitur in vita S. Meinvverci Episcopi Paderbornensis, cuius tempore, initio nimirum vndecimi seculi, illud prodigium contigit. Testatur Christophorus Brovverus noster in Notat. ad Vitam S. Meinvverci, licet maiorum religio huic loco ob hæresis iniuriam quam pridem detracta sit, manere tamen huius miraculi & loci memoriam, vulgo Ad visionem nuncupatam. Anniuersariæ isthic nundinæ habentur, frequentißimo hominum concursu, & Visionis retinent nomen. Tertium collegium, [3. illustriū Dominarum.] cuius Abbatissa in omnem Clerum iurisdictionem exercet, fundauit S. Waltgerus, cuius Vitam dabimus XVI. Nouembris. Brovverus in citatis Notat. videtur tria illa collegia, aut saltem duo sanctimonialium, confudisse, eoq; Crantzium non intelligit & refutat: Hinc Krantzius, inquit, putat vectigalia in sanctimonialium Heruordie parthenonem transscripta, Dominabus, vt ipse loquitur, ibidem imperitantibus seruitura. Verba Crantzij dedimus: non vectigalia Angrianorum Canonicorum addicta Dominabus scribit, sed his seruire aut parere ipsos Canonicos.

Pag. 855. col. 1. post cap. 12. adde [f Anno MDCXXXIX. donata pars reliquiarum B. Godefridi Reu.mo Abbati Antuerpiensis monasterij Chrysostomo vander Sterren, a Georgio Præposito Iluenstadensi, [B. Godefridi reliquiæ Antuerpiæ,] & solenniter in huius asceterij ædem, secunda die Octobris, quæ Dominica erat, translata, expositaq; populi venerationi. Sunt & in SS. Cornelij & Cypriani cœnobio iuxta a Nienouiam Flandriæ oppidum aliquæ B. Godefridi reliquiæ. [& Ninouiæ.]

Pag. 857. nu. 1. lin. 11. Ecclesias, quas rexerunt, in bonis pluribus perfecerunt: corrige ex MS. Capenbergensi: Ecclesiis, quas rexerunt, in bonis pluribus profecerunt.

Ibidem nu. 2. lin. 11. ante descenderunt, repone, progeniti.

Ibid. lin. penultima post num. 2. adde ex eodem MS. [Porro Ekkericus quidam potens & nobilis patrem Godefridi & Ottonis, & duos patruos eorum, clandestinis machinationibus extinguere nitebatur; [Duobus Godefridi patruis ab Eckerico perfide oscisis,] licet integram fidelitatem eisdem iuramento firmasset, & obligatus beneficiis debuisset. Qui cum venirent versus Lunen ad medium nemoris, quod hactenus hoc nomine Greuelo de cæde ipsa trahit vocabulum, patrui dictorum Godefridi & Ottonis cum duobus sibi fidelissimis sunt perempti. Licet idem Ekkericus eosdem velut ipsius caussæ suffragaturos in Lunen ad placitum euocasset. Pro quo scelere non multo post homicida ille morte turpissima interemptus versis pedibus est suspensus. Solus autem Godefridus pater Godefridi & Ottonis, [pater seruatus.] eo quod pridie quam iretur ad placitum pedem læserat, domi remanserat, & sic mortem euasit. De quo noster Godefridus ortus regionis Westphaliæ lumen effulsit.

Ibid. nu. 3. lin. 2. Hunebergh, corrige ex eodem MS. Huncburch.

Ibid. nu. 4. lin. 3. generosus, corrige gratiosus.

Ibid. post cap. 1. post annotat. a adde [& cum MS. Capenbergensi, e quo plura hic adiecta.] Oporteret autem & numeros, propter ea quæ adiecta sunt, mutare.

Annot. c. Alias Isfridus, adde [MS. Capenberg. Hasfridus.

Post Annot. d adde [MS. Capenb. Eyermodum vocat.

Post Annot. f adde [Idem MS. VVatonem vocat.

Post Annot. g adde [Idem MS. Viggerum habet pro VVitgero.

Post Annot. h adde [Flogerus hic in MS. Capenb. Arogerus est.

Pag. 857. col. 2. ante cap. 2. adde ex MS. Capenbergensi, & posset esse caput separatum [Defuncto igitur Godefrido patre nostrorum Comitum Godefridi & Ottonis, [Godefridi fratres & sorores vterinæ,] Beatrix mater ipsorum accepit maritum, videlicet Henricum Comitem de Retbecke, fratrem Friderici Comitis de Arnesberg. Hæc peperit eidem Henrico filiam nomine Eilike, quam duxit Comes Engelmarus de Oldenburch, qui ex eadem Eilika genuit filios Henricum & Christianum Comites, & Ottonem Præpositum, & Eilicam matrem Simonis de Tekeneburch. Comites Godefridus & Otto sorores habuerunt Beatricem, quæ conuersa est in Capenberg, & sepulta cum Eilica Comitissa de Aldenburch ad S. Mariam Magdalenam, [germanæ.] & Gerbergim, quam clam abduxit Dominus Bernherus de Erperode.

De loco Capenberg, quod diuino aliquando mancipandus esset seruitio, diuersis fidelissimarum visionum ostensionibus reuelatum est a Domino. [Vit. I. C. 2. n. 6.] [Condendū in Cæpenberg cœnobium ante ostensum Presbytero,] Presbyter quidam, Wichmannus nomine, in visu noctis aspexit quasi columnam auream in Capenberg exurgere, atque ipsius cæli fastigia penetrare. Quo visu diuinæ laudationis claritatem illic exercendam prudenter intellexit, & astantibus quod futurum erat verissime longe ante prenuntiauit.

Vnus præterea ex amicis fidelissimi Comitis, Egebertus nomine, [laico,] cum esset in itinere, proficiscens ad Comitem, noctu vidit Capenberg vrbem niue candidiorem esse, quæ vsque ad alta nubium sublimiter conscendens ipsum cæli cacumen vertice pulsare videbatur. [n. 7.]

Gerbergis filia patrui Comitum Godefridi & Ottonis & Abbatissa Monasteriensis, multa religione claruit. [n. 8.] Quæ cum beatum virum vnice diligeret, [Abbatissæ,] tam pro ipso quam subditis suis frequenter orabat. Quodam igitur tempore somno parumper arrepto, vidit assistere sibi iuuenem vultu sidereo prænitentem, & verba hæc sæpius in eius auribus iterantem. Locus Capenbergensis habitationis quam idoneus foret conuentui spiritualis congregationis! Quod illa iocundissime audiens (iam enim idipsum diu concupierat) cum beato viro retulisset, ille prudenter inter alia multa sic respondit: Neptis dilectissima, potens est Dominus Deus hoc pro suo velle ordinare.

Norbertus nobilis genere, sed nobilior virtute, cum in asino suo primo propinquaret Capenberg, [S. Norberto.] vidit certissime super Capenberg descendentem Spiritum sanctum. [n. 12] Et alio tempore vidit magnæ claritatis lumen in circuitu loci Capenbergensis exortum ac diffusum. Ait ergo: Glorificate Deum nostrum, quia hic est profecto mons sanctificationis illius, quem acquisiuit dextera elus. Apparuit insuper eidem in Capenberg B. Augustinus, qui & auream regulam a latere suo dextero prolatam illi porrexit, & ait: Quem vides, ego sum Augustinus Hipponensis Episcopus. [n. 13.] Ecce habes regulam, quam conscripsi, sub qua si bene militauerint Fratres tui, filij mei securi Christo astabunt in extremi terrore iudicij.

Frater quidam in eodem loco vitæ fuit laudabilis: cui amicus fuit fidelissimus defunctus, pro quo cum multis inuigilasset precibus, nocte quadam astitit ei, sibique familiari colloquio dixit: Frater mi, [Defunctus pro se oranti apparet,] gratias tibi ago, quod hactenus etiam cum ceteri amici mei vel affines immemores essent mei, tu nostri memoriam nullatenus dimisisti. [n. 17.] Et nunc adhortor, vt stabilis & immobilis in tuo persistas proposito, nec de ordine nostro, tamquam alium potiorem inuenturus, fluctues animo, quia nimirum salubriorem animæque tuæ commodiorem tibi demonstrare non valeo. Nam ad hoc veni, [& constantiam in ordine suadet.] vt nuntiem tibi quod orationes Fratrum tuorum quotidie recitantur super altare aureum, quod est ante oculos Domini. Hortor quoque ne vnquam obedientie subterfugias imperium: nulla enim virtute coram Domino sublimius consequeris meritum. Iam deinceps ad beatum Comitem reflectamus articulum.

Pag. eadem nu. 6. lin. 6. quæ sola fuit hæres, corrige, quia sola & c.

Ibid. lin. vltima, vsu adipis, corrige: esu adipis.

Pag. 858. num. 10. lin. 5. tractatis negotiis consederent, corrige: tractatis negotiis regni consederent.

Ibid. nu. 14. lin. 12. recompensationes offerrentur, corrige: recompensantes offerretis.

Ibid. nu. 15. lin. 15. vase infirmitatis potum sumpsit, corrige: vase infirmantis potum sumpsit. & adde ex eodē MS. Inter cetera etiam cum vir Dei iste adhuc esset secularis, non leprosos, aut quamlibet infimæ conditionis despexit ægrotos, adeo vt stupentibus ministris pauperrimæ cuidam apud se languenti pius ac humillimus visitator assideret, [B. Godefridus etiam secularis erga ægros benignus.] de sordidissimo eius vasculo vna bibere non abhorreret, per omnia infirmanti se contemperans, & iuxta Apostolicam eruditionem ita subueniens quemadmodum vellet sibi subueniri, si eadem vel simili ægritudine laboraret. Huic præterea cum pauper occurreret, idem mox misericordissimus nullatenus passus est vacuum abire pauperem, & ait famulo suo: Remansit, oro, quidquam in loculis? cui cum responderet ille: Etiam Domine; Da, inquit, pauperi. Quo facto, [liberalis in pauperes.] rursus quæri iussit, si quid adhuc foret residuum: iterum ergo pauperi datum est. Sed sic nec quieuit sancti viri larga benignitas, quousque tertio quoque totum quod remanserat pauperi donaretur. Ita Trinitatis Deificæ verus Confessor & cultor sine terno munere inopem præterire nequaquam passus est.

Pag. 859. nu. 16. lin. 5. fluminis violentia retorquentur, adde, incessabili, & velint nolint cum fluuio descendere compelluntur.

Ibid. lin. vltima, ad pristinum teporem relabatur, corrige ex eodem MS. ad pristini teporis relabatur decursum.

Ibid. nu. 18. Fuit vir magnæ, corrige ex eodem MS. Quidam de Fratribus nostris fuit vir magnæ sanctitatis & grauitatis &c.

Ibid. lin. 15. quantas Frater iste, corrige, quando Frater iste.

Ibid. nu. 19. lin. 1. vt ad summi Patriarchæ obedientiam sibi non deesset obedientia, corrige: vt summi Patriarchæ sibi non deesset obedientia.

Ibid. nu. 21. lin. 17. via leniori, corrige, breuiori.

Ibid. nu. 22. lin. 14. Veniunt nuntij, corrige, Bene veniunt nuntij.

Ibid. num. 23. cum lætitia omnibus nuntiauit, corrige, completum omnibus nuntiauit. & adde, quæ forte cum sequentibus possent nouum caput conficere [Anno Incarnationis Domini MCXLVIII. Dominus Otto Eluenstad profectus est, conuocatisque in vnum Fratribus ait: Recolendæ memoriæ Dominus Godefridus frater meus, [Eius reliquiæ Capenbergam translatæ,] dum adhuc viueret, toto affectu rogauit, vt quam cito mortuus esset, eum transferri procurarem, nec permitterem vt extra Capenberg humaretur. Quam translationem iam multis annis (heu!) malo meo neglexi; sed præsenter oportet eam adimpleri. Hanc translationem Eluenstedenses adeo moleste ferebant, quod prius volebant deserere locum, quam non habere suum Patronum. Episcopus etiam Maguntinēsis Fratres eosdem defendit ne suo solatio priuarentur. Altercationibus igitur variis hinc inde habitis, tandem Dominus Otto >Fratrum dictorum condescendens gemitibus, corporis beati viri reliquias diuidit, quarum partem inferiorem Capenberg tulit, superiorem Eluensteden dereliquit.

[miraculo illustratæ,] In die vero transitus matrona quædam amplæ satis familiæ, Mathia nomine, ab acerrimis febribus, a quibus a nullo curari poterat, repente ad Godefridi reliquias est curata. Posthæc pridie Idus Februarij cum admirabili gratulationis tripudio reliquiarum portio, quæ venerat Capenberg, [honorifice suscepitæ, reconditæ.] a nostris suscipitur. Deinde anno sequenti Dominus Wernherus Episcopus Monasteriensis sacra ossa in sanctuario nostro sextodecimo Kalendas Octobris venerabiliter reponit. A quo tempore meritis eiusdem Godefridi dilectissimi nostri Patroni foris & intus superni muneris abundantia cumulati sumus.

[Blasphemus Eluenstadij excidium minitans,] Apud Eluenstad manebat quidam potens, Godefridus nomine, qui in auferendis nulli hominum pepercit. Hic minabatur ore sacrilego, quod sacrarium Ecclesiæ de Eluenstad in breui vellet mutare in haram porcorum, ita vt quælibet illic pecudes licenter oberrarent, quas abigere nullus auderet. Quæ verba adeo terribiliter frequenter fulminauit, quod desolationem loci quasi nullus dubitaret. Erat igitur ibidem quidam Frater Sacerdos, Dominius nomine, procedens cum baculo suo ad dispensatorem domus, apud quem flebilem hoc modo promebat querelam: Eia frater, quid erit nobis! nos senes quo ibimus? Vos quidem iuuenes leuem feretis huius loci desolationem, quia mox locum alium vobis procurabitis. Nos autem imbecilles & decrepitos cui relinquetis? Ad quem dispensator: Quæso, Pater, ne turberis, [inuocata ab incolis ope B. Godefridi.] sed vade ad sepulchrum pij fundatoris Godefridi nostri Comitis, cui tam lugubres effunde querelas. Quod & fecit. Et curuatis ad sepulchrum viri Dei genibus, imoque trahens a pectore voces lacrymosas, sic orauit: O vir sancte, spes & solatia nostra, tuus ecce locus diripitur, atteritur & conculcatur: nos famuli tui minis & terroribus exagitamur, & tu non curando dissimulas. Sta, quæso, pro Fratribus tuis Patrone sanctissime, a facie tribulationis nobis esto refugium, ne diuinæ laudis ministerium hic redigatur in nihilum. [punitus.] Quid multa? Orauit & exauditus est. Nam quarta decima die castrum prædonis illius funditus dirutum est, quem tota terra a finibus illis abiecit.

Pag. 860. num. 25. lin. 3. nocte per se priore est admonitus, corrige: nocte per soporem est admonitus.

Ibid. lin. 5. & de bona viri eleemosyna, corrige, & de beati viri eleemosyna.

AD XIV. IANVARII.

[Praefatio]

Pag. 930. col. 2. post, B. Odo Carthusianus, Taliacotij in Italia, adde [S. Sabas, Archiepiscopus Seruiæ.

DE CÆDE PP. SINAITARVM.

Theodulus Presbyter, monachus Martyr in Arabia (S.)
Beniamin, monachus Martyr in Arabia (S.)
Elias, monachus Martyr in Arabia (S.)
Alii monachi Martyres in ArabiaHypatius, monachus Martyr in Arabia (S.)
Ioannes, monachus Martyr in Arabia (S.)
Isaac, monachus Martyr in Arabia (S.)
Macarius, monachus Martyr in Arabia (S.)
Marcus, monachus Martyr in Arabia (S.)
Paulus, monachus Martyr in Arabia (S.)
Proclus, monachus Martyr in Arabia (S.)

Ex Pet. Possino.

Pag. 954. col. 1. post num. 3. adde [Bibliothecæ Vaticanæ Verum eamdem historiam cum alia S. Nili narratione e codice Bibliothecæ Christianißimi Regis, atq; alio Archiepiscopi Tolosani Caroli de Montchal, Græce edidit, vna cum Latina interpretatione a se adornata, Petrus Poßinus noster. Quam nos, nisi serius prodiisset, omnino hic dedissemus, est enim elegans & plenior.

Pag. 955. post cap. 1. ad num. 1. lin. 2. Quidam autem ex iis &c. adde [c MS. Vaticanum: Καὶ τῶν παριόντων τινὲς ἀκούοντες με τὸν ἐρημικὸν ἐπαινοῦντα βίον, πολλὰ καὶ ἀυτὸι παρ᾽ ἑαυτῶν προσετίθουν ἐγκώμια. ὡς ἔςι γαλήνης μεσὸς λέγοντες &c. Possini vero editio: Καί τινες ἀκούοντος' μου τὸν ἐρημικὸν παριόντες ἐπήνουν βίον, πολλὰ πρὸς ἑαυτοὺς ἐιπόντες, ἐγκώμια τούτου συνείροντες. ὡς ἔσι γαλήνης μεςὸς &c.&c. Et quidam, audiente me, solitariam inter eundum laudabant vitam, multa eius pro se quisque in familiarem sermonem præconia conferentes, cum sic dicerent: plenam eam esse tranquillitatis &c.

Ibidem ad nu. 3. lin. 37. & violentia, adde [g Ita MS. Vatican. καὶ βία. Editio Possini: θηριώδης καὶ ἁιμοβόρος βίος. quæ ipse ita vertit: belluinam infelix crudis vorandis carnibus & sanguine vitam trahis.

Ibidem col. 2. post cap. 2. ad nu. 7. lin. 5. sufficere hos arbitratus. adde [b Interiicit Possini editio: Iam hoc decere iudicaui omnem hominem rationis compotem non indulgere voluptati ad satietatem; neque facultate legis vsque ad contumeliam abuti naturæ; at potius cessare quamprimum ab exercendis operibus tenebrarum: cum naturæ conditor ad incrementum generis, non ad fructum libidinis, nuptias instituerit. Ne exsiccata deinde natura, & restinctis sua sponte cupiditatibus senectutis frigore, [Continentia in coniugio rationi consentanea.] ætatis effœtæ naturali tranquillitati, hoc est necessitati potius, quam iudicio & amori honestatis, continentiæ laus adscribatur. Neque enim qui bellum non viderit statuit vmquam tropæum. Neque gloriari potest tamquam adepta victoria ludis absolutis pugil, quod luctante secum nemine non succubuetit: commendat autem spiritualem athletam in flore ac feruore iuuentutis, inflammata cupiditate, incensis animi perturbationibus, iudicium rationis regens cupiditatē, & præfocans atque opprimens libidinem erumpentem ad consuetudinem coniugalem, tametsi ea legitima sit, sentiatque ei indulgens animus tenere se in eo sui compotem libertatem, non addictum & præcipitem voluptate ferri.

Pag. 958. col. 2. post cap. 5. ad nu. 16. lin. 20. blandientes, adde [a In editione Possini ista adiiciuntur: Plerosque enim videmus sic in potestatem hodie redactos ab impotenti & intemperanti gula, vt visu, olfactu, gustu, vni abiectæ atque insatiabili cupiditati seruire misere cogantur. Laboriosa ac sumptuosa commixtione liquorum, exquisito temperamento in varias odorum & colorum qualitates elaborato, tanta cura fomitem & materiam libidini plus satis per se ardenti infelices admouent. Neque enim helluonibus hisce sufficit aut saporum varietas, aut odorum in opsoniis confusione temperatæ & inuicem refractæ qualitates, nisi etiam in salsamentis & iusculis pictura varij coloris gulæ desiderium per oculos lacessant:[Gulæ irritamenta, etiam a colore iusculorum.] adeo flaua illis & caudida, & ex atro dilutæ pellucidæ nigredines ante gustatus experientiam visum pascunt: qui ne lætetur solus, sed hauriant voluptatem sibi propriam nares quoque; nimirum quæ aromata suauissime fragrant immiscenda sunt iusculis: tum, ne infra expectationem delectetur gula, committenda & confundenda sunt vnam ad suauitatem condiendam acria cum dulcibus, stringentia cum salsis. Hinc cnici & oryzæ crocique, & ex nucibus eliquati succi, & aliæ coloramentorum omne genus varietates, mixtionibus a pictorum, opinor, arte mutuatis, eo fuco quicumque nauseantibus putatur placiturus, ferculorum superficies inficiunt; vt velut emissariis & exploratoribus vsus tot sensibus, dominus venter quidquid eorum iam indiciis, & collato consilio visum optimum fuerit, id veluti se dignum absotbeat. At non hæc nostrorum, quos hic dicimus, secta est: non ita capti atque addicti gulæ voluptati seruiunt.

Ibidem ad nu. 18. lin. 11. post vnam hebdomadam, adde [b MS. Vaticanum: Καὶ ἀλλήλοις δἰ ἑβδομάδος συνίασιν. & inter se conueniunt post hebdomadam, vel per hebdomadā; nam particula διὰ post & per significat. Possini editio: καὶ ἀλλήλοις δἰ ἑβδομάδος συνεσόμενοι συνέρχονται. quod ipse vertit: seseque præterea interdum per hebdomadam mutuo inuisunt.

Pag. 959. col. 1. post cap. 6. ad num. 22. lin. 7. qui erant in Rubo, adde [a Optime coniectat Possinus, fuisse locum Sinæ propinquum, [Rubus locus iuxta Sinam montem.] qui βάτος, siue Rubus, diceretur, quod fortassis rubus ille quondam Mosi visus, isthic fuisse putaretur. Consonant quæ infra num. 25. habentur.

Ibidem ad lin. 29. eiusdem nu. nihil nec interfectionis, nec nuditatis, quod turpe esset, ostendens. adde [b Græce est: οὐδὲν οὔτ᾽ ἀναιρέσεως οὔτε γυμνώσεως ἐπιδειξάμενος ἄσχημον. vertit Possinus, melius: vt qui neque cadendo membra nudauerit, neque inhonesto membrorum situ atque habitu iacuerit. ἀνάιρεσιν enim hic non cædem interpretatur, sed lapsum & casum ac stragem corporis.

Ibidem ad num. 23. lin. antepenultima, Eis enim ad illum non patebat aditus &c. adde [c Ita MS. Vaticanum,, ἄβατον γὰρ ἀυτοῖς ἐκεῖνο, δόξῃ τοῦ τὸν Θεὸν ἀπ᾽ ἀυτῷ σῆναι. Interpres, nec male, de Saracenis intellexit, quod vi quadam arcana Numinis a sacro monte arcerentur. At Possini editio: οὐ προβάινουσι γὰρ ἐκείνῳ, δόξῃ τοῦ τὸν &c. quæ sic vertit: Non est enim ad illum via trita, hac a maioribus loco tributa reuerentia, nemo vt illuc aspiraret, vbi stetisse aliquando, & inde egisse cum populo constaret Deum. itaque ea accipit, quasi monachos reuerentia quædam retardarit, ne ad montem accederent.

Pag. 960. col. 1. ad nu. 24. lin. 16. Tale enim & c. adde [a Sequentia ita exprimuntur in editione Possini: Ea vis est natura conciliatæ necessitudinis, quæ adeo separatione non soluitur, vt intendatur etiam & corroboretur; quando enim præsto non adest animo id quodcumque est quod amat, irritatur desiderium, & ad sequendum incitatius admittitur; vna vt semper illa mentem obsideat atque occupet recordatio, dilectæ rei cupiditate voto suo frustrata sollicitante semper & commonente animum illa querela: deesse sibi id, quo nisi potiatur expleri numquam & satiari possit. Quantus porro & qualis illius desiderij dolor sit, sciunt qui experti sunt. Qui vero non sunt experti, ij argumentum ad suspicandū capiant ex brutorum animantium exemplis huius generis: in iis enim tantus tamque imperiosus, neque institutione præscriptus vlla, sed a natura infusus ipsa penitus inoleuit pietatis sensus in consanguineorum participandis malis, quantus ex mutuis eius affectus indiciis, fœtuum ad matres, & vicissim, si quando per vim disiunguntur, manifesto intelligitur. Vacca quippe dum abducitur relicto vitulo, [Disiunctio carorum mœrorem parit, etiā brutis.] mugit querulum in modum; responsantique mutuam reponit vocem, ad eum assidue conuersa, habituque ipso ac specie oculorum magnitudinem doloris abunde declarans. Cum enim infans natura pecudum articulata voce careat, qua dolorem contestetur suum, manifesta indicia tristitiæ latentis infixa gerit & ostentat in oculis, qui ad conquerendam quodammodo calamitatē vocis instar illi sunt; quod ea conditione sit, vt intimorum sensuum arcanique affectus alium nullum habeat interpretem. Iuuencus autem dum magna vi auellitur omni ope repugnans, nec abduci per vim sustinens, vel ad matris vbera tamquam ad sacrum asylum confugit; quæ cum manibus, quibus caret, nequeat arripere, labris certe atque ore mordicus tenet; vel ambit parentem cursu, anxio illo motu molestiam declarans exosæ necessitatis, postquam vsum linguæ & vocis, quibus calamitatem conquerendo enuntiet suam, natura illi denegauit.

Miratur autem Possinus, a veteri interprete equum hic nominari, cuius, inquit, in Græcis codicibus nec aura nec vestigium vllum est. at diserte MS. Vatican. Καὶ ἵππος δὲ σερηθεὶς τοῦ συννόμου, διότι λόγου ἐσέρηται, χρεμετισμῷ τὸ πάθος ἐμφάινει. quæ fideliter reddidit antiquus interpres.

Ibidem ad num. 27. lin. 11. Quam multos, inquit, ex Iobi domo interemit, adde [b Ita MS. Vatican. Πόσους, λέγων, τοῦ Ιὼβ ἀνεῖλε; at Possini editio: πόσους γὰρ τούς Ιὼβ ἀνεῖλε; Quæ ille vertit: Quot vero illum putatis sustulisse Iobos aut Iobi similes? Prior lectio nobis magis probatur.

Pag. 961. col. 1. post cap. 8. ad nu. 30. lin. 16. cum sufficiant alij, vt sint duarum animarum pretium redemptionis, adde [a MS. Vatican. ἀρκούντων ἄλλων ἀντίλυτρον εῖναι δύο ψυχῶν. Possinus: ἀρκούντων τῶν ἄλλων πρός λίτρον τῶν δύο ψυχῶν. & vertit. Sibi enim quidem pretium redemptionis duorum cetera illa tanta tamque multiplici præda esse abunde persolutum. illud enim ἀρκούντων ἄλλων in neutro genere accepit, quod antiquus interpres in masculino.

Ibid. ad eumdem nu. lin. 38. & veluti laboribus concedentem, vt plagas dimetirentur, adde [b Ita MS. Vatican. καὶ τὰς σφαγάς ὥσπερ τοῖς πόνοις διδόντος ἐπιμετρεῖν. at Possinus, clarius: καὶ τὰς σφαγὰς τοῖς πόνοις διδόντος μετρεῖν. vt cum ad quemque ictum questum mitteret, plagarum liceret numerum ex numero vocum intelligere.

Ibidem ad num. 31. lin. 5. vni filiorum, adde [c Possinus, vni ex eius famulis. Græce est, ἑνὶ τῶν ἀυτοῦ πάιδων. vni ex eius pueris; quod tam de filiis quam famulis potest intelligi. Sic nu. 29. Ἐμὲ καὶ τὸν σὸν, ἔλεγε, πᾶιδα. Me, aiebat, & tuum filium &c. & num. 31. καὶ προθύουσι μὲν τοῦ παπρὸς τὸν πᾶιδα, ἵνα καὶ τῇ θεωρίᾳ τοῦ φόνου τοῦ ἰδίου παιδὸς &c. & mactant quidem filium ante patrem, vt videndo mortem filij sui &c.

Ibidem col. 2. post cap. 9. ad num. 33. lin. 13. & cum eum supra quamdam petram &c. adde [a Ita MS. Vatican. Καὶ καταθέντες ἐπί τινος πέτρας, λίθοις, οὐ γὰρ ἐῖχον τὰ ξίφη, κατακτείνουσι ὁι μιαροὶ γελῶντες. Possinus corruptum hunc locum suspicatur ab interprete: legit ipse: καὶ καταθέντες ἐπί τινος πέτρας, οὐ γὰρ ἐῖχον τὰ ξίφη, κατακτείνουσι γελῶντες &c. & vertit: Quem cum relictis præ festinatione gladiis concidere non possent, in subiectam petram præcipitem deiecerunt, ad casum eius & necem risu maximo & læta gratulantium voce sublata. Magis nobis probatur prior interpretatio.

Ibidem ad num. 34. lin. 4. & ipsum similiter lapidibus interficiunt, adde [b Ita MS. Vatican. καὶ ἀυτὸν ὁμοίως λίθοις διαχειρίζονται. Discrepat Possinus: ξίφει διεχειρίσάντο. gladio interfecerunt.

Ibid. ad nu. 35. lin. 8. a fine, Eorum enim qui faciunt, crudelitatis; sed non eius qui patitur animi est ea reprehensio; adde [c Fusius hæc in Possini editione: Illa enim, qualiacumque erunt, præstare non est meum. Neque hinc in arbitrium ac iudicium voluntatis, tamquam imbecillitate victum & a proposito deductum, conferri vituperatio potest vlla. Sed omnis in necessitatem & arbitrij ac virtutis ad resistendum expertem patientiam ratione sensuque cassi cadaueris, inuidia refunditur. Nam quod inanimum, idem insensibile. Quod vero sensu caret, experiri quid patiatur ac iudicare nequit. Quod denique iudicium ac sensum eius quod patitur mali non habet, crimine omni in iis quæ patitur omnium iudicio solutum est, libertate nimirum patiendi vel non patiendi priuatum.

Pag. 962. post cap. 10. ad nu. 40 lin. 1. Quid deinde &c. adde [a Ha tres lineæ vsque, donec quædam mulier, fusius in Possini editione amplificantur, ipso ita vertente: Ergo velut fulguribus aut repentino fragore collidentiū sese nubium perculsus, hærebam afflictus in stuporem, vt neque flerem, neque lamentarer, sed hominē qui superiora natrauerat, certo & nusquam conniuente figebam obtutu, hiantibus semper oculis, quod ea quæ palpebrarum motum gubernat ex intimo facultas prorsus obtorpuisset, easque partes, quæ miro quodam artificis naturæ consilio præfectæ sunt actioni visus moderandæ, pene mortuas reliquisset. Solet enim ingens dolor, qualis ille tum meus erat, [Stupor ab ingenti dolore.] defigere obstipos in vestigio quos oppressit, & ad duritiem plusquam saxeam obstupefacere, lacrymarum etiam humore congelato, aut certe obstructo infra meatu, obiectoque obice densati spiritus effluere in oculos prohibito.

Ibidem ad eumdem num. lin. 5. fuerat interfectus, adde [b Interlicit Possini editio: Nam qui latere barbaros potuerant, nomina ediderant interfectorum.

Ad eumdem nu. lin. 27. reddidisti mercedem, adde [c Possinus, redde mercedem; sic & sequentia imperatiui modi sunt apud eum, quæ in MS. Vaticano præteriti indicatiui.

Ad lin. 41. Ego vero longum traho dolorē, & eum moderate fero, philosophans & certo sciens te apud Deum vita viuere, in quam nullus &c. adde [Amplificantur ista in Possini editione in hunc modum: Nam vt tu aculeo & acerbitate doloris vincas, ego vicissim in malo prolixiori longitudine patientiæ te supero. Etsi enim crudelis tibi quædam & acerrimis coniuncta cruciatibus oblata mors est, at est celeriter transacta eadem. Me lentus otiose torquet & conficit dolor, quem si ratione sperno, non continuo non sentio, sed naturæ sensum iudicio virtutis opprimo. Pungit me dolor vtique, [Generosa mater dolorē de filij cæde superat:] nec quod leniter fero stupor est, sed constantia. Sentio inquā conuulsi tormenta vteri, & effracta nunc in tua morte, vt olim in tuo partu, vincula omnia inuolucraque naturæ. At ex eo tumescentem nitentemque sursum perturbationem calcat altior insurgens atque obterit auctoritas sapientiæ, & menti ius suum asserit. Nam quis rogo fructus vesani & rabiosi luctus, qui vt se rumpat, resarcire iacturam haud vnquam queat, cuius caussa ringitur. Quare imitata non sum vulgares matres, quæ in casibus eiusmodi tam se molliter & dissolute gerunt, tantos tumultus & tragœdias cient, prorsus vt dumtaxat carnis ac corporum se matres, non item animorum, recordari videantur; in istaque vna ærumnosa vita omnes habere defixas spei suæ rationes. Mirum igitur non est in ea ignorantia futuræ felicioris vitæ, si carotum ex ista discessum tam grauiter ferunt. Ego vero non scidi tunicā, nec nudata pectora manibus planxi. Non discerpsi comas, non vnguibus faciem deformaui; hac persuasione præmunita, viuere te atque adeo immortali veraque vita perfrui.

Ibidem ad num. 40. lin. 4. a fine, vere confido enim fore, vt deinceps glorier &c. adde [ e Amplificantur hæc quoque in Possini editione: Nunc enim vere demum audeo gloriari, te, cui timebam vni, in eum locum subducto, vbi longe extra omnē aleam sis eius periculi, quod me vnicum sollicitam habebat, ne qua inuidia sinistræ fortunæ spes de te meas interuerteret, insidiisq; innocentiæ tuæ factis animam in discrimen salutis tuam adduceret. At nunc abi securus, [imo ea pro Christo suscepta gloriatur,] o fili, peregrinare peregrinationem istam pulcherrimam. Abi: mihi enim abunde magnum est solatium conscientia laudis meæ tantæ, vt ne Patriarchæ quidem Abrahamo concedā principatum huius gloriæ, aut secundum ab eo boni consulam dignitatis locum. Nam ille sane strenue promptoque stitit animo, admouitque aris filium, sic iubente Deo. at incertum reliquit, fueritne post consumptum holocausto natum perseueraturus idem qui antea, hoc est, nullo doloris sensu perturbatus, quando & multi alij ab eo, quod in re præsenti immotum tenuerant, constantiæ proposito in mollem deinde luctum & querelas deflexere, naturæ imbecillitatē tali defectione confessi. Atqui ego nunc cum maxime sto animo post cladem, mœstitiamque orbitatis omnem & malesuados questus in bona omnia verba commuto. Quando alij a mali sensu prius inuicti, fracti demum mora, perturbationi dant victas manus, postquam contentos illos, quibus prius steterunt, generosæ patientiæ neruos arrosit tædiosa diuturnitas, ac sensim incidit. Memoria vero renouando præteriti mali speciē, menti per ipsum conflictum ad officium attentæ, noxiam iam securæ facultatem otiumque præbet attente perpendendi quam ea grauis & acerba calamitas fuerit. Difficile quippe in primis atque arduum est, erectum longo tempore & velut obfirmatum in statu iudicium sustentare rationis; ita vt inclinet nusquam, quamuis natura mobilis in partem alteram animus liber etiam ad contraria iis quæ prius statuerat decernenda. Fuit cum viduitatem lugerem meam; & destituta eo auxilio, quod in patris tui prouidentia, dum viueret, mihi certum erat constitutum, solitudinem deplorarem: nunc vero flere quid attinet, aut lamentari, cum talem te apud Deum patronū habeam, [illumq; sibi in cælis patronum adoptat.] tam gratiosum & potentem, vt sit tibi facillimum malum a me illinc omne propulsare; idemque longe illic maximam facultatē habiturus sis omnis eius mihi prouidendæ copiæ, quæ ad fouendam blandamque senectutem meam opus erit; quippe admotus æterno ac perenni gratiarum fonti, cum potestate maxima, quam large voles, hauriendi, in meque deriuandi, imo profundendi liberalius quam si adhuc superstes regiorum præfecturam thesaurorum gereres? Ex iis enim quantulumcumque est quod decerpitur, summæ certe deest, vt cuius quamuis magnæ definitus sit numerus; at cælestibus diuitiis quantauis in nos copia depluentibus, numquam tamen deficiat donorū inexhausta scaturigo.

Ibidem ad finem num. 41. adde [ f In edit. Possini hæc adduntur: Nam afflicta in desperationem conscientia opprimente mali mole, quam falso ineluctabilem existimat, excitatur plerumque ad bene sperandum eius constantia, qui in experientia non minoris mali moderationem sui compotem tenere perseuerauit, ab eo qui præclare perturbationem vicit, vel sero docta non esse ceden dum ei leuiter.

Pag. 963. post. cap. 11. litt. f. Sur. Eliam, adde [Possinus, Ælim.

Ibidem litt. g Græce ἐν θωλᾶ adde [ apud Possinum, ἐν θωλὰ.

Ibidem litt. h Græce ἐν Ἀζῇ adde [in edit. Possini, ἐν Ἀζὲ.

Ibidem post cap. 12. ad. nu. 47. lin. penultima, in omnem partem circumspiciens &c. adde [ a Hæc ita efferuntur apud Possinum: quem circumductis omnem in partē oculis vnum per omnium facies quærebā; nonnulla interdum in aliquo blandiente specie lineamentorum & vultus filij. Oculis nimirum ipsis sibi somnia fingentibus, & quamcumq; similitudinis vmbram in rem ipsam quam amarent grato errore fucantibus, non prorsus inutili fallacia, cum illæ formæ extrinsecus oblatæ non sine delectatione sic personatæ ostentarentur animo. Hac enim natura mens nostra est, vt quarum rerum expressas intus & consignatas formas habet, eas ferat semper in oculis, ac videre vbique videatur, adamatæ rei speciem ac personam affingens obiectis omnibus; sicque semper & vbique videns, quod videre semel studet.

Pag. 964. post cap. 13. ad nu. 50. lin. 16. Hoc est enim &c. adde [a Fusius hæc amplificantur apud Possinum: Atqui optimus index, idemque interpres fidelissimus vultus est internorum sensuum, liquido prodens & characteribus nobilissimis proscribens, quidquid cæcis intus latebris ægritudinis arcanæ premitur; natura quadam præditus simplici, nulla suspectus arte consuetudineue mentiendi; [Sermo sæpe affectum tegit, at non vultus.] ostentare foris aliud nescius, quam quod penitus inest, dissimulandi simulandique iuxta indocilis. Sermo vero fluiditate ipsa sua omnem ad flexum malitiæ versatilis, tristia hilariter efferre, næniisque aptare pæanum modos, cum libuit, potest. Ita in personam quamlibet aut deformatur larua, aut ornatu fucatur oratio; deformis ritu meretriculæ quæ cultu ac artificio mangonico faciei vitium occultat: & pro naturali bono, falso florentem impositis non indigenis coloribus cutem ostentat. At facies motum, quicumque est, statumque mentis celare nequaquam sustinet; incorruptissimus index arcanorum cordis, vt interuertere indicia, aut signa naturalia confundere latentis mœroris, coactoque risu lætitiam in luctu mentiri nequeat, ne si se obfirmet quidem coneturque maxime. Quemadmodum neque speculum hilarem ac florentem repræsentare illam potest faciem, quæ collapsa mœstitia externataque macie illi fuerit obiecta; ita rigida aduersus omnem gratiam, naturæ simplicitate, vt accommodare obsequium desideriis obuersantis sibi formæ, & quo illi gratificetur aliquid eorum obumbrare, quæ oblata cumque sunt, nullo modo possit.

Ibidem in annot. a lin. 1. post MS. Ἐλούζη, adde [ Possino Ἐλουζὴ.

Pag. 965. post cap. 14. ad nu. 55. lin. 19. & sic Deum &c. adde [ a Sequentia vsq; ad nu 56. ita exprimuntur apud Possinum: Talique habitu hæc mecum in occulto dicebam Deo, omni attentione mentis, tamquam mox nimirum moriturus, in oratione defixa & nusquam distracta. In securitate quippe diffunditur inter orandum, [In periculo attentior oratio.] & longe euagatur animus minus sibi attendentium, mercaturas, nauigationes, ædificationes, plantationes, desponsationes, matrimonia, concubitus, expeditiones, quæstus, iudicia, fora, tribunalia, thronos, præcones, prætores, inimicorum vltiones, amicorum occursus, & conuiuia, tribunatus, functiones publicas, & curationes domesticas sibi repræsentans, ipsamque adeo imperatoriam dignitatem. At cum eum in angustiis, imminens iusta vndique formidine circumsederit periculum, tum ille malo coactus sese in se recipit, ab iisque reuocat & colligit, in quæ per securitatem solutis se habenis solebat effundere liberrime, totus est in doloris sui caussa, Deumque infimis appellat precibus, qui desperatissimas quasque difficultates explicat nictu ac nutu facili solus omnipotens.

Ibidem post annot. b quæ signari debet c, adde [ At Possini editio habet ἐν ᾗ, nimirum μέσῃ τῶν ποταμῶν.

Ibidem ad num. 57. lin. penultima qui norunt, adde [ d. Possini editio habet οὐκ ἐιδόσι, qui nesciunt.

Ibid. ad. nu. 58. lin. 15. Subaita, adde [ e Possinus σουκᾶ legit.

DE S. FVLGENTIO EP. ASTIG.

Fulgentius, Episcopus Astigitanus et Carthaginensis in Hispania (S.)

Pag. 971. col. 1. §. 1. num. 1. lin. 7. duplici secundæ classis, corrige, primæ classis.

DE B. ODORICO.

Ordericus de Portu Naonis, ordinis Minorum (B.)

Pag. 984. col. 2. post num. 5. adde [ MS. Florarium v. Ianuar. ista habet: In prouincia Paduana depositio B. Oderici Confessoris Ordinis Minorum. Hic in Asia & India euangelizando Christum discurrit, & quatuor sanctorum Martyrum sui ordinis corpora de ciuitate Hormes transtulit per mare ad superiorem Indiam, in ciuitatem Carram, non sine miraculis, & descripsit peregrinationem suam. Obiit anno salutis MCCCXXXI. Verum Monstierius quoque XIV. eum refert, traditq; Ludouicum Odericum, siue Odoricum, fuisse appellatum.

AD XV. IANVARII.

DE S. MAVRO ABB.

Maura, Virgo apud Turones in Gallia (S.)
Britta, Virgo apud Turones in Gallia (S.)

[S. Mauri cochlear.] Pag. 1051. ad num. 9. adde [ Cochlear eiusdem sancti

Abbatis honorifice inter Reliquias asseruatur in perillustri Ordinis Benedictini monasterio Ochsenhausen, vt testatur Carolus Stengelius lib. 4. de sacrar. reliquiar. cultu cap. 11. Est Ochsenhausen, siue Ochsenhusium, in Sueuia inter Memmingam & Biberacum oppida situm, haud procul a Rothensi cœnobio, de quo 11. Ianuarij ad B. Odinonis Vitam.

ADDENDA AD DIEM III. IANVARII

MIRACVLA S. BERTILIÆ quæ ab Auctore Vitæ eiusdem sanctæ Virginis, teste, vt datur infra coniicere, fere oculato, conscripta, pag. 158. edi debuissent, si integrum nacti exemplar fuissemus. Ea nobis ex MS. Mareolensi sua manu descripta Atrebato transmisit Ioannes Bartholomævs noster.

Bertilia, Virgo coniugata in Belgio (S.)

>BHL Number: 1289

Avctore Anonymo, Ex mss.

CAPVT I. Oculi curati, sacrilegi puniti.

[1] Dvrante vero tempore indulgentiæ Episcopalis fuerunt reliquiæ B. Bertiliæ expositæ omni die in ecclesia extra chorum, vt venientibus ad indulgentiam memoratam liberior pateret accessus. Vbi quam plures grauibus & diuersis infirmitatibus occupati, ad inuocationem nominis Christi, per gloriosam intercessionem B. Bertiliæ Virginis fuerunt, [Miracula ope S. Bertiliæ facta;] plenius liberati. Inter quos fuit quidam, qui cum partem mundi non modicam circuisset, Sanctorum limina visitans, vt visus sui, in quo grauiter affligebatur, reciperet sanitatem; post multos circuitus & labores ad famam B. Bertiliæ, quam audierat, excitatus, Mareolum tandem venit. qui cum ecclesiam a B. Amandi introgressus, puro corde & contrito venerandas B. Bertiliæ reliquias attigisset, ab oculorum graui passione, [dolor oculorum curatus:] quam diu sustinuerat, in continenti extitit liberatus: & coram omnibus, qui tanto adstabant miraculo, adiuratus vtrum melius sibi esset, sub attestatione diuini iudicij & periculo animæ, lætabundus respondit, quod, ex quo diuinum & B. Bertiliæ auxilium implorauerat, continuo plenæ restitutus fuerat sanitati. Quod videntes & audientes qui præsentes aderant, Dominum omnipotentem laudauerunt, & B. Bertiliæ gratiarum actiones cum gaudio retulerunt.

[2] [alteri oculo visus redditus:] Post hunc adfuit quidam puer indigena duodennis, alterius oculi visu omnino carens: qui ante venerandum corpus B. Bertiliæ constitutus ad terram humiliter se prostrauit: atque ea discretione, quam Dominus in parua ætate dederat, Dei omnipotentis & B. Bertiliæ auxilio implorato, visum fuit ei, quod quædam festuca de oculo cecidisset; & confestim de illo oculo, tamquam de altero, plene vidit. Quod factum omnibus, qui aderant, simpliciter recitauit, admirantibus plurimum & stupentibus vniuersis, qui eum primo viderant grauiter laborasse.

[3] b Non est etiam sub silentio transeundum, quod Dominus, qui nullum bonum irremuneratū relinquit, iniurias etiam Sanctis suis illatas remanere non patitur impunitas, & qui languentibus sanitatem conferre potest, sanis etiam, tamquam omnipotens, morbos potest infligere cum voluerit & languores. Nam cum quidam vasallus, nomine Ioannes, de Mareolo oriundus; ad vsus proprios pecunia indigeret, ad D. Galterum tunc Abbatem de Mareolo, atque Conuentum accessit, & quamdam terram feodalem, quam habebat, eisdem legitime vendidit & c guerpiuit, vocatis omnibus iis, & assensum præstantibus, quorum consensus de iure, & secundum patriæ consuetudinem fuerat requirendus, [Bona cœnobio legitime vendita] sicut in instrumento monasterij plene potest inspici & videri. Ceterum multo tempore post elapso, paullo scilicet ante translationem B. Bertiliæ, de qua in præsenti sermo habetur, quidam dicti vasalli filius patris nomine nuncupatus, facto patris, & venditioni terræ quam fecerat, ausu temetario se cœpit opponere, & monasterium infestans fortiter reclamare. Qui cum de iure obtinere non posset, quadam die cum quibusdam complicibus suis, manu armata ad eamdem terram deuenit, & in eadem seruientes monasterij inueniens agriculturam exercentes, [iniuste & violente repetens,] ipsos grauiter afflixit, atque exinde fugans enormiter verberauit, iureiurando, furore plenus, affirmans, quod si hos vel alios in terra illa vlterius inueniret, manibus propriis sine remedio interirent. Modico vero tempore procedente, [cum matre quæ id suaserat,] mater ipsius, cuius consilio dictum maleficium fuerat perpetratum, diuina vltione de quodam solio se præcipitans crus confregit, atque filius eius tanti flagitij auctor morbo quodam mirabili & ignoto cœpit miserabiliter ægrotare. Ad quem corporalium ægritudinum medici confluentes asserebant, se talem morbum penitus ignorare, dicentes vltionem Diuinam in ipso potius exerceri, quam morbo alio detentari. Quod videns & audiens malefactor ille, pœnitentia ductus apud Marcolum se fecit adduci, [diuinitus punitur.] & coram pluribus ante B. Bertiliæ reliquias constitutus reatum proprium recognouit, & iniuriam, quam monasterio intulerat, & maleficium quod patrarat, sibi petiit misericorditer indulgeri; corporale præstans sacramentum, quod numquam per se vel per alium, super terra memorata monasterium vlterius præsumeret molestare. Præstita itaq; satisfactione Ecclesiæ ad propria remeans, non multo post tempore, de præsenti seculo (vtinam feliciter!) est ereptus. Sane non solum in prædicto malefactore, ob iniuriam Ecclesiæ B. Amandi de Mareolo & S. Bertiliæ irrogatam, suam Dominus exercuit vltionem, verum omnes illos, qui eidem Ecclesiæ, aliquibus vmquam temporibus mali aliquid intulerunt, subsecuta sunt infortunia postmodum & flagella. Quod nos in plerisque nostris temporibus manifeste vidimus contigisse: & maiores nostri & antiquiores hoc idem suis quondam temporibus se vidisse posteritati suæ fideliter retulerunt.

[Annotata]

a Ita Molanus in Natalib. SS. Belgij 3. Ian. In curia S. Amandi quæ dicitur Mareolum, depositio B. Bertiliæ Virginis. Et Henricus Adriani, atque Andreas Boyus noster in Martyrologio Belgico: In curia S. Amandi natalis S. Bertiliæ Virginis, quæ cum vito continentiam seruauit. De S. Amando agemus 6. Febru.

b Singulis miraculis in MS. præfixi tituli, Miraculum de quodam cæco, de quodam puero, de quadam muliere, de quodam homine &c. huic vero, De Ioanne Malet.

c [Guerpio.]Guerpire, vel vverpire terram vel bona, est tradere, a Teutonico fortassis vverpen, quod est iactare. Vide Friderici Lindenbrogij Glossarium ad Codicem Legum antiquarum.

CAPVT II. Variæ ægritudines curatæ.

[4] Svpra dictis etiam est iungendum, quod, cum quidam morbo, qui ficus vesicæ nuncupatur, in membro, quod natura voluit occultari, grauissime premeretur, nec posset per hominem remedium inuenire, ad Diuinam opem confugiens votum fecit B. Bertiliæ speciale, quod omni anno quamdiu viueret,[Ægritudo curata:] in solemnitate ipsius ei offerret proprij corporis longitudinem in candela. Quo emisso, per intercessionem gloriosæ Virginis Bertiliæ ab omnipotenti medico confortatus diu desideratam meruit recipere sanitatem.

[5] Præter supra dicta, [alterius:] quædam mulier iuuencula morbum S. Eligij grauiter patiens in mamilla, ad inuocationem B. Bertiliæ penitus est curata.

[6] Post hanc etiam quidam strumosus puer, [strumæ:] ad votum matris de danda filio sanitate B. Bertiliæ factum, liberatus extitit, struma penitus subsidente.

[7] Porro quoddam aliud miraculū mirabilius supra dictis nos oportet cum aliis recitare. Nam quædam mulier ad solennem translationis diem veniens, modicum de vase veteri, in quo, a sicut supra diximus, B. Bertilia longo tempore recubuerat, deportauit. Ipsaque ad domum propriam reuersa, accidit quod cuiusdā vicini sui equus per triduum neque manducans neque bibens humi prostratus quasi semimortuus recumbebat: [equi morbus:] ad quem veniens mulier supra dicta, lignū quod habebat, in aqua lauit, quam ad bibendum animali porrexit: de qua cum bibisset, surrexit, & exultans cœpit hilariter manducare, tamquam malum aliquod non sensisset. O vere Deum omnipotentem, qui non solum in rationabilibus creaturis, verum etiam in animalibus brutis suam dignatur potentiam demonstrare!

[8] Consequenter aliud miraculū recitatione dignum, quod B. Bertiliæ meritis & precibus non est dubium contigisse, supra dictis duximus adiungendum. Nempe quædam mulier, quæ matri suæ senectute nimia depressæ, pro filiali affectu diu fuerat obsecuta, graui quodam & diuturno languore cœpit opprimi primum atq; affligi: tandem vero vniuersus languor ad oculos eius ascendens in tantum prorupit, quod ipsius oculorum alterum penitus excæcauit. Cumque quadam nocte in lecto suo recubans grauiter oppressa somnum non caperet, votum fecit Deo omnipotenti, [dolor oculorum:] quod, si sibi oculorum suorum concederet sanitatem, in crastino B. Bertiliam de Mareolo visitaret. Nec mora; cœpit habere melius, quæ primo grauiter torquebatur. Et, nocte illa visa sibi solito longiore, diem subsequentem toto mentis desiderio affectabat. Mane autem facto mulier illa videns & valens iter arripuit Mareolum veniendi. Quæ cum esset ante beatæ Christi Virginis Bertiliæ reliquias constituta, rei veritatem coram omnibus recitauit, sub salutis animæ periculo protestata, quod ad votum de B. Bertilia visitanda emissum, oculorum suorum receperat sanitatem. Quo audito asseruerunt plures, ipsam fuisse a Domino visitatam, quia matri suæ reuerentiam exhibuerat debitam atque honorem. Consideret ergo vnusquisque, quam sit bonum, & quam sanctum, patrem & matrem a filiis honorari, quod non solum in futuro, verum etiam in præsenti seculo Dominus recompensat, Scriptura attestante, quæ ait: Honora patrem tuum & matrem tuam, vt sis longæuus super terram. [Exod. 20. 12]

[9] Ad hæc etiam cuidam alij mulieri diuturna ægritudine laboranti in somnis apparuit beata virgo Christi Bertilia ita dicens: Da mihi de tuo lacte, & vade apud Mareolum ad reliquias, [diuturnus morbus,] quæ ibidem venientibus ad indulgentiam exponuntur, & recipies sanitatem. Cui illa mulier dixit: Quænam es tu, Domina? Quæ respondit: Ego sum ancilla Christi Bertilia; non te oportet in aliquo dubitare. Die autem subsequente mulier illa, sicut erat debilis atque afflicta, Mareolum venit quantum potuit festinanter, [apparente S. Bertilia & eleemosynas suadente:] & ante B. Bertiliæ Virginis reliquias adstans, cuidam fideli laico ad ipsarum custodiam deputato suam retulit visionem. Cui laicus dixit: Da de lacte tuo atque de aliis bonis tuis, pro amore Dei & S. Bertiliæ, Christi pauperibus, secundum quod tuæ suppetunt facultates; nostra enim Domina Christi Virgo Bertilia neque lacte, neque alio corporali indiget alimento. Tunc illa mulier recessit, & infra triduum rediens, coram pluribus est confessa se fuisse restitutam pristinæ sospitati. Nec mirū: quoniam, sicut beata Virgo Christi Bertilia, dum adhuc esset in terris posita, virtute largitatis enituit, quidquid habebat Christi pauperibus erogando; sic etiam, post hanc vitam, eamdem virtutem retinens, liberalitatis non oblita suum nescit auxilium petentibus denegare. [alij morbi curati,] Nam quot surdis auditum, quot cæcis visum, & quot febricitantibus, tam quartanariis, quam aliis, restituerit sanitatem, nullus posset de facili breuiter enarrare.

[10] Ea tamē breuitate, qua poterimus, est dicendum, quod quidam homo iocosus & garrulitate nimia semper plenus, grauiter febricitans & laborans, ante B. Bertiliæ Virginis reliquias, [febris,] sicut mos est febricitantium, immaniter tremens stetit, & in hæc verba prorumpens, iocose cœpit dicere & ridendo: S. Bertilia, nisi me curaueris, numquam vlterius in te credam. Et confestim, labiis eius & naso per scabiem ruptis, febris exiens hunc reliquit.

[11] Præterea cum cuidam puero bienni de Atrebato os quoddā a gutture mirabiliter prosiliret, guttur ipsius adaperiens atque proscindens, [ossiculum eminens,] a matre ipsius super hoc plurimum perturbata B. Bertiliæ præsentatus extitit & oblatus. Nec mora: ad tactum reliquiarum B. Bertiliæ Virginis, os subortum recessit.

[12] Post hunc etiam quædā alia mulier de Atrebato venit, quæ magnam super costas suas strumam habens grauiter ægrotabat: quæ signo Crucis super locum dolentem de B. Bertiliæ reliquiis facto rediit festinanter. Ipsaque in breui redeunte, [strumæ,] latusque suum coram pluribus ostendente, cognouerunt apertius qui adstabant, atque eam primo viderant, fuisse plenius liberatam. Vnde Deo summo omnium medico, & B. Bertiliæ laudes & gratias retulerunt.

[13] Postmodum visum fuit in somnis cuidam mulieri graui oculorū passione laboranti, quod ante B. Bertiliæ reliquias orans staret, quibus oculis suis & languoribus appositis sanabatur. Demum vero sopore recedente, vigilando veraciter est experta quod prius viderat dormiendo. Nempe grauem oculorum, [dolor oculorum,] quam diu sustinuerat, passionem sensit penitus recessisse. Mane ergo surgens, & ad ecclesiam veniens, Deo & S. Bertiliæ super sanitate recuperata gratiarum retulit actiones.

[14] Venit alias barbitonsorum quidam de Atrebato grauissimæ febris feruore nimio inflammatus, [febris.] qui sub B. Bertiliæ Virginis corpore sacrosancto recubans paullisper dormiens, est curatus. A somno itaque excitatus formulam quamdam hominis ceream B. Bertiliæ præsentauit, cuius meritis atque intercessione in continenti restitutus fuerat sanitati.

[Annotatum]

a Ex hoc loco aliisque patet, eumdem esse auctorem qui vitam & translationem S. Bertiliæ composuit.

CAPVT III. Aliæ curationes. beneficientia defensa.

[15] In illo itaque tempore quo B. Bertiliæ gloriosum corpus translatum fuit, sicut superius est relatum, quoddam mirabile lōge amplius supra dictis omnibus admirādum apud Mareolum certissimis nouimus accidisse. Nam quædam mulier ibi erat caritate plena, atque secundum proprias facultates operibus misericordiæ operam libenter impendens, quæ maritum habebat prorsus sibi contrarium, insolentem admodum & austerum, qui bonæ voluntati vxoris suæ de pauperibus sustentandis, [Mulier in pauperes munifica,] de eleemosynis largiendis, & bonis aliis faciendis se semper modis omnibus imprudenter opponebat, non attendens fideliter, neque credens quod Dominus in Euangelio sibi reputat esse datum quod pauperibus erogatur, vbi ait: Quod vni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis. [Matth. 25. 40.] Cum ergo vir ille supra dictus (imo, cum a virtute animi vir dicatur, non vir rectius appellandus) quodam die triticum ad vsus necessarios præparatum in quodam loco, ad hoc proprio, reseruasset, vxor eius illuc latenter accedens sex mensuras ex eo subtraxit, loco & tempore in alimonias pauperum hilariter erogandas; hilarem enim datorem diligit Deus. Ad quod cum maritus eius postmodum rediret, quod de frumento suo sibi subtractum fuerat oculata fide coniecit: quod in continenti vxori suæ cœpit imponere, & furtum minaciter imputare, anathematizans crebro atque iurans, [immisericordis mariti minis & furori eripitur.] quod ipsam diuersis affligeret suppliciis, si minus tritico suo reperiret. Quod audiens mulier, de sæuitia mariti, quam non semel senserat, valde timens, cameram suam secreto intrauit, & clauso suo ostio, genibus ad terram prouolutis, cum lacrymarum effusione, toto cordis affectu, Dominum humiliter inuocauit, voto se astringens speciali, de longitudine sua in candela B. Bertiliæ offerenda, si meritis ipsius & intercessione eam Dominus de instanti periculo liberaret. Tunc vero Deus, qui iustorum orationes libenter exaudit, ipsius preces deuotas absque dilatione qualibet exaudiuit. [ope S. Bertiliæ.] Nam sicut dicitur per Psalmistam, Oculi Domini super iustos, & aures eius in preces eorum; & post pauca: [Ps. 33. 16. ibid. 18.] Clamauerunt iusti, Dominus exaudiuit eos, & ex omnibus tribulationibus eorum liberauit eos. Quo facto, & oratione finita, diuinæ dispositioni, atque B. Bertiliæ præsidio se committens, a camera confidenter exiuit: [expleto, vnde frumentum sustulerat aceruo.] & maritus eius adhuc furore plenus & ira, totum frumentum remetiens nullam reperit diminutionē. Quod videns mulier, stupore ingenti & admiratione repleta, Dominum magnificans in corde suo atque laudans super tanto miraculo, B. Bertiliæ retulit gratiarum actiones vberrimas, voto, quod emiserat, quam citius potuit, persoluto. O mira res! Ille qui de paucis granis segetes multiplicat omni anno, inter manus hominis nefarij, ad deuotæ mulieris preces, secreta operatione triticum augmentauit, & quod sibi pie subtractum fuerat, ad plenum refudit. Quis igitur aures non erigat ad tantum miraculum audiendum? quis etiam iis non obstupescat auditis? aut quis tanto audito miraculo os suum non aperiat ad laudandum Dominum Iesum Christum? O vere venerabilem & non immerito commendandam Christi Virginem S. Bertiliam, beatissimo Confessori Nicolao recte conferendam, quæ etiam in miraculorum similitudine coæquatur! Ipsa namque, superni medici auxilio suffragante, morbos sanat incurabiles, impotentes ac debiles reddit validos ac potentes.

[16] a Quadam muliere ad hoc inter alios testimonium perhibente: quæ cum esset b arthritica & consumpta, nec posset per medicos huius mundi remedium aliquod obtinere, multis prius adhibitis experimentis, tandem ad diuinum & B. Bertiliæ auxilium conuolauit. [artbritis depulsa:] Quam ad intercessionē B. Bertiliæ Dominus visitans, ab artetica passione prorsus reddidit alienam. Verum licet mulieris testimonium, secundum legitimas sanctiones, in plerisque casibus sit suspectum; in hoc tamen casu, cum nullis fiat præiudicium, non est merito reprobandum; præsertim vbi Dei omnipotentis & Sanctorum suorum admirabilis potentia declaratur.

[17] Ad hoc verum alterius mulieris testimonium suffragatur. Quæ cum haberet consuetudinem prauam, litigandi videlicet cum vicinis, quadam die febricitare cœpit grauiter, [febris curata, vnaq; rixandi consuetudo:] diuina forsitan vltione. Nec mora: ad B. Bertiliæ reliquias festinanter cucurrit: quæ, voto prius emisso de non litigando vlterius cum vicinis, ab illo, cui omnia sunt possibilia, visitata, a febribus, quibus antea tenebatur, opitulante B. Bertilia, illico est curata. O mira & magna Dei potentia, qui febribus imperat, morbos curat, & restituit sanitates!

[18] Post prædicta, de quodam paruulo subsequenter duximus recitandum. Qui cum morbo epileptico, cum membrorum elisione & spumæ iactatione, nouies in die ad terram decidens grauiter laboraret, quadam die a parentibus suis B. Bertiliæ, [epilepticus sanatus:] ob insignem miraculorum famam, præsentatus fuit humiliter & oblatus. Qui petentes Patrem in nomine Filij, vt eorum filio redderet sanitatem, in continenti quod petebant accipere meruerunt, iuxta illud, quod in Euangelio Christus dicit: Si quid petieritis Patrem in nomine meo, hoc faciam. [Ioan. 16. 23.] Nam eorum filius per gloriosam B. Bertiliæ intercessionem a Domino sanus factus, prædicto morbo numquam postea laborauit. O Christi pietas omnium prosequenda laude, qui prædicto paruulo non ex sua, verum ex suorum fide parentum reddidit sanitatem; sicut paruuli baptizati, nō ex fide, quam in actu c habeant minime discernentes, sed in fide Christi & Ecclesiæ, cum decedunt, suæ salutem animæ veraciter consequuntur.

[19] Fuit præterea quidam faber, vir fidelis, bonæ vitæ, & honestæ conuersationis, suam habens apud Mareolum ad pedem atrij mansionem: in cuius domo cum quadam die pueri sui paruuli ludētes ad inuicem lasciuirent, quoddam obstaculum, quod ibidem erat ad ventum remouendum factum, magnæ molis & admodum ponderosum, super eos inopinate cecidit, & oppressit. [pueri ne obtererentur seruati:] Ad quos cum faber & vxor eius mater puerorum velociter aduenirent, de vita puerorum desperantes, Deique & B. Bertiliæ auxilium inuocantes, magno licet conatu, vix tamen, obstaculum remouerunt, & respicientes inuenerunt illæsos pueros penitus & iocantes. Super quo plurimum admirati huius rei tam insigne miraculum B. Bertiliæ, cuius nomen inuocauerant, adscripserunt: quibus inuocantibus, tamquam pius Dominus, prope fuit, iuxta illud quod dicitur per Psalmistam: [Ps. 144. 18] Prope est Dominus omnibus inuocātibus eum, inuocantibus eum in veritate: & merito, cum ipsum pro paruulis adhuc innocentiæ puritate candidis inuocarent, qui partem habent non modicam in regno cælorum, dicente Veritate: Sinite paruulos venire ad me, talium est enim regnum cælorum. [Luc. 10. 14.]

[20] Si adesset Vlyssis facundia, si Maronis aut Homeri peritiam haberemus; non nos tamen sufficere crederemus ad B. Bertiliæ opera gloriosa & virtutes ipsius mirabiles describendas: tot enim, Deo suffragante, miraculis insignitur, totque admirandis operibus illustratur, quod ad plenam eorum enarrationem non sufficeret os humanum. Sane fuit haud procul a Mareolo quædam mulier, in facultate tenuis, nomine Theophania, cui in altera maxillarum diuinitus apparuit morbus quidam ita visu horribilis atque adspectu, quod a communi hominum cōsortio tamquam leprosa digna eiici ab omnibus diceretur. Verum hoc dispēsatione Diuina credimus contigisse, vt in ea, quod nomen eius sonat (Diuina scilicet apparitio) verissime probaretur, vtque & postmodum restituta a Domino sanitate. Deū adhuc, sicut & olim, posse lepram curare infidelibus appareret. Nam cum in Euangelio legitur, ipsum decem leprosos curasse pariter & mundasse, quibusdam inuentatum videtur, imo eis qui Euangelium non credunt, impossibile potius extitisse. [Luc. 17. 12.] Quorum detestabilem errorem a finibus istis Dominus desiderans extirpare, non solum subsequens miraculum, [lepræ genus curatum:] verum etiam alia multa per B. Bertiliam temporibus nostris voluit operari: quoniam cum ipse non velit mortem peccatorum, sed vt magis conuertantur & viuant, hoc solum ei bene actum videtur, vt vita hominum corrigatur. Cum igitur mulier supra dicta de miraculorum multitudine, quæ B. Bertilia faciebat, famam audiens celeberrimam plurimum iuuaretur, de ipsa visitanda votum emisit, si sibi per intercessionem ipsius & preces a Domino sanitas redderetur. Quo emisso recepit illico sanitatem. Nec mora: iter arripuit Mareolum veniendi, B. Bertiliæ, quod promiserat, votum soluens, nec non quoque scripturæ illi satisfaciens, quæ sic ait: Vouete, & reddite Domino Deo vestro. [Ps. 75. 12 Eccle. 5. 4.] Et in Salomone legitur: Melius est non vouere, quam votum non persoluere. Cumque mulier illa ante B. Bertiliæ reliquias adstans de sanitate sibi reddita gratiarum redderet actiones, rei veritatem omnibus patefecit, omnesque vicini eius, qui eam nouerant, assertionis suæ sufficiens testimonium perhibebant.

[21] Præcedenti miraculo aliud quoddam de quadam similiter muliere duximus adiungendum: quæ cum graui languore in inferioribus circa secreta naturæ diutius laborasset, non audens morbum, qui latebat, præ pudore nimio & verecundia aliquibus reuelare, tandem ad solemnem B. Bertiliæ transitus diem venit. Et cum ad processionem sacrosanctum B. Bertiliæ corpus de more solemniter deferretur, [alius morbus occultus:] mulier illa vasi appropians, in quo reliquiæ recumbebant, osculum pie dedit, supplicans corde contrito & humilitato, quod Deus non despiciet, quatenus infirmitati suæ, B. Bertilia suffragante, mereretur a Domino recipere sanitatem. Et dum ita oraret, visum fuit ei, quod sursum ad pectus suum omnia ipsius viscera traherentur, & in eodem instanti, sanitatem quam a Deo postulauerat, meruit obtinere. Postmodum autem mulier illa tanti beneficij non oblita, quibusdam fide dignis totius rei seriem, atque qualiter ei acciderat, rupto pudore omnique remota verecundia, propalauit, magnificans B. Bertiliæ potentiam, Deumque collaudans, quod tam cito de tam graui infirmitate & chronica contulerat sanitatem.

[22] Præterea non æstimaui obliuioni tradendum, quod quædam mulier, quæ, alterius brachiorum vsu amisso, per triennium & amplius impotens erat facta, ad votum de brachio cereo B. Bertiliæ dando factum, [languor brachiorum:] brachij sui potentiam & vsum, quem amiserat, omnino recepit. Quæ cum sentiret se per intercessionem B. Bertiliæ fuisse a Domino visitatam, eidem votum soluit, Deoque non ingrata gratiarum retulit actiones.

[23] Verūtamen quia de brachio supra sermo cœpit haberi, idcirco de brachio cuiusdam pueri, vt similia similibus coniungantur, subsequenter placuit recitare. [tumor brachiorum.] Sane quidam puer biennis ex inopinato casu in foueam, & præcipitio repentino, alterius brachiorum grauem incurrerat læsionem, ita quod vestiunculas suas præ tumore nimio & inflatione non posset aliquatenus introire. Cumque mater ipsius ob hoc esset plurimum perturbata, timens sibi, ne de diligentia minori, quam deberet, adhibita circa puerum, peccati laqueum incurrisset; quodam die cœpit puer quasi diuinitus inspiratus, tria quæ subsequuntur vocabula, Mater, Vestiri, Ecclesiam, balbutire. Quo audito, stupore ingentique admiratione repleta mater, puerum in vlnas accepit, ipsumque ad ecclesiam baiulans B. Bertiliæ præsentauit. Quo ibidem constituto, atque sanitati penitus restituto, mater sicut ei acciderat, coram omnibus recitauit: super quo qui adstiterant admirantes, Deum ac S. Bertiliam super suis sanctis operibus laudauerunt.

[24] Fuit ergo B. Bertiliæ translatio celebrata anno Domini millesimo ducentesimo vigesimo octauo, regnante in Francia Ludouico d iuniore patris nomine nuncupato: [Translatio S. Bertiliæ.] eodemque anno & tempore hæc & iis similia non pauca per B. Bertiliam ancillam suam dignatus est operari Deus, cui est honor & gloria in secula seculorum, >Amen.

[Annotata]

a Ita in MS. sub nouo titulo inchoatur huius miraculi narratio.

b Sic legendum coniecimus. MS. hubebat artetica.

c Habent tamen infusum, cum baptizati sunt, fidei lumen, instar habitus.

d Hic est S. Ludouicus IX. Iunior dictus, quia patri cognomini nuper successerat, 8. Nov. 1226. annos 12. natus.

DIPLOMA LOTHARII REGIS, quo Mareolo sua restituit.

Bertilia, Virgo coniugata in Belgio (S.) ab

In nomine sanctæ & indiuiduæ Trinitatis, Diuina præordinante gratia Francorum Rex Lotharius. Si in Diuinis cultibus Ecclesiam Dei ad summum sanctæ religionis statum sustollere conamur, ab ipso omnium bonorum remuneratore confidimus fore nobis recompensandum. [Bona Mareolensibus olim data.] Igitur esse notum volumus omnibus sanctæ Dei Ecclesiæ fidelibus, præsentibus scilicet & futuris, quoniam nostræ Dignitatis præsentiam dilecta coniunx nostra Emma adiens, nobis retulit dolendo, quoddam cœnobium a venerabili c Fulberto Præsule sub regulari Canonicorum norma nobiliter secus Atrebatum super Satis fluenta olim constructum fuisse, quod est situm in villa, quæ dicitur Mareolum; nunc vero penitus destructum per violentiam secularium, & nimiam cupiditatem d Teudonis Episcopi remotis inde rebus quas prædictus Fulbertus, eiusque successores tradiderunt cœnobio S. Amandi & S. Bertiliæ ad opus Fratrum, [a quibusdam erepta.] ob remedium animarum suarum nostrorumque antecessorum. Quocirca prælibata coniux nostram sic reuerenter expetiit munificentiam, vt concessas res præcepti nostri munimine iam dicto monasterio corroborare dignaremur. Nos vero interuentu dilectæ coniugis nostræ Emmæ, fidelisque e Dudonis; ob spem Diuinæ remunerationis, pro statu & incolumitate regni nostri, piæ petitioni assensum præbuimus: & iam dictas res Canonicis prælibati monasterij reddi præcipimus; scilicet mansum in Dominicatu quod Fulbertus Episcopus dedit eis in ipsa villa Mareolo vsque in fluuium Satis: in ipsa villa molendinum vnum cum area, in qua extat a f Berengario Præsule mansum vnum situm coram manso Ecclesiastico: & decimas quatuor molendinorum, quas Præsul g Ingrannus eis contulit: simili modo mansa duo in iam dicta villa, & sedes duas cum terra arabili, ac bonaria viginti quatuor ad opus Fratrum ipsius loci: medietatem etiam caminæ datam ab Andremaro Præposito ipsius loci: vt habeant firmiter, & perpetuo nemine inquietante possideant; ea scilicet ratione, vt cunctis diebus vitæ eorum, pro nobis ac totius regni statu militare iugiter satagant. Et vt hæc nostræ corroborationis concessio plenissimum obtineat stabilitatis vigorem, manu propria subtus firmauimus, atque annuli nostri impressione assignari iussimus. Datum Lauduni Clauati anno Domini Incarnationis DCCCCLXXVII.

[Annotata]

a Edidit hoc Diploma Autbertus Miræus lib. I. Diplomat. Belgic. cap. 22. & Ferreolus Locrius in Chronico Belgico ad an. 977.

b Lotharius hic Ludouici Transmarini filius, ex Carolingis penultimus

Francorum Rex; patri an 954. successit, obiit an. 986.

c Fuit Fulbertus hic Cameracensis & Atrebatensis Episcopus ab an. 934 ad. 1. Iulij 956. cuius præclara facta Baldricus Episcopus lib. 1. Chronici Camera, commemorat cap. 69 & jeqq.

d Narrat Baldricus quæ hic & quanta a peruasoribus Ecclesiasticorum bonorum & aliis perpessus sit, traditque non solum genere illustrem, sed & pietate atque etiam miraculis clarum extitisse, nimis tamen simplicem; & Tetdonem ac Teddonem vocat. Obiit Coloniæ sub annum 976.

e Ita MS. at Miræus & Locrius Dridonis.

f Successor hic Fulberti fuit, sed non virtutum imitator, qui tandem infelici morte Coloniæ decessit.

g Berengario Ingrannus, Baldrico Engrannus, Massæo Inguelramus, alij Enguerannus, & Engramus, Corbeiensis monachus, suffectus agente S. Brunone Ep. Colon. Ottonis Imp. fratre.

VERSVS FERETRO S. BERTILIÆ INSCRIPTI. a

Bertilia, Virgo coniugata in Belgio (S.)

Anno milleno, bis quarto, bis quoque deno Atque ducenteno, sub b P. Pastore sereno, Idibus octauis Octobris, odore suauis, In vas a vase fecit Bertilia phase.

[Annotata]

a Hi versus inscripti sunt feretro S. Bertiliæ, vt & septem illi qui pag. 157. col. 1. excusi, in quorum quinto pro villæ cœnum, MS. habet vile cœnum, vti iam antea legendum conieceram. sed sexto pro locatur, est letatur.

b Pontio Episcopo Atrebatensi, vel Petro Abbate Mareolensi, vti supra ex historia translationis patet.

ADDENDA AD DIEM XIII. IANVARII, Quæ serius, excuso iam tomo vtroque cum appendice, allata.

Secvlo VII.

DE S. LENOGISILO, SIVE LONEGISILO PRESBYTERO APVD CENOMANOS IN GALLIA.

Lenogisilus, sive Lonegisilus, Presb. in Gallia (S.)

Repone hec pag. 822. post S. Enogatum Ep. Alethensem. & expunge quæ pag. 830. de S. Leogisilo scripta.

Avctore Anonymo, Ex mss.

[1] Dvdum circa S. Lonegisili nomen, locumq; habitationis & ætatem hallucinati; ex Vita, sero licet adepta, certiora explicamus. In Martyrologiis, Coloniensi excuso an. 1490. Lubecensi 1475. Svvollensi, Florario, aliisq; MSS. quamplurimis, [S. Lenogisili natalis,] consignatur eius natalis XIII. Ianuarij his verbis: Ipso die S. Longisi Confessoris. MS. Alebergense Longinum vocat. [nomen:] Petrus de Natalibus lib. II. cap. 130. ita scribit: Longisius Confessor; cuius festum agitur Idibus Ianuarij. Galli S. Longis vocant.

[2] Philippus Ferrarius in generali Catalogo SS. eodem die ita scribit: In territorio Æduensi S. Leogisoli Abbatis Vergiaci. Hunc secutus Saussaius in Supplemento Martyrologij Gallicani, In territorio Æduensi, inquit, S. Leogisoli Abbatis, cuius hodie est clara & sancta recordatio in cœnobio Vergiacensi eiusdem diœcesis. De Vergiaci situ, & monasterio isthic constructo, prolixe actum hoc ipso die, cum de S. Viuentij translatione. Citat Ferrarius Kalendarium Ecclesiæ Augustodunensis, & monumenta cœnobij Vergiacensis: in quibus non reperit, quid scribit, [reliquiæ an Vergiaci?] Vergiaci Abbatem fuisse; cum seculus aliquot antequam Vergiacense cœnobium construeretur, apud Cenomanos, vico Buxido, siue Busciaco, qui Renato Benedicto Busi dicitur, vulgo S. Longis, in Decanatu Sagonensi, decesserit. Suspicati sumus aliquando, cum hæc a Ferrario scripta legeremus, aliunde Vergiacum allatas S. Lenogisili reliquias, & Nortmannis fortasse Galliam populantibus: nam cum S. Viuentij pignoribus, alia quoque multa Sanctorum corpora Vergiacum deportata narrantur in eius Vita.

[3] [Vita,] Vitam S. Lenogisili consecuti sumus beneuolentia religiosißimi viri Ioannis de S. Martino de venerabili congregatione Foliensi, descriptam ex archiuis Regalis Ecclesiæ collegiatæ S. Petri de Curia, Cenomanis. Ex ea constat sub Clotario II. construxisse Cellam, aut monasteriolum, in diœcesi Cenomanensi. Vnde coniici potest ad Dagoberti Regis, eiusve filij Clodouæi II. regnum, vitam produxisse; cum S. Hadoindus, quo annuente id monasteriolum cœpit ædificare, sederit vltimis solum temporibus Clotarij, [ætas;] & ad prima Clodouæi eius nepotis tempora peruenerit.

[4] Mentio fit S. Lenogisili (qui isthic Lonegisilus appellatur) in Vita S. Hadoindi in Appendice ad XX. Ianuarij, cap. 2. nu. 7. his verbis: [alibi mentio:] Benedicti siquidem Domni Haduindi tempore venit quidam vir sanctus, Domino ducente, sub habitu monastico, nomine Lonegisilus, quærendo loca vbi aliquam cellulam ad lucrandas animas facere posset. Audiens autem famam prædicti Haduindi venit ad eum, deprecans vt vicum suum Cenomanicum, nomine Buxidum, situm videlicet in pago Cenomannico, in Sagonense &c. Quæ in alia S. Haduindi Vita, (quam beneficio eiusdem Ioannis a S. Martino, e MSS. Ecclesiæ S. Iuliani Cenomanensis accepimus, sed serius quam vt inseri posset, aut ex ea prior illustrari, excusis iam secundi tomi indicibus, in illa, inquam, Vita, quæ ex priore illa aliquanto elegantius concinnata est, ita efferuntur quæ de S. Lenogisilo supra narrata: Eius quoque Diui Haduindi tempore venit in Cenomanensem diœcesim vir quidam, Lonogesilus, religioso indutus habitu, natione Germanus, solum natale relinquens, suosque parentes, diuites ac nobiles, sed gentilem degentes vitam, contemnens; a Christianis quærens in fide institui, locaque secretiora, vbi aliquam cellulam ad lucrandas Christo animas ædificare posset. [cœnobium cuius ope extructum?] Qui volitantem vndique Diui Haduindi famam audiens, illum accessit: quem vnice deprecatur, vt illi quemdam vicum Canonicum, cui nomen Buxidum, seu Busiacum donaret, in cellulam ac contemplationis locum extruendum. Cuius petitioni libentissime acquieuit beatus Antistes, eumque iam Christiana fide imbutum & confirmatum, Sacerdotem ordinauit, prædictumque vicum cum omnibus sibi pertinentibus & adiacentibus contulit; ea tamen conditione, vt Cenomanicæ matri Ecclesiæ subiaceret, censumque illi persolueret annuum, [census ei impositus.] ad lumen scilicet sanctæ Ecclesiæ de cera libras quatuor, de oleo libras duas, & duos trientes, & ad opus Episcopi cambucam vnam, & pellitiam vnam, & ad opus Canonicorum duo modia vini, ad caritatem faciendam. Ad construendum autem illud monasterium in honorem S. Petri, prædictum Lonogesilum Abbatem multum iuuit B. Haduindus, & Clotharius Francorum Rex, compluresque nobiles ac diuites, qui locum illum deuotionis ergo frequenter adibant.

[5] Hæc ibi. Verum neque in altera S. Hadoindi Vita dicitur ipse Lenogisilum sacerdotio initiasse, neque in ipsius Lenogisili, sed Episcopus Aruernensis. Meminit & Renatus Benedictus S. Lenogisili (quem Lourgesilum appellat) in Vita Gallica S. Hardoini XXX. Augusti, qui est Hadoindus. Strenue, inquit, ac sollicite ad nouorum monasteriorum ædificationem incubuit, quorum vnum, Lourgesilo monacho Germano gratificaturus, in vico Busiaco condidit.

VITA AVCTORE ANONYMO Ex MSS. Ecclesiæ S. Petri de Curia.

Lenogisilus, sive Lonegisilus, Presb. in Gallia (S.)

BHL Number: 4967

PROLOGVS AVCTORIS.

[1] Egregia est Doctoris gentium sententia qua dicitur: [Heb. II.] Sancti per fidem vicerunt regna, operati sunt iustitiam, adepti sunt repromissiones: fide quippe Dauid inimicitias Saulis euasit, & ab Israel opprobrium, occiso illo spurio, typicus idem manu fortis auertit. Fide grandæuus Abraham, post mysticam arietis immolationē, obediendo Deo exiuit a propria terra & propria cognatione, [Sancti fide vicerunt mundum & vitia.] & venit in eum qui sibi parabatur locum: ibi Christo ducente exulatus, cum Dei gratia comitante feliciter conuersatur. Ecce hæc sunt in quibus Abraham filij ipsius imitari desiderant, applaudentes voci Apostolicæ qua dicitur: Ergo vos semen Abrahæ estis, secundum promissionem hæredes. [Gal. 3. 29.] Viri ergo sancti, qui quodammodo violentia non, sed voluntate & studio sanctitatem assecuti sunt, præueniente se gratia Dei, omnibus exterioribus abrenuntiando, nuditatem & indigentiam cum paupere Christo amplectendo, orationibus, vigiliis, ac ieiuniis insistendo, in corpore suo de inuisibili hoste triumphant. Relinquunt propriam terram, quia corpora sua vt Christum lucrifaciant, abnegant: cognationem quoque postponunt, quia carnalia desideria, quæ carni cognata sunt, quoniam ex ea procreantur; mentis celsitudinem premunt. De quorum collegio sanctam conuersationem B. Lenogisili præ oculis habentes, pro viribus tentabimus de eius meritis pauca, quæ nobis comperta sunt, audientium pandere deuotioni. Et si ad hoc grauiter non assurgimus, credimus tamen ad vota eum succurrere, qui quondam de se fabulantibus in via adfuit, & ipse erit nobis qui & auctor præmiorum.

CAPVT 1. Lonegisili patria, baptismus, sacerdotium.

[2] Ea tempestate quando a Clotarius. Rex genti Francorum principabatur, vir venerabilis Confessor Christi Lenogisilus in Alammannorum regione exoritur, parentibus licet quidem paganis, nobilitate tamen sanguinis bene idoneus. Sed, quia scriptum legimus, dicente Domino ad Moysen: Miserebor, cui misertus ero, & misericordiam præstabo, cui miserebor; [Lenogisilus ethnicis parentibus natus,] parentibus eius in cæcitate idolorum durantibus huic puerulo tantam gratiam attribuit, vt mox in ætate puerili Deum viuum & verum vbique regnantem intelligeret & adoraret. [Exo. 33. 19.] Fidei denique fundamentum ponens animus, ad altiora tendebat, vndam baptismatis expetens. Porro genitores eius cum viderent eum idololatriam dæmonum fugientem, [Deum agnoscit:] & ritum simulacrorum contemnentem, tamquam cæli Dominum non cognoscentes, huius conuersationem pueri valde spreuerunt.

[3] Puer autem non solum in vanitate diabolica non eis fauebat; sed hæreditatem quæ sibi iure propinquitatis competebat, non adeo curabat, vt ob amorem eius videretur ab æterna possessione extorris. Sed cum diu huiuscemodi parentes stimulantur anxietatibus, tandem infans propositum animi sui non celauit: sed coram Domino suo, qui creauit cælum & terram, mare & omnia quæ in eis sunt, hæreditatem in cælis se habere monstrauit. Cumque sibi datum tempus crederet, [abit e patria:] quod voluntatis suæ posset implere dilectionem, post lacrymas & orationes exit, relinquit natale solum, domum, propriamque cognationem, adimplens opere, quod post, hæc lectio probaret; Si quis, inquit, venit ad me, & non odit patrem, & matrem, aut fratres, aut sorores, adhuc autem & animam suam, non potest meus esse discipulus. [Luc. 14. 26.]

[4] Præfatus itaque puer totum se dispositioni fidei committens, viam incognitam accipiens, peregre profectus est in b Aquitaniæ Prouinciam. Deueniensque ad ciuitatem Aruernicam, [venit Clarummontem:] moratus est in ea aliquod tempus absque fonte baptismi. Sed desiderio sanctæ conuersationis, quo & famosus ille c Cornelius antequam baptismi gratiam perciperet, æstuabat, orationibus, ieiuniis, ac vigiliis seruiens Domino die ac nocte. [Act. 10.] Cuius cum deuotionem morumque grauitatem quidam ex oppido illo deprehenderent, scirent vero aduenam; sciscitabantur ab eo vnde, vel quare ad hanc ciuitatem diuertisset. Isque virorum sollicitatione comperta omnem suæ peregrinationis ordinem denudans, ait ad eos: Cognoui quem in cælis adoratis, idcirco paganis relictis parentibus huc aduectus sum, quærens quonam modo ad salutem animæ pertingere possim. Auditoque hoc verbo gratias agentes Deo, magnificabant gratiam eius, qui omnes vult saluos fieri & ad agnitionem veritatis venire. [baptizatur:] Non multo post Catholica fide instructus, & baptismatis vnctione signatus, viriliter se agebat, & vt litteris erudiretur operam dabat. Assequutus autem litterarum scientiam, multo amplius in mandatis Domini diu noctuque exercebatur; adeo vt non pauci eius exemplo vanam seculi cogerentur vitam respuere, [fit Sacerdos.] cælestibus vero ardentius inhærere. Fama igitur viri Dei Episcopus eius ciuitatis audita, eum populo fauente ad sacerdotalem gradum promouit.

[Annotata]

a Hic est Clotarius II. qui an. 584. Chilperico patri quadrimestris successit, obiit 628.

b Est enim ciuitas Aruernorum in Prouincia Aquitanica prima.

c De S. Cornelio Centurione agemus 2. Febru.

CAPVT II. Reliquiæ diuinitus obtentæ.

[5] Qvi suscepti officij donum vita decorauit & actu, ac zelo domus Domini accensus vitia malorum fouere nesciuit. Vnde accidit vt quamplurimos. a via rectitudinis defluere cernens, & paleam super triticum exuperare, vt ad alia spe saluationis loca secederet conatus est. Veniens autem ad Cenomanicæ diœcesis confinia, in pago a Sagamnensi hospitabatur in villula, quæ b Busciacus dicitur, [Discedit in Cenomanos:] in qua erat domus Orationis non parua. Quo dum moraretur, quia non potest non lucere lucerna super candelabrum posita, multitudinem miserorum diuersis infirmitatibus vexatam manuum impositione seruabat. [miraculis clarus,] Cognoscentes denique incolæ loci huius viri Dei ad se ingressum, & quia ex Deo est, postulauerunt ab eo vt secum dignaretur morari; ipsi enim sufficientia quarumque rerum præberent solatia. [ibi moratur,] Vir Domini videns amorem eorum erga se, pariter que deuotionem in Christo, votis illorum satisfecit.

[6] Quadam igitur nocte de more suo oratorium ingressus, vt Matutinarū solemnia perageret, pauore subito turbatus est. [in loco olim reliquiis celebri:] Quam ob caussam cognouit olim locum illum publicis conuentionibus dicatum, qui diuersis Sanctorum reliquiis fuerit adornatus. Sentiens cultum earum ob negligentiam deperiisse, conuocans conciues, in quorum prædio commanebat, intimauit desiderij sui esse Romam caussa orationis petere, postulans in eo itinere eorum vota se comitari. Progressus tandem ad loca beatorum asylorum deuotus orator accessit. [Romam peregrinatur:] Ibi siquidem coram Domino anxietatem cordis sui ingeminans, Sedis illius diutius flagitabat Antistitem, vt mereretur exoptatum munus pignorum ab eo accipere. Multo certe labore pro huiuscemodi negotio fatigatus, cum iam pæne desperaret, ecce pridie quam reuerti decerneret, ipsius noctis medio astitit ei Angelus Domini, cui & dixit: Lenogisile, quid inter curas æstuas, quidue deiiceris? Accingere igitur & clam accedens ad aram B. Petri, quod inueneris tecum defer. [dente S. Petri miraculose obtento, redit in Galliam:] Continuo a visione surgens exequitur quod sibi fuerat iussum, inuenitque dentem Apostolorum Principis altari suo superpositum. Quem assumens, comitem reuersionis suæ habuit, & lætitia multa refectus ad propria remeauit. Quod vbi compererunt ciues loci huius, reditum scilicet viri Dei, admodum gratulati sunt, & quibus desperationis præbuit metum, reddidit præsentiæ gaudium; vt quem sine spe viuendi amiserant, post multam tristitiam meruissent recipere. Tanto denique amore in medio eorum habitabat, vt vnusquisque de facultatibus suis ei ministraret. [cellam construit.] Hoc vero contubernio fultus, cellulam locauit, quæ vocatur Busciacus; statuens animo post hæc nullam in partem aliam diuertendum, sed ibi humanarum rerum perfunctionem suam præstolari.

[Annotata]

a Is in S. Hadoindi Vita Sagonensis dicitur, vulgo Sonnois.

b Buxidus in S. Hadoindi Vita appellatur, Renato Benedicto Busi.

CAPVT III. Agnefletis pudicitia, miraculo defensa.

[7] Interea suppetit res non modica, meritum beati viri commendans. Erat namque virgo quædam, Agnefletis nomine: quam cum pater & mater iam nubilem matrimonio sociare vellent, præuenta ab eo, qui verus est sponsus, spurcitias carnis calcare se dicens, quamdam in siluam furtim recessit. [Agnefletis ne nubere cogatur] Hic cum secum anxia, quid agat, quoue diuertatur, sedulo reuoluit, rediit ei in mente memoria Sacerdotis Christi Lenogisili, cuius fama iam ad eam peruenerat. Hunc se votis omnibus desiderare, hunc se inuenire gestiens, dum sic sola æstuat; ecce pastor gregum patris sui aduenit: [fugit in siluas:] quem illa de arbore, quo se abdiderat, intuens, vocato eo dixit: Obsecro te, sumens laborem festina ad virum Dei, quem ego noui, audita fama eius, in multis industrium, postulans eum vt non tædeat videre me famulam sibi deuotam. Seruo autem renuente, adiecit illa, [Lenogisilum ad se euocat,] & ait: Vade, plane non fraudabo te mercede tua, vitulum de grege patris tibi dabo. Quod vt audiuit, acquiescens peruenit ad hominem Dei narrauitque omnia quæ gesta sunt. Homo Dei statim surgens ab eo loco, venit ad condictam sibi stationem Virginis. Exercitatus, inquiens, venio ad te: nunc indica mihi quamobrem me vocasti. Illa vero ordinem rei gestæ exeruit, dicens: A parentibus ad copulam maritalem cogor, sed sponsalia iura animum meum non capiunt. Volo quippe theristris politis, & ornamentis capitis pretiosis renuntiare, sacroque velamine tamquam in viduitate indui. Hæc miles Christi audiens, [sacro velo donata,] futuras minas Procerum paruipendens, transduxit eam ad cellulam suam, ac sacro velamine Domino consecrauit: quod vsque ad finem dierum suorum custodiens, [apud eum degit:] cum Dei homine strenue Domino militauit.

[8] Sed quia quæ in lucrum partibus Christi veniunt, diabolus euertere conatur; non defuerunt ei ministri mortis, per quos astutias veteres excitaret. Namque præfatus vir Dei, Virgoque sancta, non magis ore quam & corde casta, cum pariter Dei cultibus occupantur; homo ille qui sacram Virginem sibi sociari crediderat, [falso delati,] Principis Clotarij auribus hanc accusationem ingessit, quod videlicet accola quidam, nomine Lenogisilus, artibus magicis sponsam debitam ad sese vinxisset. Modo, ait, legitima coniugia violantes inter se inuicem nefandis studiis commiscentur. At Rex verba huiusmodi non ferens, virum cum Virgine ad palatium deduci fecit. [ad Regem euocantur:] Ventum est ad sedem Principis, & contigit vt Rex caussa venationis abesset: (hæc autem hyemis tempore gerebantur) vir ergo Domini multo fatigatus frigore, dixit ad ancillam Christi: Accelera, & sicubi potes inuestiga ignem, & veniens affer vnde frigus temperemus. Direxit illa iter ad clibanum vbi coquebatur panis Regius, [illa carbones ardentes fert veste illæsa:] & dixit cuidā de pistoribus: Da mihi paullulum ignis. Ille quasi alludens, ait: Præbe tu linteolum, quo amicta es, faciam quæ postulas. Mox illa porrigente palliolum, pistor sumens de carbonibus quantum sibi sufficere iudicauit, misit ante sinum eius in quo illa parauerat: stringensque Virgo Domini vtraque manu linteum, gradiens tamquam grana cuiuslibet seminis ferret, ad hominem Dei festina peruenit: propositoque igne pedibus suis Confessor Christi frigoris violentiam caloris fomento vacuauit. Posthæc ancilla Domini comitante fide, vt attulerat, ita & reuexit carbones ad locum, vnde eos ceperat; rei huius stuporem mirantibus cunctis qui aderant: vident opus mirabile, nec tamen ardorem ignis in aliquo deficientem.

[9] Quid multa? Reuertente Rege a venatione,nuntiatur ei quam inauditam & contra naturam veritatis rem manifeste Dominus fieri voluit, ad testimonium eorum, qui in cordis simplicitate gradiebantur. Igitur cum talia Rex comperisset, indagine veritatis patefacta, qui reatus obtentu tamquam damnandi adducti fuerant, [Lenogisilus Regis dona respuit.] innotuit omnium auribus, quia hi sunt qui toto desiderio terrenas, illecebras conculcantes, conuersationem in cælestibus habent: ad quorum meritum insinuandum ignea virtus linteum incombustum seruauit. Conuersus Rex, adorans virum Dei ait: Nesciens quidem feci quod pateris, aliorum detrectationibus auditum præbens; verumtamen admodum me pœnitet, quod hac suspicione, quæ Deo tuo te protegente euanuit, grauem tibi veniendi ad nos laborem imposui. Accipere ergo dignare nostro munere de facultatibus rerum, vt quietudinem vitæ stipendiariis vsibus affluentibus serues. Audiens vir Domini tantam sarcinam a se reiicit, dicens: Semel renuntiaui seculo, diutius … mundi onerari non possum, quia hæc sunt quæ ad interitum amantem semper trahunt. [vt cellam suam is protegat, petit.] Hoc vnum peto, vt quia Celsitudo vestra mihi condescendere dignatur, cellula, quam bonorum hominum oblationibus contuli, te habeat defensorem. Rex autem libenter quæ sibi sacer suggerit accepit, atque pro munere vouit se in annis singulis argenti libras decem stipendiis eius donaturum. Vnde homo Dei quæ que loco necessaria erant præparauit. Post hæc beneficiis Domini laudes rependens, reuersus est in locum suum.

CAPVT IV. Agnefletis & Lenogisili obitus.

[10] Interea accidit, vt filius Clotharij Regis, nomine

Dagobertus, vir Ecclesiasticæ dignitatis cultor, febre correptus lectulo decumberet. Multis medicis super eum anxiantibus, [Dagobertus eius precibus sanatur.] & nihil proficientibus, de vita eius desperatum est: quippe totius corporis vegetatione priuatus, diutino languore vexabatur. Recordatus Rex deuotionem famuli Dei, mittit ei calicem & patenam argenti opere factam, vt orationibus suis sibi redderet filium suum incolumem. Iam pene medium itineris, qui hæc ferebat, attigerat, & ecce languidus a febrium miserabili fatigatione laxatur.

[11] His itaque gestis cum pia salutis nostræ omnipotentia ancillæ suæ laboribus requiem dare voluit, multo in sancta religione temporum cursu transmisso, Verno vico publico vitæ fecit excessum. Cuius cum obitum vir Dei comperisset, [Agnefletis mortuæ corpus.] sine mora cum apparatu funeris ad locum venit, corpus eius ad cellulam suam volens prouehere, vt ibi venerabiliter sepulturam caperet. Cœpto iam itinere, venientes ad villam, cui nomen est Mamertium, vt possibilitatem sui resumerent, dimisso feretro paullulum substiterunt. Inde surgentes vt iter suum percurrerent, nequaquam ab eo loco corpus amouere potuerunt. Sacerdos Domini contra votum suum agi videns, modicum concitato spiritu dixit: Si hinc te asportare nequeo, dimittam in via ista insepultam. Dubius, vt quid hæc acciderint, & qui illa nocte in eodem loco corpus venerandum custodirent, [subito immobile factum,] ipse monasterium repetens, peruigil in nocturnis precibus orabat, vt iuxta votum Deus ei concederet. Mane facto iterum viam carpit, & cum peruenisset ad locum, [post preces transfert:] sine vlla dilatione sumpto feretro cum comitibus suis regreditur ad monasterium, sepelieruntque eam in basilica, cuius anima occursu beatorum spirituum migrauit ad Christum.

[12] Post hæc Deitatis cultor Lenogisilus in gratia Dei solidatus, multo tempore studiis bonorum operum in stadio vitæ huius perseuerauit. Plenus itaque dierum & sancto senio confectus languorem incurrit corpusculi. Iamque deficientibus membris anima benedocta adiutori & visitatori suo gratias in labore sedulo referebat, sicque carnis vinculo absolutus est spiritus eius, [ipse moritur.] & cuius desiderio æstuauit in terris, meruit eum feliciter videre in cælis; & qui patriæ suæ & cognationi propinquorum renuntiare studuit, vt fidem Christi Domini contingeret, ab eo nunc excelsus factus, regnum nullo fine caducum in superna Hierusalem per bonam militiam consequutus est. Sepultum est autem corpus beati viri in basilica, quam ipse sumptibus religiosorum hominum construxerat in præfata cellula. Vbi si quis de nobis petitor aduenerit, orationibus eius peccatorum optatam percipiet remissionem, per eum qui glorificat Sanctos suos Dominus noster Iesus Christus; cui laus & gratiarum actio, virtus & potestas, in secula seculorum. Amen.

INDEX HISTORICVS IN VITAS SANCTORVM XV. PRIORVM DIERVM IANVARII.

Appositæ margini litteræ A, B, C, D, E, F monebunt Lectorem, vt similes sibi eodem interuallo, toto opere in singulis paginis fingat; licet, ne nimium ora folij compleretur, omissæ sint: exprimuntur autem in hoc Indice labori minuendo, qui perdifficilis esset, si folio indicato euoluere illud totum oporteret ad rem quampiam inueniendam: nam si illius rei gratia post paginæ numerum adderetur numerus paragraphi vellineæ, facile confusio aliqua nasceretur ex numerorum multiplicitate. A ergo in quaque pagina indicata primæ columnæ partem primam (siue priores 24. lineas) significat, B mediam, C postremam: eodem modo secundam columnam partiuntur D, E, F.

Addita est † nota iis, quibus alibi Sancti aut Beati titulus tribuitur. Poterat S aut B præfigi; sed fors oculo quidpiam peruestiganti litterarum diuersarum occursus moram iniecisset. Porro si ad Ianuarium pertineant Sancti, indicatur etiam dies seu primi, seu secunditomi, & siquid de iis præterea hoc primo tomo memoratur. Sin de illis non agatur, nisi in propria ipsorum Vita, omittuntur in hoc Indice; quippe qui peculiari Indice propositi antea sint. Si ad alios menses pertineant, non attinet in hoc Indice diem quo colantur exprimere, qui vt plurimum antea a nobis in Annotationibus expressus.

Plerumque ad perspicuitatem, vel status hominum singulorum aperitur, vt Rex, monachus, miles, Comes, Abbas, Episcopus &c. vel Sanctorum laureola, Virgo, Martyr &c. Subinde in minus vulgo notis seculum quo vixerunt, vel natio e qua orti, vel regio in qua versati, indicatur. Compendiarias status vel laureolæ notas, nihil necesse fuit explicare: nam facile quiuis perspiciet, R. Rex, M. Martyr, MM. Martyres, V Virgo significare.

Eorum quæ in Præfatione generali tractantur, hic habita ratio non est: nec fuit necesse; cum ea pars proprie non sit Vitarum, quarum texitur hic Index, nec alij scriptores vulgo soleant Præfationum suarum aut dedicationum meminisse in Indicibus.

Nomina in hoc Indice expressa non sunt auctorum, quos paßim citamus, nisi si vitam ipsi Sancti alicuius proprio studio elucubrarint, vel ex alia lingua verterint.

A

Aaronis Pontif. Iudæor. mitra pag. 4b

Aaron Martyr in Anglia 82e

Abaghas Rex Taurisij 987e

Abbo Episcopus Trecensis 506cf 510a

Abbo Francus 8. seculo 176d

Abdaates Episc. Persarum 479e

Abderrachmanus Rex Cordubæ 823e

Abderrhamen R. Saracenorum in Hispania 742d

Abel Scotus Chorepiscopus S. Rigoberti 174c

Abentius Ep. Astigitanus 971c 974a

Abgar Alexandrinus 671b

Abra, siue Apra V. filia S. Hilarij 753d

Abragilas Presb. Carthagine 41d

Abrahæ Patriarchæ reliquiæ Pragæ 1084f

Abraham Eremita 878d e

Abrahamus Rex Africanorum 9. sec. 1098f 1101b c

Abundantius Episc. Paternensis 624d

Abundius Episc. Comensis 372b c

Abundius Mansionarius Eccl. S. Petri Romæ 162c

Acacius Ep. Berœensis 480d 481b 482b

Acacius Ep. Cæsareæ Palæst. 789b 790b

Acacius Ep. Melitinen. 1020b d

Acaius 242d

Acca Ep. Hagulstad. in Anglia 994b

Acei & Aceoli MM. reliquiæ 706c

Acephali hæretici 623d 693f 694c d

Achab R. Samariæ 995a c

Achardus Ep. Abrincensis 304b

Acharius Ep. Nouiomen. 704e

Achaz R. Iudæ 995b

Achilleus & Nereus MM. 499b

Ada soror Caroli Magni 838b

Ada vxor VViberti de Pictauia 434b

Adalardus Ep. Claromont. 87b

Adalardus Ab. Corbeiæ Saxonicæ 95f 107b

Adalardus Ab. Cusani in Hisp. 289a

Adalbero II. Ep. Metensis 61d

Adalbertus Archiep. Bremen. 181d

Adalbertus, siue Albertus socius S. Erardi 542f

Adalbertus Com. Schoenberg. monach. Brethenau. 322c

Adaldagus Ep. Bremensis 180f 181f 182a d

Adalgaudus Gal. 9. sec. 1058e

Adalgisus Cubicularius Caroli Magni 383b d

Adalricus Etico pater S. Otiliæ 534d 536f 546a

Adamantus in Hellesponto 4. sec. 135e

Adami sepultura 686e

Adamus miles de Berge 12. sec. 314d e 321d

Adasimundus Ab. Cusani in Hisp. 28a

Adda Presb. Apost. Merciorum 373d

Adelbertus, siue Albertus Com. de VVindeberch 976f 977a b c f

Adela soror Roberti R. Franc. vxor Balduini I. Com. Flandriæ 121c 122c

Adelfij Ab. Magnilocensis iussu scripta Vita S. Boniti 1069e 1070b 1072a b 1073e 1075c e

Adelheidis soror Caroli Magni 838b

Adelheyda Augusta vxor Ottonis I. 67c

Adeliza Brabanta, vxor Henrici I. R. Angliæ 304e

Adelmodus, siue Almodus Archidiac. Cenoman. 1052d e

Adelmus Ep. 304e

Adelphius Ep. Pictauen. 801a

Adelrad R: Angl. 181c

Adelvvoldus Ep. VVinton. 746f

Adhegrinus socius S. Odonis 823f e 825c

Adiulfridus, siue Alfridus R. Merciorum 993f

Ado Ab. Franc. 8. sec. 176c

Adolphus de Recke Præpos. Cappenberg. 843d

Adolphus Comes de Schavvenburg 393d

Adraldus Ab. Bremeten. Gal. 71f

Adrianus I. Papa 177e 289a 381e 384f 542d 716e

Adrianus II. Papa 512b

Adrianus IV. Papa 307d f 309c

Adrianus VI. Papa 563f 564a 894.

Adriani monast. in Ital. 552d Gerardimonte in Flandria 170a

Adrianus Imp. 236b

Adrianus Blosius Gubernator Auesnis & Carolomonte 432e f

Adrianus Blosius D. Iumignij & VVarelarum Belga 432d 450d

Adrianus Adriani Soc. Iesu 443e 453a

Adso Ab. Deruensis, scriptor vitæ S. Frodoberti 1107f

Aduhisa Ab. monast. SS. Cosmæ & Damiani in Ital. 978c

Adulphus R. Angl. Orient. 527.

Ædesius Diac. S. Attici 480d f

Ægidius Gippus Ab. Lætiensis 434e 435a b f 436d 437e

Ægidius a VValcuria fundator monast. Ogniacensis 235e

Aelfleda 373f

Aelfridus R. Angliæ 993f

Aelredus scriptor vitæ S. Æduardi Conf. R. Angliæ 12. Ian. & 290c

Æmilia Vrsina Ital. 16. sec. 4f 6a

Æmilianus mon. Bithynus 8. Ianu. & 599a

Æmilianus pater S. Cleti Papæ 238d

Æmilianus Præfectus Vrbi sub Arcadio Imp. 475c

Æneas Ep. Parisien. 1053a

Æneas Ab. Cluanensis in Hibern. 1065e f 1068d

Æonius Ep. Arelat. 729f

Æquitius, siue Eutychius, pater S. Mauri Ab. 1039a 1041a

Aericus Dux 715d

Aetius disc. S. Theodosij Cœnob. 688b

Aetius Dux Romanus 727f

Ætnea soror S. Columbæ Ab. Huensis 1066c

Agabus Propheta 236e

Agapetus I. Papa 696a b 682c

Agapetus II. Papa 289a

Agapetus Ep. Macedonianorum hær. 477c d

Agapitus Ab. Pictauis 804e

Agapiti M. reliquiæ in Picardia 180a cella Neapoli 498f

Agapius Archimandrita 663f

Agareni in Syria 678a 698.

Agathæ V. M. reliq. Aroasiæ 834b Catanæ 124c Eccl. Ticini 356e

Agathalica M. Antiochiæ 572b

Agatho Papa 10. Ianu. & 975d

Agatho Ep. Liparitanus 601c 1108c

Agatho M. 720d

Agatho & Theoctistus MM. 457f

Agatho senator 755e

Agatho Siculus 6. sec. 1108f

Agelvvinus Ab. Gal. 1059a

Agila Rex VVisigoth. Hisp. 971b 973b

Agilbertus Ep. Parisiensis 595c 596d 744d

Agilei Eccl. Carthagine 43c

Agilfridus Ab. Gandensis, Ep. Leodien. 172d

Agilmarus Ep. Aruern. 803c 804d 813b

Agnefletis V. in Gallia 1121 1122.

Agnes Politiana 404c

Agnes Ab. Strumensis 158e

Agnes de Fidelibus Mater monial. Mediolani 891c

Agnes monialis Ratisbonæ 344e

Agontius Mansionarius Eccl. S. Petri Romæ 162e

Agricola & Vitalis MM. 165e Eccl. Claromonte 1071e

Agricolaus Ep. Traiect. 814c

Agrippina V. M. 240c f

Agritius Ep. Senonensis 126f

Agroecius Ep. Antipolitanus 773b

Agroecius Ep. Glannatinus 773b

Agroecius Ep. Senon. 773b c

Ahias Silonita 459d

Aidanus Ep. Lindisfarn. 1082a

Aio Ab. Ægypt. 1011f

Aiulfus Ep. Bituric. 822f

Alachrinus Ep. ord. Cisterc. 235e

Alani Gallias vastant 799a

Alardus Ab. Aquicinctinus 157c d

Alardus Ab. Marcenensis 157d

Alardus mon. Lukensis in Saxonia 78c

Alaricus R. Gothor. 728c 729b 794e 795d

Albani M. Mogunt. reliquiæ Pragæ 1084c

Albani monast. in Angl. 304e

Albericus Ep. Cumanus 84a

Albero Ep. Leodien. 1c

Albero Clericus Romæ II. sec. 77a

Albertus Magnus Ep. Ratisp. 406b c 407a 412f

Albertus Princeps Belgar. 413e

Albertus Bauarus Com. Holland. 352e

Albertus Ab. Gemblacen. 514c d

Albertus Ab. Stadensis scriptor 391e

Albertus Krantzius scriptor 392a

Albertus mon. Caßinen. 1061d c 1062e

Albianus Erem. 1110e f 1111a

Albigenses hæretici 316e 632 633c

Albinus Ep. Andegauensis 328a 330e f 332e

Albinus Ab. Cantuariæ 596c e 597b

Albinus Flaccus, siue Alcuinus, 715 716 717.

Albinus Conf. 785a

Albio Saxo 8. sec. 383f 384a e f

Alboinus R. Longobard. 550b

Alchelmus Princ. Angl. 10. sec. 712b

Alchfleda filia Osvvij R. Northumbriæ 373c

Alchfridus R. Northumbriæ 373e

Aldarius monach. Solemniacensis 1090c 1091c

Aldebertus Ab. in Belgio 1079e

Aldegundis V. 30. Ianu. & 514e 519d f 524d 527a b

Aldelmus Ep. Schireburn. scriptor vitarum sanctorum 570f

Adelmus atauus S. Ceolulphi 1081a

Aldetrudis Ab. Malbodien. 515d

Aldobertus Ep. Trecensis 508c

Aldricus Ep. Cenoman. 7. Ianu. & 1056e

Alduinus Comes, qui & Blandinus Baso, pater S. Balduini 502b 503e

Aledramnus 9. sec. 1091f

Alexander II. Papa 301d 982c

Alexander III. Papa 302e f 304b 391a 401f 552d

Alexander IV. Papa 158f 160d 419b

Alexander Medices Cardinalis 416a 418c

Alexander Ep. Alexandrinus 782a

Alexander Ep. Antiochenus 476e f 478b c 479d e f 480a c 481b

Alexander, qui & Neophytus, Ep. Leontinus in Sicil. 1108b c

Alexander Magnus 988a

Alexander I. Imp. 11 12b 13 14 15 17 20a 720b c e f 721d obitus 18a

Alexander II. Imp. Orientis 1098f

Alexander filius R. Scotiæ mon. 931b

Alexander M. Alexandrinus 719f

Alexandri Eccl. in Ital. 623b

Alexander Algardius sculptor Bonon. 17. sec. 18e

Alexandria mater S. Ephysij 998d e 999b

Alexis Ab. Rameseiæ 302a

Alexius I. Comnenus Imp. 980d

Alexius III. Isaaci Angeli F. Imp. 980d

Aleydis Traiecten. 319f

Aleydis VVillemanni Hollanda 14. sec. 350b 352e

Alferius Ab. Cauæ 627c

Alfredus R. Angl. 301b

Alfredus R. Northumbriæ 993c 1081b

Alfredus frater S. Edvvardi Conf. 291e 292e 293c 294f 298a

Alfridus Ep. Hildeshemiensis 317a

Alfridus, siue Adiulfridus, R. Merciorum 993f

Alfridus filius Osvvy R. Northumbr. 373c

Alfvvoldus Ep. Schireburnen. 547b

Algares de Riu de Arenas Hisp. 424b

Alheidis Com. de Oldenburg. 845e

Aliatia familia Mediolani 969c

Alienora vxor Henrici II. R. Angl. 797a

Alipius, siue Asclepius Præfectus Vrbis 31c

Almanna vxor Com. Lantarij 380b

Almodus Archidiac. Cenoman. 1052d f

Almosabenus R. Cæsaraugustæ 738b d

Alodiæ reliquiæ 742d

Aloidus Ab. Atrebati 157d

Alpais filia Ludouici Imp. 177a

Alphius, Philadelphus & Cyrinus MM. 601b 1108b c

Alphonsus Gesualdus Card. Ostiensis 416a d

Alphonsus Coloma Ep. Barcinon. 428f

Alphonsus II. R. Aragon. 742c

Alphonsus IV. R. Aragonum 415f

Alphonsus X. R. Castellæ 413c d 738c

Alphonsus XI. R. Hisp. 974b d

Althelmus Ep. Schireburn. 707c

Aluarus Cabrera Com. Vrgelitanus 411c

Aluarus frater S. Eulogij 1091c

Alvvardus Ep. 181d

Alvvinus Ep. VVintoniensis 292b d 293a

Alvvordus qui & Elvvardus, Ep. Londinen. 711d

Amadeus Ab. Altæcumbæ, Ep. Lausanensis 355a

Amalasuenta F. Theodorici, Regina Ostrogot. 967f 973a

Amalaricus R. Gothor. in Hisp. 740b c f 973a

Amalberga mater S. Pharaildis 172c

Amalberga mater S. Gudilæ 514e 516d 524b 1079d

Amalricus Ep. Turon. 387e

Amalvvinus aulicus Caroli Magni 383 384e

Amandus Ep. Reatensis 1079e

Amandus Ep. Rhedonensis 328e 329a

Amandus Ep. Surrentinus 497c

Amandus Ep. Traiect. 433b 814f reliquiæ in Picardia 180a Eccl. Mareoli 1115f 1116c d curia apud Mareolum 158b castellum Elnone 159a monasterium ibidem 1119b

Amandus in Hellesponto 4. sec. 133f

Amanes Rex Saracenorum 963e

Amathas disc. S. Antonij 602f 603a 604d 1005c d

Amatius Ab. Cusani in Hisp. 289a

Amator Ep. Foroiulij 714b c

Amator Erem. Apost. Cadurcorum 798c e

Amatoris Ep. Autisiod. dens Cusani in Hispania 288f 289d

Amatus Ep. Sedunensis 1049a d

Ambrosius Ep. Cadurcorum 186d

Ambrosius Ep. Mediol. 339a 494f 784e scriptor Vitæ Satyri fratris 551e 559f

Ambrosius Ep. Senonen. 814d

Ambrosius discipulus S. Maximi Ab. 91f 92a

Amelongus Longobardus 623a

Ammias Philadelphiensis 236e

Ammon Ab. in Ægypto 365a

Ammonius Conf. 600b

Amphibalus M. in Anglia 82e

Amphilochius Ep. Iconij 482b 1108e

Anastasia V. M. 613e 474f Eccl. Constantinop. 610a 611e 614a 615e reliquiæ 612b

Anastasia Patricia 258c

Anastasius Sinaita Patr. Antiochenus 286d

Anastasius Ep. Ticinensis 372b

Anastasius Ep. Treuiren. 766b 782a

Anastasius Ab. Palæst. 684b

Anastasius Ab. Pontenatensis 235c

Anastasius Presb. Monothelita 625d

Anastasius Imp. 682b 684b 693e 694c

Anatolius Patriarcha Constantinop. 477a 611c d 1031a

Anatolius Confessor 5. sec. 727d

Anax pater S. Gregorij Armeni 781c

Anaxagoras 724e

Andalhardus, siue Adachardus Comes 9. sec. 529f

Andeolus, siue Andochius M. 169c 469b

Andreas Apost. apparet S. Eugendo 52e eius reliq. Aroasia 834b Constantinop. 475b in monast. S. Claudij 52f in Picardia 180. Eccl. in Ital. 657d Eccl. Caßini 1062d monast. Exaladæ in Hisp. 288f Viennæ 55e Lugduni in Insula-Barbara 1073b

Andreas Perettus Card. 416d

Andreas Ep. Tornacen. Cardinal. 173d

Andreas de Caso Ep. Legionensis 1098f

Andreas Ep. Samosatenus 1020d

Andreas Ab. sub Carolo Magno 384f

Andreas Præpos. Capenberg. 843c

Andreas Grittus Dux Venetus 563e

Andreas monachus Ital. 7. sec. 595e

Andreas Calybites in Crisi 1031c d f

Angela Rodes Hisp. 428b

Angelorum festiuitas apud Græcos 663c

Angelus Ep. Kissamensis 549b

Angelus Corarius Ep. Venetus 549c

Angelus Fagius Sangrinus Auctor Hymni de S. Potito 1110a

Angelus Serdonati ord. S. Georgij in Alga 549c

Angilbertus Ab. S. Richarij 715c 716e

Anianus Ep. Aurelian. 139c 144d Eccl. 142b 146f

Anianus Presb. socius S. Frontonis 79f

Anianus mon. Glannafolij 1050a

Anicianus Iudex in Gallia 142c

Aniciorum familia 1039a

Annæ reliq. Pragæ 1084e

Anna matrona 258c

Anna R. Scot. 815e

Anna soror S. Canuti Lavvardi 391a

Anna filia Vitalis Michaelis Ducis Veneti 552d

Anna Beneta Barcinouen. 414d

Annas R. Angl. Orientalium 374f 627.

Anno Ep. Colonien. 385f 387d

Annovvaredh Brito 9. sec. 1057b

Ansbertus Ep. Rotomagensis 505e

Anscharius Ep. Bremensis 111d 182a 186d

Anscherius Præp. Andegau. 1053d

Ansebaldus scriba Theodoberti R. 1048b

Ansebertus auus maternus S. Maximi Ab. 91b

Ansegarius Archidiac. Andegauen. 1049c

Ansegisus Dux 592c e F. S. Arnulphi 534e pater Pipini Herstalli 1068f

Anselmus Camaldulensis 402c

Anselmus Thesaurarius Eccl. Pictauen. 802b

Anselmus Fabri de Breda Decanus Antuerpien. 7e f

Ansericus Ep. Sueßion. 502f

Ansgradus Ep. Cenomannensis 333f

Ansildis Galla 8. sec. 178e

Anspertus Dux 1068f

Anterus Papa 3. Ian. & 18a

Anthemius Imp. 258a b f

Anthemius pater S. Apollinaris Syncleticæ 258a

Anthemius Præfectus Prætorio Arcadij Imp. 475b

Anthimus Ep. Nicomediensis 360a 1087e f

Anthimus Ep. sub M. Aurel. 9e

Anthus monachus Palæst. 683f

Antiochus Princeps Italus 672.

Antiochus Agonatus latro in Syria 266e 272d e 280c 281a b

Antiquus Barba Hisp. 429d e

Antoniæ V. M. reliq. Pragæ 1084d

Antonia Blosia Canonica Andanensis 432e

Antonina habitu virili 258c

Antonina V. Vrsulana 994d

Antoninus, siue Antonius Ep. Tarsi 361a

Antoninus Imp. 12b 236b c d 240d 665e f 666b e 753 755d 756 757 758 759 760 762 763 764 932f 933. Antoninus Verus 10e 758f

Antoninus Caracalla Imp. 20a

Antoninus Ab. in Ægypto 1010a

Antonius Fachinettus Card. 416b

Antonius Maria Gallus Card. 416d 418c

Antonius Saulius Cardinalis 418d

Antonius Contarenus Patriarcha Venetus 563b 564b

Antonius Ep. Ascalonit. 684c

Antonius Corarius ord. S. Georgij in Alga Ep. Bononiensis 549b c d

Antonius Ab. 17. Ianuar. & 53f 208d 602 603 604 605 606 607 608 1005 1008c 1013c 1015. quando inuiserit S. Paulum 1108c

Antonius Ab. socius S. Mauri Ab. 1039b 1050b

Antonius VVinghius Ab. Lætiensis 430a 456c

Antonius Præpositus in Oriente 9. sec. 1098

Antonius mon. Lirinensis 484a 497e

Antonius de Padua 915a

Antonius M. in Lituania 931a

Antonius Naetinus M. Tuneti 752f

Antonius & Cleopatra 605c

Antonius de Corduba Dux Suessæ 416a c

Antonius discip. & scriptor Vitæ S. Simeonis Stylitæ 263c 264d 270d 274c

Antonius Andrada Soc. Iesu 991f

Antonius Beatillus Soc. Iesu 983b

Antonius Neapolitanus Capucinus 428c

Antonius Quintanadueñas Soc. Iesu scriptor Vitarum SS. Hispalensium 971b

Antonius Sabathinus de Pratis Ital. 165f

Antonius Sanderus Canon. Ipren. scriptor 173b

Antonius Torniellus Ital. 17. sec. 18c

Antonius a Raiz ord. Minimor. Hisp. 428c

Antor, siue Antrus, Fescennini satelles 463f 464e 465b 467b

Aonulphus frater Odoacris R. Italiæ 496e

Aphraates Erem. 258b 679a b

Aphrodisius mon. Palæst. 6. sec. 685a

Apollonia V. Romana 353d

Apollonia V. Alexandrina M. 353d dens Aroasiæ 834d

Apollonius M. Romæ 353d

Apra, vel Abra, V. filia S. Hilarij 753d 783c 791b c 792f 793a 798f

Apri Conf. monast. in Gall. 62c

Apronianus Præfect. Vrbi sub Diocletiano 166f

Aquilinus Ep. Narbon. 741c

Aquinus mon. Caßini 1042e

Arabicus M. 719b

Arbogastus Scotus 7. sec. 534e

Arcadius Imp. 258a 475a b 476c 477a 726a

Archamfedus Franc. 150d

Archebaus miles Diocletiani 1003b

Archembaldus Ep. Senonen. 389b

Ardaburius Dux Theodosij iunioris 268a c 273d 285b

Ardaburius Iunior, alterius nepos, Arianus, Dux sub Marciano 268d 273d 285b & sub Leone Magno 616f

Arduinus R. Ital. 61f 62d

Ariana dea, vel Ariane, aut Arianus, 754f 755d 756f 757e

Ariani Antiochiæ 83b in Gallæcia 1085c d

Arigius Ep. Lugduni 753a

Arioualdus R. Longobard. 94c 95d

Aripertus R. Longobard. 623e

Aripertus II. R. Longobard. 1073f 1074a c

Aripertus R. Aquitaniæ 463a

Aristæus Ep. Græcus 782e

Aristantes Presb. Ital. 16. sec. 5e

Aristides Philosophus 236b f

Ariualdus, seu Arnoldus Ab. Magnilocensis 1073e

Armaleon Tribunus Italus 672b c d

Armagillus 822d

Armeni 692a

Armentaria vxor S. Gregorij Lingonensis 168c e

Armentaria neptis S. Gregorij Lingonen. 168e

Armogen Alexandrinus 671b

Arnaldus Ossatus Card. 418e

Arnaldus Ep. Barcinonen. 415c 422f 423a

Arnaldus Ep. Claromont. 828e

Arnaldus Ep. Dertusensis 415c

Arnaldus Comes aut Dux Gasconiæ 1090e 1091b c

Arnaldus Segarra Prou. Prædicat. Aragon. 412d

Arnaldus Burguetus ord. Prædicat. 14. sec. 415b

Arnaldus Minorita, scriptor Vitæ B. Angelæ de Fulginio 186a e

Arnaldus de Horto Barcinon. 420f 421a

Arnaldus de Roffex 422a

Arnoldus Ep. Magdeburg. 840a

Arnoldus Ep. Merseburg. 840b

Arnoldus Ep. Spirensis 840a

Arnoldus Præpos. Cappenberg. 843c

Arnoldus de Boenen Præpos. Cappenberg. 943e

Arnoldus Heerbrant Capellanus Hierosol. 6d

Arnoldus Naelenus Belga 321e

Arnoldus Scabinus Trudonensis 12. sec. 310c

Arnoldus Traiecten. 319f

Arnoldus, siue Arnualdus, filius Ansperti, pater S. Arnulphi 1068f 1069a

Arnual Ep. Sanctonum quis? an discip. S. Kiliani? 321d

Arnulfus Ep. Metensis, pater Ansgisi 1068f festum 8d monast. Metis 61d

Arnulfus Ep. Trainen. in Scilia 930f

Arnulfus Ab. Augustodun. 825a

Arnulphus Comes Flandriæ 172 173b c e

Arnulphus Comes Pictauis 796c

Arostanes Ep. filius S. Gregorij Armeni 781c

Arpa, siue Arpha, dea 754f 755 756d Arphe 757e 759e 760f 762a

Arsacius Ep. Constantinop. 473c 474d e f 475a c e 476c 479d 726a

Arsendis de Bagiis Barcinon. 420f

Arsenius mon. in Ægypto561e

Arsenius monach. in Bithynia 9. sec. 598b

Arsisius Ab. Ægyptius 1085e

Artaldus Ep. Remen. 796b

Artemidis, seu Dianæ, idolum 14 15 16

Artemius Ep. Senonensis 322f

Artemius Anastasius Imp. 532d

Arualis Alexandrinus 671b

Aruidius Ep. Astigitanus 971c

Asaphus Ep. 815b d 819b e f S. Asaphi vrbs in VVallia 304d

Ascanius Columna Card. 416a

Ascanius Ep. Tarraconen. 1085c

Asclepiades Ep. Nouatianus 482d

Ascomanni piratæ Boreales 181b c

Aselinus Presb. in Bauaria 977a

Aspar Arianus, Aulicus sub Leone Magno 616f

Aspargus vel Esparracus Ep. Tarraconensis 411a

Aspasia fil. Eusebij Venetensis R. 331f 332a

Asprandus fil. Luitperti R. Longobard. 1074c

Aspren Ep. Neapolit. 1098a

Assenes Canonic. Atrebat. 11. sec. 158b

Assuerus Ab. Prumiensis 534f

Assuerus mon. Glannafolien. 1059b

Assuinus Pogiensis 977b

Athanaricus R. Gothorum 367c 742a 784c 971b 979c

Athanasia, virili hæbitu 258c

Athanasius Ep. Alexand. 482b 551f 606e 773c 775f 788b 1015e 1016b e scriptor Vitæ Syncleticæ V. 242b

Athenais, siue Eudocia Augusta 481b c

Athenius, Artemius, siue Anthemius Ep. Rhedonensis 329a

Athericus Anglus 8. sec. 713a

Athrephtus Hibern. 49a

Attalas Ab. Bobiensis 94c 95d 154a d

Attalus nepos S. Gregorij Lingonen. 168a

Attila R. Hunnorum 139b 144b 483c f 484b 486a 550b 727f 728.

Atticus a S. Ioan. Euang. conuersus 470f

Attilius Cæcius Canon. Lateranen. 16. sec. 5f

Aua, siue Auana, Com. Burgund. 824c 826d

Auari populi 716a b c

Auderamnus, siue Audemarus monach. Magnilocēsis 1072a e

Audo Comes in Burgundia 9. sec. 1052a 1060e

Audoenus Ep. Rotomagensis 378a 505e 591d e f 593a

Auentini Conf. Eccl. Trecis 509b

Auentius 808f

Augustinus Valerius Ep. Veron. Card. 416a 418c

Augustinus Ep. Aruernensis 94d

Augustinus Ep. Cantuar. Ap. Angl. 296d 334e 335a 596f

Augustinus Ep. Hippon. 98e 100a 551e 895b 916c 1112c reliq. Aroasiæ 834a Cappenbergæ 844b monast. Vicentiæ 549f flagellum in Anglia 533a d

Augustinus de Castaldis ord. S. Georgij in Alga 549c

Augustus Cæsar 12b

Auila Ab. Agalien. Hisp. 7. sec. 571b

Auitus II. Ep. Claromont. 21. Ianuar. & 1071a e

Aulus Gellius 236d

Aunarius Ep. Autisiodor. 664e

Aurei M. Mogunt. reliquiæ Pragæ 1084e

Aurelius Candidus scriba S. Leonis I. Papæ 728c

Aurelius Ep. Carthaginensis 40b

Aurelius Imp. 20a

Aurelius Commodus 758f

Aurelius R. Britonum 815e

Austreberta Franca 8. sec. 176e

Austrebertus Franc. 8. sec. 176d

Austremonius Ep. Aruern. 460d 463b Eccl. Claromonte 1070a

Austrudis V. soror S. Balduini 502e f 503a b d

Autbertus Ep. Camerac. 513e 516d 525c 1077 1078a 1079d e

Auuldis Franca 150b

Auxanius Ep. Arelat. 729f

Auxentius Ep. Mediolan. 786f 787.

Aytonus Armenus 987d

Aynardus Ab. Cusani in Hisp. 289a

Azabeni populi Arabiæ 270c

Azo Canonicus Gandensis 173c e f

B

Babo, Bobo, seu Bubo Ab. Magnilocensis 1071c 1072a

Babolenus Ab. Fossati 1050f

Bacalla Hispanus 11. sec. 738c

Badillo ex Comite mon. Augustoduni 825a

Balbinus scriptor 236d 237a d

Baldericus Ep. Nouiom. scriptor 833b

Baldoenus, siue Balduinus 502b e

Baldricus Ep. Vltraiect 933c 935.

Balduinus Flander Imp. 980d

Balduinus 11. Imp. 609e 980e

Balduinus Bullonij frater R. Hierosol. 6c

Balduinus Ferreus Com. Flandriæ 173b

Balduinus Pius, siue Insulanus, Marchio Flandrorū 121c 186e

Balduinas Borluit Præposit. monast. Gandensis 173d

Ballgela Regina in Hibernia 48d

Balsamus Ab. Cauæ 627c

Bamba, siue VVamba, R. Hispan. 993f

Baratanes R. Persarum 479b

Barbaria matrona 5. sec. 497a 498a b 499d 1100e

Barbatianus Presb. Rauennæ 79d

Barielo de Faro Catalaunus 13. sec. 410e

Barnetus, siue Barnitus Scotus 235b

Barnitus Conf. Scotus 752c

Barra auus S. Mochuæ Ballensis 47c

Bartholomæa Barcinon. 425d

Bartholomæi Ap. reliq. Pragæ 1084e Eccl. 167c Parisiis 1089b sacellum Pictauis 798c

Bartholomæus Cæsius Card. 418f

Bartholomæus de Martyribus Ep. Bracharen. 640a f 650e

Bartholomæus Ep. Exoniensis 304b

Bartholomæus Ep. Quinquecclesiensis 607f

Bartholomæus Archidiac. Atrebat. 11. sec. 158d

Bartholomæus Accola ord. Minor. 987d

Bartholomæus Pisanus ord. Minor. 984a

Bartholomæus Collionus Dux 560f

Bartholomæus de Deo Barcinon. 419f 420a

Basileus Ep. Amaseæ in Ponto 771c 772d

Basilici monachi vita 484d

Basilicus Rex Saracenorum 271a

Basilides sacerdos sub Vespasiano 237b c e f

Basilius Magnus Ep. 2d 54c 551f 588b e 589 931b 952 1108b d electio 29 d e monast. in Sicilia 124c Eccl. Neapoli 498d idem scriptor Vitæ S. Gordij Comitis M. 130b c

Basilius pater S. Basilij Magni 952c

Basilius Patriarcha Antiochenus 284a

Basilius Ep. Cretensis 625d

Basilius Macedo Imp. 610a b

Basilius Oeconomus Neapoli 10 sec. 1101a

Basilius Presb. in Palæst. 681a 687 688.

Basilius monachus in Bithynia 9. sec. 598b

Basilla V. M. Romæ 720a

Baso, siue Alduinus Comes maritus S. Salabergæ, pater S. Balduini 502b c 503a

Basolus Conf. Remis 179d

Bassus Cubicularius Alexandri Imp. 11c 720f

Bathildis R. Franc. 26. Ian. & 118a 186e 508b 591e

Batses miles in Ital. 6. sec. 968e

Baudilij paroecia in Hisp. 427b

Bauonis Eccl. Gandaui 172d reliq. 173. monast. Gandaui 529c

Beandanus Ab. an Brandanus? 664d

Beatrix mater B. Godefridi Cappenbergen. 839b c 849c 855 1112a 857c

Beatrix soror B. Godefridi Cappenberg. 839c 845e 1112b

Beca ferox femina Hibern. 49a b

Beda Presb. 746e 1081c d 1082a

Bega V. Hibern. 533d

Beganus pater S. Mochuæ Ballensis 47c

Begga vidua 433b festum 8d

Bego mon. Glannasolij 9. sec. 1057d

Bego Franc. 9. sec. 177a

Bela II. cæcus R. Hungar. 980f

Bela IV. R. Hungar. 607f

Belisarius Dux 968b d e 969a b d

Benedicta monialis Ital. 15. sec. 889a

Benedictus Papa & M. 238d

Benedictus VIII. Papa 67d 75a b 84e

Benedictus X. Pseudopapa 301d

Benedictus Iustinianus Card. 418d

Benedictus de Samaria Ep. 804b 806a b d

Benedictus Ab. 311f 404d 433b f 434d 438b c d 440d e 918c 969d 1038 1039 1040 1041. 1042 1043 1050 1051 1061. reliquiæ in Picardia 180a Eccl. Neapoli 498d

Benedicti de Bagiis monast. 427b

Benedictus Ab. Anianæ 745a 747d

Benedicti Ab. monast. in Insula-Barbara 107e

Benigni reliquiæ Vltraiecti 933 935.

Benignus Presb. M. Lingonum Apost. 168e 169b Diuione reliquiæ 61b 566 616c 1090d ecclesia constructa 57c 63c f altare 566. monasterium 57f 64b 1084a

Benigni M. monast. Fructuarien. in Ital. 61f

Benignus a cubiculis Licinio Imp. 772a e

Benno Dux Saxo 181c 182a

Beoanus Hib. 6. sec. 1065b c

Beraldus pater S. Odilonis 66a

Beraldus. Gallus 6. sec. 91f 92b c

Berandus Dom. de Taliacoro in Ital. 978c

Berardus filius Com. Marsorum 1062c

Berchtoldus Ep. Constantiensis Germ. 1087d

Bercundus Ep. Ambianen. 704e

Bernvvardus Ep. Hildeshemien. 753d

Berengaria de Bagiis Barcinon. 420f 421a

Berengaria concubina Iacobi I. R. Aragonum 412d

Berengarius Ep. Cameracen. & Atrebaten. 1119d e

Berengarius IV. Ep. Barcinon. 407a 408c d 409. e 412. c

Berengarius Ep. Dertusen. 415e

Berengarius Ep. Gerundensis 415c

Berengarius Ep. Vesontinus 828a b

Berengarius Ep. Vicensis 415e

Berengarius R. Longobardorum 58d

Berengarius Burgetus Barcinon. 425c

Berengarius Enya Barcinon. 420a

Berengarius Gisbertus Barcinon. 420c

Berengarius de Ilerda 425c

Berengarius de Rauira Barcinon. 424c

Berengarius Semoleres Barcinon. 426e

Berengarius latro 831f 832a

Berhardus Ep. Ambianen. 704e

Berinus de Pileo Ital. 979b

Bernardinus Senensis 915a

Bernardinus Scottus Aduocatus Papæ 416f

Bernardinus Romanus Falques Hisp. 427f

Bernardus Ep. Patauinus 161d

Bernardus Ep. Tarraconen. 415c

Bernardus Guido Ep. scriptor 405b

Bernardus de Villalta Vicarius Ep. Barcinon. 415f

Bernardus Ab. Claræual. 309e 549e 551e 563d 748a f

Bernardus Ab. Cistercij 2a 348b d 433b

Bernardus Ab. Tyronij 390e

Bernardus a Galen Præpos. Cappenberg. 843e

Bernardus de Horst Præpos. Cappenberg. 843e

Bernardus R. Italiæ, Pipini filius 186b

Bernardus frater Pipini Regis, pater S. Adalardi 95f 112a

Bernardus Dux Saxo 182a

Bernardus Dux Tolosatium 1091c

Bernardus Comes Bituric. 824f

Bernardus proauus B. Laurentij Iustiniani 553d

Bernardus pater B. Laurentij Iustiniani 552b e

Bernardus Iustinianus, scriptor vitæ B. Laurentij Iustiniani, & S. Marci Euang. 550d 559a

Bernardus a Mallinkrot vir nobilis, Decanus Monasterij 836b f

Bernardus de Molendinis Canonicus Barcinonensis 414a

Bernardus de Buixedos Prior ord. Prædic. Barcinone 415e

Bernardus Romæus ord. Prædic. 419d

Bernardus ord. Prædicat. in Sicil. 66

Bernardus ord. Cisterc. 465d

Bernardus ord. Cisterc. Salesinij 930f

Bernardus de Baiola Barcinon. 422f 423a 427d

Bernardus Oliuerius Barcinon. 421d

Bernardus Pontius Barcinon. 425d 426c

Bernardus de Rosanis Hispanus 409a

Bernardus de Villar Catalaunus 425e

Bernardus de Tosthec Barcinon. 422a

Bernardus de Vineolis Barcinon. 420a

Bernarius Ep. Ferdensis 182a

Bernarius, frater S. Adalardi 78c 102c f 114c d

Bernegarius Presb. Fossaten. 9. sec. 1052f

Bernhardus Ep. Passauiensis 1094e

Bernherus Dominus de Erperode 1112b

Bernuinus Ep. Vesontinus 828a

Bero fil. Haraldi Dan. 12. sec. 401e

Beroaldus Francus 8. sec. 176c

Bersvvinda filia sororis S. Leodegarij 534d

Berta vxor Caroli Magni 838b

Bertha soror Caroli Magni 838b

Bertha soror S. Hiltrudis 434c d

Bertha Ab. Ratispon. 534d

Bertha Ratisponen. 12. sec. 342f

Bertha Gal. 7. sec. 509d

Bertha Tungrensis 12. sec. 316a

Berthoaldus Ep. Camerac. 503e 1078b 1079a d

Berthoaldus Ep. Lingonen. 507b

Berthoaldus Ep. Trecensis 506f

Berthoaldus Ep. Tullensis 62a

Berthramnus Ep. Cenoman. an vnus? 1045f 1046b 1052a idem Bertigrannus 1042b

Bertingus Gal. 9 sec. 1055d

Bertrandus Patr. Aquileiensis 985f

Bertrandus de Molendinis Canonic. Barcinon. 420e

Bertrudis Domina Castri Ledij 333f

Bertulfus discip. & successor S. Mauri Abbat. 1046f 1048b 1049b f 1050a e 1056c

Bertulphus Ep. 9. sec. 529f

Besarion Ab. in Ægypto 1009c

Beßi populi Boreales 692a e

Bessus Presbyter in Gal. 6. sec. 141f 146e

Betti Presb. Apost. Merciorum 373d

Beunous, siue Beno, Presb. 931.

Bibiana V. M. 166a d

Bigitanus Ep. in Scotia 993e

Bilechildis Ab. in Gallia 9. sec. 1052f

Bilicerius M. 365d

Bindoe Dux Persarum 619a

Birgentius Ital. 6. sec. 969c

Birgittæ viduæ scripta 442a

Bitimius Ab. Ægyptius 1010d

Blanca vxor Francisci Sfortiæ Ducis Mediolani 560f

Blanda, seu Blada, Britan. Armor. 7. sec 1072c e

Blandericus Ab. Cusani in Hisp. 289a

Blandinæ M. 56e monast. Viennæ 55e f 56a d

Blandinus Baso, siue Alduinus pater S. Balduini 503c

Blasius Marangon 564e

Blasus, seu Blastus, Præfectus Sacerdotum in Syria 275f 276a b

Blismodis Ab. soror S. Odilonis 66b

Blithildis filia Clotharij I. 1068f

Bobinus Ep. Trecensis 31. Ian. & 508d monast. Cellense 505c

Boleslaus III. Criuoustus Dux Polon. 397b e 400e

Bonanatus ciuis Barcinon. 413e

Bonauentura Card. Ord. Minor. 915a

Bonifacius I. Papa 479c 480a

Bonifacius III. Papa 1038f 1040a

Bonifacius VIII. Papa 411c e 415e

Bonifacius IX. Papa 549b c

Bonifacius Ep. Carthaginen. 43d 44b

Bonifacius Ep. Ferentinus 353d

Bonifacius Ep. Moguntinus M. 174c 177d 353d 382c 384f 534f 546e

Bonifacius M. Tarsi 353d

Bonifacius Marchio Montis-ferrati, R. Thessaliæ 980d

Bonisius Placentinus ord. Prædicat. 13. sec. 406b

Bononata Barcinonensis 422a

Bonosus mon. 5. sec. 494d

Bonuisus Bonuisius Card. 418e

Bosa Ep. Eboracen. 752f

Bosio monach. Cluniac. 70c

Botilda Dana 400d

Bouo latro 832a

Brandanus Ab. Cluanfert. 1012a 1065a 1066a 1068b d

Braulio, siue Braulius Ep. 973f

Brigida Ab. soror S. Henrici Imp. 544e

Brigida V. in Hibern. 1068e

Brigida & Maura MM. in Bellouacis 1018a

Brinsacha soror S. Mochuæ Ballensis 47c

Brithelmus Ep. Londinen. 548d

Britvvaldus Ep. VVinton. 22. Ian. & 293e

Britvvaldus Ep. VVigorn. Scriptor Vitæ S. Egvvini, 9. Ian. & 707a 709b 711e 713a d

Bructheri populi Germ. 837a d e

Brumasius, Brimasius, vel Primasius Ep. Calaritan. 42c

Brunichildis Regina Franc. 784c 825a Brunieldis 91c

Bruno Ep. Colonien. 777a 1119e

Bruno Ep. Lingonen. 58a 60c d 61d 62e 63c

Bruno Præpos. Cappenberg. 843c

Bruno Dux Angariæ 382d

Bubus an Ep. Claromonte? 1076c

Budarius Iudæus sub Dioclet. 568e 569.

Burno Ab. de Rhode Belga 311c 321a

Butue Princ. Slauorum 395c

C

Cadilo Comes in Gal. 1060c

Cadoldus Ep. Vien. 14. Ianuar. & 55e

Cæcilia V. M. 652c 656f Eccl. Neapoli 498f Aroasiæ 834a

Cæcilia, siue Helena, V. ord. S. Claræ 1085a

Cæcilia Gal. 6. sec. 1046a

Cælestinus Papa 474a b 480a 482e

Cælestinus V. Papa 192d

Cælestius Ep. Metensis 468c

Cæsaria II. Ab. Arelat. 729e

Cæsar Baronius Card. 416d 418e

Cæsarius Ep. Arelaten. 729 730 736 737.

Caius Papa 21a

Caius domesticus Alexandri Imp. 11c 720f

Callinicus Patriarch. Constantinop. 531b d f

Calliopius Presb. Niceæ 5. sec. 481e 482e

Callisti reliq. Aroasiæ 834b monast. 180b coemiterium 127a

Callistus II. Papa 369a 833f 1094f

Callistus III. Papa 77c

Callistus Patr. Aquileiensis 714b c

Camillus Burghesius Card. dein Paulus V. Papa 418e

Can Magnus Imp. Tartarorum 987d 990d 991c 992a b

Candianus Patr. Gradensis 713f 714a

Candida senior 1098a

Candidus & Victor MM. Thebæi 1110a

Candidi reliquiæ in Picardia 180a

Cantinus Archidiac. Claromont. 1072.

Canutus R. Daniæ M. 354f 394e 395d

Canutus Magni filius R. Daniæ 391a 401c

Canutus Durus, siue Hardecanutus, R. Angl. & Daniæ 393d

Canutus VI. R. Daniæ 400e 401d e

Canutus R. Daniæ & Angliæ 291e f 294 390f 711d

Canutus filius Principis Slauorum 393a

Carason Alexandrinus 671b

Caraunus Ep. Carnotensis 463b

Carinus Imp. 582c

Carolomannus frater Caroli Magni 542d f

Carolus Bonus Com. Flandriæ 390f

Carolus Borromæus 622c

Carolus Magnus 28. Ian. & 4a c d 97b 101b 112a 113b 114b 116d e 186d 288e f 308f 326e 357f 359b 381 382 383 384 385 505d 513e 521b d 542d 703f 714d e 715a 716 717 1069a

Carolus Caluus R. Franc. dein Imp. 4a 158e 461a 511c 813a 1053a 1056a d e 1060b e 1069a 1091a e

Carolus Crassus Imp. 529b 813f 814d

Carolus IV. Imp. 1051d 1052b e f 1084b 1108a d

Carolus V. Imp. 433d 435c 437d 438b f 441f 450f 451a

Carolus III. Simplex R. Franc. 155c

Carolus Rex Hungar. 607f

Carolus Andegauen. R. Siciliæ 415d

Carolus Martellus Dux Francor. 174b 175d 176b d 177b c d 178a 1069a

Carolus Dux Botharingiæ fil. Ludouici Transmarini 513e 523d e f 524a 530b d

Carolus Croius Do. Chimacensis 803d

Carolus Blosius Canon. Leodiensis 432e

Casimirus Princ. VVandaliæ 397e

Cassardus Belga 12. sec. 316e

Caßianus Ep. Augustodun. 473f Translatio 1083.

Caßianus Abbas 54d

Caßiodorus Scriptor 968b d

Castaldus Rector Vtini 985c

Castricus Diac. Gal. 6. sec. 794b

Castulæ reliq. Aroasiæ 834b

Cathari hæretici 610d

Catharina V. M. 17c reliquiæ Cappenbergæ 844b Pragæ 1084f ecclesia Barcinone 427c 429e monast. 408e 412e 417f 418a 428e 429a b c

Catharina Senensis V. 417 918e f scripta 442a

Catharina Barbançonia D. Donstiene Belg. 432e

Catharina Blosia Canonica Monasteriensis ad Sabim 432e

Catharina Cauallera Barcinon. 429b

Catharina Tzeuel Suppriorissa S. Gerlaci 306b 321f

Cataphronius Presbyt. Gal. 6. sec. 773b

Catellius Regulus in Lusitania pater S. Quiteriæ 568f

Catheu Scotus 5. sec. 818f

Ceadda Presb. frater S. Ceddæ 375d Ep. Lichfeld. 376a

Cedvvalla R. Saxonum Occidentalium 1081f

Cellomerus 6. sec. Gal. 141b

Ceolach, siue Cellachus Ep. Merciorum 373e

Ceolfridus Ab. Angl. 744a b f 747d

Cerbonius Ep. Populoniensis 969d

Cerdo Magister Marcionis hæret. 66a b

Cerialtanus Britan. 4. sec. 136d e

Ceulin Presb. frater S. Ceddæ 375d

Chaganus R. Auarum 531d

Chalcedonense Concil. 685e

Chamaui populi German. 837e

Charibertus R. Franc. 784c

Charitina M. 994e

Childebertus I. R. Franc. 137c

Childebertus II. R. Franc. 505c e 1070f 1083f

Childericus I. R. Franc. 140e 145d

Childericus III. R. Franc. 288c 534d

Childomarus Ab. Solemniaci 379f

Chilpericus R. Burgund. 824c

Chilpericus I. R. Francorum 461c 704c 784e

Chilpericus II. R. Franc. 174b d 176d 177b

Chirreacha V. Hibern. 6. sec. 1065f

Chonebertus Comes in Hannonia 155c

Choncouarius proauus S. Idæ 1063f

Chreßimirus Princeps Seruiæ 980a

Christi capilli, tunicæ pars, crucis pars, Cappenbergæ, & alibi 844b c

Christianus Com. de Aldenburg 839c 855e 1112b

Christianus le Roy monachus Lætiensis 972c

Christiernus Dan. 12. sec. 401c

Christinæ V. Monast. in Italia 61e

Christina vxor Henr. VI. Imp. 401e

Christina Ratisponen. 12. sec. 342f

Christophori M. reliq. Aroasiæ 834b Eccl. Cordubæ 823d

Christophorus Ep. Vliuolen. 717e

Christophorus pater S. Ephysij 998b d

Chrysaphius Zomas eunuchus Constantinopoli 610c

Chrysostomus vander Sterre Ab. Antuerpiæ 1111f

Chunimundus Rex Sueuorum 492b

Cilinia V. Meldis 140e f 145e f

Cinthius Card. 418f

Cisinandus discip. S. Bernardi 162c

Claræ Virg. reliq. Pragæ 1084e

Clara sanctimonialis Mediolani 897d f

Clarice Strocia Ital. 16. sec. 4f 5a f

Clarißima M. in Græcia 993c

Claudia mater S. Eugeniæ 720d

Claudia vxor Francisci I. R. Franc. 887e

Claudia Aurelianensis 6. sec. 142a b 146f 147a

Clarus Ab. S. Marcelli 1. Ianu. & 1084d

Clarus M. apud Pictones 1083.

Claudius Apollinaris Ep. Hierapol. 458e

Claudius Ep. Taurinensis 939c

Claudius Ep. Vesontinus 49f 720a

Claudij monast. in Burgund. 1045b

Claudius pater S. Fulgentij Ruspensis 33a 972c

Claudius Imp. 79f

Claudius II. Imp. 471a b

Clauellorum familia Septempedæ 1103c

Clemens I. Papa 127a 238d 460b 461f 462c 463b 937f reliq. Pragæ 1084.

Clemens II. Papa 67d 70e

Clemens III. Papa 978c

Clemens V. Papa 608a

Clemens VI. Papa 77b d 415b 594d

Clemens VII. Papa 4f 5c 6b 8b 415f 550f 563b

Clemens VII. Antipapa 802a

Clemens VIII. Papa 236a 240d 404f 405b 407c 413e 550e

Clemens Ep. Metensis 463b 468c 470b 1098b

Cleopatra Regina Ægypti 605c

Cleopatronia V. 805d 806a

Cletus Papa 238d

Clodoueus I. R. Franc. 143b 147d 175c e 329a 617c 729 1048e

Clodoueus II. R. Franc. 506c 508b 975c 1070f 1120a

Clodoueus III. R. Franc. 975c

Clotharius I. R. Franc. 1049b d e

Clotharius II. R. Franc. 1056c 1069a 1119f 1120a b e

Clotharius III. R. Franc. 506c 508b 591 592 593 1070f

Clothildis R. Franc. 143b 147e

Cointa V. M. Alexand. 994b

Colganus Princeps in Hibernia 48e

Colmanus Elo Ab. Hibern. 45e f 46a 183e

Colmannus pater S. Lasriani 1067d

Colomannus Rex Hungar. 844d

Colomannus frater S. Stephani R. Hungar. 400e

Columba Abbas Huen. 374a 821a b 1056c 1066b

Columbanus Ab. 502c 508a 1050f sacellum Ticini 627b monast. Bobij 94c

Columbæ V. monast. Viennæ 55e

Colummanus, siue Colmanus, aut Columbanus Ep. in Hibernia 1066b

Comganus de Glennissen Ab. in Hibernia 1064e 1065c

Commentiolus Dux Mauricij Imp. 619d 620e

Comna mater S. Mochuæ Ballensis 47c

Conamalus auus maternus S. Mochuæ Ballensis 47c

Conanus Ab. in VVallia 994a

Concordiæ M. reliquiæ Tuscanæ in Ital. 566a

Concordianus, vel Gordianus, pater S. Concordij 9b

Concordij & Epiphanij MM. corpora Romæ 18a d f

Conellus abauus S. Idæ 1063a f

Congallus, siue Congellus, Ab. Banchor. in Hibern. 47c f 48a b 79a 1083e

Conn R. in Hibernia. 1063.

Cono Cardinalis 11. sec. 830 832 833 834.

Conon miles in Ital. 6. sec. 968e

Conradus Ep. Constantiensis 336e

Conradus de Ritbech Ep. Osnaburgen. 856a

Conradus Salicus Imp. 64f 67c e 119f 166c e 167e f

Conradus II. Imp. 854c 976c

Conradus filius Conradi Salici 166e

Conradus Dux Lotharingiæ 529f

Conradus Comes Hoyensis 856a

Conradus Nagell Præpos. Cappenberg. 843f

Conradus Præposit. VValceiæ 1094b

Conradus A Monte-puellarum, scriptor Vitæ S. Erardi 533e

Conradus Truchseßius a VValdburg pater B. Odinonis 1086c

Constantia soror Constantini Magni, vxor Licinij 258c

Constantia Augusta vxor Henrici VI. 552d

Constantia filia Manfredi inuasoris Siciliæ 419e

Constantia vxor Roberti Regis Franc. 58b

Constantia Moncada 13. sec. 411c

Constantinianus socius S. Mauri Ab. 1039f 1050b

Constantinopolit. Concilium III. 624.

Constantinus Papa 531d 709b e 712d

Constantinus Magnus Imp. 354c 358c 372b 362d 365a 498d 606a 610e 702e 781c e 980a 1110c

Constantinus Iunior Cæsar 775c

Constantinus Pogonatus Imp. 531a 624d f

Constantinus Copronymius Imp. 747e

Constantinus Imp. fil. Leonis IV. 290b

Constātinus Porphyrogenitus Imp. fil. Leonis Sapientis, 1099c

Constantinus Monomachus Imp. 300d

Constantinus Aurelius R. Britonum 815f

Constantinus R. Scot. 820b

Constantinus Diac. S. Agathonis Papæ 624d

Constantinus Strascimirus Princ. in Dardania 980b

Constantinus pater S. Rigoberti 174d

Constantius Ep. Laureacensis 484a 493f

Constantius Imp. 482d 775c 783c

Constantius Assessor Præfectorum Ital. 5. sec. 90a

Contumeliosus Ep. Gal. 6. sec. 737c

Corbinianus Ep. Frisingensis 369c d 370a 1095a

Cordulæ V. M. reliq. Aroasiæ 834.

Cormacus auus S. Idæ 1063f

Cornelius Papa 603c 604f 996c f monast. & oppidum in Belg. 529e

Cornelij & Cypriani Eccl. Calcate in Ital. 5a 6a Compendij in Gal. 1083c

Cornelius Centurio 1120f

Cornelius Curtius ord. S. Augustini scriptor Vitæ B. Oringæ Christianæ 650c

Coronatorum IV. reliq. Aroasiæ 834a

Cosmas & Damianus MM. 81b e reliquiæ in Picardia 180a monast. in Ital. 978c f 979a

Cosmas Patriarch. Constantinopol. 78c

Cosmas Ep. Maiumæ 994e

Cossacij Patricij Veneti 982f

Cosroes senior R. Pers. 620f

Cosroes Iunior R. Pers. 618 619 620 621. an factus Christianus? 618c d 620f

Crescens Ep. Vienn. Gall. 175d 463b

Crescentius Com. Marsorum 1062b

Crispinus & Crispinianus MM. 460e f reliquiæ inuentæ 502f aliquæ in Picardia 180a monast. Sueßione 834d

Crispinus II. Ep. Ticinensis 356a

Crispinus III. Ep. Ticinensis 356a c d

Crispus Subdiac. Gal. 6. sec. 794b

Crito R. Rugiorum 395c

Croniacus, siue Cronanus, Conf. Scot. 162b

Cronius Presb. Nitriæ 1005c e

Crucis Christi partes Pragæ 1084d

Crucis Eccl. Barcinone 409e

Crucis monast. in Hungar. 607e f

Cruco R. Rugiorum 395c

Cuchoragus Hibern. 49a

Cunanus Ab. Marganen. in VVallia 994a

Cunegundis Imperatrix V. 336b

Cunera, siue Kenrecha V. Hibern. 1066d

Cunradus I. Ep. Moguntinus 343a

Cutha pater S. Ceolulphi 1081a

Cuthbertus Ab. & Ep. Angl. 1082b d

Cuthvvinus auus S. Ceolulphi 1081a

Cymbil Presb. frater S. Ceddæ 375c d

Cymburga vxor Alchfridi R. Northumbriæ 373c

Cyntila R. Hisp. 973f

Cyprianus Ep. Reiensis 737d

Cyprianus Ep. Carth. M. 604b

Cyriaca Antonij Senatoris vxor 2. sec. 760b d

Cyriacus Ep. Mysiæ 782e

Cyriacus Ep. 5. sec. 726b

Cyriaci M. corpus Anconæ 590e

Cyricus 200b Cyrici Eccl. prope Remos 178b

Cyrillæ V. M. reliq. Romæ 166b

Cyrillus Alexandr. 28. Ianu. & 473f 476f 479e f 480b

Cyrillus Ep. Nicomediæ 1087e f

Cyrillus mon. an scriptor vitæ S. Theodosij Cœnobiarchæ? 681 682d

Cyrinus M. frater S. Alphij 601b c 1108b c

Cyrus Pseudo-patriarch. Alexand. hæret. 625e 626e

Cythardus Ab. Floridi-campi in Frisia 235e

D

Dadolenus, seu Dolinus, Ep. Vienn. Gal. 975b

Daganus Ep. Magdenburgen. 182d

Dagobertus R. Galliæ 458d 524b 801c 1120a 1122.

Dagobertus II. R. Franc. 174b d 175d

Dagobertus filius S. Sigeberti 1070e f

Dalbuanica familia in Hibernia 47c

Dalfinus Ep. Lugdunensis 744c

Dalmatius Ep. Cyzici 481e

Dalmatius Ep. Rutenensis 1069d

Damasus Papa 238a d 641a 1017b

Damasus II. Papa 530b

Damianus, siue Deruianus Apost. Britan. 10b e f

Dangulfus Gal. 326d

Daniel Propheta 995d e

Daniel Stylita 275d 282c d f 284a 613f

Datianus Primas Africæ 45d

Datianus R. 4. sec. 812a

Datianus Præses Antiochiæ 804f 805c d f

Dauid Ep. Bangoren. Angl. 162c

Dauid Ep. Meneuensis 819a c d e

Dauid R. Scotiæ 664d 749b 750a

Dauid Coluillus interpres vitæ S. Syncleticæ 242c f

Decius Carafa Card. Ep. Neapol. 499a

Decius Imp. 603c 604f 996a b d

Dedalricus Ep. Passauiensis 370a 1094f

Defendens M. Thebæus 2. Ian. & 1084b

Demetria soror S. Bibianæ V. M. 166d

Demetrius Ep. Pisinuntius 1016b d

Demetrius Ep. Strigoniensis Card. 609c f

Demetrius ord. Minor. M. in India 988f

Dentlinus puer 515d

Deodatus Ep. Niuernen. 79a 534e

Deruianus, siue Donatianus, aut Damianus, Apost. Britan. 10e f

Desideratus Ep. Vesontin. 823b

Desiderius Ep. Cadurcensis 93a 186a

Desiderius Ep. Viennen. 822d

Desiderius Presb. Astigitanus 971c

Desiderius R. Longobard. 97b 112b

Dessa Princeps Tarnouij 980a

Deusdedit Ep. Cantuar. 595b 596c

Dida Ab. Lugduni 1075f 1076d

Didacus Ep. Oxomensis 322f

Didacus de Rosario ord. Prædic. scriptor Vitæ S. Gonsaluci Amaranthi 640a f

Dievverdis familiaris Gertrudi ab Oosten 349e

Diocletianus Imp. 20b d 80b 81a 82a 127c 241a 324c 325a 357b e 358c e 359a 472b 568 724f 774e 804f 936f 998b 1001a 1004d 1087c f 1088 1089a

Diocletiani & Maximiani persecutio 582. 578. in Ægypto 572d

Dionysius Papa M. 238d e

Dionysius Ep. Alexandrinus 358a

Dionysius Ep. Maclouiensis 889c e

Dionysius Ep. Mediolan. 786c 788c 791b

Dionysius Apost. Parisiorum 139e 144e 140a c f 145a f 458d 459f 460d e f 461f 462a b 463b 464d 466d e reliquiæ in Picardia 180Pragæ 1084. monast. Parisiis 68a 174c monast. prope Parisios 1060e

Dionysius Areopagita an Ap. Parisiorum? 460c d

Dionysius Ep. Viennen. in Gall. 20a

Dionysius Petauius Soc. Iesu 138a 1089d

Dioscorus Ep. Alexand. hæret. 686a 695.

Dioscorus medicus 4. sec. 788a

Discipulorum Christi LXXII. festiuitas 162f 1090e

Diuna Scotus Ep. Merciorum 373d e

Dius Ep. Hierosol. 663f

Dodo Ep. Andegauen. 1056d

Dolabzanus Persa 6. sec. 621a

Dolinus, Dodolinus, seu Dolomus Ep. Vienn. Gal. 975b

Dominicus Institutor ord. Præd. 404c 406c 407e 408d 409c d 411a 417c 419a 642b 915f

Dominicus M. 463a

Dominicus Pinellus Card. 416a 418c

Dominicus Tuscus Card. 418e

Dominicus Michael Patriarcha Gradensis 550c

Dominicus Ep. Carthag. Hisp. 973d

Dominicus Ep. Suacien. 981d

Dominicus Archipresb. Antibaren. 981d

Dominicus Maurocenus Dux Venetus 553c

Dominicus Maurocenus ord. S. Georgij in Alga 549c

Dominicus Arnaldus Barcinon. 421e

Domitianus Ep. Traiect. 814c 863b

Domitianus Ep. Andegauen. 1048f

Domitianus Imp. 355 460b 464d 469b 470d 724f

Domitianus Præses Diocletiani 128a d f 129a

Domna, siue Domnina 235f

Dominio auus SS. Domnonis & Eusebiæ 241c f

Domnolus Ep. Cenoman. 1045f

Domnus Ep. Antiochenus 263a

Domnus Ep. Apameæ Syriæ 262f

Donati Eccl. in Ital. 657d

Donatiani Ep. Remensis translatio 323d

Donatianus, siue Damianus Apost. Britan. 10c

Donus Papa 624d

Donus Ep. an Siridon? 83b e

Dormientes VII. Ephesini 300a

Dorothea 4. sec. 361a

Dorotheus Thebanus Ab. Ægypt. 1016c

Dorotheus Baronius ord. S. Georgij de Alga 564d

Dosanus Ep. 788c

Dotila Ep. Vrgelitanus 288c

Doutrius Ep. Cæsareæ Maurit. 568c

Draccus, siue Dracus, aut Draco Præses Rom. 938d e 939b 951.

Drithelmus mon. in Anglia 993f

Drogo filius Caroli Magni Ep. Merensis 388b

Drogo Ep. Taroanensis 119f

Dudo, seu Drido nobilis sub Lothario R. Franc. 1119b e

Dulcißimus pater Iustini Iunioris 618f

Dunstanus Ep. Cant. 301b d 547b c f 548a d 597c 712b

Dutachus 815d

Dyscolius Ep. Remensis 174b

E

Eacha Minnechus Princeps in Hibern. 48f

Eadmundus R. Angl. 547c

Eadricus, siue Edricus, Dux Merciorum 294e

Eadvvardus, siue Eduardus, fil. Edmundi R. Angl. 294e

Eadvvinus fil. Edmundi R. Angliæ 294e

Eadvvius R. Angl. Septemtrional. 547f

Eanfleda vxor Osvvij R. Northumb. 744c

Eastervvinus Presb. Angl. 7. sec. 745a 747d

Ebane soror S. Balduini 503c

Ebbo Ep. Senonensis 288e 389e

Ebbo Gal. 9. sec. 1054c 1055b

Ebbo frater Guilielmi Ducis Aquitan. 828d

Ebbo, siue Elbo consiliarius Theodeberti R. 1048d

Eberardus Præpositus Martallensis Germ. 1087d

Eberulphus Ab. S. Fusciani Ambian. 461c

Ebrulfus Abb. Vceticen. 390a d

Ebroinus Ep. Bituric. 822e

Ebroinus Ep. Pictauensis 1055e f 1056d 1060b

Ebroinus Maior-Domus 502f 593b 595f 596a 597a 743e 1071e

Ecclesius Archiep. Rauennas 21d

Ecgbrecht Erem. Angl. 532c

Eckericus VVestphalus 11. sec. 855c 1111f 1112a

Edelhardus R. Saxoniæ Germanicæ 382b

Edelredus R. Merciorum 1081f

Edelvvaldus R. Deirorum in Angl. 375b

Edgarus R. Angl. 547b c d f 548d 712b 1092c f

Edictus Ep. Vienn. Gal. 975b e 998a

Edilvvaldus Presb. Lindisfarne 323a

Editha, vel Edditha, vxor S. Eduardi Conf. R. Angl. 290f 292c 295b d

Edmundi monast. in Angl. 304e

Edmundus Ferrei lateris frater S. Eduardi Conf. R. Angl. 293c 294b 301b

Eduardus M. R. Angl. 1092f

Eduardus Conf. R. Angl. 5. Ianuar. & 532e 570a 1092f

Eduardus R. Angl. 14. sec. 594e

Eduardus Ethelingus pater S. Margaritæ R. Scotiæ 301d

Edvvinus R. Northumbriæ 294c 627 1081a

Edvvinus Ab. Euesham 712b

Egbertus Ep. Mimigardeuordensis 844f

Egbertus R. Cantiæ 595c 596a 744c 746f

Egbertus R. Northumbriæ 1082a

Egbertus Marchio Misniæ 394d

Egbertus Ab. præceptor S. VVillebrordi 235f

Egebertus VVestphalus 1112b

Egebertus amicus B. Godefridi Cappenberg. 846f

Egelnotus Ep. Cantuar. 664e

Egelvvius Nobilis Anglus 10. sec. 547e

Egetius, siue Aetius, Patricius 139e

Egfridus R. Northumbriæ 373f 744f 745a

Eggar R. Angl. siue Edgarus, 181e

Eghbertus Comes sub Carolo Magno 837a

Egil Ep. Senonen. 512d

Egilfredus Abbas 565c

Egvvaldus abauus S. Ceolulphi 1081a

Eilike, vel Eleica soror B. Godefridi Cappen. 1112b

Eilika, vel Eleica de Tekeneburch 1112b

Eldebodus cursor Clotharij II. 92f 93c e

Eldvvinus Gall. 7. sec. 93e

Eleica, vel Eileka vterina soror B. Godefridi Cappenberg. 839c

Eleica, seu Eileca Comitissa de Tekeneburg 839c 855e

Eleutherus Papa 10c d e f 1083d

Eleutherius socius S. Dionysij M. 139e 461b

Elfrida vxor Edgari R. Angl. 1092c f

Elias Propheta 236c f 237b 604c 701b 958c 1022b encænia 752f

Elias Thaumaturgus 719c

Elias Patr. Hierosol. 684d

Elias Patr. Aquileien. 713f 714b

Elias Ab. Palæst. 684b

Elias Ab. Syrus 4. sec. 1019f 1021b

Elias mon. Bithyn. 9. sec. 599e

Eligius Ep. Tornac & Nouiom. 154b e f 155d e f 376c 377b c e 378a b 461c 502f 1091b monast. Vlyssippone 549

Eligii-fontis monast. 834e

Eligij morbus 1116e

Eligius mon. Lirini 993e 1044e

Elipandus Ep. Toletanus 716d 717a

Elisabeth mater S. Ioannis Bap. 895e 915d

Elisabeth V. Rosendalæ iuxta Mechliniam 162c

Elisabetha Rutensis 1044b

Elisabetha vxor Hugonis Palatini Tubingen. 1087d

Elisabetha de VVans monialis in Belgio 354f

Elizæus Propheta 236f 238a 956a

Elpidius Ab. Palæst. 684b

Elpidius Presb. Constantinop. 474f

Elvvardus Ep. Londinensis 711a

Elyssenda Aymerica Barcinon. 419c

Emanuel Commenus Imp. 608d

Emebertus, qui & Ablebertus, Ep. Camerac. 15. Ianu. & 514f 519c 524b

Emma mater S. Edvvardi Conf. R. Angl. 291e f 292a 390d f 293c 294a f

Emma vxor Lothari R. Franc. 155c 1119b

Emma vxor Lutgeri Ducis Saxonum 182d

Emmelia mater S. Basilij 952c

Emmerani Eccl. Ratisbonæ 336e monast. 339d 546c f

Emmo Ep. Senon. 595c 596d

Emmon Ep. Aresetensis in Gall. 1069d

Enacim coemiterium in Palæst. 995d

Eneager Tribunus Matheumacenus 550c

Engelbertus Ep. Colonien. M. 305b

Engelbertus Ab. Fossatensis 1055c

Engelmarus Comes de Oldenburg. 839c 855 1112b

Engranus vel Enguerannus Ep. Cameracen. vel Atrebat. 1119e

Engusius Princeps Hibern. 1063f

Engusius atauus S. Idæ 1063f

Ennes Dux militum in Ital. 6. sec. 969a

Ennodius Ep. Ticin. 372b 471e

Enoch de Anathim discip. S. Ioan. Baptistæ 236f

Eoaldus, siue Euoldus Ep. Vienn. Gal. 975f

Eoaldus, siue Eualdus Ab. Voluicensis 1075c

Eochaidh filius R. in Hibern. 1063b

Eonocius abauus S. Maximi Ab. 91a

Ephesinum Concilium I. 89f

Ephraim Patr. Antioch. 682e

Ephysus M. 15. Ianu. & 753c 754a

Epiphane M. vxor S. Alexandri, siue Neophyti 1108b

Epiphanius Ep. Constantiæ Cypri 1108e

Epiphanius Ep. Ticinensis 21. Ianuar. & 372b

Epiphanij & Concordij MM. corpora Romæ 18a d f

Epiphanius Patriarch. Gradensis 714a

Epiphanius Presb. Monothelita 625d

Eppo Capellanus B. Godefridi Cappenberg. 843f 851f

Equitius Senator Neapoli 498f

Eraricus R. Gothorum 969d

Erasmus & Onesimus MM. 1108c

Erasmus Goyæus Præpositus monast. S. Gerlaci 304f

Ercombertus R. Cantiæ 595c 744c 746f

Erentrudis Virg. in Bauaria 1079b

Erchenoaldus Maior-Domus 534d

Ericus R. Sueciæ M. 400e

Ericus Bonus, pater S. Canuti Lavvardi 390f 391a 392c 393a 394f 396b

Ericus Emund R. Daniæ frater S. Canuti Lavvardi 391a f 394a b c f 396e 401b

Ericus Lam R. Daniæ 391a e 401b d

Ericus fil. Haraldi Dan. 12. sec. 401e

Ericus Falstrius Danus 399e

Ericus Præpos. Cappenberg. 843d

Erinbertus Ep. Frisingen. 546b

Erlingus Dux in Norvvegia 401e f

Ermannus Ep. Tullensis 62e

Ermembertus Viennensis 7. sec. 92e

Ermenfredus Ep. Virdunen. 458e

Ermengardis Ducissa Burgund. 813d e

Ermengardis Com. Bituric. 824f

Ermengarius Ep. Augustodunen. 565c

Ermenlindis soror SS. Emeberti & Gudilæ 1078b e 1079a

Ermentrudis, siue Irmentrudis, Zutphaniensis 1079b

Ermentrudis soror SS. Emeberti & Gudilæ 1079a b

Ermesenda Castellonensis Hisp. 427b

Ermino Pastor Lemouicensis 380b

Ernulphus Ep. Lexouiensis in Gall. 304b

Escelmus, qui & Helcelinus, latro 832a

Eschoerion aduersarius S. Chrysost. 476d

Eschyllus Danus 391a

Eskillus Ep. Lundensis in Dania 401f

Esico Ep. Slevvicensis 182d

Esparracus Barca Ep. Tarraconen. 412b

Estthrita soror Canuti Magni R. Angl. & Dan. 390f

Ethelbertus R. Cantij 296d 334f 335a d

Ethelburga Abbat. 627a d

Ethelreda 627

Ethelredus R. Angl. pater S. Eduardi Conf. 291a 292a 293c 294a b 299a vide Adelradus 390f 1092f

Ethelredus R. Angliæ 547b d f

Ethelredus R. Mercior. 707e 708e 709a 710a 711d e 712f 993f

Ethelredus R. Occident. Saxonum 301d

Ethelvvoldus Ep. VVinton. 548d 712b

Ethelvvlphus R. Occidental. Saxonum 297f 301d

Etherius Ep. Bastitanus 972e

Eticho pater S. Otiliæ 536f 540c 543a

Ettonis Ep. reliquiæ Lætiis 447c

Eua Com. Burgund. 824c

Euagrius Ep. Antiochenus 480e 789b 1017b

Euantius, vel Euentius, Ep. Vienn. 752f 822a d

Eucharius Ep. Treuir. 458f 566d 772f 773e 774c e 778b f 779b 1110b c eius coemiterium Treuiris 164f

Eucherius Ep. Aurelianen. 177c 1019b

Euchratius Ep. Thenitanus Af. 932b

Eudæmon Presb. Constantinop. 474f

Eudecius pater S. Leucij Brundusini 668 669 670.

Eudocia vxor Theodosij iunioris 284a 481b c d 685a 1109d

Eudocia mater S. Domitiani Ep. Melitenæi 618e

Eudoxius Ep. Antiochen. 789b 790b

Eudoxius Ep. Constantinop. Arianus 480e

Euenus Ab. S. Melanij 333c

Euerardus Fridach Præpos. Cappenberg. 843e

Euerardus mon. Corbeiensis 122f

Euerderus Ab. Ganden. 173f

Euermodus Ep. Raceburgen. 835f 857e

Eugendus Ab. Iurensis 1. Ianu. & 824c

Eugenia V. M. 258b 571c 668c e 720d 729f 1109b

Eugenius I. Papa 720a

Eugenius II. Papa 977b

Eugenius III. Papa 309e 320d 851c

Eugenius IV. Papa 6b 7c 549e 555e f 559f 560a

Eugenius Ep. Toletanus 164e 355b 460e f 463a

Eugenius Episcopus 752c

Eugenius III. Rex Scotiæ 815e f

Eugenius Princeps Hibern. 1063f

Eugenius a. S. Ioan. Euang. conuersus 470f

Eugippius Presb. scriptor vitæ S. Seuerini Presb. 483c e

Euilasius M. 354f

Euilmerodach R. Babylonis 995e

Eulalia V. M. 591d 592e 719f

Eulalius Ep. Syracusanus 36e f 37b

Eulogia mater S. Theodosij Cœnobiar. 681a 685c

Eulogius Ep. Edessenus 1024b

Eulogius M. scriptor 571b 1091e f Eius translatio 566a 600e

Euodius Ab. Magnilocensis 1073b

Euphemiæ V. M. reliq. Pragæ 1084e

Euphemiana 258c

Euphrasius Apost. Hispan. 932d

Euphrasius Ep. Aruern. 932d

Euphraxia mater S. Euphrasiæ 663f

Euphrodisia mater S. Leucij 668a 669e

Euphromus Ep. Turon. 1018a d

Euphronymus Ep. Zamoræ 741c

Euphrosyna V. Smaragdus dicta 2b 258c

Euprescius, idem qui Leucius 667 668 670.

Eupsychius Ep. in Cappadocia 782e

Euricus Rex VVisigoth. Hisp. 973a

Eusebius Ep. Ancyranus 263b

Eusebius Ep. Bononiensis 165f

Eusebius Ep. Cæsareensis 358c 775d 782a

Eusebius electus Episcop. Cæsareæ Cappad. 28f 29.

Eusebius Ep. Mediolanen. 372b c

Eusebius Ep. Vercel. 784f 786b 788c 791b Eccles. Vercellis 61e

Eusebius R Venetensis in Britan. Armor. 331e 332b

Eustachius M. in Lituania 931a

Eustadius Presb. 3. Ian. altare Diuione 566f

Eustasius Ab. Luxouiensis 502c 508a

Eustasius frater S. Balduini 503c

Eustathius Ep. Orientis 782e

Eustathius Ep. Sebastenus 474d 952c

Eustathius, siue Eustachius, Ab. montis S. Eligij 159b

Eustathius, siue Eustochius, in Hellesponto 4. sec. 134b 135e

Eustolia discipula S. Luciani M. 361a

Eustorgius I. Ep. Mediolan. 323b

Eustorgius II. Ep. Mediol. 967f

Eustratius Ep. Sufetanus 932a

Euthalia 721e 1108c

Eutherius Ep. in Hispan. 6. sec. 972e

Eutropius Ep. Andegauen. 1047e

Eutropius Ep. Santonen. 463b

Eutropius Tribunus, pater Ioannis Calybitæ 1030a c d 1031a e 1035e

Eutyches M. sub Marco Aurel. 9c e

Eutyches & Maro MM. 499b

Eutyches hæret. 684e 686a 695.

Eutychius, siue Æquitius, pater S. Mauri Ab. 1039b 1040d

Eutychus in Hellesponto 4. sec. 134b 135d

Euthymius Ab. Palæst. 20. Ian. & 976a

Euthymius 6. sec. 42f

Eximinus Ep. Tarraconen. 415e

Exuperij reliquiæ in Picardia 180a

Ezechias Rex Iudæ 955e

F

Fabianus Iudex Antonini Imp. 932f 933.

Fabius Claudius Gordianus Fulgentius 972b

Fabius Furius Fulgentius Placiades 971f

Facaldus, Foaldus, aut Fealdus Ep. Lugdun. 1076d

Fæbadius Ep. Agennensis 789c 790c

Falco Ab. Cauæ 627e

Fantinus Dandulus Ep. Patau. 555d e 556a 557c

Faræ monast. Senonis 385b e

Faro Ep. Melden. 595f 596d

Fastrada vxor Caroli Magni 384f

Faua R. Rugorum 494a 495c e f 496e

Fauiana Princeps Rugorum 492a

Fausta V. M. cum Euilasio 354f

Faustinus Episc. scriptor 2c e

Faustinus & Iouita MM. 429c f 751e

Faustus Ep. Reiensis 16. Ianu. & 43a

Faustus Ep. in Africa 34a b c d 35a

Faustus Ep. 38b

Faustus, Ianuarius, Martialis MM. 823b

Faustus scriptor vitæ S. Mauri 1038c f 1051b

Faustus M. a S. Dafrosa conuersus 166d

Faustus pater S. Clementis Papæ 238d

Fearnus Hibern. 1062f 1067a

Febediolus Ep. Rhedonensis 328b

Fechinus Ab. Hibern. 20. Ianu. & 48b c d

Federicus Borromæus Card. 416d

Federicus Ep. Foroiulij 714b

Feighlim Reachtmhuir R. in Hibernia 1063b

Felecteus vel Feletheus R. Rugorum 484a 488c 494a d 497d e

Felicianus Ep. Fulginas 24. Ianu. & 188d

Felicianus Ep. Ruspen. 32b

Felicianus Abbas 565c

Felicij Presb. M. reliquiæ Steynfeldiæ 680a Translatio 664d

Felicißimi & Agapiti reliq. Aroasiæ 834a

Felix III. Papa atauus S. Gregorij 287f 288d 728e

Felix IV. Papa 30. Ian. & 967f

Felix Ep. Abderitanus 931d

Felix Ep. Bituric. 785d

Felix Ep. Metensis 468c 470b

Felix Ep. Nanneten. 458f

Felix Ep. Nolanus 931e 938a

Felix II. Ep. Treuir. 772f

Felix Ep. Vrgelitanus 716e 717a

Felix Ab. in Africa 35b c e f 36a c 38b 39f 43e

Felix Presb. Vien. Gal. 7. sec. 975d

Felix Presb. Arianus in Africa 35d

Felix Diac. Ruspæ in Africa 38f

Felix & Adauctus MM. 931b

Felix Tinisanus 931e 940a

Felix Tiptizcensis M. 931d 938a

Felix Tubizacensis 994e

Felix Hisp. 7. sec. 742c

Fergusius Regulus Galvvediæ in Scot. 750b e

Feriat pater S. Filani 594c

Ferrandus frater Alphonsi X. R. Castellæ 413. Ferraria Coltelaria 425e

Ferrarius de S. Martino Hisp. 424d

Ferreolus Ep. Vcecensis 1068f 1069a

Ferreoli M. reliquiæ apud Viennam 55c e f Eccl. Claromonte 1069f 1076c

Ferrutius M. Moguntiæ 2d 162f

Ferrutius, siue Ferrutio M. Vesontinus 162f

Fescenninus Sisinnius Præses in Gallia 463f

Fiaiha filius R. in Hibernia 1063.

Fidei V. M. translatio 931d

Fidentius Ep. Foroiulij 714d

Figuinus Presb. monasterij S. Callisti 180b

Fina V. soror S. Idæ 1065d

Finanus Ep. Lindisfarnensis 373c e 374c

Fintanus, siue Munnus, Hibern. 46b c 1083e

Firiacus Ep. 719c

Firmi & Rustici Prioratus in Ital. 549c f

Firminus M. Ep. Ambianen. 704d 706c inuentio 931d 994d translat. 600f 753a

Firmini II. Ep. Ambianis Conf. translatio 600f reliquiæ 706c

Firmini Ep. Ambianen. festum 119c 120e

Flacciteus R. Rugorum 487d e 495f

Flaminius Platus Card. 418d

Flaminius Anguillara Ital. 16. sec. 4f 5e

Flammeus gladiator Mauritanus sub Dioclet. 369c e

Flauia Domitilla, Nereus, Achilleus MM. 499b

Flauianus Ep. Antiochenus 1017b

Flauianus Ep. Parisiensis 138f

Flauianus M. maritus S. Dafrosæ 166a d

Flauianus Iudex Diocletiani 1002f 1003 1004.

Flodegarius Archidiac. Cenoman. 1042b 1043b

Flodegisus Franc. 150d

Flodegisus Gal. 6. sec. 1047c

Flodulfus Ep. in Gal. frater Ansgisi 1068f

Flogerus Ep. Sagensis 857c

Florentia V. 4. seculo 791e

Florentina soror SS. Leandri, Isidori & Fulgentij 971a 974b f

Florentij Ep. Arausican. reliq. Pragæ 1084f

Florentius Ep. Argentinensis 534e

Florentij monast. in Gall. 505b e

Florentius Carthusianus scriptor 441a

Florentius Gal. 4. sec. 791e

Florianus Ab. Glannafolij 1050e

Florus, siue Anthus mon. Palæst. 684a

Florus mon. Gallus 6. sec. 1046a c d f 1047a b f 1048a b c d e 1049a e

Flori vrbs 1077a

Flotarius, siue Clotharius II. R. Francorum 92f 93f 94e

Foillanus Ab. M. 566d

Folcardus Ab. Blandinij Gand. 173c e f

Folcardus Castellanus Gandensis 173c

Folcquardus Ep. in Slauonia 182d

Folmarus Comes de Hunenburch 838f

Fortunatus Patr. Gradensis 717e

Fortunatus Ep. Pictauen. 784.

Fortunatus Ep. Rusuccuritanus 568b

Fortunatus & Septimius MM. 356c

Fortunatus auctor Vitæ S. Hilarij quis? 784 785 790.

Francarius pater S. Hilarij 785e

Franci a Troianis orti 112a

Francisca Blosia Canonica Monasteriensis ad Sabim Belg. 432e 433a b 434d

Frāciscus fundator ordinis Minor. 186d 188a c 193b c 196e f 202a 207a 916 985a Eccl. Asisij 652c 656c f 659d

Franciscus de Paula 889e

Franciscus Auila Card. 418e

Franc. Barberinus Cardinalis 18c d

Franciscus Mantica Card. 418e

Franciscus Maria de Monte Card. 416a 418d

Franciscus Maria de Senis Card. 418d

Franciscus Squiuellus Ep. Calaritan. 998a

Franciscus Vander-Burgh Ep. Camerac. 455c

Franciscus Malipierus Ep. Venetus & Vicentinus 557a

Franciscus I. R. Franc. 437d 887e 888b c

Franciscus Sfortia Dux Mediolani 560f

Franciscus Grillus Presb. Roman. 17. sec. 18e

Franciscus Gipsius Auditor Rotæ 416b

Franciscus Penia Auditor Rotæ 416b

Franciscus Michaelius Canonicus Venetiis 564c

Franciscus Taruisanus Prior Carthusian. Venetia 551e

Franciscus Scorzus Soc. Iesu, scriptor Vitæ S. Agathonis Papæ 1108f

Franciscus Spoletinus Ord. Minor. 1083b

Franciscus Barbo Venetus 549c

Franciscus Mochius sculptor Ital. 18e

Franciscus Rouira Barcinon. 426b

Franco I. Ep. Cenomanen. 387f

Franco II. Ep. Cenomanen. 387e f 388c

Fraterna Aurelianensis 6. sec. 142a

Fredegandus in Belgio 79d

Fredericus I. Barbarossa, siue Ænobarbus, Imp. 307d 312f 323b 343c 401e 552d 980a 981a

Fredericus II. Imp. 307e

Fredericus Dux Sueuiæ 839b 844b 855d

Fredericus, vel Fridericus Comes de Arnesberg. 837a 839c d 847b 850e 852e 858a 1112b

Fredericus Com. Pogiensis 977b

Fredericus alter Pogiensis, Aduocatus Eccl. Ratisponensis 977c

Fredericus Gal. 9. sec. 1059b c

Fregia Pisana 14. sec. 661.

Fregio, Frigio, aut Phrygio Presb. in Gall. 7. sec. 1070c e

Fridericus Rogge Præpos. Cappenberg. 843e

Fridericus filius Felectei R. Rugorum 488d

Fridericus frater R. Rugorum 495e f 496d e

Fridolinus, vel Fridelinus Ab. 779c d e 800a f 801a b f 802a

Fronto Ep. Petragoric. 79b 463b 1085a

Frotbandus Ab. Parisiis 796d

Frotmundus Gal. 9. sec. 1059d

Fruminius Meldensis 6. sec. 142a 146f

Frumoldus Ep. Atrebat. 159c d

Fugatius Apost. Britanniæ 10c f

Fulbertus Ep. Cameracen. & Atrebaten. 1119b d

Fulbertus Ep. Carnotensis 68f

Fulcharius Ep. Leodien. 534f 814c

Fulcherius Francus 149f

Fulchora Franca 150a

Fulco Ep. Ambianensis 119f

Fulco Ep. Rem. 174c 179d f 180a d

Fulco Ab. Corbeiensis 119a 121d

Fulco Nerra Comes Andium 331e

Fulcoaldus Ep. Lugdunensis 1075d

Fulconius Francus 6. sec. 147f

Fulcricus Ep. Trecensis 511e

Fulcro Canonicus Gandensis 173c e f

Fulgentius Ep. Ruspensis 1. Ian. & 971f 972a b c f 973c

Fulgentius Ep. Vtriculanus in Ital. 2d 969d

Fulradus Ab. monast. S. Dionysij 177d

Fuscianus M. 460e 774f monast. Ambiani 461c

Fusco consiliarius Comitis Marsor. 1062d

G

Gabrenus Ep. Hibern. 48b

Gabriel Angelus 811c 999d

Gabriel Palæottus Card. Sabinensis 416a

Gabriel Condulmerius Ep. Senensis Card. 549c d

Gabriel Talauera Prior Guadalupæ in Hisp. 974d

Gaianæ V. M. reliquiæ 781c

Gaidulfus Rauennas in Gal. 1053c

Gairefredus Franc. 8. sec. 176c

Galeatius Sfortia Dux Mediolani 560f

Galenus medicus 236d

Galerius Maximinus Imp. 952e

Galfridus Comes Essexiæ 304b

Galla Placidia Augusta 589b

Galienus Imp. 24f 127e 766c f 767a d e

Gallus Ep. Claromont. 1069c 1070b

Galli Ab. reliq. Pragæ 1084f

Gallus Scriptor vitæ S. Martini 70d

Galterus Ab. Mareoli 1116b

Gangalus M. Antiochiæ 572b

Gangulfus M. Burgund. 1078e

Garsias Ximenius R. Superarbis in Hisp. 742.

Garsias Comes Cabræ 738b d

Gatianus Ep. Turon. 460d

Gaudentius Ep. Brixiensis 257e

Gaudentius discipulus S. Adelberti mon. Romæ 235e

Gaudiosus Ep. Turiasonensis 741c d

Gaufridus Ep. Turon. 634b

Gaufridus Ab. Sauiniaci 389f

Gaufridus, siue Godefridus, de Perona Prior Claræual. 994a

Gaufridus Comes Andegauensis 301d

Gaugerici Eccl. Bruxellis 513e 514a 523e 524a

Gauidius Ep. Agennensis 788f 790c

Gausbertus mon. Gal. 9. sec. 1055c 1056b e 1057b d

Gauslinus, siue Gozlinus mon. 1052f 1057c e 1058c

Gauzlinus Ab. Glannafolij 1057b c d e

Gebhardus Præpositus VVindbergensis 976c

Gebmundus Ep. Rofensis 598a

Gedeon Ep. Vesontinus 827f

Geilo Comes Stabuli Caroli Magni 383b d

Geisa II. R. Hungar. 980f

Gelasius I. Papa 373a 483c 497a c 728e

Gelasius II. Papa 833f

Gelasius Præses Antonini Imp. 753c 755d 756b c 760f 761.

Gelesvvinta vxor Chilperici R. Franc. 784c

Geliza vxor Nemaniæ R. Seruiæ 980b

Geminianus 31. Ianu. & 559f reliq. Pragæ 1084e

Genesius Ep. Claromont. 1073b c

Genesius Presb. Parisiis 5. sec. 140a c 145a

Genesius M. Arelati 730b 1073c

Genesius Thierni in Aruernis Patronus 1073c

Genesius Comes Aruernis 1073c

Genialis Ep. Mimate 936a

Gennadius Patriarcha Const. 610a 611e 613a 614b 1030f

Gensericus Rex VVandal. in Afr. 32f 972c

Gentianus M. 774freliquiæ Corbeiæ 120e 123f 186e

Gentilis de Monte-Floris ord. Minor. Cardinal. 608a

Georgius Ep. Vienn. Gal. 975b

Georgius Ep. 600b

Georgius M. 340b c 347b 396b 738d 804a f 805f reliq. in Picardia 180a monast. in Lusitania 549f in Alga Venetiis 549a in Braida Veronæ 549f

Georgius Præpos. Iluenstad. ord. Præmonst. 1111f

Georgius Patriarch. Constantinop. 624f 625a

Georgius Presb. S. Agathonis Papæ 624d

Georgius Diac. & Chartophylax Canstantinop. 625a

Georgius pater S. Eustratij 598b

Georgius Ep. Alexandrinus 789b

Geraldus, siue Giraudus, Ep. Bituric. 638a e

Geraldus Comes Aureliac. 824f 829d

Gerardus I. Ep. Camerac. 514a 530e

Gerardus II. Ep. Camerac. 157c e 832d

Gerardus Abb. Broniensis in Belg. 172d

Gerardus Ab. Siluæ-maioris scriptor Vitæ S. Adalardi 95c f 111c

Gerardus Lemouic. ord. Prædic. auctor libri Vitæ Fratrum 645e

Gerardus Blosius Dominus Iumignij Belga 432e

Gerardus Blosius Iunior 432e

Gerardus Burgund. 11. sec. 75d

Gerardus Gal. 9. sec. 105b e

Gerardus Procurator Fisci Valentianensis in Belgio 9. sec. 703f

Gerardus Veronensis medicus 15. sec. 563d

Gerardus Vrel Belga 12. sec. 316d

Gerbaldus Ab. monast. S. Christinæ 61e

Gerberga vxor Ludouici Transmarini 523f

Gerberga vxor Lamberti. II. Com. Louanien. 524a

Gerbergis Ab. Monasterij VVestph. 839b 846f 853f 859e 1112e

Gerbergis de Hunenburch, auia B. Godefridi Cappenberg. 838f 839b c 855b 857d

Gerbergis soror B. Godefridi Cappenberg. 1112b

Gerelinus Borluyt Ab. Gandensis 173d

Gerelmus Gal. 9. sec. 1059a

Gerfredus mon. Glannafolij 9. sec. 1058e

Germanus Patriarcha Constantinop. 532d 720a 976a

Germanus Ep. Autißiodoren. 137b 138b c d e 139a c 143c d e f 144a b c monast. Cusani in Hisp. 288f prope Marisiacum 150c reliquiæ Cusani 288f

Germanus Ep. Parisiensis 49f 785a monast. Parisiis 57f

Germanus Ep. Vesontin. M. 823b

Germanus in Hellesponto 4. sec. 134b

Germundus, seu Gourmon, R. Daniæ 394d

Geroldus Ep. Lubecen. 391e

Geroldus Dux Sueuiæ 385d e

Geron Ep. Colonien. 815d

Gerontia mater S. Genouefæ 138a

Gerontius Ep. Bituric. 828e

Gerontius Ab. Palæst. 684b

Gerontius monachus Lemouicensis 93b

Gerramnus, siue Gerrannus mon. Glannafolij 9. sec. 1053f

Gertrudis Niuellensis V. 172c 513b e f 514e 515b obitus 1079c eius festum 8d

Gertrudis Islebiensis V. scripta 442a

Gertrudis Ducissa Gotingæ 394d

Gertrudis Beghina Delphis 353e

Gertrudis Traiecten. 319e

Geruasij & Protasij MM. reliq. 488f Neapoli 1101b Eccl. Cenomannis 388e Senonis 814e monast. Viennæ 55e

Geruasius Ep. Remensis 333c

Geruasius Riccobaldus Canonic. Rauen. Scriptor 727c 728b

Gesaleicus, vel Giselaicus R. Hisp. 738a 740c

Getulius, qui & Zoticus M. 720d

Gibitrudis Ab. S. Quintini Trecis 510c

Gibrianus Scotus 126f

Gibuldus R. Alamannorum 491b

Gilbertus Ep. Londinen. 304a

Ginettus Cardinalis 18c

Gingulphi reliq. Aroasiæ 834b

Girilda mater S. Aldrici 387f

Guanilo Gal. 9. sec. 1059d

Girardus Presb. Glannafolij 1059f 1060a

Giraudus Presb. Gal. 13. sec. 639c

Girberga mater S. Odilonis, post sanctimonialis 66a

Girth fil. Godvvini Com. Cantij 299f

Gisa vxor Felectei R. Rugorū 484a 488c 495c 496e 497d

Gisela Augusta vxor Conradi Salici 167f

Giselaicus, vel Gesaleicus R. Hisp. 738a

Giselbertus famulus B. Godefridi Cappenberg. 850b

Gisila soror Caroli Magni 838b

Gisilarius Ep. Magdeburg. 182a

Gislebertus Dux Burgund. 813d

Gislebertus Norman. 11. sec. 120b

Gislemannus Gallus 178f

Gisulfus Dux Foro-Iulij 713f 714a

Glycerius Ep. Mediolan. 89c

Glycerius discip. S. Luciani M. 362a

Goar Confessor 534e f

Godefredus frater S. Guilielmi Diuion. 61f

Godefridus Ep. Ambian. 833b

Godefridus Ep. Asaphensis 304b

Godefridus de S. Bellino Ep. Pictauen. 802e f

Godefridus Ab. Fossatensis 1052f 1057f

Godefridus Hane Præp. Cappenberg. 843e

Godefridus de Velmede Præpos. Cappenberg. 843f

Godefridus de Perona, siue Gaufridus Prior Claræ-vallis 994a

Godefridus Petitus Pastor Huensis 1080b

Godefridus R. Daniæ 394d

Godefridus Bullonius R. Hierosol. 6b 978a

Godefridus Com. de Cappenberg pater B. Godefridi 839b 846c 855e 857c 1112a

Godefridus Comes Namurci 845e 848c

Godehardus Ab. Altachij, Ep. Hildesheim. 336b f

Godescalcus Princeps Slauorum 391d 394f 395c

Godestis Ab. Angriæ in VVestphal. 1111e

Godinus, Gadinus, Gudinus, vel Godvvinus Ep. Lugdunen. 1074b 1075b

Godricus sacrista Ambrisburiæ in Angl. 137d

Godvvinus, vel Goodvvinus Archiep. 598a d

Godvvinus Comes Cantij in Angl. 291b e f 292a b c d f 295b 299c e f 301f

Goisfredus Ab. Sauiniaci 390d

Gomen Belga 1117f

Gondefrenus Ab. Cusani in Hisp. 289a

Gondulphus Ep. Metensis 388a b

Gonsaluus Hisp. 11. sec. 738b

Gordia soror Mauricij Imp. vxor Philippici 286d

Gordiana amita S. Gregorij 287e f 288a d

Gordiani & Epimachi MM. reliq. Pragæ 1084d

Gordianus auus S. Fulgentij Ruspensis 32f 972c

Gordianus, vel Concordianus, pater S. Concordij 9b

Gordianus Præses Diocletiani 80b

Gorgonia soror S. Greg. Nazianz. 433b

Gotafridus nepos Arnaldi Ducis Gasconiæ 1091c

Gotfridus Ep. Passauiensis1094e

Gotfridus Sueuus 346d

Gotifredus Francus Princeps Athenarum & Achaiæ 980d

Gotricus R. Daniæ 394d

Gozolo, seu Gothilo, Dux Lotharingiæ 530e f

Graphus M. Antiochiæ 572b

Gratianus Imp. 786f

Gregorius Magnus Papa 52a 100a 287b 622c 819c 974d Apost. Angliæ 292b eius caput Pragæ 1084c reliquiæ in Picardia 180a monast. Bononiæ 549f

Gregorius II. Papa 167f531f 713e

Gregorius III. Papa 167f

Gregorius IV. Papa 387b

Gregorius VII. Papa 181a 533e 832d

Gregorius IX. Papa 405e 406a 409c f 978b 979d 410a d f 411c 419b

Gregorius X. Papa 600c

Gregorius XI. Papa 422d

Gregorius XII. Papa 549c d

Gregorius XIV. Papa 887c

Gregorius de Mont-Elpero Card. 418d

Gregorius Patriarcha Antiochenus 286a 618d 619b

Gregorius Armenus Ep. 781c e 1111b

Gregorius alius Ep. Armenus, Erem. in Bauaria 976e 977d 978a

Gregorius Ep. Lingonensis 4. Ian. & 566c 1090a

Gregorius Ep. Mutinen. 728d f

Gregorius Nazianzenus 433b 612a d 664d 752f Scriptor Vitæ S. Gregorij parentis 21b

Gregorius Ep. Nyssenus 588b 589 590a 600e 618f 952d

Gregorius Thaumaturgus Ep. Neocæs. 952 1083f

Gregorius Ep. Turon. 785a Scriptor Vitæ S. Gregorij Ep. Lingonensis 168a

Gregorius Ab. Malmesberiensis 304b

Gregorius Ab. Palæst. 682f

Gregorius Presb. Ecclesiæ Cæsareæ, scriptor 7. sec. 781b

Gregorius monachus Bithynus 9. sec. 598b

Gregorius Iuueneta, siue Niniuita, mon. in exequiis S. Odilonis 76f

Gregorius Consul. Neapolit. 10. sec. 1100 1101d

Gregorius Cucurella Barcinon. 428d

Grifolus nepos B. Alberti Erem. 402f 403a

Grimilda 399f

Grimoaldus R. Longobard. 622f 623b

Grimoaldus Princeps Longobardus 370e 1095a b

Grimoaldus Maior-Domus Franc. 1070f

Guado Nobilis Gal. 6. sec. 706d

Gualterus Ab. Cameraci 157d

Gualterus, siue VValterus, Especus Anglus 748a

Guanilo Gal. 9. sec. 1059d

Gudalus Conf. Scotus 458f

Gudila V. 8. Ianu. & 172c 1077 1078a b e 1079a d 1080d

Guadvvalus Ep. 458f

Guenaltus Scotus 600f

Guerinus Comes Matiscon. 824c

Guibaldus Ab. Caßinen. 1062e

Guido Candidus Ep. Mutinensis 985f

Guido Ab. S. Dionysij 802a

Guido Dampetreus Comes Flandriæ 447f

Guido II. Dominus Lauallij 333f

Guido maritus S. Pharaildis 170b 171a f

Guido Cortonas ord. Minor. 1109c

Guidottus Minister prouinciæ S. Antonij ord. Minor. 983f

Guilhelmus Lindanus Ep. Ruræmundensis, deinde Gandensis in Belgio 451e 453a

Guilhelmus Ab. Hirsaugiensis 336e 337c 347b

Guilhelmus Erem. in Bauaria 977b

Guilielmus Ep. Abrincensis 1089c

Guilielmus de Berberano Ep. Ilerdensis 411c

Guilielmus Ep. Eborac. 458f

Guilielmus Ep. Montis-Regalis 627f

Guilielmus Ep. Papiensis 372e

Guilielmus Mongrinus Ep. Tarraconensis 411b 412b

Guilielmus de Andeuilla Ab. 709f

Guilielmus de Putot Ab. Fiscani Gal. 594d

Guilielmus Napaille Ab. Fiscani Gal. 594d

Guilielmus Ab. Sauiniaci 389f

Guilielmus Ab. S. Theoderici 719e

Guilielmus I. R. Angltæ, Nothus dictus, & Conquæstor 299c 301c 302a 390d 547b

Guilielmus II. Rufus R. Angl. 301c

Guilielmus I. R. Siciliæ 124c 552d

Guilielmus II. Bonus R. Siciliæ 627e

Guilielmus Dux Burgund. 824e

Guilielmus Princeps Burgundiæ 797f 798e

Guilielmus Comes de Alba-Marla 304b

Guilielmus Gauffredus Comes Pictauen. 796e f 797f

Guilielmus de Bello-Campo 709f

Guilielmus Blosius Belga 432e

Guilielmus ab Intimilio ord. Minor. 1083b

Guilielmus Gratius Soc. Iesu interpres Vitæ S. Simeonis Stylitæ 263c

Guilielmus de Saxonia ord. Minor. 14. sec. 983f

Guillelma Ollaria Barcinon. 424b

Guillerma Ianuaria Hisp. 426a

Guillelmus de Villaragut Barcinon. 413f

Guillermus de Villa-Maiori ord. Prædic. 421f 422a

Guillermus Ab. Cistercij 126f

Guillermus de Padio Barcinon. 425b

Guillermus Ep. Ilerdensis 13. sec. 415c

Guillermus alter Ep. Ilerdensis 14 sec. 415e

Guillermus Andreas Catalaunus 422e

Guillermus Aimericus Barcinon. 428d

Guillermus de Caneto Barcinon. 421a

Guillermus de Solerio Barcinon. 421f 422a

Guillermus de Villario-acuto Hisp. 420d

Guilli-Patricius socius B. Alberti Ep. 533f

Guiraudus Capellanus Bituric. 13. sec. 637b

Guisitanus Pius in Sardin. 242d

Guithelinus, vel Guithelmus, Ep. Londonien. 458a

Gundebertus pater S. Maximi Ab. 91b c d e 92b 93a

Gundebertus Ab. Solemniaci 280a

Gundelaicus patruus S. Maximi Ab. 91b

Gundemarus R. VVisigoth. Hisp. 971b 972e 973e

Gundrada soror S. Adalardi 102b c f 114c d

Gundicarus Gal. 4. sec. 810a f

Gundipertus R. Longobard. 622f

Guntardus Ab. Lætiensis 433b 434c d e

Guntida Ab. Cusani in Hisp. 289a

Guntramnus R. Burgund. 704e

Guruallus Ep. Maclouien. 322f

Guthlacus Erem. frater S. Pegæ 532b c e f 533a

Guthlandus maritus S. Bertiliæ V. 156d f 157b

Guthvvinus pater S. Salabergæ 503a

Gymnasius Ep. 5. sec. 474f

H

Habdarraghman R. Maurorum in Hisp. 9. sec. 1091e

Hacquinus R. Normannorum 181e

Hacun fratruelis VVilhelmi I. R. Angliæ 302d

Hademarus nepos Domnoli Ep. Cenoman. 1045f

Hadevvigis Belg. 12. sec. 314f 321d

Hadoindus Ep. Cemonan. 20. Ianuar. & 1120a b

Haduigis V. religiosa 845e

Hadvvigis vxor Adalberti Com. VVindeberg. 977b

Haimericus Gal. 9. sec. 1056e

Halynardus Ep. Lugdunensis 566b

Hamelinus Belesmensis 333f

Hamo Ab. Sauiniaci 389f

Haquetus Ab. Thosanus in Flandria 548b

Haquinus sororius S. Canuti Lavvardi 398b 399b c 400d

Haraldus R. Angliæ 291e 294f 299c d f 300a 301b c 302a b

Haraldus R. Daniæ 390f 391f 394f

Haraldus Blatand R. Daniæ 394d

Haraldus frater S. Canuti Lavvardi 396d e 401a

Haraldus Durus R. Norvvegiæ 299d f 301f

Hardecanutus R. Angl. 291e f 264f 532e vide Canutus Durus.

Harderadus Vicedominus Cenoman. 1042b 1043b 1045d f 1046a c e

Hardvvicus Ep. Ratisponen. 977f

Haroldus Comes Anglus 11. sec. 298f

Hartlenus Præpos. Cappenberg. 843d

Hartvvicus Ep. Ratisbonen. 341e 347d

Hartvvicus de Chepen 345a

Hastingus Princeps Norman. 813d f

Hatebrandi Ab. reliquiæ Antuerpiæ 354f

Hautcarius Ep. Nouiomen. 704e 706a

Haymo pater Geruasij Ep. Remensis 333c d

Haymo pater S. Reinoldi monachi M. 386b

Haymo pater S. Adalardi falso dictus 59f

Helcana proauia S. Maximi Ab. 91b

Helcelinus, vel Hescelinus, latro 832a

Hechbertus discip. Bedæ 744b

Hector Ep. Carthagin. Hisp. 971d

Heilika Ab. Ratisponen. 533e 535a d

Heldebertus monachus sub S. Odilone 75a

Helena Augusta 357e 362b e f 773 778b 779c 1110a c Ecclesia in agro Bononiensi 90d e

Helena, siue Cæcilia, V. ord. S. Claræ 1085a

Helena vxor Stephani parricidæ R. Seruiæ 983a

Helena Molnera Barcinon. 429b

Helenus Ep. Heliopolis 668a c e 1109b

Helgo Ep. Ansloensis in Norvvegia 401e

Heliodorus Ep. Altinensis 785f

Heliodori Abb. monast. 262e 275c

Helladius Ab. Syrus Ep. in Cilicia 679a

Heldebadus, Heldibaldus, Ildibaldus R. Gothor. 969d

Helmegaudis nobilis Francus 149f

Helmoldus Historicus 391e f

Helpidius Presb. Nolæ 938b d e 939b 940c 942d

Hembertus Ab. Cusani in Hisp. 289a

Hengistus Saxo R. Angl. 815f

Henricus Noese Ep. Hierosol. 6c

Henricus Episc. in Bauaria 12. sec. 976c

Henricus Ep. Bituric. 628f

Henricus Ep. Moguntinus 309e

Henricus Ep. Remensis 158f 183f

Henricus Cuyckius Ep. Ruræmund. 305a b 321e

Henricus Ep. VVintoniensis 304a 366d

Henricus Ab. Fiscani Gal. 594d

Henricus de Sathanaco Ab. Aureæ-vallis 885a

Henricus Alferus Minister generalis ord. Minor. 984b 986c

Henricus de Muda Prior monast. Ganden. 173d

Henricus monachus Cisterc. in Sueuia 752f

Henricus Carmelita 14. sec. 662b c

Henricus de Glatz ord. Minor. 14. sec. 984a 992e

Henricus I. Imp. 385e 539f

Henricus II. Imp. 62c d 67c e 72a f 74a 336b 542e 543d 544e

Henricus III. Imp. 67c 530e 542e 543d

Henricus IV. Imp. 301d 337a 338d 844a 857c

Henricus V. Imp. 337f 347c 835a 858a 846c 850e 851f

Henricus IV. Imp. 307e 401e

Henricus VII. Lantgrauius Imp. 307f

Henricus Flander Imp. Orientis 447b f 980d

Henr. I. R. Franc. 121c 186e 333c

Henricus I. R. Angl. 301c

Henricus II. R. Angliæ 290c 301c 302b 304a b 797a

Henricus fil. Suenonis R. Daniæ 397a

Henricus fil. Ænobarbi 552d

Henricus Princeps Slauorum 391d 393a b c 394f 395c e f 396a b c d 397c 398b 399a b

Henricus Dux Bauariæ 844a

Henricus Rixosus, siue Pius Dux Bauar. 539f

Henricus Dux in Burgundia 60d

Henricus Pinguis Dux Gotingæ 394d

Henricus Comes de Cosfeld 845b

Henricus I. Com. Louanien. 524a 530e

Henricus Comes de Oldenburg 839c 855c 1112b

Henricus Comes de Rietbecke vitricus B. Godefridi Cappenberg. 839c 855d 1112b

Henricus Comes Saxo 182a

Henricus Vicedominus Ratisponenæ 345c d

Henricus ciuis Ratisponensis 346e

Henricus Sthatelaer Danus 12. sec. 392e f

Heraclides discip. S. Antonij 1015b

Heraclius Imp. 90a 621f

Heraclius frater Constantini Pogonati 624d

Herbertus Ab. monast. S. Genouefæ in Gal. 149b 1089b

Hercanricus Gal. 9. sec. 1059d

Herculanus pater S. Lini Papæ 238d

Herculanus II. Ep. Perusin. M 969d

Herebertus Ep. Mediolan. 623b

Herebertus Losenga Ep. Norvvicen. 1069e 1077e

Herenfrida Belg. 525f

Heresvvida mater S. Sethridæ 627d

Heribertus R. Franc. 174b

Heribertus Ab. Corbeiensis 118e

Hericus R. Sueciæ 181e

Herigerus Ab. Lobiensis in Belg. 111e

Horioldus R. Daniæ 111e

Herivvard Eques Saxo 181d

Herluca 533e

Hermagoras Discip. S. Marci 1110b

Hermagoræ Ep. & M. reliq. Pragæ 1084e

Hermannus de Are, auctor Vitæ B. Godefridi Cappenberg. 835e 843c 845f

Hermannus Iosephus Steinfelden. 845f

Hermannus Ab. Scheidensis ord. Præm. 845e

Hermannus Arcensis Præpos. Cappenberg. 843d

Hermannus Ketteler Præpos. Cappenberg. 843f

Hermannus de Konigsberg Præpos. Cappenberg. 843e

Hermannus Dux Saxo 182a

Hermannus Comes Cappenberg. 838f 839c 846c 855b 857c

Hermannus Dominus aut Comes de Mulmarchim, vel Molenarck 12. sec. 312f 313a

Hermas scriptor 139e

Hermenarius Episc. 593d

Hermenfredus Ep. Sedunensis 301d

Hermenfridus Aduocatus Gandensis 10. sec. 523c e 524a 530b c

Hermelandus Abb. 505d e

Hermetis M. translatio 600e reliquiæ Pragæ 1084e monast. Alexandriæ 668a f 669e in Sicilia 1108f

Hermias pater S. Felicis Nolani 943c 946e 947a

Herminigildus R. Hisp. 973a c

Hermogenes Ep. Cæsareæ Cappad. 782b

Hertdvvicus Comes Pogensis 977b

Heruli populi Boreales 492c e

Hesso Dux Ostphalorum 382d

Hesychij M. Ecclesia Cæsareæ Cappad. 782d

Hesychius Interpres Bibliorum 358c

Hesychius Presb. Palæst. 6. sec. 682e

Hesychius pater S. Simeonis Stylitæ 269a

Heruæus, siue Heriuæus, Ep. Remen. 174c

Herueus Gall. 9. sec. 822d 1058f

Heyleka reclusa Colon. 931a 994a

Hierax Ægyptius hæreticus, & Hieracitæ 1013f 1014c

Hieronymus scriptor Vitæ S. Pauli I. 916e Erem. 602c

Hieronymus Asculanus Card. 416c

Hieronymus Matthæius Card. 418d

Hieronymus Rusticucius Card. 416c

Hieronymus Quirinus Patriarcha Venetus 564c

Hieronymus ab Albintimilio, seu Vintimilia ord. Minor. 1083b

Hieronymus discip. B. Laurentij Iustiniani 562e

Hieronyms Ascobanus ord. Minor. 987e

Hieronymus Brunus Presb. Ital. 17. sec. 18c

Hieronymus Franchæus Pastor in Steynockerseel 170b

Hieronymus de Mußis ord. S. Georgij in Alga 549c

Hieronymus de Prado ord. Prædic. 1098a

Hieronymus Montenianus Vtinensis 984c 985f

Highbaldus Ab. Angl. 376d

Hilariæ M. caput Pragæ 1084e

Hilarion Ab. 404d 561c f 1111b

Hilarius Ep. Cicestriensis 304b

Hilarius Ep. Parmæ 752c

Hilarius Ep. Pictau. 13. Ian. & 808c d Eccl. Remis 175a reliquiæ in Picardia 180a

Hilarius Ep. Mimate in Gal. 936b

Hilarius Diac. M. 931d

Hilarius Senator pater S. Ioan. Reomaensis 1090a

Hilarus Papa 372b c 1085c

Hilda V. Abb. 627d monast. in Angl. 375f

Hildebaldus Ep. Matiscon. 826d

Hildebertus Ep. Cenoman. 785c

Hildebertus fil. Grimoaldi, Rex Austrasiæ 1070f

Hildebrandus an Ep. Cenoman. 785c

Hildebrannus, vel Hildebrandus Ep. Sagiensis 1060b e

Hildeburgis mater Geruasij Ep. Remensis 333c

Hildegardis V. 309e 321a 828e 863f

Hildegerus Ep. Colonien. 534f

Hildemannus Ep. Bellouacensis 109d 117d 186b

Hildemarcha V. 593a d 592e

Hildericus R. VVandalorum 43a 1040c

Hildulphus Ep. Treuiren. 533f 534a b c 536b 537a 540b 542b c e 543b c 545d f 774f 775a

Hiltrudis V. 433b c 434c d

Himoldus Presb. Gal. 11. sec. 119d

Hincmarus Ep. Remensis 174c 179c

Hippolyti reliquiæ Aroasiæ 834a Eccl. Delphis Holland. 348f 359a

Hippolytus Estensis Cardinalis 889f

Hippolytus Roßius Ep. Ticinen. 1109d

Hirmintrudis filia Odalrici Com. Veromanden. 180a

Hoel R. Britan. Armoric. 822e

Honoratus Ep. Hispalen. 971c

Honoratus Ep. Tolosanus 804a b

Honoratus Venetus mon. S. Georgij in Alga 549b

Honorius Imp. 31c 89f 475e

Honorius II. Papa 833f

Honorius III. canonizat S. Guilielmum Ep. Bituric. 627f 628a 638.

Honorius Ep. Brixiensis 257a b

Honorius Ep. Cantuar. 744c d

Honorius Crucis-Castellanus, scriptor miraculorum B. Christianæ 650c 662f

Hormisda Papa 736f

Hormisdas Rex Persarum 619a

Hosius Ep. Cordubensis 782e

Huaconaill gens Hibernica 1064b 1067f 1068a

Hubertus Ep. 542a 814c

Hubertus, scriptor vitæ S. Gudilæ 513c

Hugo de S. Caro Card. ord. Prædic. 406c d

Hugo d Petra-ponte Ep. Leodien. 884c e

Hugo Ep. Senonen. 153a c

Hugo de Arcu Ab. Diuione 566f

Hugo Ab. Cluniac. 65c 785c

Hugo Ab. S. Edmundi in Angl. 304b

Hugo Præpos. Cappenberg. 843e

Hugo Prior Maiæ in Scotia 1c

Hugo monachus Augustodun. 823c 824a 825a b 826b

Hugo Magnus F. Roberti R. 62e pater Hugonis Capeti 801c

Hugo Capetus Dux Franciæ, inde Rex 523f 1089b

Hugo Princeps Burgundiæ 434c

Hugo III. Palatinus Tubingensis 1087d

Hugo Comes de Nortsule 304b

Hugo Metaplana Aragonius 415d

Hugolinus Cubicularius S. Eduardi Conf. R. Angl. 294e 298b

Humbelana, vel Humbelina, V. soror S. Bernardi 433b

Humbertus fundator Maricol. in Belg. 155c

Humbertus Presb. Lembecanus Belg. 514d

Hunericus Rex VVandal. 32f 34a

Huninga Gall. 9. sec. 155b

Hunni populi 716c obsident Parisios 139b c 144b c

Hunni, siue Hungari Saxoniam, Thuringiam, & Germaniam vastant 10. sec. 977a

Hyacinthus & Protus MM. 668f

Hyacinthus ord. Prædic. 417c

Hyacinthus Eunuchus Ital. 2. sec. 755e f

Hylas pater S. Potiti 754 755 758d 759.

Hypatius Ep. Heracleæ Perinthi 787c

I

Iacelinus Ep. Saresburiensis 304b

Iachelina soror Com. Apuliæ 258c

Iachinus, siue Latinus, Fescennini satelles 463f 464e

Iacobi Patriarchæ reliquiæ Pragæ 1084f

Iacobus Maior Apostolus 316b c 318c sepulchrum in Gallæcia 402c Capitis Translatio 158 159. reliquiæ Pragæ 1098a Eccl. Barcinone 408d 409a

Iacobi Minoris Apost. reliquiæ Aroasiæ 834b

Iacobus de Voragine Ep. Genuensis 4c

Iacobus Ep. Nisibenus 752f

Iacobus Ep. Oscensis 415c

Iacobus Ab. Cormericen. in Gal. 1054c

Iacobus Froius mon. Lætiensis Ab. Hasnoniensis 430c 431e

Iacobus Ferrandus Prouincialis Aragoniæ ord. Prædic. 405d

Iacobus Presb. M. Calari 565c

Iacobus de Camerino ord. Minor. 987e

Iacobus de Padua ord. Minor. M. In India 988f

Iacobus mon. in valle S. Lamberti Leodij 322c

Iacobus Expugnator I. R. Aragonum 405a b 408e 409c d 410c 411b e f 412a b c 413c d 419a b 420d

Iacobus fil. Iacobi I. R. Aragonum 413d

Iacobus II. R. Aragonum 413e 415e

Iacobus Basseti Barcinon. 420b

Iacobus Campos Hisp. 429f

Iacobus Cauallerus Barcinon. 429b

Iacobus de Columna 14. sec. 188a

Iacobus de S. Ioanne, scriptor Vitæ S. Raimundi de Pennaforti 405b 412d

Iacocus Lantzlo Venetus 13. sec. 608d

Iacobus Leickius Commissarius Falcoburgi 321e

Iacobus de Roffex Barcinon. 422a

Iacobus Torrent Barcinon. 424a

Iannæ & Mambræ Magorum Pharaonis sepulchrum 86b

Ianuaria matrona 5. sec. 497f

Ianuarius Ep. Beneuent. M. 498f Translatio 753a 931d reliquiæ in monast. Luciaco 59a

Ianuarius & Faustus MM. 823b

Ianuarij M. Armeni reliquiæ Pragæ 1084e

Ianuarius persecutor 464e 465b

Ianus Deus Gentilium 2f 3a

Iarislaus, vel Iaroslaus, socer S. Canuti, R. Russorum 395c 400e

Iarius Fescennini satelles 463f 464e 467b

Iathlechus filius R. Hibern. 49d

Iaubertus Ep. Valentinus in Hisp. 415c

Ibarus Ep. Scot. 594c

Ibas Ep. Edessenus 970a

Icelia matrona in Palæst. 5. sec. 686c

Ida coniux Egberti Com. 837.

Ida ex maioribus S. Ceolulphi 1081a b

Iesv nominis festiuitas 993c

Ignatij Ep. M. caput Pragæ 1084c reliq. Aroasiæ 834b

Ignatius Patriarcha Constantinop. 290d 599b

Ignatius Loiola Fundator Societatis Iesu 441f 443c

Illidius Ep. Claromontan. 350d 1069c 1070b Eccl. Claromonte 57d

Imeza neptis Caroli Magni 838a d 839b 855b 857c

Imiza Tungrensis 316a

Ina R. Saxon. Occid. 1081f

Ingelberga Ducissa Aquitan. 826e 827b

Ingelrannus, vel Ingerannus, scriptor Vitæ S. Richarij 1086e

Ingiburga vxor S. Canuti Lavvardi 394f 399e 400d

Ingo R. Sueciæ 394f 397d

Ingrannus, siue Inguelramus Ep. Cameracen. & Atrebaten. 1119d e

Inicus Aualos Card. Portuensis 416a

Innocentes Martyres 917d corpora Budæ 609b reliq. Pragæ 1089

Innocentius I. Papa 89b 475f 476a d f 478a 479c e 480a

Innocentius II. Papa 137c 152e 303a 977e 978d

Innocentius III. Papa 632f 636e 633c

Innocentius IV. Papa 290c 411b 826c 982c

Innocentius VI. Papa 982c 1084b

Innocentius Presb. Ital. 501f

Innocentius Ep. Cenoman. 1046b

Ioan. Baptista 237a 604c 915c dextra Constantinopoli 354f sanguis Cappenbergæ 844b reliquiæ 492b Neapoli 1101b in Picardia 180Aroasiæ 834b Eccl. Constantinop. 610a b 1019e 1030e in Ital. 658d 1031a Brundusij 672e Ticini 472d Parisiis 148d Lingonis 169b Viennæ 55e

Ioan. Baptistæ monast. Constantinop. 615f Pinnatense, siue Rupense in Hisp. 742c 799b

Ioannis Baptistæ ope Longobardi victores 623a

Ioannes Euangelista 4b 189d f 300c d 468c 469b 470 881c an sponsus in nuptiis Canæ 470a e eius dens Metis 468f. 469e 855d reliquiæ Cappenbergæ 844b c Pragæ 1084d in Picardia 180a Aroasiæ 834b in Limonico monast. Gall. 94e Eccl. Corbeiæ 118a 119d 120a c Hui 1080e f monast. in Lusitania 549a Vlyßippone 549f Eboræ ibid. Limpurgi in Germ. 166c Augustoduni 66a ad Ligerim 357d Chocques in Belgio 834d e

Ioannes I. Papa 720a

Ioannes II. Papa 720a

Ioannes III. Papa 720d

Ioannes IV. Papa 975e

Ioannes V. Papa 975c 1040c

Ioannes VI. Papa 719e

Ioannes XII. Papa 935d

Ioannes XIII. Papa 935d

Ioan. XV. Papa 180c

Ioannes XX. Papa 62f 67d 119e

Ioannes XXII. Papa 411a 415e 608a 985c

Ioannes de Abbatis-villa Ep. Vesontinus, dein Card. Ep. Sabinensis 409f 410a b

Ioannes Bapt. Detus Card. 418f

Ioan. Presb. Card. Alexandri II. 301d

Ioannes a Toleto Card. Burgensis ord. Prædicat. 415c

Ioannes Chrysostomus 473c f 474d e 475 476 477f 478 479 480 481 482e 551e f 726 953e 1016d 1017e f

Ioannes Patriarch. Constantinop. hæret. 532a d 619a

Ioannes Ep. Antiochenus 263a 283f 1020c d

Ioannes I. Ep. Hierosol. 719b

Ioannes II. Ep. Hierosol. 479e 719b

Ioannes III. Ep. Hierosol. 684e 719b

Ioannes Patr. Aquileien. 713f 714a

Ioannes Patr. Gradensis 717e

Ioannes Episc. Arelat. 595f 596d

Ioannes Ep. Bergomensis 7. sec. 622a e 623b e

Ioannes Marcus Ep. Bibli 665c

Ioannes de Monte-Coruino ord. Minor. Archiep. Cambalien. in Tartaria 991f

Ioannes de Gaure Ep. Cameracen. 6b 7a

Ioannes Ep. Dioclen. & Antibaren. 981d

Ioannes Ep. Eborac. 712a

Ioannes de Craticula Ep. Maclou. 822e 889e

Ioannes Ep. Marsicanus 970c

Ioannes Ep. Patauinus 160e

Ioannes Ep. Polatien. 981d

Ioannes Ep. Portuensis 74f 624d 625e

Ioannes Angeloptes Ep. Rauennas 727c

Ioannes III. Ep. Rauennas 727c

Ioannes Ep. Rhegiensis 624e

Ioannes Ep. Salsburg. 546b

Ioannes Ep. Taroanen. 27. Ian. & 833b

Ioannes Teres Ep. Tarracon. 428f

Ioannes Agnus Ep. Traiect. 863c

Ioannes Ep. Tranensis in Ital. 669b c 673f

Ioannes Magnus Ep. Vpsal. scriptor 392a

Ioannes Ab. Acoemetorum 1019d 1030d f

Ioannes Ab. Ægyptius 4. sec. 1110e

Ioannes Ab. Archicantor Romanus in Anglia 744d 745e 746c d

Ioannes Ab. Cantuarien. 335e

Ioannes Lentaillieur Ab. Aquicinctin. 453f

Ioannes Ab. Fiscani Gal. 594d

Ioannes de Hoyo Ab. Floreffiæ 864c f 885a

Ioannes de Castaniza Ab. Hisp. 442b

Ioannes Ab. Limpurgensis & S. Maximini 166e

Ioannes Byzantinus Ab. Palæst. 685a

Ioannis Ab. Reomaensis 28. Ian. altare Diuione 566b

Ioannes Ab. monast. S. Seuerini 498a 1098e 1100.

Ioannes Sanctensis Ab. S. Trudonis 310c 311a

Ioannes ab Eule Præpos. Cappenberg. 843d

Ioannes Harman Præpos. Cappenberg. 843e

Ioannes Ketteler Præpos. Cappenberg. 843e

Ioannes Reinardus Schalde Præpos. Cappenberg. 843f

Ioannes Præpos. Hinsbergen. 319d

Ioannes de Portali Archidiac. Tornac. 173d

Ioannes Archidiac. de Kikullevv Hungar. 607e

Ioannes de Corcondrayo Decanus Vesontinus 1031b

Ioannes Capellanus Innocentij III. Legatus in Seruia 981c

Ioannes Diac. S. Agathonis Papæ 624d

Ioannes Diac. socius S. Iuliani M. in Ægypto 572a

Ioannis & Pauli Eccl. Pictauis 793c

Ioannis, Caßiani, & Antonini Eccl. Ticini 471e

Ioannes M. in Lituania 931a

Ioannes de Deo 1031e

Ioannes de Deis scriptor 967 970.

Ioannes Moschus scriptor 681f 976b d

Ioannes Driedo Doctor Theolog. 435b

Ioannes Thaulerus scriptor 442a

Ioannes Rusbrochius 442a

Ioannes Tomcus Marnauitius scriptor Vitarum SS. Illyricorum 979 980e

Ioannes Presb. Nicomediensis, scriptor Vitæ S. Basilei Ep. 771c

Ioannes Presb. discip. S. Macarij Ægyptij 1012c

Ioan. Presb. Romæ sub Diocletiano 166d

Ioannes Antonius Borsanus Presb. Mediolani 889f

Ioannes Seueranus Presb. Ital. 17. sec. 18c

Ioannes Presb. Erem. Rossomanni in Sicilia 322b

Ioannes Capellanus B. Oringæ 653c 654a 659d 660f

Ioannes socius B. Alberti Ep. 533f

Ioannes Birellus General. Carthusian. 322e

Ioannes mon. Augustodun. 825a

Ioannes de Fonteneto mon. S. Dionysij 802b

Ioannes de Pizzinardis ord. S. Georgij in Alga 549c

Ioannes Roquemont mon. S. Dionysij 802b

Ioannes mon. Ital. 10. sec. 1102a

Ioannes Meurißius mon. Lætiis 434f 435a f 436a

Ioannes Prior Montis-Cornelij in Belgio 2a

Ioannes Hesselius a Louanio Doct. Theol. 263e

Ioannes Minorita Mediolani 893f

Ioannes Hortulanus ord. Minor. 664b

Ioannes Erem. Siculus 458c

Ioannes Cantacuzenus Imp. 981b

Ioannes III. R. Lusitaniæ 650a

Ioannes fil. Iacobi I. R. Aragonum 413e

Ioannes filius Regis Franc. 802c

Ioannes Dux Venetus 717e

Ioannes Dux Neapolit. 497f

Ioannes Dux militum Ital. 6. sec. 968e 969d

Ioannes Barbançonius D. Donstiene Belg. 432e

Ioannes de Lanoy Molembasius, Eques aurei velleris 435c

Ioannes Picus Præses Parisiis scriptor 1007b

Ioannes aurifaber sub Diocletiano 999d e f

Ioannes Bapt. Anguillara Ital. 16. sec. 4f 5c

Ioannes Bapt. Gabellus 983f

Ioan. Bapt. Soria Romanus. 18e

Ioannes Barcadis Barcinon. 425a

Ioannes Bartholomæus de Taliacoro 978e

Ioannes Basius Barcinon. 429a

Ioannes Briz Martinez Ab. Pinnaten. in Hisp. Scriptor 739b

Ioannes Franc. Fara Sardus scriptor 997c

Ioannes Gallus 6. sec. 737c

Ioannes Maria Arca Sardus scriptor 997c

Ioannes Moncelli Gal. 14. sec. 802c

Ioannes de Monte Scianensi Ital. 13. sec. 979.

Ioannes Prochyta 415d

Ioannes Physicus Barcinon. 414a

Ioanniches Patriar. Seruiæ 982c

Ioannicius Ab. 598c 599b d

Ioathan R. Iudæ 995a

Iobus Diac. 10. sec. 354f

Ioram R. Samariæ 995a c

Iordanes ord. Prædic. in India 14. sec. 987e

Iordanus Generalis ord. Prædicat. 406b

Iordanus de Nutte Belga 12. sec. 317b

Iosephi Patriarch. reliquiæ Constantinop. 478d

Iosephus sponsus Deiparæ 918 b eius coniugium 993c 994b

Ioseph ab Arimathia 10c e

Iosephus Antiochenus Scriptor 2. sec. 237c f 238a

Iouiniani hæresis in Gallia 1073b

Iouinus Gal. 783a

Iouita & Faustinus MM. 429c f 751e

Irenæus Ep. Lugdunen. 469c altare Diuione 566f

Irene vxor Leonis IV. 290b

Irenes Eccl. Constantinop. 610a 614a 615b 616d e

Isaaci Patriarch. reliq. Pragæ 1084f

Isaacius mon. Ægyptius 326c 327a

Isabella Clara Eugenia Princ. Belg. 413e

Isabella de Sousa Lusitana 649a

Isaias Ab. Ægypt. 1010b

Isdegerdes R. Persarum 479b

Isfridus Ep. Raceburg. 835f 857c

Isidora & Neophyta sorores MM. in Sicilia 601b c 1108c

Isidorus Ep. Afer quis? 1094b

Isidorus Ep. Cæsaraugustanus an fuerit? 185c d

Isidorus Ep. Cordubensis, Senior dictus 1085e

Isidorus Ep. Hispalen. 971a b 972e 973e 974b f

Isidorus Ep. M. Nicomediæ 345b 1094b

Isidorus discip. S. Gregorij Papæ Ep. in Sicil. 993f

Isidorus Pelusiota 327f 473f 1017f

Isidori M. Eccl. Constantinop. 610a 614f 615e

Isidorus Origenista Ab. in Thebaide 1015c

Isidorus frater S. Eulogij 1091e

Isidorus mon. in Palæstina 69b

Isidorus de Isolanis ord. Prædicat. scriptor Vitæ B. Veronicæ 887b e 888d

Isychius Presb. Palæst. 682f

Ithamarus Ep. Roffensis 600e

Itisberga V. soror Caroli Magni 838b

Iua Com. Burgund. 824c

Iudas Proph. 1. sec. 236e

Iudella soror S. Mochuæ Ballensis 47c

Iuditha auia S. Henrici Imp. 539a e

Iuditha fil. Balduini Insulen. Com. Flandriæ 299f

Iudocus 332 c translatio 566d

Iulia mater S. Mauri Ab. 1040d

Iuliana mater S. Gregorij Acritensis 289c

Iulianæ M. reliquiæ Neap. 497f Romæ 166b

Iulianus Ep. Bostrensis 681f 698c

Iulianus Ep. Larissæ 262f

Iulianus Ep. Toletanus 973a c

Iulianus Comes M. in Sardinia 78f

Iulianus ciuis Toletanus 1055b

Iulianus Sabas Erem. in Syria 679a b

Iulianus M. Calari 355c d e f

Iulianus & 5. millia MM. in Ægypto 572a

Iulianus, Agathalica, Graphus, & DCCC. Martyres Antiochiæ 572b

Iuliani Cilicis M. Eccl. Antiochiæ 571e

Iuliani Eccl. Venetiis 609b 1108e

Iuliani Ep. Eccl. & reliq. Cenoman. 388d e f 389a

Iuliani M. Eccl. Merulæ in Gallia 1060c Briuate Gall. 66b 71e Lemouic. 617e f

Iuliani Eccl. Barcinone 413e cella Cordubæ 823e monast. Arimini 549f

Iulianus Apostata Imp. 29a 83c f 165c 166d 323e 808b

Iulianus R. Samaritanorum 682b c 683b

Iulianus Præses Domitiani Imp. 460a b 464d 467b

Iulianus miles Ardaburij 268a 273d

Iuliateus, siue Viliateus Afer. 6. sec. 41f

Iulicus Ep. in Gallia 138f 143f

Iulicus Iudex Diocletiani 1001e

Iulittæ M. reliq. Aroasiæ 834a

Iulius I. Papa 501e 502d 775c 782e

Iulius III. Papa 125d 649c e

Iulius Antonius Ep. Prænestinus Card. 418c

Iulius M. in Anglia 82e

Iulius Vindex 1. sec. 461b

Iuo Belesmius Com. Alençonius 333f

Iuo Prouincialis Terræ sanctæ ord. Prædicat. 406c

Iuonis Aduocati festum 8d

Iurminus in Angl. 627.

Iustina sanctimonialis Mediolani 891c d 916d

Iustinæ V. M. Eccl. Palatuij 160d e 1090d

Iustiniana familia Venetiis 552b

Iustinianus Imp. 499f 500a 615d 682b c 699c 968f 970a

Iustinianus II. Rhinotmetus Imp. 531a c d e 532a 975c

Iustinianus atauus B. Laurentij Iustiniani 553d

Iustinus senior Imp. 1040c

Iustinus iunior Imp. 618e

Iustinus Dux Iustiniani 969b

Iustinus Philosophus 236b c

Iustinus Præfectus carceris sub Alexand. 15e f

Iustus Presb. disc. S. Hilarij 785a b d

Iutta Ducissa Sueuiæ 844b

Iutta vxor B. Godefridi Cappenberg. 839d 845d e

Iutta reclusa 863f

Iuuenalis Ep. Hierosol. 282f 284a 686a f

Iuuenalis Ep. Calaritan. 1001d

K

Kellachus R. Connachtiæ Hibern. 48d f

Kenanus, siue Kienanus Ep. Hibern. 46e f 47a 183e

Kenfela R. Connachtiæ Hibern. 48e 49d

Kennfuiladius pater S. Idæ 1063f

Kenredus R. Mercior. 707c e 709a c d 710a 711d e 712a b 713a d 1081f

Kenredus R. Northumbriæ 1081b

Kentigerna mater S. Filani 354c 594c

Kenulphus Ab. Angl. 533a

Kericus Comes Orientis 698 699c 681b 682c

Kilianus Ep. Herbipol. M. 855a

Kinegislus R. Saxonum Occidentalium 374f

Kunigundis neptis S. Vdalrici 538a 540e 544b

Kinesvvitha V. Angl. 710a

L

Laban Ep. Elosanus in Gall. 90f

Lachanodracon Præses Asiæ sub Copronymo 747e

Ladislai monast. in Hungar. 607e f

Lambertus Ep. Traiect. M. 315f 350f 351a monast. Lætiis 434c

Lambertus Ep. Lingonensis 63c

Lambertus Guisnensis Ep. Atrebat. 832d e f 833b

Lambertus Deipenbroeck Præpos. Cappenberg. 843e

Lambertus Baldricus Com. Louaniens. 513c f 514a 530b e

Lambertus II. Com. Louanien. 523f 524a

Lambertus de Legia Scriptor Vitæ S. Agricij 773a

Lambertus mon. Maioris monasterij 9. sec. 1054c 1055b

Lanatus Consul 1085c

Landalenus Ep. Vienn. Gal. 975b

Landericus Ep. Meldensis 515d

Landramnus Gal. 6. sec. 1048c d

Landrannus, siue Lantrannus Ep. Turon. 388c

Landulfus Ep. Taurinen. Capellanus S. Henrici Imp. 74a

Lanfrancus Ep. Cantuar. 301d

Langueth R. Scotiæ 820b

Lantarius Com. in Gallia 380b

Lantbertus Ab. Fontanellen. Ep. Lugdunen. 505e

Lantbertus Gandensis 12. sec. 173c

Laodicius Neapolitanus 5. sec. 497b

Lasreanus Ab. in Hibernia 1067c d

Latinus, siue Iachinus, Fescennini satelles 463f 464e 465b 467b

Laudus, siue Lauto, Ep. Constantien. 331d

Launus Ep. Gal. 6. sec. 330e 332e

Laurentia Itala 14. sec. 661c

Laurentius M. 501e Eccl. Romæ 4d e Mediolani 967f Claromonte 1071c reliquiæ in Picardia 180a Constantinop. 478e Pragæ 1084e Aroasiæ 834b monast. in Hungar. 607e f 609d

Laurentius Ep. Apost. Angl. 335d

Laurentius Ep. Dublinien. 830f 831a

Laurentius Menendius, vel Mendezius, ord. Præd. 646d

Laurentius Blanchettus Card. 418e

Laurentius Priolus Patriarch. Venetus Card. 551b

Laurentius Ep. Amalphitanus 77 a siue de Malfia, in MS. Malsia, 70e

Laurentius Metzius Ep. Siluæducensis 431f

Laurentius Strigoniensis I. Generalis ord. S. Pauli Erem. 608a

Laurio monach. Ital. 6. sec. 701e

Laurus, siue Laureanus Ep. Gaditanus 973f

Lautenus 828f

Lazari fratris Magdalenæ reliq. Pragæ 1085a

Lazarus Ab. Palæst. 684b

Lazi, siue Lagi populi Orientis 270d e

Leander Ep. Hispalen. 971a b 972d e 973f 974b f

Leduardus Ep. Matiscon. 826d

Lendulfus Gal. 326d

Leo I. Papa 372b 477a 727f 728c 838b 1095c

Leo II. Papa 975a

Leo III. Papa 4d e 99c 113c 186b 200b d 308f 309a 385a 542b c d 715 717b

Leo IV. Papa 298a 301d

Leo IX. Papa 296a 533c 536d 540b 542e 543d

Leo X. Papa 563f 564a

Leo Episc. Nolanus 946e

Leo Ep. Rauennas 727f

Leo Ep. Vercell. 62c d

Leo Ab. Cauæ 627c

Leo Ab. Trecis 510a

Leo Presb. soc. S. Leucij 672a

Leo Magnus Imp. 258a 261c 262d e 283f 284a 285a 483a 614a 615b

Leo Isauricus Imp. 290d 976a 1030b

Leo IV. Imp. F. Copronymi 289f 290b

Leo Armenus Imp. 12 sec. 290d e 343c 598c 599b

Leo Sapiens Imp. 10. sec. 497f 1098f

Leo Coquus Gal. 6. sec. 168a

Leonis oppidum Ital. 497c

Leocadiæ monast. in Hisp. 972f

Leocritiæ V. M. translatio 566a 600e

Leodegarius Ep. Augustoduni M. 534d exul Fiscani 593b reliq. Pragæ 1084f monast. Sueßione 834e

Leofricus Comes Hereforden. 11. sec. 291f 298c d

Leofricus Com. Mercior. 711d

Leonardi Ab. Lemouic. reliq. Pragæ 1084f

Leonardus Ab. Cauæ 627c

Leonardus abauus B. Laurentij Iustiniani 553d

Leonardus frater B. Laurentij Iustiniani 552c e 556e 558e f 559.

Leomanus, siue Leunianus Ab. Vien. 50e

Leonicus Ep. Mimate in Gal. 936b

Leonilla M. 17. Ian. & 566b

Leonora Rodericia ord. S. Claræ 1093a

Leonora Zapata in Sardinia 242d

Leontius Ep. Cæsareæ Cappad. 13. Ian. & 14b

Leontius Ep. Magister Albiani 1110e f

Leontius Ep. 4. sec. 789b

Leontius Presb. socius S. Hilarij 793d

Leontius M. Vicentiæ 782e

Leontij reliquiæ Romæ 667c

Leontius Imp. 531a b

Leontius Philosophus pater Eudociæ Aug. 481c

Leontius Diac. Monothelita 625d

Leopoldus Ep. Bambergen. 533e

Leouigildus R. VVisigoth. in Hisp. 972c d f

Lethevvaldus proauus S. Ceolulphi 1081a

Leucianus Regulus Carpetanorum 1098b

Leuconius, siue Leoconius Ep. Trecensis 506f

Leudegisilus Ep. Remensis 506f

Leudemarus Franc. 8. sec. 176d

Leudesius, siue Leuthericus, auus S. Otiliæ 534d

Leutburgis concubina Pipini Regis 838c

Leutvvinus de Chepen 345b

Liberata sanctimonialis Mediolani 896f 897a b

Liberatoris monast. in Ital. 1061d

Liberius Papa 782e 788c d

Liborij Ep. Cenoman. reliquiæ Paderbornæ 387e

Licentius, seu Zelicinthius Tribunus in Hellesponto 134b

Licerius, siue Lucerius, aut Lycerius, pro Clero, Diac. M. 365d

Licinianus Ep. Carthagin. Hisp. 971d 974f

Licinius Imp. 82f 83a f 130c 133c f 134a b c d 135b e 258c 768 771c 772 781c e

Lielta V. familiaris Gertrudis ab Oosten 349e 351a

Liliola Ab. Arelati 729e 730a

Limenius Tribunus Alexand. Imp. 14b c d

Lina nutrix S. Lamberti 351a

Linus Papa M. 238d 462. Linus Heluetius 6. sec. 1044b

Liphardus Ep. Britan. 373b

Lippus Adimarus Ital. 14. sec. 661f

Lisana Hispan. II. sec. 738c

Lithbena ferox femina in Hibern. 49a b

Litifredus Ep. Ticin. 680b

Liuegardis S. sec. 715c

Liuingus Ep. in Anglia 1092c f

Lohemellus soc. S. Conuoionis 663f

Lonanus pater S. Mochuæ, siue Cuani 45c

Longini M. caput & brachium Pragæ 1084c

Longinus anachor. Syrus 681a 686b c f

Lotbarius Imp. 99c 186b 392b 393b 394a 396f 844a 1056d 1069e

Lotharius II. Imp. 309c

Lotharius III. Imp. 977e 978d 1087d

Lotharius I. R. Franc. 1068f

Lotharius Rex Franc. 155c 523d 530b 1119a d

Lothsaldus Scriptor Vitæ S. Odilonis 65c e

Lothus auus S. Kentigerni 815f

Luanus, siue Molua fundator 100. monasteriorum 46b d

Lucas Euang. 164d reliq. Constantinop. 475b Pragæ 1084f

Lucas Philippi ord. S. Georgij in Alga 549c

Lucas Torrius Belga 17. sec. 1093b

Lucerius Diac. Antiochiæ 993c

Luchada soror S. Mochuæ Ballensis 47c

Luchtigernus Ab. in Hibernia 1067c d

Luciæ V. M. reliq. Pragæ 1084f

Lucia V. ord. S. Francisci 1109c

Lucifer Ep. Calaritanus 786c 788c 789f

Lucillus Presb. socius S. Seuerini 458t 491d 495e 496e 497a

Lucillus Presb. S. Valentini Passauiensis 368f

Lucius III. Papa 627f

Lucius Saccus Card. 418d

Lucius R. Britan. 10b c d e f 1083d

Lucretia Vrsina Ital. 16. sec. 4f 5a e f

Ludgerus Ep. Monaster. 534f 837a 857b d f

Ludgerus Dux Saxonum 182a

Ludolphus de Boenen. Præpos. Cappenberg. 843e

Ludolphus Presb. Danus 12. sec. 393c

Ludouica Albretta vxor Caroli Croyi 803d

Ludouicus Ep. Tolosanus 915a

Ludouicus Raguier Ep. Trecensis 506a

Ludouicus a Lotharingia Ab. S. Dionysij 802f 803a

Ludouicus Arnestenius 834f 845e

Ludouicus Præpos. Cappenberg. 843d

Ludouicus Barbo Prior S. Georgij in Alga 549b

Ludouicus Portier Carthus. 664e

Ludouicus Florentinus mon. 549b

Ludouicus Catalagironensis ord. Minor. 1083b

Ludouicus Pius Imp. 101b 102 103 104 105 107b 114b 115b c 177a 387f 388a d e 505b 813a 1054b 1055b e f 1056a 1069a d 1091a idem Magnus dictus 823e

Ludouicus R. Germ. fil. Ludouici Pij 111e 528f 529a 1069a idem R. Baioariæ 1091e

Ludouicus II. Imp. 1091e

Ludouicus IV. Bauarus Imp. 985c

Ludouicus Transmarinus R. Franc. 513e

Ludouicus V. R. Franc. 523f

Ludouicus VII. R. Franc. 137c

Ludouicus VIII. siue Crassus, R. Franc. 137e 151c 152f

Ludouicus IX. R. Franc. 152f 915a 1089c 1119a

Ludouicus Rex fil. Arnulphi Imp. 977a

Ludouicus R. Hungar. 607e 608e

Ludouicus de Claremunt Barcinon. 414f

Luglius & Luglianus MM. 832a

Lugus abauus S. Mochuæ Ballensis 47c

Luitkardis vxor Herdvvici Com. Pogensis 976c 977. Luitprandus R. Longobardorum 1004c

Lukencaria Hiberna 49a

Luminosa 680b an S. Epiphanij soror? 680d

Lupianus Conf. 798b e

Lupicinus Ab. Iurensis 50b e 51b c 54e 824c 1083f

Luitpertus R. Longobard. 1074c

Lullus Ep. Moguntinus 384f

Lupellus discip. S. Frodoberti 506b

Lupus Episc. Trecensis 138b 143c

Lusor puer 828e

Lyubimirus Princeps Tarnouij 980a

M

Macarius Patr. Antioch. Monothelita 624f 625.

Macarius Ep. Hierosol. 782a

Macarius Ab. in Ægypto 4. sec. 260b c d e 261a d e

Macarius Alexandrinus 2. Ianuar. & 1005 1007a 1013c 1015b f

Macarius disc. S. Antonij 602f 603a 604d vita, obitus 1005 1006.

Macarius Romanus Erem. 604f

Macarij Eccl. Aberdoni 994e

Macarius Edessæ 3. sec. 359c

Macarius Præfectus Vrb. Rom. 949a

Macedonius Ep. Constantinop. hæresiarcha 474f

Machadanus proauus maternus S. Mochuæ Ballensis 47c

Machutus, qui & Maclouius Ep. 822e

Macnissus, siue Engus, Ep. Connerensis 1068e

Macnißius Ab. Cluanensis in Hibern. 1068d

Macrina V. soror S. Basilij 588c 589b 952d 1108d

Madelberta Ab. Malbodiensis 515d

Madelbertus Ep. Bituric. 827b

Magadon Senator in Arabia occisus 962e 963a 964f

Magdalena Strocia Ital. 16. sec. 4f 5a b c d f

Magino, siue Magnus, Dux Saxoniæ 844d

Maglocunus R. Britonum 816a

Magnardus Franc. 149e

Magneldis mater S. Maximi Ab. 91c 93a

Magnentius socius S. Maximi Ab. 92c d f 93a d e f 94d

Magnus Ep. Anagninus 996b c e f 997a

Magnus Ep. Mediolan. 967f

Magnus R. Daniæ & Norvvegiæ 295e

Magnus interfector S. Canuti Lavvardi 391a f 392b c d 393b f 394a b c f 396b 397b f 398c e 399b c d e f 400a c

Magnus Noruagus R. Dan. fil. S. Olaui 390f 393d

Mahomad R. Cordubæ 823e

Maidulfus Ab. Scotus 304e

Mainfredus Clericus Gal. 9. sec. 1057f

Maiolus Ab. Cluniacen. 57b c f 59f 60a c d 62a b 66c e 70f 71e 72f 74f 593e f 1084f calix 75e 76b monast. apud Papiam70c

Mairus M. 664d

Malachias Ep. 551f

Malchus Subdiac. Antiochen. 5. sec. 1026d e

Mamas M. 613f hippodromium Constantinop. 1031c

Mambræ & Iannæ Magorum Pharaonis sepulchrum 86b

Mamertinus ex Tribuno Ep. 486f

Mamon Ep. Neapoli Palæst. 683b

Manasses Ep. Aurelian. 153a

Manasses Ep. Cameracensis 832d

Manasses Dux Burgund. 813d e

Manfredus inuasor Siciliæ 419e

Manegoldus VVestphalus 12. sec. 850c

Manichæi hæretici 1017a

Manichetes Imp. Constantinop. Monomachus 300d

Mansuetus Ep. Tullensis 463b

Manuel Comnenus Imp. 552c 553c

Maurilius Ep. Andegauensis 1080f

Maphæus Contanerus Patriarch. Venetus 550d 554d e

Maphæus Caßinus, scriptor miraculorum B. Oderici 983f

Marcella pedissequa S. Marthæ 909e 910a

Marcellinus Papa 21a

Marcellinus Apost. Hisp. 462f

Marcellini & Petri MM. monast. Salighenstadij 65a

Marcellus I. Papa 16. Ianu. & 501e 502d

Marcellus Ep. Parisien. 137c 1089c

Marcellus Ep. Sanicien. 737d

Marcellus Ab. Acoemetorum 1018c f 1019 1030d e f 1031a

Marcellus M. 760e monast. Viennæ 55e 56a e 73c 1084f

Marcellus Presb. Nolanus, scriptor Vitæ S. Felicis Presb. 946e

Marcellus discip. B. Laurentij Iustiniani 562e

Marchisinus de Baiadon ord. Minor. Scriptor mortis B. Oderici 992a

Marcia Rusticula Ab. Arelati 729e

Marcianus Patr. Aquileiensis 714a

Marcianus Ep. Nouatianus 610d

Marcianus Ab. Palæst. 684b 696f 697a b

Marcianus Presb. in Norico 458b 495a 497a

Marcianus Imp. 610a 611b 615d 685e 1030f 1031a

Marcianus Præses Diocletiani, maritus S. Marcionillæ, pater S. Celsi 579 580 581 582 583 584 586 587.

Marcion hæret 2. sec. 239e f

Marcus Euang. 163c d 663c 918e reliq. & Euangelium Pragæ 1084e Essendiæ 331d Venetiis 402b 671c in Hispania 1098b reliquiar. translatio 1109b

Marcus Papa 501e 502d

Marcus Ep. Aurelianen. 331d

Marcus Subdiac. S. Seuerini Presb. 490b

Marcus, seu Marcius, aut Martinus Ep. Nannetensis 331d

Marcus Presb. Scriptor Vitæ S. Ephysi M. 997c

Marcus Foscarus Orator Venetorum 563e 564a

Marcus frater B. Laurentij Iustiniani 522e 553d 558e f

Marcus Aurel. Imp. 9b 10e 566b

Marcus Condulmerius ord. S. Georgij in Alga 549c

Marcus Paulus Venetus scriptor 987d

Margaritæ V. M. reliq. Aroasiæ 834b

Margarita R. Scotiæ 294a 301e 750a

Margarita vxor Philippi II. R. Hisp. 74e f

Margarita vxor Magni R. Daniæ 391f 394f 397f 398c

Margarita vxor Ludouici Bauari Com. Holland. 352a c

Margarita Blosia Canonica Andanensis 432e

Margarita Hennin in Belg. 432e

Margarita monialis Mediolani 916d

Margarita puella Barcinon. 414a

Margarita vidua Romæ 14. sec. 652b c f 656a

Mariæ Virg. Natæ festum 148c Assumptæ 668a 669f Candelariæ, siue Purificationis festum 190b coniugium cum S. Iosepho 993c lacrymæ Cappenbergæ 844b cingulum Pragæ 1084e pepli duplicis pars Pragæ 1084e Eccles. Andegauis 330e Anicij 68c Antuerpiæ 6b 7a d Aquisgrani 4a Constantinopoli in Blachernis 624e ibidem in Sigmate 610a b c ibidem in Perilepsi 608d Brundusij 672e Cantuariæ 597c in Castro Cameleria 1076c Cenomanis 388e Hoyi 878f Fossati 1035c 1053a Lauduni 505a in monte Iura 1044c Parisiis 180e Remis 174c 176e 178b 179d Rincstadiæ 401a Ticini 680b Ecclesia S. Mariæ de Campania Placentiæ Ital. 80b monast. in Gal. 704c f 706f Aldoni in Hisp. 742c Atrebati 124d de Atreo & de Nemore 834e Bononiæ in Belg. 834b Cryptæ Ferratæ 979e Fructuariense in Ital. 61f ab Horto Venetiis 549f 564c in monte Auentino 73e Luciaci in Ital. 59a

Mariæ Nouellæ monast. in Ital. 652e 656c Ticini 1109d

Mariæ in Vantio monast. Patauij 549f

Maria Magdalena 4c 152c 883f 884 909e f oratorium Aroasiæ 833 e reliq. Pragæ 1084e

Maria R. Hungar. soror Caroli V. 452a

Maria vxor Baronis de Carcel Hisp. 428b

Maria vxor Petri Desplanes 428b

Maria Gritti Veneta 564e

Maria de Guineda Hisp. 425a

Maria Raggia 354e

Maria de Solerio 421f 422a

Maria de Tibure 13. sec. 979b

Maria vxor Bernardi de Tosthec Barcinon. 422a

Maria Tzeuel Ab. S. Gerlaci in Belgio 306a

Mariana mater S. Fulgentij Ruspensis 33a

Marianus Presb. Ital. 12. sec. 403e

Marina dicta Marinus 258c

Marinus Ab. Cauæ 627c

Marinus auunculus B. Laurentij Iustiniani 549b c 553b

Marinus Iustinianus 553d

Marinus Neapol. 5. sec. 497b

Marinus Sanutus Torsellinus scriptor 987e

Maris Persa 970a

Marius Eremita Ægyptius 88e

Maro & Eutyches MM. 499b

Marolus Ep. Mediolan. 89c

Maroueus Ep. Pictauis 784c

Maroueus puerulus 6. sec. 142e 147c

Marsilius Honoratus Scriptor Inuentionis corporis S. Martinæ 11b 18.

Marsus Ep. Gal. 6. sec. 330e f 332e

Martialis Apost. Lemouicum 92d 460d 798c 804b sepulchrum Lemouicis 617c

Martialis & Faustus MM. 823b

Martialis Virgo 565c

Martha V. 909f 915e reliquiæ Calcatæ in Ital. 5b Pragæ 1084e monast. Mediolani 891b

Martinianus Afer 460c

Martinus Ep. Turon. 139c 142c d 144d 458d 559f 561d 786d 792a c 794c d 797d 808a e apparet S. Eugendo 52c 53a breliq. in Vasconia 1092c in Picardia 180a Pragæ 1084f oleum a flammis illæsum 53c d Eccl. Glannafolij 1047a b c e 1049f 1050a b 1057e in Picardia 180b d in Hisp. 740c 741c altare in Hisp. 742a monast. Viennæ 55e Neapoli 754d in Hisp. 742c in Insula-Barbara 1073e

Martinus I. Papa 622b

Martinus II. (dictus IV.) Papa 415d e

Martinus V. Papa 555e

Martinus Ep. in Gallæcia, forte Dumiensis 730b

Martinus Ep. Oscensis 415e

Martinus Cuperus Suffrag. Camerac. 447c 454f

Martinus Ab. Vertauensis 807c d e f

Martinus Ab. S. Vedasti 158e f 159b

Martinus Præposit. Eccl. Gandensis 173a

Martinus Custos Eccl. S. Genouefæ 149d 150d

Martinus ord. Prædicat. 13. sec. 413a

Martinus Dux Laudunensis 502f

Martinus Dux Iustiniani 969b

Martius Ab. in Campania 808b

Martyres XL. Cæsaraugustani 565c

Martyres XL. Sebasteni 458e 474e 589f

Martyrius Ep. Antiochenus 285a

Maruthas Ep. in Mesopotamia 479e

Massus Ep. Paris. 78c

Maternus Ep. Treuir. 772f 774c e 775e 863b 879a 1110c

Materni Ep. Mediolan. Eccl. Decij in Ital. 622b f

Maternus ianitor S. Seuerini Presb. 490b

Mathana mater S. Simeonis Stylitæ 269a

Mathilda vxor Henrici IV. Imp. 301c 304e

Mathilda vxor Henrici I. R. Angl. 301c

Mathildis vxor VVilhelmi I. R. Angl. 832c

Mathildis Comitissa Niuern. 639f

Mathissus Ep. Scot. 78f

Matrona Pergensis 645f

Matthæus Apost. 822e reliq. Pragæ 1084f in Picardia 180.

Matthæus Ep. Agrigentinus 354c

Matthæus Bertochius Presb. Rom. 17. sec. 18e

Matthæus Claudus Belg. 315e

Matthæus de Strada Papiensis 549c

Matthæus Paulus Venetus 987d

Matthiæ Apost. reliquiæ Treuir. 774a c 778b 779a

Maugina filia Daimeni Hiberna 930f

Maura & Brigida MM. in Bellouacis 1018a

Mauricius M. 458d 774f Translatio 994d reliquiæ in Picardia 180a Pragæ 1084f 1098a Viennæ 92e ecclesia Agauni 1043f Claromonte 1069f 1075c 1076b Remis 178b

Mauricius Ep. Londinensis 301d

Mauricius I. Ep. Treuir. 772f

Mauricius II. Ep. Treuir. 772f

Mauricius Ab. Scotus 595a d

Mauricius Imp. 186d 618b f 619 620 621.

Mauricius Dux Venetus 717e

Mauri Ab. corpus in Hispan. 993e 1051d

Maurus Patricius Orientis 8. sec. 532a

Maurus Ædituus S. Seuerini Presb. 489e

Maurinus Gallus 7. sec. 154f

Maurontus Ab. 322f

Maxentius I. Ep. Pictauen. 782f

Maxentius II. an Ep. Pictauensis? 782f 783a

Maxentius Ab. Pictau. 804a d 810d f 811a b c

Maxentius auus S. Maximi Ab. 91b

Maxentius inclusus 782f

Maxentius Imp. 768f

Maxima Virgo Afra 460c

Maximianus Ep. Constantinop. 478a

Maximianus Ep. Ital. 701c

Maximianus Ep. Macedoniæ 478a c 479e

Maximianus, vel Maximus Ep. Nolan. 938b d 942c

Maximianus & Valentinus Conf. in Gallæcia 368c

Maximianus Imp. 21a 80b c 81b 164e 165e 241c f 325a 357b e 358c d e 359a f 360a 361a f 774e

Maximianus Galerius 358d 953d

Maximianus Herculeus 725d

Maximilianus a Bergis Ep. Camerac. 439e 453e

Maximilianus Ep. Laureacensis M. 368b c 1094e

Maximilianus Sandæus Soc. Iesu 234d c

Maximilianus II. Imp. 983c

Maximinus II. Ep. Treuiren. 773c 775a b 780 781 782e f 783a

Maximinus Imp. 3. sec. 17f 20a 154c 357c f 358d f 359a b 721e 768 771c

Maximinus Noricus 5. sec. 492c 493c

Maximus, siue Maximianus, Ep. Nolan. 938c e 941d 943d 947b c 994b

Maximus Ep. 5. sec. 726.

Maximus Ep. Taurinensis 372b c

Maximus Ab. Aureliæ 994e

Maximus Presb. Salisburgi 458a 492c

Maximus, siue Maximinus, Præf. Vrb. 3. sec. 127a

Maximus Tyrannus sub Theodosio 1016f

Maymona mulier Mahometana in Hisp. 428d

Mebodes Dux Cosrois Iunioris 621b

Mechtildis Virginis scripta 442a

Medardi Ep. reliq. Pragæ 1084d Eccl. Liciaci 151a

Medias Gal. 6. sec. 330d

Medulus bubulcus Ital. 12. sec. 403e

Megetho mater S. Eustratij 598b

Megtildis Rodensis 12. sec. 317a

Meinardus Canonicus Gandensis 173c e f

Meinvvercus Ep. Paderborn. 1111e

Melania senior 354b 1015f

Melania iunior 90a 355d

Melanius Ep. Albensis 328a

Melanius, seu Melantius Ep. Rotomagen. 328a

Melanius an Ep. Veromandensis? 328a

Melchiades Papa 358a 600f 664e

Meletius Ep. Antiochenus 262c f 263b 276d 1017b

Meletius Ep. Larissæ 262f

Melianus pater S. Melori M. 136b

Meliorantius Canonicus Vtinensis, Scriptor Miraculorum B. Odorici 983f

Mellitus Ep. Londinensis 296e 297a 373b 374b 548a d

Mellonus Ep. Rotomagensis 463b

Memmiæ V. M. reliquiæ Romæ 166b

Memorius Ep. Beneuentanus 930e

Mengoldus Dux M. in Belg. 863c

Mennas Patr. CP. 623a 970b c d

Mennæ M. Eccl. Alexandriæ 259 c d e Constant. 1019c 1027b

Mennas consobrinus Theophili Alexand. 476d

Mercurius & XIX. socij MM. 1108c

Merolilanus Scotus 796b c

Metcur Ep. Rusucurritanus 568b

Metras M. 31. Ian. eius Eccles. Alexand. 703a

Michæas filius Gemla Proph. M. 235f

Michael Archāgelus 202b c 651e f 655e f 811b 999d 1042f Eccl. in Gargano 402b in districtu Cosentino in Ital. 1101e Mediolani 622b 623b Ticini 627b 680. in Sicilia 124c in Hisp. 740d Cusani in Hisp. 289a in Gal. 512b d e f Parisiis 148f Clarom. 1076e 1077b Glānafolij 1047e in Belgio 159c e Bruxellis 513f 514a 530e oratorium Remis 176f monast. Tornodori 58a Luciaci in Gal. 59a d

Michael Ep. Synadorum 290a

Michael I. Curopalates Imp. 598c 599b pater S. Ignatij Patriarch. CP. 290a

Michael II. Balbus Imp. 290b

Michael V. Calophates Imp. 610c

Michael Cæsenas Minist. General. ord. Minor. 985a c f

Michael Condulmerius ord. S. Georgij in Alga 549c

Michael de Fabra ord. Prædic. 411c

Michael Llot scriptor Vitæ S. Raimundi de Pennaforti. 405c 416b

Michael a Venetiis Minorita 986b

Michael Ermengaudi Hisp. 425b

Michael Amat Barcinonensis 414d

Michael de Sala Barcinonensis 414c 421b c 425f

Michaelina Fundatrix monast. Arimini 891c 916d

Michaelina sanctimonialis Mediolani 916d

Miletus, vel Meliton, Ep. Laodic. 470f

Milo Ep. Remensis 714b c 177e 178a b

Miltiades Scriptor 2. sec. 236e

Mimonus de Laberione Ital. 8. sec. 714e

Miniati op. 654c 662a

Minos R. Cretæ 164b

Mochaemoch, siue Pulcherius Hibern. 1065d

Moderatus Ab. Theclatensis 1075d

Moderatus Cantor 5. sec. 492c

Modericus, seu Mondericus, Ep. Arisitensis in Gallia 1068 1069d

Modesti M. reliquiæ Pragæ 1084e

Mofianus Alexandrinus 671b

Molua, siue Luanus, Hib. 46b 183e

Monaldus ord. Min. 14. sec. 655a

Monica 551f 834a 914f

Monothelitæ hæretici 622 623c e

Montanus Ep. 6. sec. 737c

Moses Ep. Antaradenus 478d

Motois, Mathois, Mathues, Abbas Raithu 966f

Moyses Propheta 958c 965.

Mucij M. Eccl. Constantinop. 610b 615b

Mundilas Mediolanum occupat 968d 969a

Mummolus Patricius Gal. 6. sec. 704e 706d

Munchinus, siue Monchinus Ab. Hibern. 1c

Mundus Ab. Scot. 594c e

Munnus, siue Fintanus Hibern. 46b c d 1083e

Munsus de Sabathinis Bononiæ 165f

Muregidarum gens in Hibernia 49d

Murzuphlus Princeps in Græcia 13. sec. 980d

N

Nabuchodonosor R. Babylonis 995e

Narcißi Ep. Hierosol. reliq. Pragæ 1084f

Narcißi Ep. Mart. reliquiæ Pragæ 1084c

Narses Dux Mauricij Imp. 620e 621e

Narses Dux Iustiniani 969b 970d e

Nasarac idolum 812b

Nasidarbus Ep. Astigitanus 971c

Natalis Ep. Dulcinen. 981d

Nathanael Christi discipulus 463b

Nathalanus Ep. Scotus 457f

Natius atauus S. Mochuæ Ballensis 47c

Natolenus mon. Magnilocensis 1072b

Naucratius frater S. Basilij 589e

Naucratius monachus in Bithynia 9. sec. 598b

Necta mater S. Idæ 1063f

Nectarius Ep. Constantinop. 49f 474f 483a

Nemanias R. Seruiæ 980a b 983a d

Neomenius R. Britan. Armor. 505b

Neophyta & Isidora sorores MM. 601b c 1108c

Neophytus, siue Alexander, Ep. Leontinus 601c e 1108c

Neopistis V. M. reliq. Romæ 166b

Nero Imp. 9d 164a d 461b 758c f

Nerua Imp. 470d

Nesa, siue Nessa, soror S. Idæ 1065d

Nestorius Ep. CP. hær. 89c e 684e 685e 695 1020b c 1029a

Nethelmus, siue Nethalenus Ep. Scotus 457f

Nicasius Ep. Rotomagensis M. 463b reliquiæ in Picardia 180.

Nicephorus Patriarcha Constantinop. 290a

Nicephorus Imp. 290b

Nicetas Gothus M. 367c

Nicetas Ab. Alexand. 669e f

Nicetius Ep. Treuir. 775a b 777f 781a

Nicetij Ep. Vien. monast. Viennæ 55e

Niclotus Rex Obotriterum 393c 394c 396f

Nicolaus Ep. Myrensis 173b 550d 552c 553d 777f 797e 1117f Eccl. Bellouaci 464d 566f Barij in Ital. 983b monast. Tornaci 834e

Nicolaus Iustinianus mon. 552c d 553c

Nicolaus Studita 1019e

Nicolaus I. Papa 461a

Nicolaus II. Papa 297b c

Nicolaus III. Papa 414a b d

Nicolaus V. Papa 550c 560a

Nicolaus Rossel ord. Prædicat. Card. 422d

Nicolaus Ep. Camerac. 11. sec. 447c

Nicolaus le Francq Ab. Lætiensis 456b

Nicolaus de Monacho Presb. Ital. 13. sec. 978e f

Nicolaus de Hondepyl Presb. Delphis 352d

Nicolaus Clenardus Professor Græc. Louanij 435b

Nicolaus Aimericus Scriptor Vitæ S. Raimundi de Pennaforti 405a 422d

Nicolaus Manerbius, Scriptor Vitæ B. Laurentij Iustiniani 550e

Nicolaus R. Daniæ patruus S. Canuti Lavvardi 390f 391d e f 392c d 393a e 394b c f 395a 397b 398b c 399b

Nicolaus Blasij Ital. 13. sec. 979b

Nicolaus Ray de Sorbo Ital. 979b

Nicolaus Rieuallen. poeta 748b e

Nicolaus Rodensis 12. sec. 317a

Nicolaus Sfondratus, dein Gregorius XIV. 887c

Nicolaus Paulus Venetus 987d

Nigellus Ep. Elyensis in Angl. 304a

Nigrorum familia Papiæ 356a

Nilada vxor VVidikindi Iunioris 838e

Nilus mon. Scriptor Vitæ SS. PP. MM. in Sina 953c 959 966 967 1110e

Nilus Proconsul Alexandr. pater S. Pansophij 996a

Niroslauus Magnus Comes Tarnouij 980a

Nitardus frater S. Guilielmi Diuion. 61f

Nonnosus Ab. Ital. 702d

Nodobertus Ep. Claromont. 1072f 1075b

Norbertus fund. ord. Præmonstrat. 309c 835b 839e f 840a e 847 856b 857c 858 859 978d 1112c

Normanni Aquitaniam vastant 1091a Gallias 813a Parisios infestant 149.

Norbertus Ep. Leodiensis, aut Vicarius 309b c d 311a

Northardus Dux Sueuiæ 385e

Notelmus Presb. Londini 596e

Nouatus hæret. 3. sec. 127b

Nouatiani hæretici 482c d Constantinop. 5. sec. 610d in Gallia 1073b

Nouella Hispana 14. sec. 420c d

Numanus, qui & Isidorus Ep. 1085c

Nunilonis reliquiæ 742d

O

Obeliatus, vel Obelatus, Ep. Venetus 550c

Obotriti pop. Boreales Germ. 391b c

Octauius de Aquauiua Card. 418d

Octauius Parauisinus Card. 418d

Oda vxor Balderici Com. 530e

Oda Hinsbergensis 12. sec. 312a

Odalricus Comes Veromandensis 180a b

Oderisius Archipresb. Ital. 13. sec. 979a b

Odilo Ab. Cluniac. I. Ianu. & 62b 1061.

Odinkar Apost. Danorum & Suecorum 181f

Odinkar iunior Ep. Ripensis in Dania 181f 182.

Odo Ep. Bellouac. Scriptor Vitæ S. Luciani 461a

Odo de Soliaco Ep. Paris. 629e 634b 636e

Odo Ab Cluniac. 823c 825a d e 826a 827b f 828a f 829b f

Odo Ab. Glannasolij, scriptor Transl. reliq. S. Mauri 1051b 1052e

Odo Hamensis 833b

Odoacer R. Longobard. 483c 488a 494c 496e 680b 728e

Odoardus Farnesius Card. 416b 417e

Odulphus Canonicus Belga 844e

Offa R. Angl. Orient. 707b 709b c d 710a 711e 712b d 713d

Officia soror Caroli Magni 838b

Ofiachra familia in Hibern. 48f

Ofternus Neapoli 1101a

Oga ex maioribus S. Ceolulphi 1081a

Olauus R. Norvvegiæ 302e 390f

Olauus R. Daniæ, patruus S. Canuti Lavvardi 390f 394f

Olda Prophetissa 186e

Oliua patrona Panormi 1108f

Oliuarius Razzalius Auditor Rotæ 416b

Oliuerius Sombres mon. Villarij Belg. 600c

Ollarius ord. Prædic. 424f

Ollegarius Ep. 415e

Olympias vidua Constantinop. 720d 725f 1017f

Olympius Cæsariensis 684d

Onesimus Presb. Constantinop. 474f

Onesimus & Erasmus MM. 1108c

Onuphrius Erem. 604f

Operius ciuis Ratisponensis 345c

Optatus Ep. Rusuccuritanus in Afr. 568b

Optatus Ab. Parisiis 148a

Optatus Præfectus CP. 6. sec. 726a f

Optimus Ep. in Ponto 1108e

Ordgarus Comes Domnoniensis in Anglia 1092c

Ordulphus Comes Deuoniæ in Angl. 1093a

Orestes Dux militum Nepotis Imp. 485b c

Origenes 358c

Ortafana Barcinon. 13. sec. 423c

Orthanes Ep. filius S. Gregorij Armeni 781c

Osmundi Ep. Sarisburiensis canonizatio 77.

Osredus R. Northumbriæ 596b 712a 993f 1081b

Osricus R. Northumbriæ 1081b

Orus R. Indiæ 988a

Osinus R. Armeniæ 987d

Ossuleuanus Princeps Bearriæ in Hibern. 47c

Osvvaldus R. Northumbriæ 166b f 294c 375b 11081a 1082a

Osvvardus Ab. Eouesham. 711f

Osvvardus fr. Ethelredi R. Merc. 711e 712f 713d

Osvvimus R. Northumbriæ 1081a

Osvvius R. Northumbriæ 373c 374e 375a 595c 744b 1081a

Otgerius Nobilis Gal. 1060c

Otgherus Canonicus Gandensis 173c e f

Othbertus Ep. Senonensis 288e

Othbertus mon. Glannafolij 1057f

Otilia V. 533b c 534a d 537a 543a b 823b 1108d reliq. Pragæ 1084f

Othmari Ab. reliq. Pragæ 1084f

Otilo Dux Bauariæ 546b

Otto Ep. Bambergensis 336b 337e f 338a c f 347b 397e

Otto Ep. Constantiensis 1087a d

Otto Ep. Monasterien. 835a 842c

Otto I. Imp. 523c 581d 777a 782e 935c d e

Otto II. Imp. 523d 530b 539c 544a

Otto III. Imp. 542e 1180f

Otto IV. Dux Saxoniæ Imp. 307b f

Otto Comes Hoyensis 856a

Otto Comes de Oldenburg 839c 855e

Otto Com. Louanien. 524a 530e

Otto Comes de Cappenberg patruus B. Godefridi 839b

Otto I. Præpositus Cappenberg. auctor Vitæ B. Godefridi 835c 843b

Otto III. Præpos. Cappenberg. 843d

Otto de Cappenberg. frater B. Godefridi, Præpos. VVarlarensis, inde Cappenberg. 839c 841e 842a 844c d f 845e 850b 854c d 855d 857c 859f 1111f 1112a

Otto nepos B. Godefridi Cappenberg. 1112b

Otto Hisp. 7. sec. 742c

Otulphus Ep. Trecensis 511c e

Otulphus mon. S. Dronysij 1060f

P

Pachomius Ab. 54d 87a b c d 675 676 777 1015e regula 441c d

Paganus Turrianus Ep. Patauin. Patriar. Aquileiensis 985e

Paldo fr. S. Tatonis 713b e

Palladius Apost. Scotor. 815f

Palladius Ep. Helenop. 1007a

Palumba Ital. 13. sec. 979b

Pambo Ab. Nitriæ in Ægypt. 1007d 1015b f 1016a 1085e

Pammachius Proconsul 5. sec. 90a

Pamphilus Presb. M. Scriptor 358c

Pancratius Ep. Taurominij 720b e

Pancratius Presb. Antiochenus 360a

Pancratius Iustinianus 553d

Pandulfus Princeps Capuanus 1061d

Pantaleonis monast. Coloniæ 385e

Paphnutius Ab. discip. S. Macarij Ægyptij 1010b 1011b

Paphnutius discip. S. Macarij Alexandr. 88c

Paphnutius Scetiotes Ab. 1085e

Paragyris Alexandrinus 671b

Pardulfi altare Claromonte 1076c

Parmenas Diac. M. 601d

Pasarion Ab. Palæst. 684b

Pascentius I. Episc. Pictauen. 782f

Pascentius II. Ep. Pictauen. 784e

Pascentius III. Ep. Pictauen. 784c d

Paschala Hispana 14. sec. 420c

Paschalis II. Papa 339d 833c f 834a

Pascharius Ep. Nannetensis 505d e

Paschasius Ep. Viennensis 7. sec. 92e 93b 94d

Paschasius Radbertus Ab. Corbeien. Scriptor Vitæ S. Adalardi 95b 96a 1085a

Paschasius Diac. 6. sec. 483d 485d

Paßiuus Tribunus in Gal. 6. sec. 141d 146d

Pastor & Victor MM. 719f 742d

Pastor, siue Pasthumius Ab. 1005f

Paternus Ep. Petragoric. 789f

Paternus Britannus 820b f

Patricius Apost. Hibern. 10f 47d

Patricius Comes de Salesbiria 304b

Patrocli Ep. Gratianop. reliquiæ 802e

Paulina V. M. 571c 729f

Paulinus Ep. Antiochenus 480e

Paulinus Ep. Nolanus scriptor 365b 937 938 939 946b d e

Paulinus Ep. Treuir. 775a b 780a b e 786b c 788b 790a

Paulinus Ep. Tiburniæ in Norico 458c 491f 492c 493e 546b

Paulinus, siue Paulus, Scriptor Constitutionum Ecclesiasticarum 480b

Paulus Apost. 163 164 501e apparet S. Eugendo 52e eius tonsura 595f capilli Viennæ Gal. 975d reliquiæ in monast. S. Claudij 52f in Picardia 180Pragæ 1084e Eccl. Londini 296e Monasterij 844f monast. Ratisponæ 344e

Paulus I. Papa 381e 543c

Paulus III. Papa 405a 415e 440d e

Paulus IV. Papa 5f 447c

Paulus V. Papa 405a 550f

Paulus Æmilius Zacchias Card. 418e

Paulus Æmilius Sfondratus Card. 887c

Paulus Patriarcha Constantinop. 258a

Paulus Patr. Constant. hæret. 625e 626e

Paulus Samosatenus Ep. Antioch. hæreticus 358a

Paulus, siue Paulinus Patr. Aquileien. 550a 713c f

Paulus Patriarch. Aquilegiensis 550a

Paulus Ep. Heracleæ 474f

Paulus Ep. Narbonen. 460d

Paulus Ep. Nemosiensis 564a

Paulus Ep. Vespriniensis 608a

Paulus Ep. Virdunen. 458e

Paulus Ep. Zagabriensis 609a

Paulus de Angelis Ab. sub Paulo V. 964d

Paulus Simplex 600e 664d

Paulus Iustinianus 553c

Paulus ord. Minor. Perpiniani 1109b

Paulus Trioclensis, siue Randatio ord. Minor. 1083b

Paulus Bernriedensis Scriptor Vitæ B. Gregorij VII. & B. Herlucæ 533e 535a

Paulus Scriptor Vitæ S. Erardi 533c

Paulus Spinosa scriptor 971e

Paulus miles in Ital. 6. sec. 968e Dux Militum 969a b c

Paulus Concordiensis 4. sec. 602c

Paulus Strada Hisp. 427f

Pauperes de Lugduno hæretici 412c

Peada, Penda, siue VVeda R. Merciorum 373b c e

Pegasius Ep. Astigitanus 971c 973d f

Pelagia M. Antiochiæ 361a

Pelagia, quæ & Pelagius 258c

Pendan senior R. Merciorum 373c f

Pelagij Eccl. in Lusit. 643c 644d

Pelagius Papa 713f 970d

Pemmon Dux Foroiulij 714b

Perchtoldus Ratisponensis 345b

Perinza mater S. Guilielmi Diuion. 58d

Perpetua & Syncletica piæ sorores 258c d

Pertaritus R. Longobard. 622f

Pertinax Senator Christianus 2. sec. 10b

Petrus Apost. 163c d f 293e f 460a b 462b 463b 469b 470c 501e 776a b e 778c d apparet S. Eugendo 52b e baculus Pragæ 1084c Treuir. 778b catenæ pars Pragæ 1084e reliquiæ in monast. S. Claudij 52f in Picardia 180sepulchrum 1074d Eccl. Aeriæ 158f Ambiani 706b Cenoman. 1045e 1048b Claromonte 1070a 1075e Clusij 1079d Constantinop. 624e 681b Corbeiæ 111a 118a 119a 120e Fossati 1053a Glannafolij 1047e Pictauis 796c Remis 174c 176f 178a b d Rhedonis 334a Solemniaci 1091b Venetiis 550c monast. Brixiæ 549f Cellense Trecis 505c 512b Londini 290f 296b c e 297 547 548a d Remis 177a Viennæ 55e

Petri-Viui monast. Senonis 389e

Petrus & Paulus Apostoli 915d e Eccl. Constantinop. 969monast. in Angl. 744a 746e 747b Besuense in Gall. 58a Cantuariæ 334f 335b 596a Eueshami 712c

Petrus Igneus Card. 458d e

Petrus Aldobrandinus Card. 418f

Petrus Cardinalis Alexandri IV. Papæ Legatus in Galliis 159e 160a d

Petrus Presb. Card. Alexandi II. 301d

Petrus Ep. Alexandrinus M. 358e f 360a 936f 1015e

Petrus Patr. Constantinop. 625e 626e

Petrus Patr. Hierosol. 682b 701a

Petrus Chrysologus 727c 728d

Petrus Ep. Damascenus 162f

Petrus Damianus Scriptor Vitæ S. Odilonis Ab. 65c 71b

Petrus Ep. Bracharensis M. 641d

Petrus Ep. Cæsaraugustanus 415c

Petrus Ep. Dioclen. & Antibaren. 982c

Petrus Ep. Driuasten. 981d

Petrus Augustinus Ep. Iaccensis 742e

Petrus Ep. Mediolanensis 716f 717a

Petrus Iunior Ep. Rauennas 729d

Petrus Episc. Roskildensis 458d

Petrus Sebastenus, diuersus a S. Basilij fratre 589f

Petrus Ep. Scutaren. 981d

Petrus Albalatius Ep. Tarracon. 411c 412b c

Petrus Ep. Tirasonen. 415e

Petrus Ep. Vrgellen. 415c

Petrus Nolascus 29. Ian & 409b d e

Petrus Ab. Ægypt. 1008f

Petrus Ab. Aroasiæ 158d

Petrus Leodien. Ab. Aureæ-vallis 885c

Petrus Ab. Caroli loci scriptor Vitæ S. VVilhelmi Ep. Bituric. 628b

Petrus I. Ab. Cauæ 627c

Petrus II. Ab. Cauæ 627c

Petrus Ab. Constantinop. 13. sec. 608d

Petrus Rogerius Ab. Fiscani Gal. dein Clemens VI. Papa 594d

Petrus Ab. Mareolensis 157f 158e 1119e

Petrus Ab. S. Mariæ de Armentera in Gallæcia 1f

Petrus de S. Elia Ab. monast. S. Viti de Isernia 498d

Petrus Præpositus S. Maioli Papiæ 70c

Petrus Philicinus Decanus Binchiensis 455b

Petrus Homfæus Decanus Embricensis 449a

Petrus Eremita, Archidiac Sueßion. 639b

Petrus Verinandus Prior Nobiliaci 802e

Petrus Presb. Alexandr. 1017a b

Petrus Tosellus Presb. Hisp. 427c

Petrus Diaconus S. Attici 480d f

Petrus Diac. Ticinensis. 356d

Petrus Diaconus Scriptor 1062e

Petrus monach. Sauiniaci 389f

Petrus Bidauldus mon. S. Dionysij 802b

Petrus Gondisaluus 646b d

Petrus M. ord. Prædic. 417c 918e reliq. Pragæ 1084c

Petrus Poßinus Soc. Iesu, Interpres martyrij PP. Sinaitarum 1113b

Petrus Ruber ord. Prædic. socius S. Raimundi de Pennaforti 408d 409a

Petrus de Castro-nouo mon. Cisterc. 633c

Petrus monachus ord. Cisterc. Gal. 565e f

Petrus de Senis ord. Minor. M. in India 988f

Petrus Marsicanus Minorita 979d

Petrus Eremita, Dux belli sacri 636b 871e

Petri Exorcistæ M. dens 802e

Petrus Altißiodorensis Imp. 980d

Petrus I. R. Aragon. 738a f

Petrus II. R. Aragon. 409d

Petrus III. R. Aragoniæ 415d e

Petrus IV. R. Aragoniæ 415b 422d

Petrus fil. Iacobi I. Reg. Aragon. 413e

Petrus Vrceolus Dux Venetorum 64d 126c 663f 1087b

Petrus Berettinus Præfectus pictorum Romæ 18b e

Petrus vanden Hoeff Dom. in Valkenburgensi ditione 306b 321e

Petrus auus B. Laurentij Iustiniani 553d

Petrus Oeconomus Neapoli 1101a

Petrus Marsilius scriptor 405b

Petrus Pontanus cæcus Brugensis, scriptor Vitæ metricæ S. Genouefæ 138a

Petrus de Bagiis Barcinon. 420f 423a

Petrus Actarez D. Boriæ 12. sec. 742c

Petrus de Cassellis Catalaunus 423f

Petrus Corbarius ord. Minor. Pseudopapæ 985a c

Petrus Confluentinus mon. Hemmenrodæ 664a

Petrus Danus 12. sec. 400d

Petrus Desplanes Hisp. 428b

Petrus Gal. 6. sec. 737c

Petrus Grunnius Barcinonensis 13. sec. 408d 409a

Petrus Traiecten. 12. sec. 317d

Petrus de Turno Hisp. 428a

Phaganus, siue Fugatius Apost. Britan. 10e f

Phara, vel Fara Ab. 626c 627d

Pharaildis 4. Ianu. & 514f 524b 1078a d

Philadelphus, Alphius MM. 601b c f 1108b c

Pharonis, vel Faronis monast. Meldis 57f 58b

Philastrius Ep. Brixiensis 257e

Philibertus Ab. Gemmetici 186b 1019b

Philippicus Bardanes Imp. 531c f 532a

Philippicus Dux Mauricij Imp. 286a

Philippus & Iacobus Apostoli 914b d

Philippi Ap. reliq. Pragæ 1084c

Philippus Diac. & filiæ 236e

Philippus Berruierius Ep. Aurelian. & Bituric. 565c 639f

Philippus Prouincialis Syriæ ord. Prædicat. 406d

Philippus Gaudefredi mon. S. Dionysij 802b

Philippus frater Henrici VI. electus Imp. 307e f 832d

Philippus I. R. Franc. 121d 151c 186e

Philippus II. Augustus R. Franc. 632b

Philippus I. Rex Hisp. 432e

Philippus II. R. Hispan. 415f 416b 435c 742d

Philippus III. R. Hispan. 413e 416c f

Philippus Dux Mediolanensis 553d

Philippus Maria Vicecomes, Dux Mediolani 561a b

Philippus Bonus Dux Burgund. 173e

Philippus Flandriæ Comes 158e f 159b

Philippus Præfectus Constantinop. 258a

Philippus Osulleuanus Nobilis Hibernus 17. sec. interpres Vitæ S. Mochuæ Ballensis 47c

Philogonius Ep. Orientis 782e

Philumina V. Septempedæ 500a 1103b c

Philus Ep. Tomis in Ponto 83d

Phocas Imp. 286d 621f

Piato M. 460e f

Pientius Ep. Pictauien. 784c

Pierius Comes 5. sec. 496e

Pigmenius Presbyter M. 166a reliq. Pragæ 1084c

Pincius senator Romæ 940f

Pinianus maritus S. Melaniæ 90a

Pinta Ep. hæret. Carthagine 41d

Pior discip. S. Antonij 1015e

Pipinellus Canonicus Lateranen. 16. sec. 5f

Pipinus Landensis Dux, pater S. Gertrudis 514e 524b 526d 1078e 1079c auunculus S. Amalbergæ 172c

Pipinus Herstallus Crassus Maior-domus 174b c 175d e 176b d 505e 526b d 1068f 1069a e 1071a

Pipinus R. Franc. 95f 97b 112a 177d 288c 434b 1069a

Pipinus R. Italiæ iunior 99a c 112a 113b 186b

Pipinus R. Aquitaniæ 1052b 1055e 1056a f

Pirmenius Presb. Ital. 5. sec. 485a

Pistus Ep. Græcus 782e

Pius I. Papa 9e

Pius IV. Papa 64b

Pius V. Papa 416e

Placidus mon. M. 1041e 1061f 1062a

Plinius Iunior an a S. Tito conuersus? 164e

Poemen, siue Pastor, Ab. 534d e 536d 540c 542d e 1005f 1010a

Polycarpus Ep. Smyrnensis 26. Ian. & 463c

Polychronius Presb. Monothelita 625d

Polyeuctus M. Melitinæ 354e 566a Eccl. Constantinop. 610b

Polabi populi Boreal. German. 394c e

Pompeianus mon. Caßini 1041b

Pompeius Arrigonus Card. 418e

Pompeius Molella Procurator Fisci Papæ 416d

Pontianus, siue Ponticanus Ep. Thenitanus in Africa 45d

Pontius Ep. Atrebaten. 158a 1119e

Pontius Ep. Barcinon. 415f

Pontius Ab. Cusani in Hisp. 289a

Pontius de Sperra Prou. Gal. Narbon. ord. Prædicat. 406d 411d

Poppo Ep. Slesvvicensis 181e f 182d

Porphyrius Ep. Antiochenus 475d 1026d 1027a

Posenna soror S. Gibriani 126f

Poßidonius Præpositus Licinij Imp. 134d

Posthumianus Ital. 5. sec. 950d

Posthumianus Ruspensis 39f

Posthumius, siue Pasthumius Ab. 1005f 1006a b c

Potamiœna M. 1015c

Potentini Diac. M. translatio 600e 664d 680a

Potitus M. 13. Ian. & 1004e 1005a

Prætexatus Ep. Rotomagen. 328a

Pragmatius Ep. Augustodun. 49f

Pribizlaus Rex VVagirensium 393c 396f

Primasius, seu Brumasius, Ep. Calaritan. 42c

Primi & Feliciani reliquiæ in Picardia 180a

Primus Ep. Cabilunensis 974c d

Primus mon. Glannafolij 1050a

Priscus in Campania 937f

Priuatus Ep. Gabalitanus Gall. 936a

Proæresius pater S. Theodosij Cœnobiar. 681a 685c

Proba V. Romana 6. sec. 43a

Probianus Ep. Bituric. 785d 793f 794a

Probus Ep. Reatinus 994c

Probus Ep. Veronen. 357b e

Probus mon. Caßini 1042e

Probus Tribunus Ital. 938d 939a 951.

Prochorus Diac. 60d e 994d

Proclus Philosophus 236d

Procopius Ep. Taurominij 720b 1099f

Procopius M. 997f

Procopius Constantinopolitanus 258a b

Proculus Ep. Claromont. 1075c

Proculus Ep. Cyzici & Constantinop. 476e 481d 482e

Proculus Ep. Interamnen. in Ital. 2d

Proculus Ep. Veronensis 357b e Eccl. Veronæ 721e

Proculus Presb. M. 373d

Proculus miles M. 2d

Proculus M. Bononiensis 165e

Proiectus Ep. Foro-Cornelien. 728d

Prominius Meldensis 6. sec. 146f

Prompta soror S. Gibriani 126f

Prosdocimus Ep. Patauinus 160b 161a 1090d

Prosper Ep. Regiensis 372b c

Protasij M. reliquiæ Pragæ 1084e

Protasius Archidiac. Vrgelit. 8. sec. 288f 289a d

Proterius Ep. Alexandr. 283f

Protogenes Ep. Daciæ 782e

Protus & Hyacinthus MM. 668f

Prudens Gall. 6. sec. 143a

Prudentius Ep. Trecensis 511a

Ptolemæus Ep. Portuensis Card. 418c

Pulcheria Augusta V. 478e 481c 610a

Pulcherius nepos S. Idæ V. 1062f 1065c d

Pyrrhus Patr. Constantinop. hæret. 625c 626e

Q

Qvadratus Ep. Atheniensis 236b

Quichelinus filius Kinigisli R. Saxonum Orientalium 374f

Quieta mater S. Ioannis Reomaensis 1090a d

Quinquegentiani Africam infestant 725d

Quintasius nuntius S. Seuerini Presb. 492c

Quintinus M. 460e f 466d Inuentio 154 155. Translatio 1083a reliquiæ in Picardia 180a monast. 508e 509a 510c

Quintinus Charlart Soc. Iesu 443d

Quintius Præses Amaseæ sub Licinio 772e

Quiriaca vxor Agathonis Senatoris 755e f 756a

Quirina mater B. Laurentij Iustiniani 552b e 561b

Quirinus Douillet Ab. Lætiensis 456b

Quiteria V. M. 568f 1098b

Quoduultdeus Ep. in Africa 44a

R

Rabanus Maurus Ep. Mogun. 162c

Rabulus Ep. Edessenus 969f 970a 1019a 1020a b c d 1021f 1022 1033. Radbodus Ep. Nouiomensis 173e

Radburgis Galla 9. sec. 1060a

Radegundis R. Franc. 102f 114d 730a b Eccl. in Picardia 180b Radegundis auia S. Maximi Ab. 91b Radoldus patruus S. Maximi Ab. 91b Radulphus Episcopus Leodien. 866b Radulphus Raoul Ab. Fiscani Gal. 594d Radulphus de Castro-nouo Cisterc. 633c Raganfridus Maior-domus Franc. 176d e 177b Raginerus II. Com. Hannoniæ 524a Ragnardus Ab. Heriensis 104e 115b Ragnegisilus Ep. Trecensis 506c Ragualdus Rex Gothorum 392c 397e Ragullus R. Connachtiæ in Hibern. 48d Ragumbertus R. Longobard. 1074c Raimbaldus Gal. 9. sec. 1059c Raimunda de Caneto Barcinon. 421b Raimundus Turrianus Ep. Comen. & Patriarch. Aquileiensis 983c Raimundus Ep. Vicen. 415c Raimundus Comes Tolosanus 409d Raimundus Rogerius Vicecomes Biterrensis 633.

Raimundus de S. Catharina Barcinon. 424c

Raimundus de Rosanis Hispanus 409a

Raimundus Vrgellensis 415e

Ramuoldus Ab. Ratisbonæ 336e

Rainaldus II. Ab. Caßinen. 1062d

Rainildis V. M. siue Reinildis, aut Rainelda 172c 1077f 1078b d 1079a e 1080d

Ranulphus Comes Pictauensis 796c 798d

Raphaela Basia Barcinon. 429a

Rapoto ciuis Ratisponen. 345c

Rascus, dein Sabas Archiep. Seruiæ 14. Ian. & 980c

Ratbodus Rex Frisiæ 838e

Rathertus Gallus 7. sec. 512a

Rattomus miles Gal. 148f

Raymundus Ab. Fiterij 994b

Raymundus de Bybuldone Hisp. 426f

Raymundus de Ripagorza Hisp. 742c

Raynardus Ab. Cusani in Hisp. 289a

Reccaredus R. Hisp. 971b 972d 973d f

Reginaldus ord. Prædic. 645d

Reginaldus Comes Cornubiæ 304b

Reginbertus Ep. in Slauania 182d

Regisa R. Sueciæ 400e

Regulus Ep. Arelat. 460e 462c 463b

Reinerus Traiecten. 319f

Reinildis, siue Rainildis V. M. 514f 516d 524b 529c

Reinoldus Ep. Coloniensis 313a 323b

Remaclus Ab. Solemniacensis 377c 388a dein Ep. Traiect. 814f

Remas miles in Ital. 6. sec. 968e

Remedius, siue Remigius Ep. Remen. 994e

Remedius, siue Romedius Conf. Trident. 994d

Remigius Ep. Remensis 175c e 176c 178b 753d reliquiæ in Picardia 180a vicus 176f

Remlenus Canonicus Gandensis 173c e f

Renatus Ep. Andegau. 1080f

Renatus de Prie Ep. Baiocen. & Lemouic. Card. 1090f

Reolus Ep. Remensis 174b d

Reparatus Ep. Tipasitanus 568c

Reparatus Ital. 6. sec. 969b

Restitutæ matris S. Eusebij Vercel. Ecclesia Calari 242a d 997f

Restitutus Donatista Afer 674f

Retbertus Gallus 11. sec. 120e

Rethna, siue Rathna V. Hibern. 6. sec. 1066b c

Rhetoricus Ep. 720f

Rhodanius Ep. Tolosanus 788c 790a

Richardus Ep. Cestrensis 304b

Richardus Ab. Corbeiensis 119a b d e 120d

Richardus Ab. Fiscani Gal. 594d

Richardus de Trieges Ab. Fiscani Gal. 594d

Richardus Morinus Ab. Fiscani Gal. 594d

Richardus Ab. de Hinniaco 158.

Richardus Ab. de Monte S. Eligij 158d

Richardus Dux Burgund. 813d 814a

Richardus Dux Normannorum 60e

Richardus I. Comes, vel Dux Normanniæ 60e 294a f 593e 1089c

Richardus II. Dux Normanniæ 60e 594a

Richardus Comes de Penbrock 304b

Richardus Blosius mon. Lætiis Belg. 432e 450d

Richardus Francus 148d

Richeldus Ep. Parisiis 148d

Richarius Ab. Centulensis 110f 118e

Richbodus Ep. 8. sec. 717a

Richerus Prior de Lisques 833c

Richiza, vel Rikenza, vxor Lotharij II. Imp. 394d

Richoldus Ab. Ratisbonæ 339f

Rictiouarus R. vel Præses, 812a f

Rictiouarus Præses Diocletiani 324c 325a b e 774e f

Rigobertus Ep. Remen. 4. Ian. & 796a

Rikenza, vel Richiza, vel Rixa vxor Lotharij II. Imp. 394a

Rinaldus ord. Minor. 14. sec. 652a

Rinoldus, seu Reynoldus, patruus S. Melori 136b c d e f

Riotismus Ep. Rhedonensis 329a

Ripsimes V. M. reliquiæ 781c e

Rixa, vxor Lotharij II. Imp. 394d

Rixfridus Ep. Vltraiecten. 534f

Robertus Bellarminus Card. 418e

Robertus Ep. Lincolniensis 304a

Robertus Gemmeticensis, Ep. London. dein Cantuar. 292d e 293a 301b d

Robertus Ab. S. Albani 304b

Robertus du Putot Ab. Fiscani Gal. 594d

Robertus Ab. Molismensis 549e

Robertus Ab. de Pietate-Milonis 1089c

Robertus Decanus Atrebat. 11. sec. 158d

Robertus Autisiodoren. Imp. 980e

Robertus R. Franc. 58b 62e 64f 67c 119b f 121c 186e

Robertus Bruseus R. Scot. 594e f

Robertus Dux Burgund. 814d

Robertus Friso Com. Flandr. 121d 186e

Robertus Comes Legercestriæ Angl. 304b

Robertus Comes Moritolij 390a d

Robertus de Abresello Fundator monast. de Fonte-Ebraudi 390e

Robertus pater S. Guilielmi Diuionensis 58d e

Robertus Dom. de Courtenay Gal. 13. sec. 1089c

Robertus de Firmitate-Milonis 13. sec. 1089c

Robertus Gaguinus 801e

Roboam R. Iudæorum 458c f 459b d

Rochi monast. Vicentiæ 549f

Rocula Abb. S. Quintini 509a

Roculsus D. castri Aliniaci Gal. 120f 121a

Rodemarus Franc. 8. sec. 176d

Rodericus Ep. Toletanus 974c

Rodericus Pineyro Ep. Portuensis 640c 649c e

Rodericus R. Scotorum 816a 819f 820b e

Rodfridus Præfectus Egberti Regis Cantiæ 596a

Rodulfus R. Herulorum 492e

Rogerius Fortis Ep. Bituricen. 65c 776b d

Rogerius Ab. Fiscani Gal. 594d

Rogerius R. Siciliæ, Dux Apuliæ 1061c 1062e

Rogerius Comes Siciliæ 124c

Rogerius de Marchia, siue Tudertinus, ord. Minor. 162e

Rogerus Ab. Radingensis 304b

Rogerus mon. Aroasiæ 832b f

Rogerus Gal. 11. sec. 120a

Rollo Dux Norman. 814d

Romanus, minister S. Benedicti, Ab. Fontis-rogi 434a 1044e f 1045a b

Romanus Ab. Iurensis 50b d 51b c 54e 1083f

Romanus Thaumaturgus 679b

Romani M. reliq. Pragæ 1084e

Romanus de Rodeuillo ord. S. Georgij in Alga 549c

Romanus Hay mon. Benedictin. German. 431f

Romæa Barcinon. 414a b 425f

Romedius, siue Remedius Conf. Tridenti 994d

Romia Matrona Barcin. 421b c 425f

Romia de Paleda Hisp. 427b

Romulus Ab. Syrus 679a

Ronanus in Britannia 822e

Rorans auia Geruasij Ep. Remensis 333d

Rorigo Comes Gal. 9. sec. 1052f 1054b c d 1055e 1056a

Roßius Princeps Hibernus 1063f

Rothais soror Caroli Magni 838b

Rotharis Dux Bergom. 1074c

Rotrotus Ep. Ebroicensis 304b

Ruardus Tapperus Doctor Theol. 435b 453b

Rubertus Ratisponen. 344a b

Rudbertus Præpositus VVindbergensis 976c 977c e 978d

Rudolphus I. Imp. 1094e

Rudolphus II. Imp. 416e f

Rudolphus monachus Paterniaci Gal. 75b

Rufinæ Eccl. in Hisp. 742d e Hispali 974a

Ruffinus M. 460e f

Rufinus Presbyter 90e

Rufinus Belingerius 15. sec. 889f

Rupertus Ratisponensis 345e

Ruricius Ep. Lemouicensis 932e

Rusticus socius S. Dionysij M. 139e 461b

Rustici & Firmi Prioratus 549c f

Rutgerus Ep. Magdenburg. 840a b

Rutgerus Presb. Traiecti 313b

Rutilius cognatus S. Titi Apost. 164b

Rythorius Ep. sub Alexandro Imp. 15 17e f

S

Sabaudus Ab. Aurelian. 6. sec. 331c

Sabinus Presb. socius S. Leucij 672a

Sabbatius hæreticus 482c

Sabatinorum familia Bononiæ 165f

Sabas Ab. in Palæst. 681 682 683 684 976a 979c

Sabas Gothus M. 979c

Sabellius hæret. 360a

Sabini translatio 354e

Sabinianus Papa 67f

Sairebertus Francus 8. sec. 176c

Salaberga mater S. Balduini 502b c e 503a b c 505a

Salomon R. Hungar. 294e

Salomon II. R. Britan. Armor. 327f

Salomon pœnitens Hemmenrodæ 565c

Saluator Ep. Alethen. in Gal. 1089b

Saluatoris Ecclesia Carosij in Gal. 4a in Castro Cameleria 1076d Glannafolij 1056e 1057e 1058a

Saluia Virgo 78c

Saluius Ep. Engolismen. M. 664e 703f

Saluius Donatista Afer 674f

Salustius Patr. Hierosol. 684a

Samuelis Prophetæ reliquiæ Constantinop. 475a b

Sampson Ab. Limonici Gal. 92f 93b c

Sanctia vxor Theoderici R. Ostrogoth. 973a

Sanctius Ep. Pampelonensis 67d

Sanctius R. Aragon. 738e 742c d e

Sanctius I. R. Hisp. 67c

Sanctius IV. R. Castellæ 413d

Sanctius Sanctionis Dux Vasconiæ 1091b e f

Saphatus pater S. Abacuc 995e

Sapientiæ V. Vrsul. reliq. Pragæ 1084f

Saraceni sub Diocletiano 1000 1001a Galliam vastant 56e iidem in Hisp. 13. sec. 411e

Sarachildis soror S. Emeberti & Gudilæ, an S. Pharaildis? 1078b d 1079a 1080d

Saretruda soror S. Balduini 503c

Saturianus Afer 460c

Saturninus Apostolus Tolosatium 460d 461b 462f

Saturninus Ep. Arelaten. 783e 786b 788b 789f

Saturnini M. reliq. Pragæ 1084f Eccl. in Sardinia 42c Calari 324b monast. ad Rhodanum 60b 69e

Saturninus Præses Iuliani Imp. 83.

Saturninus Præses Alexandr. 671d e

Sauini Ep. M. reliquiæ Aroasiæ 833e monast. Firmi in Ital. 675a Pictauis 825a

Sauina V. 29. Iauu. & 506c

Sauinianus Ap. Senonum 389b c

Saxo Grammaticus Scriptor 391f

Saymon Gallus 828f

Scanlanus Hibern. 49a

Scapula Præses Seueri Imp. 164c f

Scarila Ab. monast. S. Leocadiæ 972f

Scholastica V. 433b 434d

Sciarra Columna Ital. 16. sec. 4f

Sebaldi Conf. reliq. Pragæ 1084e

Sebbi R. Saxon. Occid. 1081.

Sebertus R. Orientalium Saxonum 296d 274b f

Sebennus, siue Zebenus, Ep. Eleutheropolit. 994f

Seculphus, vel Sexulfus, Ep. Laudunen. 502f

Secundinianus Ital. 5. sec. 950d

Secundinus Ep. Taurominij 720b

Secundus M. Comi 164e

Secundus Proconsul Cretæ 1. sec. 164d

Senanus Ep. in Hibernia 1064a

Senator Ep. Veronæ 721b

Seneca Ep. Hierosol. 600b

Senioretus Ab. Caßin. 1062b

Seniofredus Comes Barcinonensis 289e

Sennacherib Regis cædes 955f

Sennanus 822b

Septimius & Fortunatus MM. 356c

Sequani Ab. monast. in Gal. 507b altare Diuione 566f

Seraphina sanctimonialis Mediolani 897d e f

Seraphinus Caualli ord. Prædic. 16. sec. 416e

Seraphinus dalla Poretta ord. Prædicat. 78f

Serapidis idolum 472d

Serapion Ep. Antiochenus 237a

Serapion Magnus Ab. Ægyptius 1085e

Serapion Presb. CP. 726b

Serenus Patr. Aquileiensis 714b

Sergius Papa 531b c f 975c

Sergius IV. Papa 182a

Sergius Patr. Constantinop. hæret. 625e 626e

Sergius M. Cæsareæ Cappad. 79a

Sergius mon. 5. sec. 284a

Sergij & Bacchi MM. reliq. Pragæ 1084f

Seridon Ab. Gazæ 702b 703d

Seruanus, siue Sernanus Ep. Orcadum 2d 815f 816d e f 817c

Seruandus Diac. Toletanus 974a

Sesac R. Ægypti 459d

Seruatius Ep. Traiecten. siue Tungrorum 789c d 814b 815f Eccl. & reliquiæ Traiecti 306d 308c 309f 311b 312b c e f 313e 315c 320e 321c

Seueri collegium Clericorum Viennæ 55.

Seuera 4. sec. 361a

Seuerianus Ep. Gabalorum in Syria 476d

Seuerianus Ep. Gabalorum Gall. siue Mimatensis 25. Ian. & 936b d

Seuerianus pater SS. Leandri, Isidori & Fulgentij 971e 972.

Seuerini Eccl. Glannafolij 1047e

Seuerinus Ep. Burdegal. 785a

Seuerinus Ep. Neapolit. 457c

Seuerinus Ap. Noricorum 8. Ian. & 369c 1094c

Seuerus Patr. Aquileien. 713f

Seuerus Ep. Mileuitanus 484c

Seuerus Ep. Neapolit. 754d

Seuerus Ep. Rauennas 2a 483f 559f

Seuerus Ep. apud Lugdunum 752c

Seuerus Presb. 21d

Seuerus Sulpitius Scriptor 494f

Seuerus Imp. 164c 356d 471b

Seuerus Præses Maximiani Imp. 128c 129c

Seuerus pater S. Genonefæ 138a c 143c

Seuerus nepos Ecclesij Archiep. Rauen. 21d

Seuerus hæreticus 695d e 696b 684e

Seuerus Gal. 6. sec. 737c

Seuinus Ep. Senonen. 389e

Sexbaldus pater Svvidelini R. Saxonum Orientalium 374e

Sexburga Regina 627. Sexredus R. Orientalium Saxonum 374f

Sexulfus, vel Seculfus, Ep. Laudunen. 502f

Siagrius Ep. Augustodun. 825a

Siagrius Gal. 6. sec. 370c

Sibylla vxor Gualteri Com. Sarisburiæ 304e

Sibilia de Porta Hispan. 420c d

Sigafridus Marchio Saxo 181c

Sigebertus R. Anglor. Orient. 1081f

Sigebertus R. Austrasiæ 1069f 1070c e

Sigebertus F. Clotarij I. R. Austrasiæ 784c 825a

Sigebertus Bonus R. Orientalium Saxonum 374b 375a

Sigebertus paruus R. Saxonum Orientalium 374b c e

Sigefridus Ep. Spirensis 840a

Sigefridus R. Daniæ 382e f

Sigerus Ab. Gandensis 173c e f

Sigerus R. Saxonum Oriental. 375a

Sigismundus R. Burgund. 1044b reliq. Pragæ 1084c

Sigismundus Princeps Transiluantæ 982e

Sigloardus monach. S. Remigij 179e

Sigualdus Patr. Aquileien. 714d

Silas Apost. 236e

Siluanus Ep. Calaguritanus 1085d

Siluanus Ep. Edessenus 358e

Siluanus Ep. Dumblanensis in Scot. 600b

Siluanus Ab. Rieuall. 748b

Siluanus Razzi Scriptor Vitarum sanctarū feminarū 650c

Siluaticus Ital. 13. sec. 978e

Siluester I. Papa 79d 100a 498d 772f 773 774. monast. in Ital. 701b festum 71a

Siluester II. Papa. 67d

Siluester Ep. Daciæ 782e

Siluestrius Byzacenus 37e

Siluinus Presb. in Bauaria 458b 490d e

Siluius Antonianus Card. 416d 418e

Simeon Senex Propheta 235f

Simeon Stylites 5. Ianu. & 140e 145e 685e 686a

Simeon Stylita in monte mirabili 261c 286d

Simeon Stylita Presb. 261c

Simeon de Terranoua Card. 418c

Simeon Ab. Cauæ 627c

Simeonis Treuirensis transl. 566d

Simeon Stephanus R. Rasciæ 979c 980b

Simon Subdiac. Legatus Innocentij III. in Seruia 981c

Simon de Persicis ord. S. Georgij in Alga 549c

Simon Comes Mont-fortius 409d 633d

Simon Comes de Tekeneburch 839d 855e 1112b

Simon Capisterius Gal. 12. sec. 152e

Simplicius Papa 727d

Simplicius Ab. Caßinensis 1052c

Simplicius socius S. Mauri Ab. 1039f 1044c d 1047b d 1049c d 1050e

Simplicij militis M. Translat. 664d 680a

Sinanus Dux exercitus Turcarum 16. sec. 982d 983a

Sindinus Ep. Senon. 814b

Sindulfus Ep. Vienn. Gal. 975b

Sinicilla filia Ratbodi Regis Frisiæ 838e

Sirita vxor Henrici Principis Slauorum 391d 394f

Sisebutus Ep. Vrgelitanus 288c

Sisinnius Ep. Constantinop. 480a 481d 482f

Sisinius Ep. Nouatianus 727a e

Sisoes Ab. Ægypt. 1008c

Sittas decurio Armenus 619c d

Siuella abauia S. Maximi Ab. 91a

Sivvardus R. Saxonum Orientalium 374f

Sivvardus Comes Northumbriæ 11. sec. 291f

Sixtus I. Papa M. 238a e 501e 502d

Sixtus II. Papa M. 501e 502d

Sixti Papæ M. reliq. Pragæ 1084e

Sixti Papæ Eccl. in Belg. 838b

Sixti Ecclesia Placentiæ Ital. 90d

Sixtus III. Papa 372b c

Sixtus IV. Papa 550d 563f

Sixtus V. Papa 6a

Sixtus & Sinicius MM. 460e f

Skyalmon Candidus, pædagogus S. Canuti Lavvardi 392b 394f 400d

Slaui pop. Boreal. German. 391b c

Sonnatius Ep. Remen. 975b

Sophronius Ep. Veromanden. 328a

Sophronius Ab. Palæst. 682f 683a

Sophia vxor VValdemari Regis Daniæ 400d

Sophiæ Ep. Eccl. Beneuenti 1109b

Sophiæ V. Vrsul. reliq. Pragæ 1084f

Sophiæ V. M. reliq. Romæ 166b

Sophiæ Eccl. Constantinop. 323b

Sosius M. 498d f

Soterichus Ep. Cæsareæ Cap. hær. 684e

Sperati Eccl. Neapoli 1101a

Sperculphus mon. Angl. 711b

Spiritus monast. in Hungar. 607e f

Squiridon, siue Squirius, aut Squirus Præses 79b c 1085b

Stauratius Imp. 290a

Stephana Soncinas 78f

Stephanus Protomartyr 501c e 601b 663e reliquiæ Constantinop. 478e Glannafolij 1056c Pragæ 1085a Ecclesia Cadurcis 91d Constantinop. 610c 737b Corbeiæ 118a 122c d Lugduni 1075d e Metis 388b Passauij 367b 371f 1094e 1095b 1097b Senonib. 389b e apud Treuiros 838b Veronæ 357e 721b e Vesontione 1031b Biturigibus, vbi Patronus, 628d 629c 635a b

Stephanus III. Papa 172d 534f 542d

Stephanus IV. Papa 381e 543c

Stephanus X. Papa 297f

Stephanus Patr. Antiochen. 625d

Stephanus Ep. Legatus Adriani Papæ 716e

Stephanus Ep. Astigitanus 971c

Stephanus Ep. Neapolit. 498a b

Stephanus III. Ep. Neapol. 499d 1100d

Stephanus Ep. Parisiensis 151e 1089c

Stephanus Ep. Vpsalensis 401e f

Stephanus Ab. Presb. Antioch. 625d 626d

Stephanus Ab. Auxentianus 747b

Stephanus Ab. Cluniac. 65e f

Stephanus Ab. S. Laurentij Leodij 752e

Stephanus Fundator ord. Grandimontensis 636e

Stephanus Præpositus monast. in Bithynia 9. sec. 599a

Stephanus Diac. Vigilij Papæ 970a

Stephanus discip. Macarij Patr. Antioch. 625d

Stephanus I. R. Hungariæ 67c reliq. Pragæ 1084e

Stephanus auctor Regum Rasciæ 980a b qui omnes Stephani dicti 980f

Stephanus parricida R. Seruiæ 983a

Stephanus Comes Albæ-Marlæ 304e

Stephanus interfector Domitiani 470d

Stephanus Maurocenus ord. S. Georgij in Alga 549c

Stephanus Sampaius ord. Prædic. interpres Vitæ S. Gonsalui Amaranthij 640d

Stephanus Hispan. Prou. Lombard. ord. Prædicat. 406d

Stephanus Gandensis 12. sec. 173c

Stigandus Ep. Cantuar. 301b d

Stilico Dux 494f

Stilko Ep. Olmucensis 976c

Stratonici M. Eccl. Constantinop. 615c

Stolbrandus M. in Scotia 78c

Studius Cos. Fundator monast. Studitarum 1019e 1030e f 1031a

Subirana de Caneto 421a 424e

Suebhardus R. Cantiæ 598a

Sueno R. Daniæ paricida 181b d e

Sueno R. Daniæ fil. Erici Emund 391a 401c d

Sueno Esthritius R. Daniæ 390f 394c 397a 398b

Sueci Saxoniam vastant 11. sec. 181b c

Suegerius Prou. Hisp. ord. Prædicat. 411c

Suitini Ep. Eccl. VVintoniæ 292e

Sulcanus & socij MM. 322f

Sunniua mater Haquini Dani 400d

Susanna 258c

Svvanus R. Daniæ 299a

Svvibertus Ep. 534f

Svvidhelinus R. Saxonum Orientalium 374e

Syagria mater S. Boniti 1070c

Syagria Galla 5. sec. 52b

Symmachus Patricius socer Boethij 1040c

Symphoriana vxor Amberti Ducis 838b

Syncletica & Perpetua piæ sorores 258c d

Synesius, siue Genesius M. 128a 1087c e

Syonius pater S. Aldrici 387f

Syron Ab. 11. sec. 70c

Syrus Ep. Ticin. 804b

T

Tanea mater S. Kentigerni 816d

Tarquinius proditor sub Decio 996e f

Tarsilla V. amita S. Gregorij 287b e f

Taruilus Præses Iuliani Imp. 83f

Taso sr. S. Tatonis 713b e

Taßilo Dux Bauariæ 369a c f 370a e 1094c 1095a

Taurinus Ep. Ebroicensis 463b

Taurus Præf. Prætorio Ital. 4. sec. 788e

Telmus, siue Petrus Gondisaluus 646b d

Telo Germanus 5. sec. 494d

Terbellis, siue Trebellus R. Bulgar. 531b

Terentianus custos carceris sub Dioclet. 1002a c

Tergia Itala 14. sec. 654a

Tertullus Patricius pater S. Placidi 498f 1041b

Tertullus Præses Siciliæ 3. sec. 601c

Tetricus Ep. Lingonensis 169d

Teudo, Tetdo, seu Teddo Ep. in Belgica 1119b e

Teudolenus Ab. monast. S. Sequani 507b c

Thadæa Ferrariensis monialis 15. sec. 889a 892c 894c 897d f 899a 900e f 927b

Thadæus de Alzate Presbyter Mediolani 892a

Thaumastus Ep. Momociac. 798c

Thebæi MM. 80f 81a b d 1085b

Thecla V. M. 243c d

Theclæ reliq. Claromonte 1076c

Theobaldus de Rubeo-monte Ep. Vesontinus 6b 7a c

Theobaldus Ab. Caßinen. 1061a

Theobaldus Ab. Cisterciensis 78e

Theobaldus Ab. Montis-regalis 627e

Theobaldus Archipresb. Remensis 179e

Theodobaldus R. Francorum 1048b 1049b

Theobaldus Comes Campaniæ 845e 856e

Theobaldus Comes Carnotensis 1089c

Theoctistus & Agatho MM. 457f

Theoctistus, seu Theopistus, mon. Ægypt. 1008d

Theodardus mon. Villarij 930f

Theodarius, siue Theodorus Viennæ 368c

Theodatus pater S Boniti 1070c

Theodebertus F. Theoderici R. Francorum 777f 778a 969a 1046c 1047a f 1049b 1059c

Theoderata soror S. Adalardi 102c f 114c d

Theoderici monast. Remis 174c 178b 179a b

Theodericus Ep. Metensis 782e

Theodericus Ep. Monaster. 841a

Theodericus mon. Ratisbonæ 344c 1048e

Theodericus II. R. Gothorum, siue VVisigothor. in Gallia 973a

Theodericus Amalus R. Gothorum, siue Ostrogotorum, in Italia 37c d 496e 497e 728e 727b 740b f 972e 973a 1040c

Theodericus F. Clodouæi I. R. Austrasiæ 170e

Theodericus F. Childeberti R. Burgundiæ 502c 704c

Theodericus F. Clodouæi II. R. Franc. 505e 704c

Theodericus II. R. Franc. 174b 175c

Theodericus Regulus in VVallia 1087b

Theodericus Comes sub Carolo Magno 383c d

Theodericus Comes Matiscon. 824f

Theodericus ab Erm Præpos. Cappenberg. 843d

Theodo Princeps Longobardorum 77e

Theodolinda R. Longobardorum 622c 623d

Theodolus Ep. 4. sec. 789b

Theodora Alexandrina V. M. 258c 719f

Theodora mater S. Ioannis Calybitæ 1030a e 1031a 1035e

Theodora, seu Theodosia, mater SS. Leandri, Isidori & Fulgentij 972e

Theodora vxor Iustiniani II. Imp. 531b

Theodoretus Ep. Cyri 970. Scriptor Vitæ S. Simeonis Stylitæ 263c f 277f 281f 283a

Theodoricus Ep. Vesontinus 828a

Theodoricus Præpos. Cappenberg. 843d

Theodoricus de Oelden Præpos. Cappenberg. 843e

Theodoricus Dux Lotharingiæ, an pater S. Pharaildis 172c an maritus S. Amelbergæ? 515d

Theodoricus Traiectensis 12. sec. 312d

Theodorus M. 663e reliq. Pragæ 1084f templum Constantinopoli 614b 615c f Ticini 356e

Theodorus Patriarch. CP. 625c

Theodorus Patriarcha Hierosolym. 447b

Theodorus Ep. Cæsareæ Capp. 970c

Theodorus Episc. Cantuar. 595e 596c 597f 744d e 745c d 746e 749b

Theodorus Ep Maßilien. 80e f 1084b

Theodorus Ep. Mopsuestenus 969f 970a 1020b c 1027a

Theodorus Ep. Rauennas 624d

Theodorus Ep. Seruiæ 981b

Theodorus Ab. Lateranensis 1038f 1039f 1052c e

Theodorus Studita 1019e 1026c

Theodorus Euchaita M. 719f

Theodorus mon. discip. S. Pachomij 368c

Theodorus pater S. Domitiani 618e

Theodorus ab Hane Præpos. Cappenberg. 843f

Theodorus Prior Colonien. ord. Prædicat. 406f

Theodorus Presb. Rauennas 7. sec. 624d

Theodorus Presb. Legatus Agathonis Papæ 624d

Theodorus Molanus Valkenburgensis 321e

Theodosius Ep. 4. sec. 477c d e 789b

Theodosius Ep. Vritanus in Ital. 673c

Theodosius Pseudo-Episcopus Hierosol. 284a 680c

Theodosius Cœnobiarcha 11. Ianu. & 282a b 976a

Theodosius senior Imp. 89e 339a 483a 589a 667f 669d 994c 1016a f 1020b

Theodosius Iunior Imp. 258 262d 283b f 323e 477a e f 478e 479e 481b 482e 610c 680c 1030f 1031a

Theodosius IV Imp. 1030f

Theodosius filius Mauricij Imp. 618f 621f

Theodotus Ep. Antiochenus 476f 479d f 480a d 1020a 1098c

Theodrada R. Franc. 179b

Theodradus Ab. Gal. 1059a c

Theodradus Ab. Fossatensis 1052f

Theodradus Saxo mon. Corbeiæ 116e

Theodricus de Renen 14. sec. 352d e

Theodulfus Ep. Astigitanus 971c

Theodulphi Ab. reliq. Remis 179b d 180e

Theodvvinus Ep. Leodien. 863b 879a

Theopemptus mon. Ægyptius 1008a b

Theophanes pater S. Gregorij Acritensis 289c

Theophania Belga 1118c

Theophilus Ep. Alexand. 326c f 474f 475d f 476c d 479e f 480b c 482b 1016d f 1017.

Theophilus Ep. Nicææ 781b

Theophilus Patricius & Strategus Orientis 8. sec. 531d

Theophilus Scriptor Vitæ S. Macarij 90a d

Theophylactus Ep. Legatus Adriani Papæ 716e

Theopistis, siue Neopistis V. M. reliq. Romæ 166b

Theopompus Ep. Nicomediæ 1087e f

Theosebius Cosmetor Antiochenus in Ægypto 88b

Theoterictus Scriptor 747c f

Theotecnus consobrinus Theophili Alexand. 476d

Theudecarius Ab. Trecis 509c

Theudes R. Hispan. 740f 741d

Theudorus Ep. Bastitanus 973b

Theudulphus Ep. 8. sec. 717a

Thiadericus Comes Saxo 181c

Thomas Apost. 8f reliquiæ Pragæ 1098a Eccl. in Ital. 657d corpus in India 988e 989a

Thomas de Capua Card. S. Sabinæ 410c

Thomas Ep. Anconitanus 590e

Thomas Ep. Cantuarien. M. 302f 304a

Thomas Ep. Ticinensis 372b

Thomas Feltrensis Nuntius Apostolicus 563f

Thomas Luytens Ab. Lætiensis 456e

Thomas a S. Benedicto Ab. Fiscani Gal. 594d

Thomas Ab. Ital. 8. sec. 713b

Thomas de Aquino 412f 433b

Thomas de Tolentino ord. Minor. M. in India 988f

Thomasinus Ital. 14. sec. 654b 659d

Thoretus Com. Angl. 10. sec. 293c

Thrucco R. Normannorum 181e

Thudun Auarus 716c

Thunna concubina Erici Regis Daniæ 394c

Thyra Danebod R. Daniæ 394d

Thyrsus & Andeolus MM. 469c

Tiberius filius Mauricij Imp. 621f

Tiberius frater Constantini Pogonati 624d

Tiberius III. Absimarus Imp. 531e

Tihomilus R. Seruiæ 980b

Tillo Paulus 7. Ianuar. & 1071f

Tilmannus Bredenbachius Scriptor 442b 448f

Timon Diac. M. 601d

Timotheus Ælurus Ep. Alexandr. 283f

Timotheus Ab. 4. sec. 269c d 270a

Tiridates R. Armeniæ. 781c e

Tobias Ep. Rofensis 598a

Torquatus Comes Thusciæ sub M. Aurel. 9c e

Tostius fil. Godvvini Com. Cantij 299c d f 301f 302b

Totilas R. Gothorum 969d 970d e

Traiana legio in Phrygia 134c

Traianus Imp. 164e

Tranquillinus Ep. Tarraconen. 74.

Tranquillus, siue Tranquillinus, Præses Iuliani Imp. 83f

Transmundus consiliarius Comitis Marsor. 1062d

Trasamundus R. VVandalorum in Afr. 40f 43a

Trasico Dux Saxo 8. sec. 385d

Trasulfus Ab. Corbeiæ 461a

Trebellius Senator Christianus 2. sec. 10b

Tremorius in Britan. Armor. 1089.

Trincheria familia Mediolani 968a

Trinitatis monast. Fiscanum Gal. 591c

Triscandas Ab. S. Melanij 334e

Trophimus Ep. Arelat. 460d

Trudmannus Com. 8. sec. 387d

Trudonis monast. & op. in Belgio 177c 310c

Trumhere Ep. Merciorum 373f

Trustinus Ep. Angl. 12. sec. 748a

Turpinus Ep. Lemouic. 828e

Turpinus Ep. Remensis 177d 359b

Turtura, siue Theodora mater SS. Leandri, Isidori & Fulgentij 973a

Tuscanus Presb. Ital. 12. sec. 403d

Tybraide Tireach R. Vltoniæ 1063b

Tynas Bonus Scotus 1c

Tzatho R. Pers. 699c

V

Valdenses hæretici 411d

Valdinus Gallus 8. sec. 1076b

Valens Ep. Meursæ Arian. 786c 787c 788e 789d 797d f

Valens mon. in Norico 5. sec. 493f

Valens Imp. 262c 323e 482d 589b 786e f 793c

Valensa de Vrgelles Barcinon. 426a

Valentiana M. 719b

Valentinianus Ab. Lateran. 1038f 1040a 1052c

Valentinianus I. Imp. 786e f 787c d 793c

Valentinianus III. Imp. 728.

Valentinus & Maximianus Ep. in Gallæcia 368c

Valentinus I. Ep. Interamn. M. 353d 372c d

Valentinus Ep. Quinquecclesiensis 609a

Valentinus Ep. Tungrensis 354f

Valentinus Presb. Rom. M. 353d reliquiæ Calcatæ in Ital. 5b

Valentinus Diac. S. Eugendi 53e

Valentinus hæretic. 2. sec. 239e f 666a b

Valeriani M. reliquiæ in Picardia 180a

Valerianus Imp. 240f 603c 604f 767a 769 770 771.

Valerianus Armentarius Præfectus Decij 996c 997a

Valerius III. Ep. Cæsaraugust. 1085c

Valerius Ep. Treuir. 29. Ianu. & 772f 774c e 1110c

Valerij Archidiac. Lingon. M. reliq. in monast. Mellunden. 58a

Valerius M. Suess. 460e f

Varamus Rex Pers. 618e 619a c 621.

Vartisclauus Princ. VVandaliæ 397b e

Vbbo frater Nicolai Regis Daniæ 394f

Vbbo Iuta in Dania 12. sec. 398b

Vbertinus de Casali ord. Minor. Scriptor 234d

Vbertinus Spathalonga Com. Ital. 402c

Vdalricus Ep. Augustanus 336e 538a 541c 544b reliq. Pragæ 1084e

Vdalricus Ep. Patauiensis 341e 347d

Vdalricus mon. Hirsaugiæ Ab. Cellæ Paulinæ 336b 342d

Vedastus Ep. Atrebatensis 110f 124a d monast. 158b c f 159b 160d reliq. Aroasiæ 834a

Venantius M. 1078f

Vencianus R. Seruiæ & Rasciæ 980c 981d

Venedi pop. Boreal. German. 391b c

Venerei Eccl. in Sardin. 1005d

Veneris cultus apud Saracenos 956f

Veneti custodes sepulchri S. Sabæ Ep. 982f

Veranus Ep. Cabellicarum 636b d

Verina vxor Leonis Magni Imp. 615b f

Verißimus 642f

Verona, aut Veronica 798c e

Veronus Conf. in Belgio 514d

Verus I. Ep. Viennen. 822a

Verus II. Ep. Vienn. 822a

Vespasianus Imp. 237b

Vibo Sueuus auus S. VVilielmi Diuionensis 58d

Vicelinus 393c

Vuksanus, siue Vulkanus, aut Volcus R. Dalmatiæ & Diocleæ 980c 981a 987d

Victor Ep. in Africa 39a

Victor Ep. Cenomanen. 330e 331a 332e

Victor Ep. Neapolit. 483c 497a

Victor, Victorius, aut Victorinus Ab. Scriptor Cycli Paschalis 354c

Victor & Candidus MM. Thebæi 1110a

Victor & Pastor MM. 719f 742d

Victoris reliquiæ in Limonico monast. Gal. 94e Eccl. Claromonte 1070a Mediolani 970f monast. Geneuæ 67d

Victoris M. reliquiæ Aroasiæ 834b

Victoris M. Syri reliq. Pragæ 1084d

Victorianus M. 460e

Victoricus M. Amb. 774f

Victorinus Ep. Pictauen. 782c

Victorinus frater S. Seuerini 483b f 484c 498d 499b 500a b c 501b c f 1103 1104 1105 1106 1107.

Victorinus M. 499c d 500a 502a

Vigianus mon. Cluniac. Ep. in Scot. 162c

Vigil, aut potius Egil, Ep. Senonensis 512b

Vigilantia mater Iustini Iunioris 618f

Vigilantius hæreticus 475b

Vigilius Papa 499f 500a 625a 970b c d 972e 1107f

Viglius Zuichemus Præses Concilij Belgici 452f

Vigoris monast. in Gal. 790d

Viliateus, vel Iuliateus, Afer 6. sec. 41f

Villagas Nisibius Presb. 1027a

Vincentia 1136e

Vincentij Eccl. Metis 782e monast. Cenoman. 388e in Ital. 713b Ticini 680a Viennæ 55e

Vincentius Ep. Oscensis 741c

Vincentius Conf. apud Rutenos 1084a

Vincentius Ferrerius ord. Prædic. Conf. Vannetis 646d

Vincentius Madelgarius 515d 534b

Vincentius Pisanus 289a

Vindemannus Belga 12. sec. 317a

Vindicianus Ep. Camerac. 513e 1078a 1079d

Violantis vxor Alphonsi X. R. Castellæ 413e

Virginius Anguillara Ital. 16. sec. 4f

Viridiana V. 652e 657b

Vitalianus Papa 26. Ianuar. & 595c f 596.

Vitalis & Agricola MM. 165e

Vitalis Michael Dux Venetus 552c

Vitalis Comes sub Alexand. Imp. 11c 720f

Viti M. Translat. reliq. 95f 111f 186b d reliq. Pragæ 1084d Eccl. Altenæ 854b in Ital. 657d monast. de Isernia dictum 498d

Vitiges R. Gothor. qui & VVitiges, 969a

Viualus Ep. Passauiensis 546b

Vldericus Ep. Patauinus 160b 161a

Vlfiardis Corbeiana Gal. 118d

Vlhildis mater Henrici Ducis Bauariæ 844a

Vliares Dux Iustiniani 969b

Vlmari monast. Bononiæ 834d

Vlricus Ab. Villarij in Brabantia 1f

Vlricus Ab. Prufeningensis 335f

Vlricus de Cevvren Ratisponen. 344f

Volusianus Ep. Carsulan. in Vmbria 78c

Volusianus Imp. 127b e

Vraias Dux Gothorum 969a

Vranius Ep. Tyri 789b 790b

Vrbani Papæ M. reliq. Pragæ 1084d

Vrbanus II. Papa 832d 977d

Vrbanus IV. Papa 411c 412d 419b 607f

Vrbanus V. Papa 422d

Vrbanus VIII. Papa 18c 19a 1109a

Vrbanus Præses Cæsareæ Cappad. 472b

Vrbicus Ab. S. Hermetis in Sicil. 1108f

Vriel Angelus 12b

Vroscius R. Rasciæ, Diocleæ, & Bulgariæ 983d

Vroscius Princeps Seruiæ 980a 983b

Vrraca ord. cister. Hisp. 565f

Vrsatius Ep. Singiduni Arianus 786c 787c 788e 789d 791b f

Vrsicinus Ep. Ticinensis 356a

Vrsinus Ep. Bituric. 463b 628d

Vrsmarus Ep. Turonen. 1056d

Vrsmarus Goissonus Soc. Iesu 443e

Vrsulæ V. Sodalitas Massani in Ital. 5e

Vrsus Patriarcha Gradensis 64d

Vrsus Particiacus Ep. Venetus 550c

Vrsus, siue Petrus Vrseolus, Dux Venetorum 126c 1087b

Vrsus mon. in Norico 495a

Vttan Ab. monast. ad Caput-Capræ 373e

W

Wala, vel VValo, frater & successor S. Adalardi 102b c f 110f 111d 114c

VValbertus Ab. Luxouiensis 502c 507a c 510d 598a

VValcherus 11. sec. 832d

VValdandius Ital. 8. sec. 714e f

VValdemarus I. R. Dan. fil. S. Canuti Lavvardi 390c 391a 394c d 400a 401c d e f

VValdemarus II. R. Daniæ 400e

VValdemarus, siue Iaroslaus R. Russorum 400e

VValdetrudis vidua 514e 519f 521a 524d 527a b 534b 1078a

VValdinus Ab. nepos S. Frodoberti 510c

VValdo auctor hæresis VValdensis 412c

VValericus Ab. Ambiani 154a d

VValo Ep. Augustodunen. 813d

VValo Ep. Metensis 529f

VValonus Ep. Haueldensis 857c

VValthardus Ep. Magdenburgen. 182d

VValterus Ep. Roffensis 304b

VValterus Prior Aroasiæ 834.

VValterus Hoien Aduocatus Valkenburgensis 306b 321e

VValtgerus Conf. 1111e

VValtherus Rossensis Scot. 14. sec. 595d

VValtmannus Ratisponen. 12. sec. 344a b

VVamba, siue Bamba, R. Hispan. 993f

VVamirus Ep. Trecensis 506f

VVandali pop. Boreal. German. 391b c uastant Galliam 56e Aquitaniam 799a

VVandregisilus Ab. 591d 593a

VVarinus Comes Matiscon. 824c 826d

VVarmundus Præpos. Cappenberg. 843d

VVarnerus Canonic. Varlarensis 318d

VVasnulphi translatio 600f

VVenceslaus Dux M. 539c 544c

VVenemarus Præpos. Cappenbergen. 843d

VVenemarus ab Hoele Præpos. Cappenberg. 843f

VVenemarus Aduocatus Gandensis 523c 527f 530a

VVeomadus Ep. Treuiren. 534e

VVerbertus Ab. Angl. 744b

VVerburga V. 374a

VVernerus Ep. Merseburgens. 664a

VVernerus Ep. Monasterien. 835a f 841e 842a c d e 1113a

VVernerus de Erperode 839c

VVibertus de Pictauia Comes 434b c

VVibertus Oeconomus S. Rigoberti 178b

VVichmannus Presb. VVestphalus 1112b

VVichtredus, seu VVithredus R. Cantiæ 598a d

VVidekindus Iunior 838c

VVidikindus Dux VVestph. 7. Ian. & 1111d

VVido Ep. Lemouic. 832d

VVido Ab. Gigniaci 828c f 829b

VVidricus Ab. monast. S. Apri 62c

VViemannus Presb. Cappenberg. 846f

VVifredus Comes Barcinonensis 289a e

VVifredus Comes Ruscinonensis 289e

VVigbertus VVestphalus 838e

VVighart Presb. designatus Episc. Cantuar. 595c 744c d

VVilfridus Iunior Ep. Eborac. 710e 711e 712a

VVilfridus Ep. VVigorn. 710b

VVilhelmus Ep. Moguntinus 935e

VVilhelmus Ep. in Catnesia Scot. 322b

VVilhelmus Ep. Norvvicensis 304e

VVilhelmus Ab. Diuionen. I. Ianuar. & 593f 594a

VVilhelmus Virgo Ab. Fiscani Gal. 594d

VVilhelmus Ab. Rieuall. Angl. 748b c 749a

VVilhelmus Præpos. Cappenberg. 843d

VVilhelmus Hesius Pastor Venlonensis 306b 321e

VVilhelmus Amicus Pastor Hulsbergen. 306b 321.

VVilhelmus de Alis ord. Prædicat. 406f

VVilhelmus Dux Aquitaniæ 402d 824e 825a 826d e 827b e f 829a d 835b

VVilhelmus Dux Tolosatium 1091e

VVilhelmus Comes Hollandiæ Imp. 307f

VVilhelmus Dux Bauariæ Com. Hollandiæ 352a

VVilhelmus Comes de Arundel 304b

VVilhelmus Cripius Cancellarius Gelriæ 305a

VVilhelmus Cripius alterius filius, Scriptor Vitæ S. Gerlaci 305a

VVilhelmus Binzfeldt miles 12. sec. 314f 321d

VVilhelmus a Vetere Ponte Scotus 14. sec. 595a

VVilielmus Nangius 801e

VVillebrordus Ep. Vltraiect. 975c

VVillelmus Ep. Autisiodor. dein Paris. 638a e

VVillelmus VValcheus Ep. Hibern. 78f

VVillelmus Abbas Diuione I. Ian. & 566b e

VVillelmus Com. Burgund. 61f

VVillelmus de Dono-Petri Belga 447f

VVillermus Ep. Gerundensis 415e

VVillermus mon. Gal. 9. sec. 1055c

VVillermus Pontius ord. Prædic. 419c d

VVillesindus Ep. Pampelon. 1091e

VVillibaldus Scriptor Vitæ S. Bonifacij 546b

VVimanus mon. S. Vedasti, Scriptor 158c

VVinandus a Geldria Pastor Grunsueldensis 306b 321e

VVinandus ord. Præmonst. 12. sec. 315c 317c

VVinandus Balthasar Oeconomus monast. S. Gerlaci 306a 321e

VVinchelon mon. Glannafolij 9. sec. 1057d

VViniberga Ratisponensis 777c

VVinigardus interfector S. Saluij Engol. 703f

VVinth, siue VVindus Saxo 977a

VVitburga V. 627.

VVitgerus Ep. Brandenburgen. 857c

VVitgerus Comes, pater S. Gudilæ 514e 524b 1078b f

VVitherius nobilis Gal. 9. sec. 1058c

VVitiges R. Gothorum 968d e 969a d

VVlnothus frater VVilhelmi I. R. Angl. 302b

Vulricus Presb. Anglus 10. sec. 547e

VVoden Deus Anglorum 820a

VVolbodo Ep. Leodien. 752e

VVolfangus Ep. Ratisponen. 344f 533c e 536e 538a c e 540f 541a 543d 544a b 545e f 546d

VVolframus mon. Prufingensis 344a

VVolpherus R. Mercior. 709f

VVopertus proauus S. Maximi Ab. 91a

VVoradus Comes Palatij Caroli Magni 383b

VVorgresius Ab. Glastoniensis 598d

VVulferus R. Merciorum 373f

VVulgatus Ab. Pegelandiæ in Angl. 532e f

VVulmarus de Nutegareshale Angl. 11. sec. 299c

VVulvvinus Spilicora Angl. 11. sec. 299c

X

Ximenius Perez Sagra Baro de Carcel Hisp. 428b

Y

Ymma Traiecten. 319f

Ynio, siue Ymo Comes Petracoricensis 1090e

Z

Zachariæ patris S. Ioannis reliquiæ Constantinop. 478d

Zacharias Papa 174c

Zacharias Ep. Lugdunen. 20d

Zebenus, vel Sebennus, Ep. Eleutheropolit. 994f 995a

Zegherus Paullus ord. Carmelit. Scriptor Vitæ S. Telesphori Papæ 236a

Zelicinthius Tribunus in Hellesponto 134a c

Zenas Iurisconsultus, Scriptor Vitæ S. Titi Ap. 163e 164b

Zeno Ep. Veron. 721e f 722a Eccl. Brixiæ 257d Interamnæ 373d 471d

Zeno Eremita 479e f

Zeno Imp. 483a

Zephyrinus Papa 901a

Zosimus Papa 479c 480a

Zoticus M. Tibure 720a

Zoticus, siue Zozius in Hellesponto 4. sec. 134b 135e

Zuenteboldus R. Lothariensium 828b

Zuentepolcus filius Principis Slauorum 393a

Zuinike nepos Henrici Principis Slauorum 393a

INDEX TOPOGRAPHICVS IN VITAS SANCTORVM XV. PRIORVM DIERVM IANVARII.

Litteræ ABCDEF, itidem vt in præcedenti Indice, paginam signato numero expressam paribus interuallis diuidendam monebunt: vt loci cuiusq; nomen qua parte paginæ reperiri poßit ex additis litteris dignosci queat. Si nulla addita est littera, id argumento erit sæpius ea pagina idem occurrere nomen.

Quæ loca Sancti alicuius ortu, morte, reliquiis nobilitata sunt, iis Sancti illius adscriptum nomen; sed ea solum expressa pagina, qua de Sanctis singulis locisve agi cœptum, licet frequentior eorum mentio fiat.

Quia vero prisca vrbium multarum, præsertim in Galliis, antiquata nomina sunt, ac gentium ipsarum nomina pro vrbium vocabulis vsurpata, vel in recto, vt Tungri, Treuiri, Remi, Parisij, Bellouaci, vel in obliquo, vt Atrebatum, Lemouicum, &c. modernum præcipue vsum sumus secuti: quandoq; tamen ea ipsa gentium nomina, pro vrbium nominibus posita in genitiuo plurali reliquimus addita voce vrbs, ciuitas, aut simili; vt Senonum vrbs, Lingonum ciuitas, Turonum vrbs, &c. subinde alia quoque obliquo casu expressa sunt; vt Augari monasterium, Asphaltidis lacus, aliaq; id genus.

A

Abacut mare in Perside 987b

Abdona, siue Auona, fl. Angl. 708a

Abduana glarea, regio Ital. 623b

Aberdona vr. Scotiæ 457f Aberdonensis Ecclesia 994e

Abrinca vr. Norman. 304b 389f 390a Abrincatinus pagus 1052b

Abula vr. Hisp. 974b

Abus fl. Angl. qui & Humber 1081a

Accinctum monast. Gal. 2c

Achaia regio Græciæ 88a 552c 721f 722b 980d SS. Satyrus, Cyriacus, Moscentius 724e

Achærea vr. Armeniæ, aliis Caricon 987d

Acœmetorum monasterium Constantinopoli 1019c in Bithynia 1019d 1036c e

Acritas promontorium Bithyniæ 290a e

Addua fluuius Ital. 622e 623e

Aderna fl. Hassiæ 383a

Adipson vr. Ægypti, quæ & Geræ, 326c

Adintona l. Angl. 712c

Adrianopoles variæ vrbes 999a

Adrianopolis vr. Epiri 672a e

Adriaticus sinus 470b

Adrumetum vr. Africæ. Mauilus M. 164.

Ædui populi Gall. 463b Æduorum vrbs 813d Vide Augustodunum.

Ægeum mare 552c 980c d 981e

Ægyptus 479c 480e 1007b 1009b d 1015e 1111b. Isidorus Ep. 84Paulus I. Erem. 602Macarius Alexandrinus Ab. 84Theodorus mon. 365Martyres sub Diocletiano 241Petrus, Philoromus, Zoticus, Castulus, Auentinus, MM. 752Cresconius, Zenon, Menelaus, & socij MM. 997.

Ægyptus superior 1006e

Ælem, siue Elim, locus Arabiæ 962e 963a

Ælia, Hierosolyma 998d e 999a b 1017e

Aeria, vel Aria, op. Artesiæ 158f 159b c

Æsia fl. Galliæ 459c

Æthamne, postea Eouesham, l. Angl. 711e

Æthicense monast. in Gal. 824a 828f

Æthiopia. Rutila, Claudia, Auriga. MM. 82.

Æthiopicum mare 967d

Africa 483f. Victor, Felix & socij MM. 19Aquilinus, Geminus, & V socij MM. 165a Martialis, Statulianus, & X socij 130Felix, Secundus, & XII socij 240Telesphorus, Florus & V socij 323Epictetus, Quintus & alij MM. 567Saturus, Vitalianus, Felicitas, Quintus, Artates 602Philoromus, Eugenius, Quintus, Ianuarius, Saturninus, Vincentius 666Saluius M. 674Zoticus, Rogatus, & alij MM. 725Ingenuus, Vincentius, Sattus, Satyrus, Felicitas 767Paulus, Successus & alij MM. 938.

Agaliense monast. Hisp. 571b

Agaunum monast. & opp. Heluet. 54f 1043b 1073f

Agaurorum monast. in Bithynia 599a Vide Augari.

Agrigentum vr. Siciliæ 345c

Alaburgia locus Daniæ 397a

Alafracta villa Gal. 828f 829a

Alamandorum-curtis in Gal. 179c

Alaonum monast. Hisp. 742c

Alara fl. Germ. 383d

Alba Ducatus Hispan. 415f

Alba vr. Galliæ 328a

Albanum vr. Ital. 458e

Alba-marla Comitatus Normanniæ 304b e

Albania regio Illyrici 983d

Albania regio Scotiæ 820b f

Albiga vr. Gal. 316e

Albis fl. 383b e 393e Albia 181b

Alcetus mons Ital. 402a

Aldenarda op. Flandriæ 95c

Aldenburg Comitatus Germ. 855e 1112b

Aldenburgum vr. Holsatiæ 391a 393b

Aldenvalkenborch vic. Belg. 306d

Alemannia regio Germ. 336b e 383a 491b 492d 493a 494b 529f 1120e Alemanni 53a

Alen op. Westphaliæ 842e

Alençonium vr. Gal. 333f 389d

Aletha, vel Alethum, vr. Britan. Armor. 1089b. Enogatus Ep. 822.

Alexandria 28a 259c 283f 360a 476d 479e 668a c 670a e 671a c d 975c 1006e. Vitalius Ab. 702Isidorus mon. Presb. 1015Pansophius 996d Petrus, Seuerus, Leucius Conf. 674Syncletica V. 242.

Alexis fl. Galliæ 68c

Alga, seu Alega, insula prope Venetias 549 550d f 551b 553b 564d

Alimania, seu Limania, regio Aruerniæ 1077a

Almunnia op. Hisp. 1087e

Alne loc. Angl. 711c

Alnesium Gal. 798a

Alpes 370e 493d 1043e 1095a e f Alpes Maiæ 369b

Alquezar castrum Hisp. 742d

Alsatia reg. Germ. 543a f 1108d

Alsloa, siue Elsloo, l. ad Mosam 529e f Vide Haslou.

Altach monast. Bauariæ 336b f

Altachium superius monast. Germ. 977b

Altacumba monast. in Alpibus 348a 355a

Altinum vr. Ital. 728a

Altus-passus op. Ital. 651b f 655b 661f

Amalga insula Hibern. 49b

Amalphis vr. Ital. 778.

Amaranthum op. Lusit. Gonsaluus ord. Prædic. 640.

Amasea vr. Ponti. Glaphyra V. 771.

Amastris vr. ad Pontum Euxinum 531b c

Amausus Comitatus in Burgund. 803c 813c

Amberta loc. Gal. 69e

Ambianum vr. Picardiæ 119b c f 120c e f 121a 461c 466e. Saluius Ep. 703Ambianense territorium. Blidmundus, siue Gogus Ab. 154.

Ambresburia monast. Angl. reliquiæ S. Melori 136b 137a

Ambresley l. Angl.713.

Amiternum vr. Ital. 499b 501c 502a

Ammodium vr. Armeniæ 621c

Amorium loc. in Oriente 1098d

Amphilochia vr. Gallæciæ 1085c

Ampleat sinus maris Gallici 335d

Anagnia vr. Latij 303b Secundina V. M. 996.

Anas fl. Hisp. 974d

Anassus fl. Ital. 137a

Ancona vr. Ital. Marcellinus Ep. 590.

Ancyra vr. Galat. 83c f

Andana monast. Belg. 1080c

Andegauum vrb. Gall. 331c d 1038c 1045f 1047a e 1048e 1049c d 1050f 1051a 1055e Andegauensis ditio 505b Iulianus M. 357.

Anderitum, vrbs Gaualitanorum, Gal. 936a

Andilegum monast. Gal. 627a

Anduxar vr. Hispan. 932d

Aneas pagus Palæst. 128c f

Angania insula Indiæ 990a

Angaria, siue Angria, op. Westphaliæ 381a f 382d 385e Anglaria 1111e

Anglia 181e 182e Elvvanus Ep. & Meduinus 10. Melorus, siue Melior M. 136Eduardus Conf. R. 290Pega V. 532.

Anglia Mediterranea 373b e 374c

Anglia Orientalis 374e f 375a

Anicium vr. Gal. 66d Præputium Christi 4b

Antaradus vr. Phœniciæ 478d

Antiatia 932e fors mendose, pro Antiochia.

Antibarensis vrbs Seruiæ 981d

Antinous vr. Thebaidos, quæ & Antonoia, & Antinopolis, Talida, siue Amata Ab. 257an isthic paßi SS. Iulianus, Basilissa, Celsus & socij? 572c d

Antiochia vr. Syriæ 88b 140e 145e 163f 237a 460a 476f 478b c 479d e 480a d e 481b 611e 678e f 681a 685e 724b 773e 776a 778e 789f 804a f 932e 998c e 999b 1017b 1020a 1025b 1026 1098c Isidorus Ep. M. 83Simeon Stylita 261Lucianus Presb. M. 357Clerus Diac. M. 365an Iulianus, Basilissa, & socij? 571 572.

Antiochia vr. Pisidiæ 164a 995f

Antiochiæ variæ celebres 572b

Antrense monast. Gal. 505e

Antuerpia vr. Belgij 345f 444a Præputium Christi 678reliq. B. Godef. Cappenbergen. 1111f

Apamea vr. Syriæ 679d

Apenninus mons Ital. 372f

Apolia, an Apulia? 757f

Appia via Ital. 206d 127a 470d

Aprilis lacus Ital. 402f

Apulia regio Ital. 402b

Aquæ Saluiæ Romæ 1029f

Aquicinctum monast. Belgij 157d 453f

Aquila vr. Ital. 502d

Aquilegia, siue Aquileia 550a b c 728a c 984b c 985d e f 986b 992d 1110b Paulinus Ep. 713.

Aquiria monast. Belg. 345f

Aquisgranum, vel Aquæ-Grani, vr. inferioris Germ. 308f 318e 388a 529a e Præputium Christi 4a

Aquitania 68b 72a 402d 461b 463a 632e 775a 780b 785e 790c 796c 1120e Fausta V. M. 1090.

Arabia 724b e Arabia Petræa 957b Arabes Eudæmones 954a

Aragonia 409c e 412b c 413c e 415 417e

Arar, vel Araris fl. Gal. 803c 1060d 1074c

Arasate l. Hisp. 740f

Arciacum, Arciaca villa, op. Gal. 141c d 146d e 150b

Arcluid, vel Alcluid, nunc Dunbarton opp. Scot. 820e

Ardahada, Ardaha, Ardaka, Ardraha, vr. Hiberniæ 533f 534c

Ardenna, siue Arduenna silua in Belg. 320a b 529a

Arelatum vr. Gal. 460d 462f 463b 786b 788b 789a Cæsaria V. 729.

Arenarum mare in Perside 987b

Arenberg castrum Westph. 850 851d 855e 858b 1112b

Aretium vr. Ital. 403f

Argentoratum vr. Germ. 1108d

Argentrada villa Gal. 333d

Argyropolis suburbium Constantinop. 481f 482a

Arhusa vr. Daniæ 182d

Arida fl. Gal. 325d

Aridagamantia regio Belg. 831f

Ariminum vr. Ital. 484d 788e 789f 791f

Armenia 474d 475a 782a 977d 978a 1023b 1111b Armenia maior 986f

Armentera monast. Gallæciæ 1f

Armusia vr. Persarum 988f

Arniensis vallis Ital. 650c

Aroasia monast. Artesiæ 158d. Heldemarus Erem. 830.

Arraioles l. Lusitan. 549f

Arsaius vic. Gal. 798a

Aruerni pop. Gall. 66a 71d 378b e 460d 463b

Aruernia duplex 1077a Aruernica ciuitas 1120e Aruernicus pagus in Gall. 175c

Arundel Comitatus Angliæ 304b

Arzinga vr. Armeniæ 987d

Asanio vicus Hisp. 740c

Ascalon vr. Palæst. 259a S. Asaphi vrbs in Cambria 819e

Ascianum loc. Ital. 402f

Asia 812a b

Asisium vr. Ital. 187e 652b 653c 656b f 659b

Asloa vr. Norwegiæ 401e 548f

Asnense castrum Gal. 1092b

Asphaltidis lacus in Palæst. 689e

Assanense monast. Hisp. 741a

Assus fl. Ital. 404e

Assyrij, pro Syris 956a e

Astaris, seu Asturis op. German. 483c 486a e

Astigis, vulgo Ecija vr. Hisp. Fulgentius Ep. 971.

Ategiæ pag. ad Sequanam 149a b

Athenæ 236e 481c d 980d

Athesis fl. Ital. 369f

Atholi pop. Britann. 815c

Athos mons a monachis habitatus 981a 982c

Athum op. Hannoniæ 437e f 438a e f 439a 456b

Atlanticum mare 25f

Atrebatum vrbs in Belgio 110f 155f 157d 158a b e 159c d 1119b d e reliquiæ S. Vedasti & aliæ 124.

Atreum monast. 834e

Atroa 129b

Attiniacum, vel Attigniacum vicus Gall. 184a 383f 384e

Aua fl. Britan. Armor. 324c

Auallona mon. Angliæ quod dein Glasconia, iam Glastenbury 10c f

Aulana, Aulona, siue Auelana, vr. Palæstinæ. Petrus Bulsamus, siue Absalamus M. 128.

Auenio vr. Gall. 985f 992e

Auen tinus mons Romæ 73e

Auesna op. Belgij 447c

Aufidus fl. Apuliæ 367b

Augari monasterium in Bithyn. 598b Vide Agaurorum monast.

Augia alba, siue minor, monast. ord. Præmonstrat. in Germ. 1087a d Augiensis Eccl. 1087ad

Augusta vrbs Ponti 589b

Augusta Ausciorum vr. Gal 185f

Augusta Suessionum 325b 326a Vide Suessio

Augusta Vindelicorum 335b d

Augusta villa Gall. 1176d

Augusta firma, siue Astigis, vr. Hisp. 971c

Augustodunum vr. Gall. 50e 66a 168c 813d S. Agrippinus Ep. 49 Eugenianus M. Egemonius Ep. 473Vide Ædui.

Auisella fl. Lusitan. 641f

Auis, siue Auus fl. Lusitan. 641f 643a

Aulcester castrum Angl. 710f

Auona fl. Angl. 708b d

Aurea-vallis monast. Belg. 871e f 885b

Aurea-vallis pag. Franciæ 149c

Aurelia vr. Gall. 142a c 144d 153a b d e 146f 329b 331c d 1045c 1046a

Auscum vr. Galliæ 90c f reliq. S. Hilarij 803a

Austrasia 175c 528f 529f

Austria 483c

Autisiodorum vr. Gall. 139b 144c 145a 289f 382f

Autisiodorensis pagus 1044e

Auzomis vr. 967a

Axam vrbs Persarum 987b

Axomitæ populi 954a

Axona fl. Gal. 326a

Azeloc. prope Sinam montem 962e

B

Babelturris 987c

Babylon vr. Chaldææ 995c d e

Babylon vr. Ægypt. 1005d

Bactriani pop. 954a

Badajoz vr. Hisp. 993e 1051d

Baddesey l. Angl. 712c 713a

Bætis fl. Hisp. 823e 971c 975d

Baias monast. Sicil. 625d

Baioaria 1091e Vide Bauaria.

Baioca vr. Gal. 390d 1090f

Baleares insulæ 405a 412c d 424c

Balla op. Hibern. 48f

Balma monast. Burgund. Euticius Ab. 823 825 828d f

Balnea Reginæ, villa Lusitaniæ 550a

Balthicum mare 391b 395b

Bamberga, siue Babenberga, vr. Germ. 337e f 347b 533e 542c Bauenberg 855d

Banacense oppidum Gal. 936e

Banchor, vel Bangor monast. Angl. 162c 1083e

Bannock fl. Scot. 595d

Banus fl. 757f

Banathsatia, vel Berethasia loc. Palæst. 994f

Barcino vr. Catalauniæ 289a 1091f Raimundus de Pennaforti ord. Prædic. 404.

Bardengau pag. Westphal. 383f

Bardum vr. Germ. ad mare Balthicum 305c

Barensis basilica in Ital. 983b

Basilicaris porta Remis 176f

Basti, vel Baza, vr. Hisp. 972e 973b

Batauium, Bataua, nunc Passauium, vr. Germ. 369b d

Batauus insula Belg. vulgo Betua 529c

Bauacum op. Hannoniæ. reliq. S. Mauri Ab. 1051e

Bauaria 483b 533b 534a b 536d 540c 542f 543a b e 545e 546a b Engelmarus Erem. M. 976 Bauiarij 529b

Bearria Principatus in Hibern. 47c 49e

Beerbach, siue Eberbach monast. Germ. 316f S. Bees-head loc. Angl. 533d

Begonis-villa in Franc. 177a

Belgica prima Galliarum. 469d 470b e

Bellelanda monast. Angl. 390b c

Bellicampus vicus prope Rhodanum 55c 109d 117d

Bellouacum vr. Gall. Lucianus Ep. Maximianus Presb. Iulianus Diac. MM. 459.

Bellus-locus monast. 834d

Bellus-mons op. Belgij 432df

Belunum vr. Ital. Saluator Ep. 137.

Benacus lacus Ital. 976f

Benchor, siue Banchor monast. Hibern. 47f 48b f 79a 1083e

Beneuentum vr. Ital. 101a 114a d 667c 673b c e 713 754d reliq. S. Hilarij 803a Felicis 941a Leucij 1109b

Benigworth l. Angl. 712c

Bennefense littus Africæ 37f

Benyagutth l. Angl. 713a

Bercheria prou. Angliæ 299c 304e

Berethasia prædium Palæst. 994f

Berge villa Belg. 314d 316e

Bergomum vr. Ital. 553d 622 728. Domno M. 241.

Bernicij pop. Angliæ 1081a Berniciorum regnum 375e

Beroea vr. Syriæ 481b 1024b

Bersoniacum villa Gal. 72d

Bertemum pag. Brabantiæ 95e

Berullus vic. Gal. 388e

Berzocana op. Hisp. reliquiæ S. Fulgentij 971a 974b d

Bessi populi Boreales 367d f

Besue fons Gall. 60d

Betelini-mons Gal. 176c

Bethacat ager Palæst. 995f

Bethlehem vr. Iudææ 696f

Bethleem monast. Alemanniæ 834e

Bethrambe, seu Bethrabe prope Sinam montem 962e 963a

Bettulia vr. Germ. 484b

Bezuense monast. Gal. 57e 58a 60d

Biberacum op. Sueuiæ 1115e

Binascum op. Italiæ 887a

Binchium op. Belgij 455b

Binsfeldt vicus Iuliæ 314f 321d

Biterræ vr. Gall. 633b d 786b 787e 788b

Bithicuchar ager Palæst. 995f

Bithynia regio Asiæ 35f 164e 357c f 531e 779e f 1019d 1028e 1030f

Bituricæ vr. Gal. 463b Bituriges 77d Guilielmus Ep. 627Stephanus Ep. 822.

Bitzianus vicus Calabriæ 598b

Blachernæ Constantinopoli 1031d

Blacnestum castrum Gall. in portu Iccio 335d

Blandinium monast. Gandaui 122d 173e f

Blazon, siue Blanzon loc. Gal. 1049e

Blemmyes, & Blemyæ, populi Africæ 953f 954a 966c f 967a d

Bloer pag. territorij Tungrensis 316a

Bobiliniaca villa Gal. 175b

Bobium monast. Ital. 154a Bladulphus mon. 94.

Bocholt loc. Germ. 383a

Boderia Scot. æstuarium, nunc Fortha 818b

Bodo, vel Budonium, vr. Seruiæ ad Danubium 981a

Bohemia 539c

Boitro loc. Noricorum 491f 492e

Bolzanum op. ad Athesim fl. 369f

Bonna op. Germ. 529a e

Bononia vr. Ital. 2d 406b 408b c d 410f 411a 413d 555e 559f 560b 564d Caius, Iactus, Heraclus MM. 19Hermes, Aggæus, Caius MM. 165Bononiensis ager. Macarius Romanus 90.

Bononia vr. Belg. 335a d

Borata loc. Iudææ 995c

Boscus loc. Gal. 1048b 1054c 1055b

Bosnia regio 980a 982f

Bosporus 479c 481f 1029e

Bosporus Cimmerius 531b

Bostra vr. Arab. 698c

Botiæa regio Macedoniæ 981b 982b

Brabantia 513 514e 515c 522d 524b c Bracbatensis Pagus 1078b Pharaildis V. 170.

Bracanetum villa Gal. 175b

Bracara vr. Lusit. 407a 411c 549f 641d 643b

Bradfortun. l. Angl. 713a

Braggecte monast. Gal. 378e

Brandenburgica Marchia 391c

Breitenaw monast. Hassiæ 322c

Brema vr. Saxoniæ inferioris 95f Libentius Ep. 180.

Bremetense monast. Gal. 71f

Brennowen l. Gall. 1054c

Bretfortona l. Angl. 712c 713a

Brige monast. Gal. S. Setrida Ab. 626c 627a

Brila op Holland. 352c

Briniciacus fundus Gal. 1090f 1092e

Britannia 138a 139a 779f

Britannia Armorica. reliq. S. Melori 1089b

Briuaciacus, vel Briniciacus, loc. Gal. 1092b e

Briuate op. Gal. 66b d

Brixia vr. Ital. 728b Rusticianus Ep. 257Beniaminus & Maximus MM. 429Nainius, Iacobinus, Anselmus MM. 751.

Buelle silua in Anglia 299b

Brugæ vr. Belgij 458d Torphimus Ep. Hamariensis 548.

Brundusij Leucius Ep. 667.

Brunus fl. Ital. 402f

Brunfingense, siue Briuerungense monasterium in German. 335b Erminoldus Ab. M. 335.

Brutij pop. Ital. 950d

Bruxellæ vr. Belg. 172e f 444a 451b 453c Gudila V. 513.

Buccensis Præpositura diœc. Bremen. 181d

Buchris ad mare rubrum 966f

Buchtun l. Angl. 713.

Buda vr. Hungar. 727f 729a reliquiæ S. Pauli I. Erem. 607e f 609b d f

Buddeburg arx Germ. 855e f

Budonium vr. Seruiæ ad Danubium 981a

Bugus fl. Poloniæ 400e

Bulbeford, siue Vbbanford op. Angl. 1082d

Bulgaria 447f 531b 980b 982e 983d

Burdigala vr. Gal. 1091a

Burgetus lacus in Alpibus 348a

Burgidolense monast. Gal. 828d

Burgum op. Gal. 783e

Burgum S. Domnini op. Ital. 463a

Burgundia 175c 434c 797f 1052a 1060e Eugendus Ab. 49.

Burni, seu Furni, loc. Africæ 44b

Busciacus, vel Buxidus, vicus Cenoman. Gal. 1119f 1120c 1121b c

Businca fl. Rhætiæ 490b

Butera, vel Buterium, op. Siciliæ. brachium S. Mauri 1051c

Buxidus vicus Cenoman. Gal. 1119f 1120b 1121d

Byzacium regio Africæ 33a 37c e 40c 43d e

Byzantium 282d

C

Cadurcum 794b d Vide Caturca.

Cælius mons prope Ephesum 300b

Caerleon vr. Britan. 819a e

Cæsaraugusta vr. Hispan. 415c 738a b

Cæsarea Cappad. 28e 472b 589a Basilius Ancyran. M. 83Gordius Comes M. 130Leonitus Ep. 781& 1110.

Cæsarea Mauritaniæ Marciana V. M. 568Arcadius M. 721.

Cæsarea Palæst. 128b c 129a

Caieta vr. Ital. 99d f 531f

Calaris vr. Sardiniæ 40e 42c 242 775e Pompeianus M. 324Iulianus M. 355Ephysius M. 997.

Calatraua op. Hisp. 994b

Calcata pag. Ital. Præputium Christi 4f 5a b

Calcegius pagus Normanniæ 591c 592a

Calciacensis prouincia Normanniæ 595a c f

Cale monast. Gal. 627a

Calidoni pop. Britann. 815e

Calidoniæ castrum, nunc Downkeldense opp. Scot. 815c

Calmiciacus villa Galliæ 175c

Caluaria mons 911e 922b d

Caluiacum monast. 834e

Camalaria, vel Camaleria castrum & monast. Gal. 1076c d

Camarciacum loc. Gal. 176d

Camaldulensis eremus 402a c

Cambalech, vel Cambalu, vrbs regia Tartarorum 990e 991b f 992a

Cambria regio Britanniæ 817d 818b

Cameracum vr. Belg. 157c e 172f 439e f 447c 451a 454f 455c 514a f 529e 530e 1119d Ablebertus, siue Emebertus Ep. 1077.

Camerinum vr. Ital. 499b 502a

Caminum vr. Germ. 397f

Campania Ital. 485c 487f 943b c 949f

Campania prou. Gal. 175c

Campania prope Cordubam 823d

Campaniaca villa Gal. 175b

Campus Peregrinorum Placentiæ Ital. 80b

Cana Galilææ 908f

Candia vr. Cretæ. caput S. Titi 164e

Caniacum op. Gal. 150b

Canonica op. Gall. 936d

Cantia fl. Belg. 391e

Cantium, quæ & Cantia regio Angliæ 299f 334f

Cantuaria, vr. Angl. 292d 300e 304a 744e Petrus Ab. 334Adrianus Ab. 595Britvvaldus Ep. 597.

Canusium vr. Apuliæ 366f 367a 673a

Capena porta Romæ 470d

Capitulien. Episcop. 77a

Cappadocia 54c 130b 360e Carterius Presb. M. 472.

Cappenberga, vel Capenberga, Comitatus 836 837monasterium 841eius Præpositi 842Ecclesia, reliquiæ 843B. Godefridus 846 1111.

Capræmons castrum Belgij 513e 528e

Capua 948f 1061c d

Carantonus fl. Gal. 785e

Carbonaria silua in Belgio 528f 529b d f

Carcel loc. Hispan. 428b

Caricon vr. Armeniæ maioris 986f

Carinthia 718e 992d

Carmelus mons 236c f 237 238 240a

Carnia, siue Carniola prou. 986a d

Carnutes pop. Gal. 463b Carnotum vrbs 68f 813d 814a d 1089b

Caroli-locus mon. Gal. 629a b e 635b c d 636c f 637f

Carolomontium op. Belgij 432f

Carosium, seu Corosium, monast. Pictonum. Præputium Christi 4. 1083c

Carpetania prou. Hispan. 164e

Carra vr. Persarum 984c 1115e

Carsula vr. Vmbriæ 78c

Carthago 32f 33a 36c e 40a e 41a b c 43a b d 483a 972f 973c

Carthago noua, seu Spartaria vr. Hisp. 932f. Fulgentius Epis. 971.

Cartobra villa Gal. 175b

Carus loc. Gal. 69e

Casale vr. Montisferrati 80c 162b

Casan vr. Magorum in Perside 987b

Casselia, vel Cassilia, vr. Hibern. 533f 534c

Cassinum monast. Ital. 98b c 112f 1038c 1039f 1041. reliq. S. Mauri 1051c 1061.

Castella regnum in Hispan. 412b 413c d e 427b

Castellana insula Venetiis 550c 556a

Castellaris vicus Catalaniæ 429d

Castellio monast. 834d

Castellum S. Crucis op. Ital. Oringa, siue Christiana V. 650.

Castellum-Florentinum op. Ital. 652f 657b

Castellum-Francum op. Ital. 652f 653d 660a

Castilio Piscaliæ op. Ital. 402d f

Castor fl. Macedon. 982b

Castoria vr. Macedoniæ 982b

Castricensis vic. Gal. 176d

Castriciæ monast. 834d

Castri-locus, Montes Hannoniæ, 519f 527b

Castrum alatum, nunc Edenburgum, vr. Scot. 818b

Castrum-vetus op. Ital. Hilarius mon. 1109.

Catadupi 957b

Catalaunia 289b 410e 412c 415b 419a

Catana vr. Siciliæ 124c e

Catarus vr. Dalmatiæ 983a e

Catay regnum Orientis 989b d 991a b

Catnesia prou. Scotiæ 322b

Cattari populi Sclauoniæ 980f

Caturca vr. Gal. 91c d 93a 1086a

Caua monast. & op. Ital. Benincasa Ab. 627.

Cayr pag. Belg. 306d

Cea, Ceos, aut Cia insula Ægei maris 531d

Cedron flu. Iudææ 683e

Cela, Ceila, vel Cila vr. Palæst. 994f

Celanum op. Ital. 979b e

Cellæ loc. Ital. 779d

Cellæ-eremiticæ, l. prope Alexandriam 1016c e

Cellense monast. siue Cella S. Bobini, aut S. Petri de Cella 505c 508d

Cellia loc. Ægypti 87f 1005f 1006f 1007a 1015e

Celmanes vrbs, Clemanense territorium 91a c

Celsinanias, vel Celsinias, monast. Gall. 69e

Celtiberia pars Hispaniæ 1087e

Cenomani pop. & vr. Gall. 331a c 333c 1039f 1042b 1051f Aldricus ep. 387 389f. Lenogisilus, seu Lonegisilus Presb. 1119.

Centula monast. Gal. 110f 1086e

Cerasiacum monast. Gal. 390d

Cerbalus fl. Ital. 999f

Cestria vr. Angl. 304b 819e

Chalcedon vr. 454f 474e 475b 478d 726b

Chalcis vr. Syriæ 1026e

Chaldæa regio 987c

Champsana, siue Quinsai, vr. Sinarum 990d e

Chanaa loc. Indiæ 988a b

Chanadrum vr. Hungar. 980d

Chenil, olim Singulis, fl. Hisp. 971c

Chersona vr. Tauricæ Chersonesi 531a c f 532a

Chientus fl. Ital. 502a

Chierno locus agri Bononiensis 90e

Chilmi scopulus Africæ 44f

Chimacum op. Belgij 450f

Chinoboscium vicus Thebaid. 675c f

Chios insula 552c

Chocques monast. Belg. 834d

Choras monast. Ponti 532a d

Chrysopolis, seu Vesontio vr. Burgund. 1031e

Chunigard, seu Russia 395d

Chylezo vr. Manzy 990f

Cibalis op. Pannon. 768e

Cicestria vr. Angl. 304b

Cilicia 140e 261c 275a 276a 678b. Zosimus mon. & Athanasius Commentariensis MM. 128.

Cimbrica Chersonesus 393d

Cinga fl. Hisp. 740f

Cininia, vel Cinninia, aut Cinania, nuuc Citania, vr. Lusitan. 641f 643a

Circeius mons Campaniæ 938d f 951c f

Circina, vel Cirtina insula Africæ 44c

Cistercium monast. 126f 458d

Citania vr. Lusitaniæ 641.

Clanis fl. Ital. 1075a

Clarus pag. Gal. 785e

Clarusmons vr. Aruernor. in Gall. S. Stabilis Ep. 57S. Bonitus, siue Bonus Ep. 1069.

Clarum-fagetum monast. 834e

Clauasium op. Ital. 80c

Clauicus vicus ad Crosam fl. 91a

Claya fl. Gall. 327e

Clissonium Gal. 785e f

Cliua vr. Belg. 310f Cliuia regio 515d

Clocherum, siue Glogharia vr. Hibern. 930f

Clodia insula Ital. 552c f 553d

Cluainmicnois op. Hibern. 1065e

Cluanense monast. in Hibern. 1068d

Cluan-Credhail loc. Hibern. 1062c

Cluida, vel Clyd fl. Scot. 819e 820c d

Cluniacum monast. Gal. 57f 60a 62a 162b 390b situs, origo 826constructio 827. Odilo Ab. 65 69e Berno Ab. 824reliquiæ S. Pauli I. Erem. 607d

Clusium op. Ital. 404e 1075a

Cluuia, Veltkirch, op. Rhætiæ 369b

Clyd fl. Scot. 820c d

Coggeshall monast. Angl. 374f

Colenros loc. Scot. 816d

Collallas loc. Sardiniæ 1004e

Collaticia porta Remis 176f

Colmelecta villa Gal. 179a

Colonia Agrippina 314f 317d 318b 381d 385c f 386 387a 406f 529a e 534f 777a 814e 1119e cap. S. Mauri Ab. 1051c

Commagenis op. Noricorum 486b e

Comum vr. Ital. 372d

Comum vr. Persarum 987e

Conachtia regnum Hibern. 48d 1065a b 1068b

Concha fl. Ital. 497c e

Concha vr. Hispan. 413e

Concordia vr. Ital. 728c

Condatescense monasterium, siue Contatiscone, seu Iurense, iam S. Claudij. Eugendus Ab. 49.

Condatensis vrbs in Pictauis 563d

Confluentina regio in Catalaunia 288f 289d

Conimbrica vr. Lusitaniæ 550a

Connerensis Episc. in Hibern. 1068e

Consentia, seu Cosentia, vr. Ital. 1100c d

Constantia vr. Cypri 1108d

Constantia vr. Gal. 331d

Constantia vr. Germ. 356d 1087a d

Constantinopolis 83f 323b 447d 458e 549d 552c 953c f 967b 976a d 1100c sub Latinis Imp. 980d e Atticus Ep. 473Cyrus Patriarcha 531Marcianus Presb. 609Tigrius Presb. & Eutropius Lector, MM. 725Alexander Acoemetus 1018Ioannes Calybita 1029reliquiæ S. Pauli I. Erem. 608.

Coppenheda myrica Daniæ 393d

Coprum vr. Persarum 987b

Corbeia fl. Picardiæ 118a

Corbeia monast. & op. Gall. 461a 1119e Alardus Ab. 95 1086a

Corbeia monast. Westphaliæ 95e f 107b e 111e 117a b 1086b

Corcyra insula Ionij maris 561a

Corduba vr. Hisp. 972f 973e Gumesindus Presb. & Seruus-Dei mon. MM. 823.

Cormeriacum monast. & op. Gal. 1054c 1055d

Corneciacum villa Gal. 176c

Cornuallia prou. Angl. 1092c f quæ & Cornubia 136b 304b Melorus 136.

Coromandelia regnum Indiæ 988f

Cortebergh pag. Brabant. 172e f

Cossio, nunc Vasatæ vr. Vasconiæ 798e

Cosna op. Slauiæ 397e

Cotha campus Hiberniæ 1063b

Cotham l. Angl. 711e

Couentria vr. Angliæ 304d 711b d

Courtenay loc. Gal. 1089c

Crabatia regio 980f

Creinekke castrum Sueuiæ 855d

Cremona vr. Ital. 549c 563f 728b

Crermam vr. Persarum 987e

Creta insula 289c 980d Titus Episcopus 163.

Crisis l. Græc. 1031c

Crispinium monast. Belgij 454f

Crithenium monast. Syriæ 1019c

Croatia 982e

Crosa fl. Gal. 91a

Croylandia monast. Angl. 532be f

Crypta-ferrata monast. Ital. 979d

Cucullis castellum Noricorum 489b

Cucumi monasterium in Sicil. Theoctistus Ab. 180.

Culcitra loc. Ital. 549c

Culmissiacus villa Gal. 175d 178b

Cumæ op Ital. 74a

Cumbria regio Angl. 533d 818b

Cunetio fl. Angl. 304e

Curba pag. Flandr. 121f

Curcella loc. Gal. 175a

Curia vr. Rhætiæ 369b

Curta vr. Pannon. 727f 729a

Cusanum monast. Hispan. Flamidianus M. 288Nazarius mon. 743a ad Cutilyas aquas loc. Ital. 499b 502a

Cyprus vr. Thebaidis 604b

Cyprus insula 163f 394f Nicanor Diac. 601.

Cyrus vr. Syriæ 277f 278c

Cyzicum vr. ad Propontidem 135f 476e 481d 482f 532d

D

Dacia regio 755f Nicetas Ep. 365.

Dacia Aureliani 979f Mediterranea 367f Ripensis 367a d f 979f

Dacia pro Dania 391a 400f

Dalmatia 980b c d 981c

Dalminio fl. Picardiæ 180b

Dania 111e 181a b c e 182a 294c d e 295a c d 298a 390f 391e 393 394 395 396 397 400 401 458d

Danubius fl. 486d e 490b 491a 494d 979f 983d

Daphne suburbium Antiochiæ 285d

Dara vr. Armen. 620f 621d

Dardania 367a b

Dardania, seu Mœsia superior, 979f 982f

Dariorigon vrbs Venetor. Britan. Armor. 328f

Dearcain monast. Hiberniæ 1065f

Debenus fl. Angl. 375a

Decium op. Ital. 622b e f

Deia vel Seteia æstuarium Britan. 819d

Deirorum regnum in Angl. 375b e 1081a

Delphi vr. Holland. Gertrudis ab Oosten V. Begina 348.

Delphinatus prouincia Gal. 154c

Dengy prou. Angl. 374f 375a

Derbe vr. 164a

Dertusa vr. Hisp. 415c e

Deruentio fl. & vrbs Angliæ 302c

Desij pop. Hiberniæ 1062e 1063b f

Deua fl. Britann. & vr. Caerleon 819d

Deunana, siue Caerleon, nunc Cestria vr. Angl. 819d

Deuonia prou. Angl. 1092e f 1093a

Dicuntia fl. Noricorum 487a

Dinewerch, vel Dennewerck, agger Danorum contra Saxones 394a d

Dioclia, Dioclea, & Doclea vrbs & regio Illyrici 980c 981c d 983d

Diospontus 782a

Diuio castrum, vr. Burgund. 168f 169b Guilielmus Ab. 57Paschasia V. M. 566Florida V. 617Eustadius Ab. 1090.

Diuinouus fl. Germ. 397e

Doclea vr. Illyrici 981a

Dodovilla monast. 834d

Dodyn insula Indiæ 989e

Dolense, vel Burgidolense monast. Gal. 828d f

Domnonia prou. Angliæ 1092c f

Donum-Petri pag. Belgij 447c f

Donum-Stephani pag. Belgij 432d

Dor vicus Catalaniæ 426d

Dorobernia, Cantuaria 335a Dorouernia, 595b 596c

Dorsetensis prou. Angl. 547b

Dorustadum vr. Belg. 529d

Dragina, siue Traina, vr. Siciliæ 124b

Drauerna op. Gal. ad Sequanam 149b

Drepana vr. Bithyniæ 357c 362e 363c

Drina, seu Drinus fl. Seruiæ 980a f

Driuastensis Episcop. 981d

Druentia, seu Durantia, aut Durentia fl. Gal. 69d

Ad Duas tumbas locus Gall. 512b

Dubis fl. Burgund. 823b

Ducis-roda op. Belg. 309d 316f

Dulcinensis Episcopatus 981d

Dulcis-vallis monast. 834e

Dunbriton, vel Dunbarton op. Scot. 820e

Duria, seu Marcodurum, Duren, vr. Iuliæ 314f 382d

Durius fl. Lusitan. 640a b 641a

Durobriua vr. Angliæ, quæ & Roffa, 302c

Dusta castrum Belg. 831f

E

Eberbach monast. Germ. 316f

Ebora vr. Lusitaniæ 549f

Ebotacum vr. Angl. 302a 458f

Eboriacas monast. Gall. 626c

Ebroica vr. Normanniæ 304b 463b

Ecbatana 987e

Eccoult monast. Brugis Fland. 834d

Edenburgum vr. Scot. olim Castrum alatum 818b

Edessa vr. Mesopotamiæ 359c 1020b 1023d

Ehenheim villa regia in Germ. 534e

Eidora vel Egdora, aut Egidora fl. Daniæ 393b d 394d

Elemstadium 844e 845c

Elephantina vrbs Æthiopum 957b

Eleutheropolis vr. Palæst. 128b c f 994f

Elgua vr. Cambriæ 815c 819a e

S. Eligij-fons, monast. 834e

Elim locus Arabiæ 963a 966e

Ellantium monast. Gal. Rogerius Ab. 182.

Elofstad monast. Germ. 847b 853c 854c 856e 857d f

Elna, siue Helena, vr. Catalauniæ 288c

Elsa fl. Ital. 404e

Elosa, siue Elusa vr. Galliæ 90c f

Eltene monast. Cliuiæ 854a

Eluenstadt monast. Germ. 1112f 1113a b

Eluza, vel Elusa vrb. Palæst. 957c 964a d

Elwy fl. Walliæ 816a

Elyensis Episcopatus in Angl. 304b c

Embrica vr. Cliuiæ ad Rhenum 449a

Encra op. Gal. 832a

Eoueshamense monast. 708 709 712.

Ephesus 300b 975d XXXVIII. monachi Mart. 747.

Ephirus 755b 760b

Epirus regio 552c 563c 980b

Eresburgum castrum Saxoniæ 382c d

Erethini, seu Erythini, inssulæ Ponti Euxini 531c

Erperoode loc. Westphaliæ 1112f

Erythræum mare 953f

Erpsa pag. Brabant. 172e f

Essendia monast. & opp. Germ. 317a 331d

Essexia regio Angl. 304b Estsexe, siuē Saxonia Orientalis 1081f

Estampache regio vrbis Calaritanæ 997f

Estangle, siue Anglia Orientalis 1081f

Ethan, seu Ettan, loc. Palæst. 683d

Etruria 161a. Oringa, siue Christiana V. 650.

Euchæia, vel Euchelia, villa Ital. 1042e

Euesham monast. Angl. 598d

Euphrates fl. 620b 986 1091c 1020a 1024b

Euringi, forte Thuringi 383b

Exalada vallis Catalauniæ 289.

Exonia vr. Angl. 304b

Ezaminibar regnum in India 988a e

F

Fabiana in Norico, Vienna Austriæ 458b

Fabrensis villa Gal. 1049b

Facecchianum op. Ital. 653b c 658f

Falcarias villa Gal. 512b

Falcoburgum vr. Belg. Gerlacus Erem. 304.

Falempinum monast. Belg. 834e

Falstria insula Daniæ 399e

Fauerianum, seu Fabrianum op. Ital. 501e 502d

Fauianæ, quæ & Fabiana castra, Vienna Austriæ 483c 484c 486d f 487b 488c 492a b 494a

Feira pag. Lusitaniæ 550a

Feltria vr. 497e

Feppingum ditio regni Merciorum 373e

Ferdiloc. Saxoniæ 383d

Ferda vr. Germ. 182a d

Ferraria vr. Ital. 560b 990d 991a

Ferrosij pop. Hibern. 48b

Feruaquium vicus ad fontes Somonæ 154c

Fidenciacum territorium Gal. 1091c f

Fifa prou. Scot. Filanus Ab. 594b

Fines, siue Fimæ, opp. diœc. Remensis. Macra V. M. 324f 325a

Finne, vel Fionia, insula Danica 181f 395a d

Firmitas loc. Gal. 69e

Firmum vr. Piceni. Alexander Ep. M. 675.

Fiscanum, seu Fiscannum, Fiscaninense monast. in Norman. 57b f 60f 590c f 591 592 593e 594a VVaningus Conf. 590.

Fiterium monast. Hispan. 994b

Flandria 158e f 159f 173b e 299f 302a 353a 390f 447f 548c f Flandria Marchionatus 121c 1086e

Flauiobriga Hisp. 571c

Fledamburch monast. Angl. 709a 710a 711e 712f

Flintensis Comitatus in Wall. 819e

Floreffia monast. Belg. 864c f 885a 886f

Florentia vr. Ital. 560b

S. Florentij-veteris monast. Gal. Maurontus Ab. 505.

S. Flori vrbs Galliæ 1077a

Floridus-campus monast. Frisiæ 235c

Flusor fl. Ital. 500b 502a

Fobaria op. Hibern. 48b

Fons Ebraudi monast. Gal. 390e

Fons-rogi monast. Gal. 1044e 1045c

Fontis-Ioannis monast. Gal. 639c

Fontanella monast. Gal. 505e

Fordense flumen, olim Boderia, æstuarium Edenburgense in Scot. 817e 818b

Formezella monast. Flandr. 834e

Forocorneliensis Episcopatus 728d

Forum-Iulij prou. Ital. 714b c 984e 986a e 992d

Forum-Iulij, nunc Ciuitas Austriæ 986d

Fossanum op. Ital. 81d

Fossatum monast. Gal. corpus S. Mauri 1050f 1052f 1055 1060.

Francia Orientalis 383a

Franconofurt vr. Germ. 716e 717a

Frenegal. op. Hispan. 1087e

Fresia, siue Frisia 181b 318c 329c 597b

Frisinga vr. Bauariæ 369a b 1095a

Frislaria op. Germ. 382c

Froshwel, forte Penta, fl. Angl. 374f

Fructuarense monast. Ital. 57c 61e

Fucinus lacus Ital. 979d

Fulcheria ins. 623e

Fulda fl. Germ. 322c

Fulginium vr. Ital. Angela vidua 186.

Fundi in Campania 127a 996f

Fusniacum monast. Gal. 931b

G

Gabalitanum territorium in Gall. 795a

Gabardilla loc. Africæ 35d

Gælia op. Hibern. 48b

Galatia prou. Asiæ 782a

Gallæcia prou. Hisp. 402b

Gallia Narbonensis 406d 412d

Gallinaria insula Ital. 792b 800a b

Galwedia prou. Scotiæ 750b e 820b

Gandauum castrum 122d vr. Flandriæ 170b 172d 173c d e Gandense castrum 524a 529c

Garganus mons Ital. 402b 651f 655e 673f

Gargara an vrbs Epiri? 760b e

Garsten monast. Austriæ 342a c d

Gaualitanus pagus in Gall. 175e Gaualitanorum ciuitas 936a

Gaudiacus loc. Gal. 1049c

Gebalon l. Arabiæ 966f

Gebenna, pro Geneua 52e 75c

Gedrosij populi Orientis 987f

Geetbroech pag. Brab. 172f

Gemblacum op. & monast. Belgij 514d

S. Geminiani op. Ital. 404a

Gemmeticum monast. Gal. 57e 292d 1019b

Geneua vr. Gal. 69e 824c

Genlade fl. Angl. 597f

Gentianus fundus Neapoli 498f

Genua 552e

Genua Vrbanorum, Ossuna vr. Hisp. 721f

S. Germani monaster. Parisiis 57e 58a

Germanicia, siue Germanicorum vrbs in finibus Ciliciæ, Syriæ, Cappadociæ; patria Nestorij 89c e

Gerniaca-curtis loc. Franciæ. 174c 175a d 178a b c

Gerrum, vel Geræ vr. Ægypt. Nilammon reclusus 326.

Gertrudenberg op. Holland. 348f

Gerunda vr. Hispaniæ 411b 415c e 422d 425a 426e

Gest vr. Persarum 987d

Getæ populi Boreales 367e f

Geth prope Sinam montem 962e 963a

Gids pag. Flandr. 376e

Gigniacum monast. Gal. 824a 828c f

Girwy, vel Iarraw monast. Angl. 743f 744b 745a b 747d

Gladus fl. Scot. 821c

Glamorgania regio Walliæ 1087b

Glanna, nunc S. Florentij-veteris monast. Gal. 505a e

Glannafolium euersum 1053 restauratum 1054 traditum Fossatensibus & ereptum 1056.

Glannafolium monast. Galliæ S. Maurus Ab. 1038 1046d

Glascua vr. Scot. Kentigernus Ep. 815.

Glastonia, siue Glasconia monast. Angl. 293e 294b

Glaworna, siue Glocestria, vr. Angl. 291f

Glenderchy Scot. 594e

Glindesmoor palus Germ. 181c

Glocestria vr. Angl. 291f

Gloma, Glomna, Glouua, monast. Gal. 505a

Gohardi-insula, villa territorij Laudun. in Gall. 503e

Gollianum monast. Gal. 567a

Golopia, siue Gulpene pag. Belg. 316b

Gomon loc. Bithyniæ 1019d 1028e 1030e

Goritia Comitatus 986c d

Cortyna vr. Cretæ 163e

Gorzense monast. Gal. 64e

Gotheloicacus l. Gall. 793c

Gothia regio Borealis 392c 397a b 398e

Gothia regio Galliæ 1091e

Gotinga Ducatus Germ. 394d

Gotwicum, siue Kotwik monast. ad Danubium 342a d

Gouernia, forte Glouernia, Ducatus Angl. 595d

Gradus vr. Ital. 550b c 560a 713e f

Græcia. Spolicostus, Palladas, Candida MM. 355.

Grandi-montensis eremus Gal. 636b c

Gratianopolis vr. Gall. Fergeolus Ep. M. 743.

Grauio castrum Gal. 803e f 804a 808d 810a 815b

Grauna, vel Grona, fl. Gal. 826 c Groana 827e

Greuenloo silua Westph. 855c f 1111f

Grinianensium monasterium Vien. Gal. 55e

Groeninga vr. Frisiæ 345f

Grossetum vr. Ital. 404a

Gruntsfeld pag. Belg. 306b

Gryphiswaldum vr. Germ. ad mare Balthicum 395c

Guadalupa op. Hisp. 974b

Guadalupe fl. Hisp. 974d

Gusciana fl. Ital. 651a f

Gutilla loc. Palæst. 689e

H

Hafnia vr. Daniæ 395b

Haga Comitis vr. Hollandiæ 349c 352f

Hagen castrum Germ. 850c

Hagulstadiensis Episcopat. in Angl. 994b

Hahele districtus Germ. 181c

Ham pagus Brabantiæ 513b e 520d f 527f 1078f 1079d f

Hamaria vr. Noruegiæ. Torphimus Ep. 548.

Hammaburgum vr. Germ. 180 f 181 a e Hamburgum 392a e

Hamburne l. Angl. 713a

Hampton l. Angl. 712c

Handesi regio Hiberniæ 1067a

Hannonia prou. Belg. 432d 434b e 447f 456b

Hasa fl. Westph. 383e 384a

Hasbania regio Belgij 310 c Hasbanicus pagus 529e

Hassachius fl. Sueuiæ 1086c

Haslou loc. Belg. ad Mosam 529 d Vide Alsloa.

Hassia 383a

Hatula prouin. German. 181b

Hauelus fl. Germ. 857e

Haueldensis, vel Hauelburgensis Episcopat. 857c e

Hautun 713a

Heer pag. Belg. 306d

Helanus mons Gal. 795e

Helena, vel Elna, vr. Catalauniæ 288c 743a

Helenopolis vr. Bithyniæ. reliq. S. Luciani Presb. M. 357 361.

Helera, vel Hilariacum, nunc S. Naboris monast. ad Mosellam 801b

Hellespontus. Theogenes, Primus, Cyrinus 133.

Helpra fl. Hannoniæ 155c 434b 446c

Heraclea vr. Ægypti 1005d

Heraclea vr. Bithyniæ 135f 531c

Heraclea vr. Hispan. 356c

Heraclea vr. Lucaniæ 356f

Heraclea. Felix & Ianuarius MM. 356.

Herbedilica vr. Gal. al. Herbadilla 807a c f 808a

Herbipolis vr. Germ. 346e

Hercynia 385d Hercynius saltus Germ. 976f

Herefordia Angl. 291f

Heriensium loca, vicina Burgundiæ 53a

Herle castrum ad Mosam 317e

Hermes, vel Armusia vr. 988f

Hermopolis maior, siue Hermipolis, vr. Thebaidos 1085e

Hermopolis parua in Ægypto prima 1085e

Herodium Palæst. 683d

Heroues vr. Indiæ 984c

Herstallum vicus Belg. 383a

Heruordia op. Westphal. 381 a 1111 d f reliq. B. VVittikindi 385e 1097c

Herus, siue Heri insula Gall. aut Nera 102a 104d 115b c 1086b

Herwig portus 391e

Hiaspolis, & Hiatospolis, siue Ratisbona 543f

Hibernia 447c 533d f 534a b 817d 820e Mochua, siue Cuanus Ab. 45Mochua siue Cronanus, Ab. Ballensis, 47Ida V. 1062.

Hierapolis vr. Asiæ 458e

Hierosolyma 74c 163f 259a 282d 289f 394f 447b 459d e 479e 539a 643e 644 681a 773c 975c 987b 995c d e 1031f 1035e. Vitalis, Stephanus MM. 82 a Christianis recepta 977d

Hilderadehuysen 855d

Hildesheim vr. Germ. 336b

Hinniacum monast. Belg. 158e 834d

Hinsberga op. Belg. 312a c 319b

Hippo vr. Africæ 1112c

Hippodromium S. Mamæ Constantinop. 1031d

Hippodromus locus Constantinopoli 610c

Hirsaugia monast. Germ. 335b 336b e f 337c d 347b

Hispalis 166d 971c 973a d e 975d corpus S. Fulgentij Ep. 974a

Hispania. MM. XIX. Agentus, Donatus & alij 674.

Hockezele pag. Brabant. 172e

Hoelant pag. Belg. 306c

Hohenburch castrum Germ. 534e 1108d

Hoiolus fl. Belg. 1080b

Holdelin l. in Cambria 820a

Holsatia regio. 384a 391e 392a 393c d 399b

Holthem vicus Belg. 306a

Homburen l. Angl. 712c 713a

Homme l. Angl. 709Houme 712c Haum 712f

Horesti pop. Britann. 813a c

Hormes, siue Ormusia vr. in sinu Persico 1115e

Hostalricum op. Hispan. 427f

Huaconaill regio Hiberniæ. Ida V. 1062 1064b

Huadesi, siue Desiorum regio in Hibern. 1063b f

Huicces prou. Angl. 711e f

Hulsberch pag. Belgij 306b 321e

Humber, siue Humbria, olim Abus, fl. Angl. 302a 1081a

Humeligem pag. Brabant. 172b f

Hungaria 484b Hungari 529b f Hungri 67c

Hunni 528d 929c

Huntindonia, regio Angliæ 302c

Huum oppidum Belg. Iuetta vidua reclusa 863Maurus, siue Mortuus-natus 1080.

Hy, vel Hu, & Iona insula Scotiæ 373e 374a 375f 821a f 1066b

Hyconaill regio Hibern. 1064a

Hydruntum vr. Ital. 366f 531d 672a 767a b

I

Iadera, vulgo Zara, vr. Illyrici 978b 979e

Ianuba, Geneua 824c

Ianzi vr. Manzy, seu Sinarum 990f

Iarraw monast. Angl. 743f 745a

Iasdi vr. Persarum 987e

Iaua insula Indiæ 989e 990a

Iaurinum vr. Hungariæ 982d

Ibaris fl. Dardaniæ 980f

Iberi, Georgiani 954a Iberia 277a

Ichthyophagi, populi 987f

Iconium vr. Lycaon. 164a 482b 1108e

Iecora fl. Belg. 316a

Ilerda vr. Hisp. 411b 415c e 425c 738a

Ilissus fl. Bauariæ 976e

Iliturgis op. Hispan. 932d

Illyricum 481d 563c 788e 980a 983a Illyricum mare 552c Illyricus sinus 112a 740b

Inda monast. Belg. 529e

India 812a b qualis 14seculo 987f 988 989.

India Superior 1115e

Ingriuum locus Angl. 744.

Insimezan insula Orientis 989d

Insuegritani in Afr. 568b

Insula vr. Belgij 122c

Insula-Barbara iuxta Lugdunum Gal. 1073e 1074b

Insulæ Germanicæ S. Petri, in Gallia prope Trecas 505f 506a 508d

Interamna vr. Ital. 2 d. Valentinus Ep. 372Claudius, Carbonanus, Tibudianus, Planius MM. 471.

Interamnensis regio Lusitan. 641a

Iob op. Persarum 987f

Iona, siue Hu, insula 374a

Iopia op. Noricorum 492b

Iotrum monast. Gal. reliquiæ S. Pauli I. Erem. 607d

Irenæum monast. Bithyniæ 1019d 1020b 1030e

Isara fl. Gal. 154c

Isauria l. Ital. 753e 758c 789a

Isauria regio 267a

Isca, siue Osca fl. & vr. Britan. 819e

Isernia vr. Ital. 498d

Isis fl. Angl. 297b

Islandia regio Borealis 820b

Ister fl. 489b

Istria regio 550a b

Italica vr. Syriæ 998b

Ithancestria vr. Angl. 374d f

Ituna sinus in Britan. 373f

Iuba op. Noricorum 490a

Iudæa 475a b. Theodosius Cœnobiarcha 680Malachias Proph. 931Abacuc & Michæas Proph. 994.

Iuliacum regio & vr. Belg. 307a 529e

Iulina insula maris Balthici 397e

Iulinum vr. Slauiæ ad mare Balthicum 397b

Iumignium pag. Belg. 432e

ad Iuncas loc. Noricorum 488b

Iura, seu Iurassus, mons Burgund. 824c 1044c Iurense territorium 75c Iurense monast. siue S. Claudij. Eugendus Ab. 49.

Iurgensburgum castrum prope Sleswic. 396b

Iutia regio Daniæ 183d 391d f 392c d 394e 399b

Iuuauia, seu Salisburgum 458a 490e

K

Kansan prou. Tartariæ 991c

Karum vr. Persarum 987e

Keara Principatus Hiberniæ 48e

Keldenich mons Westphaliæ 843a

Kentawicum vr. Belg. 391d

Kiminius lacus Hibern. 48d

Kinwartun l. Angl. 713.

Kissamensis Episcop. 549b

Kotwik, siue Gotwicum monast. Austriæ 342a d

L

Laberianum 714f

Lacus anserum monast. prope Constantinop. Stephanus fundator 976.

Lætiæ monast. Belgij. Ven. Ludouicus Blosius 430.

Lagenia regio Hiberniæ 1066c

Laio fl. Gal. 785e

Lalandia insula Daniæ 400b

Lamacum vr. Lusitaniæ 550a

Lambrus fl. Ital. 623d

Lanceium monast. Ital. 57f

Laodicia vr. Syriæ 470f

Larius, siue Comensis lacus 623e

Lateranense monast. Romæ 1038f

Latina porta Romæ 469b 470d via 996c f

Laudense op. Gal. 73a

Laudunum vr. Gal. 172d 1119d Balduinus Archidiac. M. 502Laudunensis pagus 176c 177a

Lauicana via 766.

Lauinus fl. Ital. 90d

Laura fl. Iudææ 683d

Laureacum vr. Germ. 484b 491b d 493a b e 494a c 1094e

Laurissa, vel Laurishemium, & Lorsacum monast. Germ. 337a d 338f 357c

Lausana vr. Gall. 355a

S. Lauteni Cella mon. Gall. 828f

Ledonis-burgum, vel Leodonis vr. Gal. 828f 829c

Ledunensis pagus in Gal. 512a

Ledus fl. Gal. 333f

Legercestria Comitatus Angl. 304b

Legia fl. Flandr. vulgo Lisa 172d 173d e

Legio vr. Hispan. 1098d

Legudiacus l. Gall. 743c

Lembeca pag. Belgij 514d

Lencianum l. Ital. 757f

Lensium vr. Orientis 991c

Leodium vr. Belg. 172d 309c 310b 315e 320b f 432d f 874e 529a 534f

Leonicum vr. Ital. 549c f 560c 561b

S. Leonis oppidum, in Ital. 497c e

Leontini vr. Siciliæ. Lucianus Ep. 136S. Thecla V. & Iustina 601.

Lemouicini pop. Gal. 460d Lemouicinus pagus 175e. Valericus Eremita 617.

Lestinghem monast. Angl. 375d

Lethæus, siue Obliuionis, fl. Lusitan. 641d

Leuci pop. Gall. quorum vrbs Tullum 463b

Leuinnus lacus Hibern. 48c

Leutheavic loc. Angl. 712c

Leuticum, Leodium vr. Belg. 814c

Lexouium vr. Norman. 304b

Liath, vel Liathmochaemoch op. Hibern. 1065c d

Lillintona l. Angl. 712c

Liburna nauis 940a f

Liburnensis portus Ital. 662d

Libya 472c f 1005f 1006f 1007e 1099c

Libya regio Ægypti 87f

Liciacum loc. Gal. 151a

Lichfeldia vr. Angliæ 304b 373b plures MM. 82.

Liestmona districtus Germ. 181c

Liffe campus Hiberniæ 1066b

Liffius fl. Hiberniæ 1066d

Ligeris fl. Galliæ 68c 142c 147a 175b 1047a 1051f 1053d 1055a 1057b 1058a 1059b

Limania, Aruernia inferior 1077a

Limia fl. Lusitan. 641d

Limiacum pag. Gall. 149c

Limonicum monast. Gal. ad Rhodanum. Maximus Ab. M. 92f

Limonium fl. Gal. 92f 94e

Limpurgum monast. Germ. reliquiæ S. Neophytæ V. M. 166b c e 167f

Limricum vr. Hibern. 1c

Lincolnia vr. Angl. 298e 304b

Lindisfarne insula & vr. Angl. 323a 374c 375d 1081e 1082a

Lindus fl. Angl. 1082a

Lingones pop. Gal. 463b 507b Lingonum ciuitas 60c 61e 62d 1090d Gregorius Ep. 167.

Lipara insula 601c f 1108c

Lippeham l. Germ. 837.

Lippia fl. Germ. 381d 382d 383b

Lirinus insula & monast. 54c f 65c 102f 114d 744e 747a 993e 1044e Marinus 55 1083f

Lise villa ad Mosam 315e

Lisques monast. Belg. 833c e

Lith, siue Ledi, aut Lidi castrum Gal. 333d f

Litia loc. Gal. 325d

Lobiæ monast. Belgij 111e 514b 516d 529f

Locus-Regis monast. Gal. 182f 183a

Lodunum Gal. 505b

Lominium op. Britan. Armor. 392a

Lomori Insula Indiæ 989a

Londa, vel Lundia, vr. Daniæ 394d 401f

Londinum, seu Londonia, vr. Angl. 292c d 296c 299a 304a 458a 547e 548a d Cedda, siue Ceddus Ep. 373

Longfordensis Comitatus in Hibern. 534c

Longipontum monast. 748b

Longobardia 58d 1095a f

Longum-rete vicus Gal. 798a

Longus-Campus villa Gal. 1049e

Loreia vr. 714f

Lotharingia 170e 172c d 523b f 528e 529b d f 530b f 777a

Louanium vr. Brabantiæ 95e 434f 435b c 436a c d 443c 444a 453a 456b 524a

Louenne fl. Gal. 333f

Luachra mons Hibern. 1064a

Lubeca vr. Germ. 391e 393c e 396b

Luca vr. Ital. 655d 660c

Lucana littora 950d

Lucensis loc. Gal. 76a

Luciacum monast. Ital. reliq. S. Ianuarij M. 59a

Lucio vr. Gal. 508a

Luckstadium op. Holsatiæ 393e

Lucullanum castrum iuxta Neapolim 483b c 497a c e f 498. a b c 499d 1098e

Luculum loc. Ital. 979d

Lugdunum 52b 140d 145c 469c 505e 744c 1070a 1073e 1074 1075b d

Lugus fl. Poloniæ 400e

Luka monast. Saxoniæ 78e

Lunen op. Westphaliæ 1111f 1112a

Lupiæ vr. Calabriæ 366f 367a b

Lutetia Parisiorum 463b

Lutra monast. ord. Præmonstrat, in Germ. 1087a d

Lutra fl. Germ. 1087e

Luuenich loc. Belgij 316d

Luxouium monast. Gal. 507a 508a

Luza, siue Elusa vrb. Palæst. 964c

Lyncorchaygi fl. Hibern. 46f

Lystra vr. 164a

M

Maabar regnum Indiæ 988f

Macedonia 163c 243b 478a c 479e 980b c 981c

Maclouiopolis vr. Britan. Armor. 323a. reliq. S. Satyri 724f

Madianitæ Arabes 965e

Mæotis palus 112a

Magariassus vicus Cappad. 663b 685b

Magdeburgum vr. Germ. 182a 309c

Magia, Meienfeld op. Rhætiæ 369b

Magiense, vel Maiense castrum Tirol. 369a 370a b 1094c 1095a b

Magnilocense monast. 1069b 1071c 1072a 1073a

Maiorica insula 412c

Mairy mons Hibern. 47a

Maiuma vr. Palæst. 994e

Malaca vr. Hisp. 973e

Malauallis loc. Ital. 402f

Malbodium opp. Belgij 515d 519f 521a 527b Ablebertus, siue Emebertus Ep. 1077.

Maldonia loc. Angl. 374f

Mallena fl. Scot. 817b

Malmesburiense monast. in Angl. 304b 710a

Malmundarium, & Malmundariæ, monast. Belg. 529a e

Malsia vr. Ital. 70e

Mantua 728b

Manzy regnum, forte Sina 990a b vrbs Sinarum 991a

Marchtallense monast. ad Danubium 1087a d

Marcianense monast. Belg. 157d

Marcodurum, siue Marcomagum op. Iuliæ 315e

Mardes, castellum Armen. 620f

Mare maius, siue Pontus Euxinus 986e

Marechia fl. Ital. 497c e

Marense monast. in Germ. 843c

Mareolum monast. in Atrebatibus 834e Bertilia V. 155a 1115.

Maresa loc. Iudææ 995a

Maretium pagus Ital. 137b

Marganense monast. in Wallia 994a

Margarita villa in Cadurcis 91c

Margellæ l. Belg. 833b

Margraten pag. Belgij 306d

Maricolæ, Mariliæ, Mareoliæ, seu Mariliacum monast. Hannoniæ 155c

Marisiacum l. Gall. 150a c d f

Marogilum loc. Gal. 150f

Marpen, siue Marpinæ, pagus ad Sabim fl. 1079f

Marsna, Marsana, Mersen, pagus, olim palatium regium in Belgio 309b d 310b f 313d 316b 320f 321a

Martiacum castrum Britan. Armor. 329c

Martinæ loc. Belgij 516d 1078c 1079b f

Martius pagus Ital. 653d

Martyropolis vr. Armen. de Persis recepta per S. Domitianum 519.

Masciacum monast. Gal. 828d e f

Massanum pag. Ital. 5a e

Massilia 175c 595f 1070e f Massiliense territorium. Defendens & socij MM. 80 1085b

Matisco vr. Gal. 826c e 827e

Mayeldesbeordy l. Angl. 713a

Maxey castrum Angl. 532c

Mechele pag. Belgij 316a

Mecklenburgica ditio German. 391c 393e

Media regio Orientis 965b

Mediolanum 312f 372b 484b 492f 549c 552f 559f 560f 561a 787c 788b a Gothis euersum 968 969Martinianus Ep. 89S. Ioannes Camillus Bonus Ep. 622B. Veronica de Binasco 887.

Mediomatrices pop. eorum vrbs Metis 529b

Meduana fl. Gal. 331e 333f

Medweagus fl. Angliæ 302c

Megabari populi Æthiopum 967a

Mela fl. Cappadoc. 472e

Melanes montes Arab. 957b

Meldæ vr. Gal. reliq. S. Melori 136b 141c 142a e 146f 147c 1089b Meldense territorium 626c

Meldunense monast. vel Malmesburien. 709a b

Meledunum, vel Milidunum, op. Gal. Aspasius 900 1085d

Meleygaresbery l. Angl. 713.

Meliaporum vr. Indiæ 989a

Melitene vr. Armen. Domitianus Ep. 618.

Melundense monast. Gal. 57e 58a

Membrillar vic. Hisp. 993e corpus S. Mauri Ab. 1051d

Memminga op. Sueuiæ 1115e

Menæum op. Siciliæ. Euprexia vidua, & Theognia V. 240.

Meneuia vr. S. Dauidis in Wallia 819a

Mephsameemana sepulchrum S. Michææ 994f

Merania vr. Tirolis 369b c

Merce, seu Merciorum regnum in Anglia 373e f 1081f

Merense monast. Germ. 843c

Meroe, siue Meros, vicus Syriæ 274e 285b d

Meroe vrbs Æthiopum 957b

Merula villa Gal. 1060b

Mesopotamia 282d 479b 965d e

Metæ, vel Metis, vr. Gal. 61d 463b 878c Patiens Ep. 468reliq. S. Leontij 782e

Metaurus fl. Ital. 502d

Miauroy vicus Gal. 466b

S. Michaelis Ecclesia ad duas tumbas, vel de periculo maris, monast. Gall. 1052c d

Milesceuum op. Seruiæ 982e

Milianus l. Apuliæ 757e

Milliacum loc. Gal. 464e

Millius mons Galliæ 464b e 466b

Mimate vr. Gal. Firminus Ep. 936.

Mimigardevorda, siue Monasterium vr. Westph. 844f

S. Miniati oppidum in Etruria 654b 662a

Mincius fl. Ital. 728c

Minda vr. Saxon. 384a 389e

Minius fl. Lusit. 640a 641a

Minorissa vr. Hispan. 422e

Misenate castellum Ital. 498c

Misnia prou. Germ. 394d

Missarum insula, in Scot. 595a

Mithia prouin. Hibern. 48b

Mobar regnum in India 988e

Modoetia, nunc Monza, op. Ital. 623d

Mœsia, vel Mysia 496e 979f

Mogarisus, vel Magariassus, pagus Cappad. 681a

Mogia principatus Hiberniæ 49b

Moguntia, vel Moguntiacum vrbs German. 2d 18a 309e 343a 384f 529e 534f 546f 814e 1113a

Molenbeca vic. Belgij. reliquiæ S. Gudilæ 530d

Mollengdenor l. Scot. 818f

Momociacensis vrbs in Gall. 798c

Momonia regio Hib. 1062c f 1063b f 1066c 1067f

Monasterium vr. Westphaliæ 841d e 1112f 1113a

Mons-S. Eligij monast. Artesiæ 155f 158e 159b e

Mons-Falconis castrum Gal. 637c

Mons feretratus, vel Feretrus, op. Ital. 49c e

Mons-Feletes, seu Filetus, castellum 496f 497c e 498c

Mons-Regalis vr. Siciliæ 627.

Mons-Seletus, vel Siletus, in Ital. 497e

Mons-Virginis monast. Ital. 931d

Montes vr. Hannoniæ 437e 447c 456b 521a

Mons Alcetus, vel Montalcetum, loc. Ital. 402f 404a

Monsonium, seu Montio, vr. Aragoniæ 411b

Montaragonium monast. Hisp. 739a 742b c d

Morasthi, vel Morathe, vicus Iudææ 995b d

Moraua fl. Sclauoniæ 981a

Morauia prou. Germ. 976c

Morgus fl. Ital. 80c

Moritoliumloc. Gal. 390a d

Mortanium op. Gall. 785e

Mortun l. Angl. 713.

Morzella pag. Belgij 513e f 516d 520a d e f 521c e 522e f 523d 524a f 527b d e f 528e f 530b 1079d f

Mosa fl. Belg. 319e 352a 432e 529a

Mosella fl. 382f

Muciana, vel Mocesia Cisterna Constantinop. 610a b

Mulianum l. Ital. 757.

Mulmarchim, seu Molenarck, castrum ditionis Iuliac. 312f 313a

Murcia vr. Hispan. 412 971d 973e 974b d

ad Murum villa regia Angl. 373c 374c

Musceium loc. Galliæ 175a

Mutina vr. Ital. 559f 985f

Mygdonus fl. Armen. 621e

Mysia, seu Mœsia, prou. 768 980f

N

Nabathæi populi Arabiæ 963e

Naissos vr. Dardaniæ 980f

Namnetes pop. Gal. 327e 331d 458f 505b e 798b 1051f

Namurcum vr. Belgij 432e

Napurch castrum Germ. 345d

Nar fl. Ital. 373d

Narbona vr. Gal. 460d 463a 741c Narbonensis Gallia 534b 535d

Natolia, Asia 987d

Nazianzus vr. Cappad. Gregorius Senior Ep. 21.

Neapolis 499c d e 564e Cyriacus, Ciminus & socij MM. 767reliq. S. Seuerini Presb. 483 1098an S. Seuerinus Ep. 457c

Nemetes pop. Germ. 166c

Nemetodorus pagus Franciæ 138a 143c

Nemmicus villa Gal. aliis Memmicus 180a

Nemus-Darbrechum op. Hibern. 48e

Neoburgum monast. Austriæ 488b

Neocæsarea Ponti. Macrina 952.

Neomagum vr. Belgij 528f 529d

Nepe op. Ital. 701b c

Nephasaneemana, sepulchrum S. Michææ 995a

Nertobriga vr. Hispan. 1087e

Neruij populi Belg. 435d 524b

Nesus, vel Naissus vr. Dardaniæ 980a b

Neuburgum monast. Angl. 390f

Neustria, vel potius Westria, occidua pars Galliæ 175c

Nicæa vr. Bithyniæ 481e 482d e 531e 1110e 1111a b VIII. Martyres 725.

Nicomedia vr. Bithyniæ 135f 531e f 1087c 1098d Euphrosynus Ep. Priamianus, & socij MM. 20Lucianus Presb. Antiochen. 357Theopemptus & Theonas, seu Synesius 127 1087.

Nicopia vr. Daniæ 400b

Nidrosia vr. Noruegiæ 548f

Nigella vr. Lotharingiæ 172d

Nigemunster op. Holsatiæ 393e

Nilus fl. Ægypti 85c 954a

Ninouia op. Belg. reliquiæ B. Godef. Cappenberg. 1111f

Niridanum monast. Campaniæ Ital. 595c

Nisibis vr. Mesopot. 619c 620f

Nitria mons in Ægypto 64b 88a 1005c 1006f 1007a d 1015f 1016a 1085e 1110e

Niuel pag Belgij 315e

Niuella, seu Niuigella, & Niuiala op. Belgij 513e 519f 521a 527a

Nobiliacum monast. Gal. reliq. S. Hilarij 802e f

Nola vr. Ital. 365c 994b Felix Presb. 937alter Felix Presb. Rom. 950.

Nomades Arabes 957b

Nonnaris loc. Gal. 1092b

Nora op. Sardiniæ 754c d

Nordalbingi populi Boreales Germ. 399b

Norici 543 b d Noricum regio German. iam Austria. Seuerinus Presb. 483& 1098.

Noricum Ripense 485b d 486a 489b

Nordmannia, siue Sueonia 182d

Normanni, Dani 383b d

Northam op. Angl. 1082d

Northamptonia prou. Angl. 532c

Northumbria prou. Angl. 167f 373c 374b 375b d e 747b 748e Ceolulphus R. 1081.

Nortmannia Gal. 120b 292e 300e 301c 303c

Nortonal. Angl. 712c

Norwegia 181d 182a 295e 299d 301f 302 401e f 548 820b

Norwicum vr. Angl. 304b 1069e 1077e

Notzule Comitatus Angl. 304b

Noua ciuitas Mœsiæ 496e 497d

Noua-villa loc. Galliæ 175a

Nouaria vr. Ital. 80c 978b

Nouesium vr. Germ. 529e

Nouiomagū, siue Nouiomū vr. Gal. 73e f 706a 1091b f

Nouiomagum vr. Belgij 382e

Nouocomum vr. Ital. 164e 893e f

Nouum-monasterium Hui 871c

Nozthre monast. Hungar. 607f

Nubæ populi Afric. 967a

Nuntorum, siue Vintorum territorium in Africa 38c

Nura op. Sardiniæ 754d 1004a d

Nussa, siue Nouesium op. Germ. 529a

Nutte pag. Belgij 317b

O

Obotriti populi Boreales. Canutus Lavvardus Rex 390.

Obliuionis flumen in Lusitan. 641e

Ochsenhusium monast. Sueuiæ.coclear S. Mauri 1115b e

Ockerseel pag. Brab. 172f

Octopitæ pop. Walliæ 819d

Odeleueum pagus Ital. 80f

Oenus fl. Germ. 484d 486e 491f

Offeham l. Ang. 712c

Ogniacum monast. Belg. 235e

Oldenburgh Comitat. Germ. 1112b

Oldus fl. Gall. 794d

Olmucium vr. Morauiæ 976c

Olto, siue Oldus, aut Olitis fl. Aquitaniæ 91f 1086a

Olympus mons Bithyniæ 598b f

Omania regio Hiberniæ 48d

Or mons Gal. 178b

Ora, siue Ocra fl. Saxon. 384b d

Orcades Insulæ Scotiæ 2d 820b

Orcia fl. Ital. 404e

Orciana vallis Ital. 404e

Oreb mons Arabiæ 937a d

Ori populi Orientis 987f

Oria vr. Ital. 673e

Ormes, siue Armusia vr. in sinu Persico 987f 988a

Orna vr. Slauiæ 397b

Orsona, nunc Ossuna vr. Hisp. 721f

Osca vr. Hispan. 411c 413d 415c e Victorianus Ab. 738.

Ostarnalt sinus maris Danici 394d

Osterlingi populi Germ. 381f

Ostrogard, Russia 395d

Ostreuandensis Archidiaconatus apud Atrebates in Belgio 159d

Ossuna, siue Vrsao, vr. Hisp. 1109f

Ostvali Saxones 381f

Otergouiensis Ecclesia 609c

Othona vr. Britan. 375a

Ottonia vr. Daniæ 395d

Ousa fl. Angl. 1081a Oxia regio Constantinopoli 768d

P

Pacen regio Indiæ 989b 990a

Pacis pratum in territorio Ticinen. 356a

Paderborna, siue Patresbrunna, vel Paderbrunnen, vr. Westph. 381d 382d 383f 385a

Padus fl. Ital. 356b d 990d 991a

Paduana prou. Minoritarum 1115e

Palæstina 475b 533f 980a d 1017e 1111a b

Palma aurea loc. Romæ 37d

Palmyra vr. Palæst. 1020a 1025f 1026.

Pampelona, vel Pampilona vr. Hisp. 1091e Pampulana 67d

Pamphylia 480a 482b

S. Panagiæ insula 552c 553c

Pannonia 483c 484b 486a 487d 1098f 1099b d

Panormus vr. Siciliæ 124f 550a 551b 1108f 1109a d

Pantswel fons Pentæ fl. 374f

Panus fl. Germ. 397e

Paphlagonia 782a

Paphus vr. Cypri 163f

Papia vr. Ital. 69e 70c 74f 356 549c Aldus Erem. 627.

Papicius mons Græciæ 980e

Parethia ciuitas ad Hellespont. 133c 134a

Parisij 463b 796d Genouefa V. 137 1089reliq. S. Hilarij 801 802Rigoberti 1092e

Parium vr. Asiæ ad Hellespontum 134a

Parma vr. Ital. 463a 728c

Parthenium mare 28.

Passauantia castrum Gal. 785e

Passauium vr. Germ. 976e 978a Patauium 483 491b f 492b 493a 546b Patauiensis ciuitas 341f 347d Valentinus Ep. 638.

Patauium vr. Ital. 549f 556a 728. Daniel M. 160.

Paterniacum monast. Gal. 75b

Patmos insula 469b

Patræ vr. Achaiæ 52e

Peagkircke pag. Angl. 532c e

Pegelandia monast. Angl. 532e f

Peleceta monast. Asiæ 747c

Peliso silua Hungar. 607e

Pelusium vr. Ægypti 326c

Penbroechia Comitatus Walliæ 304b

Peniscola insula 427d

Penta fl. Angl. 374d

Pereleum ad mare rubrum 966f

Perge vr. Pamphyliæ 163f

Periblepton monast. Constantinopoli 610e

Perona op. Gal. 833b

Perpinianum op. prouinciæ Ruscinonen. 1109c

Persia 323b Persis 479b 1023b

Petra Cloithæ, nunc Dunbarton op. Scot. 820e

Petragorici in Gallia 463 b Petragorensis Episcop. 79b Frontasius, Seuerinus, Seuerianus, Silanus MM. 79 1085b

Petroburgum monast. Angl. 532e

Pettinwimeum monast. Scot. Filanus Ab. 594b

Phanagoria vr. ad Bosporum Cimmerium 531b

Pharan loc. Arabiæ 954b 955b 962d f 966f 967d

Pharus Romani portus 949f

Philadelphia vr. Asiæ 236e

Philippi vr. Macedoniæ 367a b

Phocetium op. Ital. 653f

Phœnice regio 954a Phœnicia 478d

Phrygia 134c 775b 787e 789a 790a 791b 804b

Phrygia Pacatiana 477c

Picardia prou. Gall. 464e

Picentinus ager in Ital. 500b

Pictæ tabernæ, via Latina 996f

Pictaui pop. Gal. 114d 563d Hilarius 782Pictauensis Comitatus 402d Pictauense territorium 813b Pictauicus pagus 175e

Pilium vic. Ital. 979b

Pinciana porta Romæ 940f

Pinciatensis districtus Galliæ 149c

In Pincis, an Pineis, situm sepulchrum S. Felicis? 940.

Pincius mons Romæ 940f

Pisa vr. Ital. 662b 985f 992d 1004e reliquiæ S. Potiti 753c 754a

Piscalus mons Ital. 402f

Pisper monast. S. Antonij 1005d

Placentia vr. Hisp. 971a 974b

Placentia vr. Ital. 728c. Plures MM. 80reliquiæ S. Macarij Romani 90d Victorinus Ab. Lucas, Ambrosius, & Priuatus monachi 289.

Placium, siue Placio, monast. Britan. Armor. 327f 328d f 329c 330b

Plauis fl. Ital. 137a 497e

Plimus fl. Angl. 1092c

Podium vr. Gal. 630f 637b

Pogiensis Comitatus in Bauaria 976e 977b

Polatiensis Episcop. 981d

Polumbum vr. Indiæ 988d

Pomerania regio German. 391c

Pontenatense monast. 235c

Pontus regio Asiæ 164e 531b c 1108e Pōtica prou. 772b

Pontici montes & siluæ 952f

Pontus Polemoniacus 782a

Pontus Cilicius 678b

Pontus Euxinus 481f

Pontus vr. post Trapezus 986e

Porcense territorium Gal. 174d 176d

Portana villa prope Ticinum 356b

Portlandia, siue Vecta, insula Angl. 547b

Portuensis Episcopatus 74f

Portus vr. Lusitaniæ 549f

Portus-Naonis vr. Foroiulij 983c f 984e

Potentia fl. Ital. 502a

Præmonstratum monast. Gall. 853b e 859c

Praga 544c 638c d 1098a 1108a d costa S. Mauri Ab. 1051d reliquiæ variorum SS. 1084 1085a

Pratea monast. Gal. reliq. S. Faustæ V. M. 1090f

Pratense monast. in Cenomanis 388e

Prelius, Perelius, Prilis, Prillis, Iac. Ital. 402f 404e

Prenæste vr. Ital. 833c

Pretesoan regnum Orientis 991c

Priueningense, vel Prufingense monast. Germ. 335f 338 342b e f 345f 346e

Proconnesus insula Propontidis 571e

Prolaces mons Ital. 500c

Prolaqueum op. Ital. 502a

Prota insula 599b

Prulliacum castrum Gal. reliq. S. Melanij Ep. 327e

Prumia monast. Belg. 529a e 534f

Pulæ castrum Sardiniæ 1004e

Purgum op. Noricorum 487b

Pyrenæi montes 1091b

Q

Qvaderibbe, vel Quaderubbe, pag. Brabant. 172e f

Quantia fl. Belg. 391e

Quentawic vr. Belg. 596a

ad Quercum l. in Chalcedonensi suburbio 474e 726b

Quinquecclesiæ vr. Hungar. 609a

Quintanense castellum Noricorum 458b 493a

R

Raceburgum op. Germ. 393e 394e 857c

Raculfum monast. Angl. 597c 598a

Radingum monast. nunc op. Angl. 304b e

Ragita, al. Raithu, locus Arabiæ 966f

Rameseia, vel Ramseia, monast. Angl. 302a

Ramsola loc. Germ. 182a

Raosidus, vel Rausidus vicus Gall. 176c

Rapolis mons Ital. 653d

Rasca fl. Seruiæ 980a c

Rascia regnum 979c f 980a c 983d

Ratiatensis vicus in Gal. 798b

Ratisbona vr. Germ. 976e 977b d Erardus, & Albertus, Epp. 533 546 1108. Erminoldus Ab. M. 335.

Rauenna 483f 559f 564e Seuerus M. 20Ioannes Ep. 727.

Redbeck vel Rietberch Comitat. Westph. 1112b

Redincheim, siue Reckem. castrum Belg. 320a

Redomatum loc. Gal. ad Sequanam. 151b

Reganesburch, Ratisbona 716e Reginoburgum, 458b 491d 493e 533f 534c 543f Reginsbyrch 777c

Reginus fl. Bauariæ 976e

Reimagen. locus Westphaliæ 843a

Regius, vel Rigius, lacus in Hibern. 534c

Remi vr. Campaniæ 123a 183f 796a Rigobertus Ep. 174reliquiæ S. Hilarij IIII b Remense territorium. Macra V.M. 324.

Reomaus monast. Gal. 57e 58a Ioannes Ab.

Resa vr. Cliuiæ 515d

Rescion l. prope Constantinopolim 768e

Resengo regnum Indiæ 989b

Reuesby monast. Angl. 749e

Rhaitu regio & monast. Arabiæ 936c f 937 953c 955b. XLIII. monachi MM. 966.

Rhætia prou. Germanica 369b 495e 543a Euantus & Hermes MM. 21.

Rhætia secunda 490b e

Rhedonum vrbs in Gal. 389f 390a. Melanius Ep. 327.

Rhegium Lepidi vr. Ital. 372b

Rhegium vr. Calabriæ 672a 1098f 1099a

Rhegium, seu Rescium l. prope Constantinop. 615c

Rhenus fl. 310b 318b 382f 383a 543a

Rhieuallis monast. Angl. Aelredus, siue Ealredus Ab. 748.

Rhius fl. Angl. 748a

Rhodanus fl. Gal. 55c 56b 60c 69d 80f 92f

Rhodus iusula 287 482c

Ripa vr. Daniæ 181f 182a d 392d

Rippon monast. Angl. 821f

Ripuaria regio inter Rhenum & Mosam 529a e Ribuariorum regio 174d

Ripum op. Britan. 821b

Riu de Arenas pag. Catalaniæ 424b

Riuus monast. Gall. 69e

Roceium loc. Gal. 175a

Rocheniæ vicus Belg. 832e f 833b

Rodba fl. Hibern. 48e

Rodense castrum, siue Ducis-roda, op. Belg. 316f 317a

Rodense Claustrum, monast. Belg. 309c d 310c 321a

Rodonicus pagus in Gal. 175c

Roffa vr. Angl. 302b 304b

Rollaria, seu Rosselaria, op. Flandriæ 376b c

Romæ Præputium Christi 45Martina V. M. II XXX. milites MM. 20Almachius, siue Telemachus M. 31Anterus Papa 127Priscus Presb. Priscillianus Diac. Benedicta 165Dafrosa vidua 166Telesphorus Papa M. 236c Æmiliana V. 287Agatho Papa 623a Hyginus Papa 665Tatiana M. 720Secundus, vel Secundinus M. 766XL. Milites MM. 766reliquiæ S. Felicis Presb. 941b Pauli Erem. 1108e Ioan. Calybitæ 1031c

Roma noua, aut Secunda, Constantinopolis 1029f 1031e 1035d

Ronsereium monast. Gal. 331e

Rosafelda Præpositura Germ. 182a

Roschildia vr. Daniæ 391b f 392d 394e 395b 396d 399d 400b c f 458d

Rosendalense monast. in Brabantia 162c

Rosmide loc. Hiberniæ 1062c

Rossomannum in Sicilia 322b

Rosus op. Ciliciæ 678b 679c Rostra- Domnini, Constantinopoli 610a 612a c d 613c Rotenensis pagus Aquitan. 74c Rotha fl Sueuiæ 1086c Rotha vr. Hispan. 411b Rothense monast. Hisp. 742c Rothum, siue Rodium, monast. Sueuiæ. B. Odino, siue Otteno Ab. 1086. Rotomagum vr. Gal. 57b 328a 463b 505e Rotumna fl. Gal. 175b Rubiacense monast. Galliæ 1072d e Rubus lo. iuxta Sinam 1113f Rugia insula maris Balthici 394f 395c Rupella vr. Gal. 798a Rupiacus vicus in Cenomanis 1045f Rura fl. Belgij 315e

Ruræmunda vr. Belg. 304c 305a b 321e 453d

Ruspa vr. Africæ. Fulgentius Ep. 32.

Russia, seu Ruzia 395c d

Rusuccuritanus Episcopatus in Mauritania 568b

Rusueguritanum municipium Maurit. 568b 569b

Ruteni pop. Gall. 1068b c

Rutenula castrum Aquitan. 1068c

Ruthenia, seu Russia 395c 400e

Ryedbeke Comitatus Westph. 855e

Ryngstadium vr. Daniæ 400c 401a d f

S

Sabartha ager Palæst. 995f

Sabec Palæst. 688d

Sabis fl. Belgij 155c 432e 832a

Sabrina fl. Angl. 708d

Sagensis pagus, seu Sagiorum ciuitas 1060b f

Sagensis Episcopat. in Polonia 857c

Sagonensis, seu Sagamnensis pagus Cenoman. Gal. 1119f 1121b d

Saiton vr. Manzy, seu Sinarum 990c

Sala fl. Thuringiæ 383b

Salo fl. Hisp. 1087e

Salael monast. prope Sinam montem 962e

Salamis vrbs Cypri 163f

Salapis vicus Latij 997d

Salaria via 9c

Salebro fl. Ital. 402f

Salernum vr. Ital. 403d

Salesberia, siue Salisburia vr. Angl. 77c f 304b

Salesinium monast. Belg. 930f

Salighenstadium op. & monast. Franconiæ Clarus monachus 65 1084d

Salisburgum vr. German. 458b Saltzburg 546b

Salmurum op. Gal. 505b e

Saltford l. Angl. 713.

Samaria 804a b f 995c

Sambre fl. Belg. qui & Sabis 831f

Samburne l. Angl. 713.

Samnium regio Ital. S. Tatto 713.

Samosata vr. Syriæ 359c

Sanctæ vicus Belgij 516d

Sancta-vallis monast. Germaniæ 841d

Sanctones pop. Gal. 463b Sanctonica vr. 1091a

Sandon vr. Indiæ 988f

Saraca vr. Mediæ 987e

Sarafa monast. Hisp. 742c

Saraceni in Arabia 953f 954a eorum origo, nomen, mores 956 957.

Sarbi-Sarbolo, mons Armeniæ, in quo Arca Noe 986f

Sardica vr. Daciæ 754e 755f

Sardinia 32d e 37e 40a 41f 42b 949a 997 1001. Potitus M. 753.

Sarta fl. Gal. 333f 388e 389d

Satis fl. Belg. 1119b d

Sauiniacum monast. Gal. Vitalis Ab. 389.

Sauus fl. Pannon. 980a

Saxia, Xenodochium Romæ 4f

Saxonia regio Germaniæ 107b 111e 116e f 117c 181b d 316b c 381 382 383d 384 385 393d 398f 399b f 977a

Saxonia Occidentalis in Anglia 297 301d 374f

Saxonia Orientalis in Angl. 374b c f 375a d

Saxum vicus Ital. 404e

Scamantum, vel Scameracum villa Gal. 1059e

Scania, Scandia, & Scandinauia prou. Daniæ 356c 394e

Scelmæ opp. Belgij 122b c

Scenitæ Arabes 957b

Scete, seu Scithia, aut Scithium regio Ægypti 85c 86a 87f 88e f Scetis, & Scete eremus Ægypt. 260d 261d 1009b Scyti 1015b Macarius Ægyptius Presb. 1005.

Schawenburg Comitatus German. 393d

Scheida monast. Westphaliæ 841d

Schireburnia vr. Angl. VVulsinus Ep. 547d

Schizonium, vulgo Cysonium, monast. Belg. 834d

Schoenbergh Comitatus in Germ. 322c

Scythia 367e f

Sconia, siue Scania, prou. Daniæ 181f 394b

Scopulus, mons Ciliciæ 679c d. Theodosius Antiochenus 677.

Scotia181e 534a b 535d 541e 545d f

Scupi vr. Mysiæ superioris 367a b

Scutarensis Episcop. 981d

Sebaste vr. Palæstinæ 447e

Sebaste, vel Sebastia vr. Armeniæ 458f 474d 475a. Petrus Ep. 588 1108.

Seburici pop. Gall. 1091e

Secanis, vel Secanica, insula Rheni 801b

Secundiacensis parochia in Gall. 51f

Seduni populi Alpini 81a. Guarinus Ep. 347.

Segodunum vrbs Rutenorum in Gal. 1068c

Segusij pop. in Alpibus. reliquiæ S. Mauri 1051c

Seleucia vr. Syriæ 163f 289c 290b 679c 786e 789a 791e

Senonum vrbs Gal. 153a 512b Anastasius Ep. 389Theodorus Ep. 814Honobertus & Honulphus Ep. 288.

Senense territorium. Albertus Erem. 402.

Senna fl. Belgij 524a

Sentianum l. Ital. 757e

Septempeda vr. Ital. Seuerinus Ep. 499 1103.

Sequana fl. Gal. 141c 146c 148d 149b 151b 459c 801d

Serius fl. Ital. 623e

Seruij 982e Seruia vrbs & regio. Sabbas Archiep. 979.

Sesamus vr. ad Pontum Euxinum 531c

Sesan, siue Sisan, castellum Ciliciæ 261e 275a

Setabis, vel Straberus fl. Hisp. 971d

Sewerus, vel Swirus fl. Hibern. 534c

Seyna fl. & castrum Germ. 317c

Sialandia, Scelandia, Seland insula Daniæ 181f 391f 394f 395a b

Sicambria prou. Belg. 503c

Siccense territorium in Africa 35d

Sicila, siue Sicilia, vicus Galliæ aut Britan. 18a

Sicilia pr. 125 180b 403d 457f 488d 552d 950a 1099d

Sida vr. Pamphyliæ 480a 482b

Siferinga pag. Austriæ 488b

Sigeberga vr. Holsa